Сиэтл қаласындағы King Street станциясы – Amtrak, Sounder пойыздары торабы. Солтүстік-Батыс аймағының маңызды көліктік орталығы, Link жеңіл рельсті жолымен байланысқан.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Амтрак және Вашингтон штаты, Сиэтл қаласындағы қалалық пойыз станциясы.
Amtrak and commuter train station in Seattle, Washington, United States
Кинг-стрит станциясы – Вашингтон штаты, Сиэтл қаласындағы пойыз станциясы. Ол Amtrak компаниясының Cascades, Coast Starlight және Empire Builder пойыздарымен, сондай-ақ Sound Transit жүргізетін Sounder қалалық пойыздарымен қызмет көрсетеді. Станция ірі көліктік хабтың да негізін қалайды, оған Халықаралық аудан/Қытай ауданы станциясындағы жеңіл рельстік жол және Сиэтл көшелік трамвайы кіреді. Ол Сиэтл қаласының оңтүстік жағында, Саут-Джексон көшесі мен Саут-4-ші авенюдің қиылысына жақын орналасқан және төрт негізгі кіреберісі бар. Бұл Амтрак жүйесіндегі 15-ші ең жұқ жүретін станция және Тынық мұхитының солтүстік-батыс аймағының көліктік торабы болып табылады. 1906 жылдың 10 мамырында ашылған бұл станция Джеймс Дж. Хиллге тиесілі Ұлы Солтүстік темір жолы мен Солтүстік Тынық мұхиты темір жолының біріккен станциясы ретінде қызмет еткен. Станцияны Рид және Стем жобалаған, олар әртүрлі сәулеттік стильдерден элементтерді енгізген, соның ішінде Венециядағы Сан-Марко колокольнясынан шабыттанған көрнекті сағат мұнарасы да бар. Тағы бір қалалық терминал, Юнион Станциясы, шығысқа қарай бір блокқа салынды және 1911 жылы ашылды. 20 ғасырдың ортасында жолаушылар пойыздарының қызметі төмендеген кезде Кинг-стрит станциясы тозуға ұшырады және жаңартылып, интерьер элементтерін жасыру үшін бірнеше рет модернизацияланды. 1971 жылы ол Амтрак компаниясының Сиэтлдегі жалғыз станциясы ретінде таңдалды және екі жылдан кейін Ұлттық тарихи орындар тізіміне енгізілді. 2000 жылы Саут-Веллер көшесіндегі жаңа платформадан және жаяу өткелден қалалық теміржол қызметі басталды. Кинг-стрит станциясы 2008 жылы Сиэтл қалалық әкімдігіне тиесілігіне өтті және 2013 жылы 55 миллион долларға жаңартылды, оның бастапқы элементтері қайта жаңартылды. Қазіргі станцияда он рельс және төрт платформа бар, оның ішінде Sounder қалалық пойыздары пайдаланатын және Саут-Веллер көшесіндегі жаяу өткелмен байланысқан платформа да бар. Қалған платформалар станцияның күту залынан қол жетімді, олар Амтрак қызметтері мен арнайы шараларға арналған пойыздар үшін пайдаланылады.
King Street Station is a train station in Seattle, Washington, United States. It is served by Amtrak's Cascades, Coast Starlight, and Empire Builder, as well as Sounder commuter trains run by Sound Transit. The station also anchors a major transit hub, which includes Link light rail at International District/Chinatown station and Seattle Streetcar service. It is located at the south end of Downtown Seattle in the Pioneer Square neighborhood, near the intersection of South Jackson Street and 4th Avenue South, and has four major entrances. It is the 15th busiest station on the Amtrak system, serving as the hub for the Pacific Northwest region. Opened on May 10, 1906, it served as a union station for the Great Northern Railway and the Northern Pacific Railway, both owned by James J. Hill. The station was designed by Reed and Stem and incorporated elements from various architectural styles, including a prominent clocktower inspired by St. Mark's Campanile in Venice. A second city terminal, Union Station, was built one block to the east and opened in 1911. As passenger train service declined in the mid 20th century, King Street Station fell into disrepair and was renovated several times to conceal interior elements in the name of modernization. It was selected as Amtrak's sole Seattle station in 1971 and was listed on the National Register of Historic Places two years later. Commuter rail service began in 2000 from a new platform and pedestrian bridge at South Weller Street. King Street Station was acquired by Seattle's city government in 2008 and renovated in 2013 at a cost of $55 million, restoring its original fixtures. The current station consists of ten tracks and four platforms, including one that is used by Sounder commuter trains and connected via a pedestrian bridge on South Weller Street. The remaining platforms, accessed from the station's waiting room, are used for Amtrak services and special event trains.
