Уолтер Х. Халлоран: «Экзорцист» ісіне қатысқан ділмәр және әскери қасиетті кісі
Walter Halloran
Уолтер Х. Халлоран (1921-2005) – қасиетті католик ділдары, «Экзорцист» романына шабыттандырған құдайға сыйынбайтын ролді атқарған. Биографиясы, өмірі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық діни қызметкер (1921–2005)
American priest (1921–2005)
Уолтер Х. Холлоран (21 қыркүйек 1921 – 1 наурыз 2005) – Иса қоғамының католик діни қызметкері. Ол жиырма алты жасында Мэриленд штатының Коттедж-Сити қаласындағы он үш жасар лютеран ұл Роланд Доудың басына келген деп саналатын құбылыстан құтылуға көмектескен. Бұл оқиға Уильям Питер Блаттиді "Экзорцист" романын жазуға шабыттандырды.
Walter H. Halloran (September 21, 1921 – March 1, 2005) was a Catholic priest of the Society of Jesus who, at the age of twenty six, assisted in the exorcism of Roland Doe, a thirteen year old Lutheran boy in Cottage City, Maryland, who was allegedly possessed. The case inspired William Peter Blatty to write his novel The Exorcist.
Өмір
Халлоран 1921 жылы Миннесота штатының Джексон қаласында дүниеге келді. Ол мектептің футбол командасының мүшесі болған. 1941 жылы Иса қоғамына мүше болды. Халлоран Сент-Луис университетінде оқыды және 1954 жылы дін қызметкеріне бекітілді, ал екі жылдан кейін өзінің бұрынғы мектебі – Прери-ду-Киндегі Кэмпион иезуит орта мектеп-интернатында теология және тарих пәндерін оқыта бастады, сонымен қатар футболдан жаттықтырушылық жасады. 1963 жылы Маркетт университетіне ауысып, 1966 жылға дейін тарих пәнінен сабақ берді, содан кейін Америка Құрама Штаттарының Армиясында қатысуға ерікті түрде келісті. Алғашқыда Германияда қызмет етті, бірақ 1969 жылы 48 жасында парашютисттерге дайындыққа ерікті түрде жазылып, кейін Вьетнамға жіберілді, онда ол 1949 жылы аурухана төсегінде жатқан баладан да көп жамандық көргенін айтты. Оның інісі Джон Халлоранның сөзіне қарағанда, ол адамдармен жұмыс істеуге қатты ниеттенген. Халлоран тікұшақпен соғыс жүріп жатқан аймақтарға барып, кейде сол жерде бірнеше күн бойы солдаттарға көмектесіп, рухани қолдау көрсетті. 1971 жылы парашютист-капеллан ретіндегі қызметін аяқтаған кезде ол екі қола жұлдызға ие болды. Сұхбат беру кезінде балаға зұлым күш енген-енбегені туралы сұраққа Халлоран: "Жоқ, мен бұл туралы ресми мәлімдеме жасай алмаймын, себебі мен осы мәселеде жеткілікті білімімді сезінбеймін", - деп жауап берді.
Halloran was born in Jackson, Minnesota, in 1921. He was a member of the school's football team. In 1941, he became a member of the Society of Jesus. Halloran attended St. Louis University and in 1954 was ordained a priest, and two years later began teaching theology and history at his old school the Campion Jesuit High boarding school in Prairie du Chien, while also coaching football. In 1963 he moved to Marquette University, where he taught history until 1966 when he volunteered for chaplain duty with the United States Army. He first served in Germany but in 1969, at the age of 48, he volunteered for paratrooper training and then for duty in Vietnam where he would say he saw more evil than in the boy's hospital bed back in 1949. According to his brother John Halloran, he really wanted to work with the men. Halloran would helicopter in to the fighting zones, sometimes staying for days on end ministering to the soldiers. By the end of his service as a paratrooper chaplain in 1971, he had earned two Bronze Stars. When asked in an interview to make a statement on whether the boy had been possessed, Halloran responded saying "No, I can’t go on record, I never made an absolute statement about the things because I didn’t feel I was qualified."
Өлім
2003 жылы Хэллоранға қатерлі ісік диагнозы қойылып, Висконсин штатының Вауватоса қаласындағы Сент-Камильус иезуит қауымына зейнетке шықты, ол 2005 жылдың 1 наурызында қайтыс болды. Қайтыс болған кезде ол 1949 жылғы іске көмектескен жалғыз аман қалған иезуит еді.
In 2003, Halloran was diagnosed with cancer and retired to the St. Camillus Jesuit Community in Wauwatosa, Wisconsin, where he died on March 1, 2005. At the time of his death, he was the last surviving Jesuit who had assisted in the 1949 case.