Джон Эрскин: Американдық педагог және жазушының өмірі мен еңбектері
John Erskine (educator)
Джон Эрскин: американдық педагог, жазушы, композитор. Колумбия университетіндегі «Жалпы білім беру курсының» авторы, Juilliard мектебінің тұңғыш президенті.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық педагог және романист Джон Эрскин (5 қазан 1879 – 2 маусым 1951) – американдық педагог, жазушы, пианист және композитор. Ол 1903 жылдан 1909 жылға дейін Амхерст колледжінде ағылшын тілі профессоры болды, ал 1909 жылдан 1937 жылға дейін Колумбия университетінде қызмет етті. Ол Джульярд музыка мектебінің алғашқы президенті болды. Колумбия университетіндегі қызметі кезінде ол "Жалпы білім беру курсын" құрды, ол ықпалды "Ұлы кітаптар" қозғалысын тудырды. Ол 100-ден астам кітап, роман, сын мақалалары мен эсселер жариялады, оның ішіндегі ең маңыздысы – "Ақылды болудың моральдық міндеті" (1915) эссесі.
American educator and novelist
John Erskine (October 5, 1879 – June 2, 1951) was an American educator and author, pianist and composer. He was an English professor at Amherst College from 1903 to 1909, followed by Columbia University from 1909 to 1937. He was the first president of the Juilliard School of Music. During his tenure at Columbia University he formulated the General Honors Course—responsible for inspiring the influential Great Books movement. He published over 100 books, novels, criticism, and essays including his most important essay, The Moral Obligation to Be Intelligent (1915).
Ерте өмір және білім
Эрскин Нью-Йорк қаласында, Нью-Йорк штатында Элиза Джейн (туған тегі Холлингсворт) мен Джеймс Моррисон Эрскиннің ұлы ретінде дүниеге келді. Ол Нью-Джерси штатының Уихокен қаласында өсті. Колумбия университетін B.A. (1900), M.A. (1901), Ph.D. (1903) және D.Litt. (1929) дәрежелерімен бітірді, сондай-ақ 1923 жылы Амхерст университетінен D.Litt. дәрежесін алды. 1920 жылы ол Колумбия колледжіндегі Жалпы құрмет курсын құрды, бұл кейін "Батыс әдебиетінің шедеврлері" деп аталған, қазіргі кезде "Әдебиет гуманитарлық ғылымдары" деп белгілі Колумбия колледжінің негізгі оқу бағдарламасының екінші компонентіне айналған екі жылдық бакалавриат семинары еді. Бұл курста классикалық туындылар түпнұсқа латын немесе грек тілінде емес, аудармада оқытылды, бұл тұжырымдаманы ол өзінің танымал "Ақылды болудың моральдық міндеті" атты эссесінде кеңінен жеткізді. Курсқа аға оқытушылардан аз қолдау болды, ал Марк Ван Дорен және 1923 жылдан кейін Мортимер Адлер сияқты кіші оқытушылар курстың бөлімдерін жүргізді. Бұл курс кейін Батыс әлемінің Ұлы кітаптарына негізделген Ұлы кітаптар қозғалысына әсер етті. Курс 1928 жылы тоқтатылды, бірақ кейін қайта жаңартылды. 1929 жылы Адлер Колумбия университетінен Чикаго университетіне оқуға кетті, онда ол университет президенті Роберт Хатчинспен бірге осы тақырып бойынша жұмысын жалғастырды. Бірлесіп, олар Батыс әлемінің Ұлы кітаптары бағдарламасын және Ұлы кітаптар қорын құрды. Эрскин Колумбия университетінде 1900 жылғы Университет шоуының әзірлеушілерінің бірі болды, Генри Сиднор Харрисон мен Мелвилл Кейннің екі актілік комедиялық операсы "Губернатордың әйелі" (1900) үшін музыкалық сазды жазды, сонымен қатар әннің сөздерін жазды. 1919 жылы Батлер медалімен марапатталды. Өмірі бойы Эрскин 100-ден астам кітап жариялады, сонымен қатар көптеген басылымдардың авторы болды, оның ішінде мифтер мен аңыздарды қайта жазған бірнеше юмористик романдар, эсселер, сындық еңбектер және екі томдық автобиографиясы бар. Олардың ішінде "Пенелопаның күйеуі" және "Ол жақсы білгенімен де" кітаптары бар. Эрскин сонымен қатар талантты композитор болды, пианист Марсель Пагнольдің 1940 жылғы "Пекарьдің әйелі" және Марио Камеринидің 1948 жылғы "Рух және дене" туындыларына музыка жазды, бұл Алессандро Манцонидің "Құдалар" атты классикалық романының бейімделуі болды. Роджер Бэконның дүниеге келгеніне жеті жүз жыл толуына арналған шара ретінде Эрскин "Он үшінші ғасырдың көрінісі" атты тарихи пьеса жазды, ол Колумбия университетінде қойылды және 1914 жылы Колумбия университетінің баспасынан кітап ретінде жарияланды. Оның қағаздары Амхерст колледжінің Архивтері мен арнайы жинақтарында сақталады. 1946 жылы ол Америка жазушылар қауымдастығының бірінші төрағасы болып сайланды.