Тарих
1904 және 1906 жылдар аралығында Ұлы Солтүстік темір жолы мен Солтүстік Тынық мұхиты темір жолы салған станция, бүгінгі Аляска жолындағы ескірген станцияның орнына салынды. Нью-Йорктегі Grand Central Terminal дизайнында серіктес архитекторлар болған Рид пен Стем фирмасы жобалаған станция, негізгі теміржол желісін жағалаудан алыстатып, қала орталығындағы жоспарланған Ұлы Солтүстік туннеліне көшірген ірі жобаның бір бөлігі болды. Депоның 242 фут (74 м) биіктігіндегі мұнарасы Италияның Венеция қаласындағы жақында құлаған Кампаниле ди Сан-Марко мұнарасының үлгісімен салынды, сол кезде Сиэтлдегі ең биік ғимаратқа айналды. Мұнарада Бостондық (Массачусетс штаты) E. Howard & Co. компаниясы жасаған төрт үлкен механикалық сағат орнатылған. Орнатылған кезде бұл Тынық мұхиты жағалауындағы екінші үлкен сағат болды, Сан-Францискодағы Ferry Building сағатынан кейін. Кейіннен бұл мұнара Ұлы Солтүстік және Солтүстік Тынық мұхиты темір жолдарының мұрагері болған Burlington Northern Railroad үшін микротолқынды мұнара ретінде де пайдаланылды, оның кеңселері станцияның екінші және үшінші қабаттарында орналасқан. Кинг-стрит станциясы 1911 жылы Орегон және Вашингтон депосының салынуына дейін Сиэтлдің басты теміржол терминалы болды, кейіннен ол Юнион станциясы деп аталды. 1912 жылғы Сиэтлдің Байст жылжымайтын мүлік атласы Кинг-стрит станциясын әлі де "Юнион жолаушылар депосы" деп атады. Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін, АҚШ бойынша жолаушылар теміржол қатынасы төмендеген кезде, Кинг-стрит станциясын жаңғырту жұмыстары жүргізілді. Билет кассалары, бұрын компас бөлмесінің шығысында орналасқан, күту бөлмесіне қарай кеңейтілді. 1940 жылдардың соңында Джексон көшесіне апаратын баспалдақ үстіне "электр баспалдақтары" мен екінші қабаттағы теміржол кеңселеріне жаңа кіреберіс салынды, бұл баспалдақтың енін жартысына дейін тарылтты. Келесі екі онжылдық ішінде пойыз жолаушыларының саны және станциядағы қызметкерлер азайғандықтан, станция жөндеу және жылыту шығындарын азайту мақсатында қайта жаңартылды. 1950 жылдардың соңында сары еменнен жасалған станцияның бастапқы биік арқалықтары заманауи хромды және пластикалық орындықтармен ауыстырылды. Станцияның ерекшелігіне соңғы нүкте 1967 жылдың соңында, Солтүстік Тынық мұхитының архитектор А.К. Кайоудың басшылығымен күту бөлмесіне бастапқыдан 10 фут төмен пластик пен металдан жасалған жаңа төбе орнатылды, бұл қолмен ойылған шкафты төбеге балкон мен екінші деңгейдегі аркаданың астына жасырды. Төбедегі сымдарды ғимараттың темір қаңқасына бекіту үшін жүздеген тесіктер жасауға тура келді. Жаңа төбеде флуоресценттік шамдар мен жылу шамдары орнатылды, бұл бастапқы мыс шамдар мен шамдарды алмастырды. Жаңа төбе астындағы гипстегі рельефтер, мәрмәр панельдер, шыны мозаикалар және басқа да бастапқы заттар қабырғалардан алынып, олардың орнына гипсокартон мен Формика панельдері орнатылды. Ғимараттың оңтүстік-батыс бұрышында орналасқан әйелдер күту бөлмесі қызметкерлердің кеңселеріне айналдырылды, оның архитектуралық ерекшеліктері де зақымдалды. Басты күту залында қалған жалғыз бастапқы элементтер – терраццо плитка едені және дәретханалардың үстіндегі батыс қабырғадағы сағат болды. Жаңғыртуға қарамастан, станцияның жағдайы нашарлай берді. 1971 жылы Amtrak құрылғаннан кейін, теміржол компанияларынан ақшаны жоғалтқан жолаушылар қызметін өз мойнына алғаннан кейін, жүздеген бағыттар жойылды және бүкіл ел бойынша қызмет жартысына дейін қысқартылды. Amtrak өзінің барлық Сиэтл қызметін Кинг-стрит станциясында біріктірді, нәтижесінде бұрын Юнион-Пасификке қызмет еткен Юнион станциясы жабылды (Милвоки жолы он жыл бұрын көшірілді). Қосымша шығындарды қысқарту үшін станциядағы мейрамхана, түскі ас және сыйлық дүкені дереу жабылды және автоматтар орнатылды. Соңында эскалаторлар да тоқтады және оларды жөндеуге қаражат немесе жолаушылар ағыны болмағандықтан, олар тұрақты түрде қабырғаланып жабылды. Бүгінде станция толыққанды қалпына келтірілді және Сиэтл қаласының оңтүстік бөлігіндегі көлік құралдары тобының бір бөлігі болып табылады. Кинг-стрит станциясы International District/Chinatown станциясынан бір блок қашықтықта орналасқан, ол Downtown Seattle Transit Tunnel Link Light Rail Central Link бағытына қызмет көрсетеді. King County Metro және Sound Transit Express автобус бағыттары осы аймаққа қызмет көрсетеді, ал First Hill желісінің Seattle Streetcar желісі жақын жерде тоқтайды. Көп жылдық күтімнен кейін Джексон көшесінен жоғары қарай ашылған бастапқы кіреберіс қайта ашылды. King Street-тен бірінші қабатта орналасқан станцияның кіреберісінде кішкентай тұрақ орнының орнына көлік құралдары үшін жолаушыларды түсіру аймағы бар.
Built between 1904 and 1906 by the Great Northern Railway and Northern Pacific Railway, the station replaced an antiquated station on Railroad Avenue, today's Alaskan Way. Designed by the firm of Reed and Stem of St. Paul, Minnesota, who acted as associate architects for the design of Grand Central Terminal in New York City, the station was part of a larger project that moved the mainline away from the waterfront and into the planned Great Northern Tunnel under downtown. The depot's 242 feet (74 m) tower was modeled after the recently collapsed Campanile di San Marco in Venice, Italy, making it the tallest building in Seattle at the time of its construction. This tower contained four huge mechanical clock faces built by E. Howard & Co. of Boston, Massachusetts, offering the time to each of the four cardinal directions. At the time of installation it was said to be the second largest timepiece on the Pacific Coast, second only to the Ferry Building in San Francisco, California. Later, this tower also served as a microwave tower for the Burlington Northern Railroad, the successor of both the Great Northern and Northern Pacific railways, whose offices occupied the second and third floors of the station. King Street Station was Seattle's primary train terminal until the construction of the adjacent Oregon & Washington Depot, later named Union Station, in 1911; the 1912 Baist's Real Estate Atlas of Seattle still refers to King Street Station as "Union Passenger Depot". After the end of World War II, as passenger rail travel began to decline across the United States, steps were taken to gradually modernize King Street Station. The ticket counters, once located directly to the east of the compass room, were expanded outward into the waiting room. In the late 1940s a set of "electric stairs" and a new side entrance to the second floor railroad offices were built over the open stairwell to Jackson Street, narrowing them by half. Over the next two decades, as train ridership and the station's number of employees dwindled, the station was further remodeled to reduce maintenance and heating costs. In the late 1950s the station's original high back benches, made of yellow oak, were replaced by modern chrome and plastic seats. The final blow to the station's character occurred in late 1967 when, under the direction of Northern Pacific architect A. C. Cayou, a new drop ceiling of plastic and metal was installed in the waiting room ten feet below the original, concealing the hand carved coffered ceiling to just below the balcony and second level arcade. Hundreds of holes had to be punched through the plaster to attach the ceiling's support wires to the steel frame of the building. The new ceiling held new fluorescent lights and heat lamps, replacing the original brass chandeliers and sconces. Below the new ceiling, plaster reliefs, marble panels, glass tile mosaics and other original fixtures were sheared from the walls and replaced with sheet rock and Formica paneling. The dedicated women's waiting room at the southwest corner of the building was converted into employee offices; its own architectural details suffering the same damage. The only original remaining features left visible in the main waiting area were the terrazzo tile floor and the clock on the west wall above the