Erskine was born in New York City, New York, the son of Eliza Jane (née Hollingsworth) and James Morrison Erskine. and raised in Weehawken, New Jersey. He graduated from Columbia University, B. A., 1900, M. A. 1901 and Ph. D., 1903 and D. Litt. 1929, besides D. Litt. degree from Amherst in 1923. In 1920, he instituted Columbia College's General Honors Course, a two year undergraduate seminar that would later help inspire "Masterworks of Western Literature," now known commonly as "Literature Humanities," the second component of Columbia College's Core Curriculum. This course taught the classics in translation instead of the original Latin or Greek, a concept he elaborated in his noted essay The Moral Obligation to Be Intelligent. He found little support for the course from the senior faculty, and junior faculty members like Mark Van Doren and later after 1923, Mortimer Adler took up sections of the course. This course would later go on to inspire the Great Books movement, centered on the Great Books of the Western World. The course was discontinued in 1928, though later reconstituted. In 1929, Adler left Columbia to join University of Chicago, where he continued to work on the theme with Robert Hutchins, president of the university. Together they subsequently went on to found the Great Books of the Western World program and the Great Books Foundation. Erskine co wrote the 1900 Varsity Show at Columbia, writing the musical score for The Governor's Vrouw (1900), a two act comic opera by Henry Sydnor Harrison and poet Melville Cane, who also wrote the lyrics. He won the Butler Medal in 1919. During his career Erskine published over 100 books, He was also the author of numerous publications, including several humorous novels retelling myths and legends, besides essays, criticism, and two volumes of autobiography. These included Penelope's Man and Adam and Eve, Though He Knew Better. Erskine was also an accomplished composer, pianist Marcel Pagnol's The Baker's Wife in 1940 and Mario Camerini's The Spirit and the Flesh, an adaptation of Alessandro Manzoni's classic novel The Betrothed, in 1948. To commemorate the seven hundredth anniversary of Roger Bacon, Erskine wrote A Pageant of the Thirteenth Century, a biographical play which was produced at Columbia University and published as a book by Columbia University Press in 1914. The Archives and Special Collections at Amherst College holds a collection of his papers. In 1946 he served as the first chairman of the American Writers Association.
Жеке өмір
Ол екі рет үйленген, Паулин Айвс (1910–1945 жж.) және Хелен Уорден Эрскин (1946–1951 жж.). Әйелі Паулин (Айвс) арқылы актриса Линдси Крауздың әкесі және актриса Зосия Маметтің бабасы болды. Ол 1951 жылдың 2 маусымында Нью-Йоркте 71 жасында қайтыс болды. Нью-Йорк қаласының Бронкс ауданындағы Кооп-Ситидегі Эрскин көшесі оның құрметіне аталған.
He was married twice, to Pauline Ives (m. 1910–1945) and Helen Worden Erskine (m. 1946–1951). With his wife Pauline (Ives), he was the grandfather of actress Lindsay Crouse and the great grandfather of actress Zosia Mamet. He died on June 2, 1951, in New York at the age of 71. Erskine Place, a street in Co op City in the New York City borough of The Bronx, was named after him.