restrooms. Despite the attempted modernization, the station continued to deteriorate. Following the creation of Amtrak in 1971 to take over the money losing passenger service from the railroad companies, hundreds of routes were eliminated and service across the country was cut in half. Amtrak consolidated all of its Seattle service at King Street Station, resulting in the closure of Union Station, which formerly served Union Pacific (the Milwaukee Road had moved out a decade earlier). To further cut costs the station's restaurant, lunch counter, and gift shop were immediately closed and vending machines installed. Eventually even the escalators stopped running and without the funds or passenger volume to justify repairing them, were permanently walled off. Today, the station has been fully restored and is part of a group of transportation facilities in the southern portion of Downtown Seattle. King Street Station is located a block away from the International District/Chinatown station of the Downtown Seattle Transit Tunnel serving the Link Light Rail Central Link route, many King County Metro and Sound Transit Express bus routes serve the area, and the First Hill line of the Seattle Streetcar network stops nearby. After many years, the original upper entrance off of Jackson Street has been reopened. The station entrance located on the first floor off King Street now also has a passenger drop off loop for vehicles, instead of a small parking lot.
Қалпына келтіру
Бүкіл ғимаратты бұрынғы шағына келтіру жоспарлары, оның ішінде станцияның ішкі және сыртқы жағдайын жаңарту 2003 жылы басталды. Осы жөндеу жұмыстарының аясында Компас бөлмесі мен дәретханалар жаңартылып, сыртқы шатырлар ауыстырылды. Күту залы мен Компас бөлмесіне жаңа магони есіктер мен ағаштан жасалған терезелер орнатылды. Жаңа мыс есік түймелері, кезеңдік стильдегі шамдар мен гипстен жасалған әсемдемелер станцияның ішкі кеңістігінің бұрынғы келбетін қайта жаңарту үшін қолданылды. 2006 жылдың қараша айында Сиэтл қаласының мэрі Грег Никелс Сиэтл қаласы мен BNSF теміржолы арасында станцияны 1 долларға сатып алу туралы алдын ала келісімге қол жеткізгенін жариялады. Сиэтл қалалық кеңесі 2006 жылдың желтоқсан айында заң қабылдап, осы келісімді ресми бекітті. 2008 жылдың 5 наурызында 10 долларға түзетілген келісімге қол қойылды. Қала станцияны одан әрі қалпына келтіруге жұмсалатын 19 миллион АҚШ долларын мемлекеттік және федералдық қаражаттан босатып алды. Қала тағы 10 миллион АҚШ долларын жергілікті көлік салығының есебінен жөндеу жұмыстарына бөлді. 2008 жылы сағат мұнарасындағы сағаттар жөнделді, ескі радио микротолқынды антенналары алынып тасталды. Сыртқы жөндеу жұмыстары 2010 жылдың маусым айына дейін жалғасты. Жобаның екінші кезеңі 2010 жылдың мамыр айында басталды, ол кезде бұрын Burlington Northern бөлімшесі кеңселері ретінде пайдаланылған екінші және үшінші қабаттардың бұзу жұмыстары жүргізілді. Осы кезеңде бастапқыда мейрамхана ретінде пайдаланылған багаж бөлімін жаңғырту жұмыстары да жүргізілді. 2010 жылдың маусым айында Jackson Street Plaza-ға 1950 жылдары салынған, эскалаторлар мен алаңның бір бөлігін қамтитын қосымша ғимаратты бұзу жұмыстары басталды. Бұзу жұмыстары 2010 жылдың қыркүйегінде аяқталды. Осы кезеңде күтпеген жағдай – шілде айының басында ішкі төбелердің алынып тасталды. Ылғалдылықты төмендету үшін 1600-нан астам акустикалық плиткалар мен олардың тіректері станцияда адам аз болғанда бірнеше түн бойы жұмыс істеген бригадалармен алынып тасталды. Қазіргі заманғы шамдар мен қалған сымдар жөндеу жұмыстарын аяқтау үшін жеткілікті қаржы жиналғанға дейін сақталды. Жобаның соңғы кезеңі Джексон алаңын қайта жаңартуға бағытталды. Станцияны жылыту және салқындату үшін 91 метр тереңдікке жететін 36 геотермалдық ұңғымалар бұрғыланды. Жаңа бетон еден құйылды, оған сейсмикалық қабырғалар, лифт орнатуға арналған орын және жаңа билет сату және багаж аймақтары кірді. Жөндеу жұмыстары аяқталып, станция 2013 жылдың 24 сәуірінде ресми түрде қайта ашылды.
Plans to restore the entire building to its former prominence, including cosmetic renovations to both the station interior and exterior, began in 2003. As part of these renovations the Compass Room and restrooms were refurbished, and the exterior awnings were replaced. New mahogany entry doors and wood framed windows were installed in the waiting room and Compass Room. New brass door hardware and reproduction period light fixtures and plaster decorative work were included to reproduce the former character of the station's interior. In November 2006, the Office of Seattle Mayor Greg Nickels announced a preliminary agreement between the City of Seattle and BNSF Railway to purchase the station for $1. The Seattle City Council formalized the agreement by passing legislation in December 2006. The deal, revised to $10, was signed March 5, 2008. The purchase by the city freed up US$19 million of state and federal funds that was used for further restoration of the station. The city earmarked a further US$10 million for the restoration as part of a passed local transportation levy. In 2008, the clocks in the clock tower were repaired, and the old radio microwave antennas were removed. Repair work to the exterior continued as of June 2010. Phase two of the project began in May 2010, when demolition work commenced on the second and third floors, previously used by Burlington Northern for division offices. Work on modernizing the baggage area, originally used as a restaurant, were also undertaken during this time. During June 2010, work also began on demolition of a 1950s addition to the building that housed the escalators and part of the Jackson Street Plaza. Demolition work was completed by September 2010. A surprise development during this phase was the removal of the suspended ceilings in early July. Crews worked over several nights while the station was mostly empty removing the over 1,600 acoustic tiles and their framing. The modern light fixtures and remaining suspended wires remained until enough funding became available to complete restoration. The final phase of the project focused on the rebuilding of the Jackson Plaza. Thirty six geothermic wells reaching 300 feet (91 m) into the ground were drilled to eventually heat and cool the station. A new concrete floor was poured including seismic wall supports and space for an elevator and new ticketing and baggage areas. The restoration project was completed and the station was officially rededicated on April 24, 2013.
Сәулет
Кинг-стрит станциясы – қызыл кірпіш және темір қаңқадан тұратын, терракотта мен құйма тас әшекейлері бар ғимарат, бірақ бұл әшекейлеу сағат мұнарасына қарағанда айтарлықтай қарапайым. Бірінші қабаттың сыртқы қабырғасы гранитпен қапталған кірпіштен салынған. Ғимарат L-тәрізді пішіндес, ал батыс жағындағы басты кіреберіс сағат мұнарасымен белгіленген. Басты кіреберістің ішінде, сағат мұнарасының түбінде, Compass Room деп аталатын кіреберіс залы орналасқан. Бұл атау еденнің ортасында қолмен кесілген мәрмәр плиткалармен бейнеленген навигациялық жұлдызды компас роза дизайнына сілтеме жасайды.
King Street Station is a red brick masonry and steel frame building with terra cotta and cast stone ornamentation, through relatively subdued in comparison to the clock tower. The entire first floor exterior is brick clad with granite. The building is L shaped with the clock tower marking the main entry on the west facade. Inside the main entry, at the base of the clock tower, is the entry hall, known as the Compass Room. The name references the navigational star compass rose design laid out in hand cut marble tiles on the floor at its center.
Амтракқа кіру және шығу
2011 жыл 2012 жыл 2013 жыл 2014 жыл 2015 жыл 2016 жыл 2017 жыл Барлығы 672,485 672,351 640,054 626,623 604,832 649,491 667,475 айырмасы — 134 32,297 13,431 21,791 44,659 17,984 айырмасы % — 0,02% 4,80% 2,10% 3,48% 7,38% 2,77%