Кіріспе

Американдық педагог және романист Джон Эрскин (5 қазан 1879 – 2 маусым 1951) – американдық педагог, жазушы, пианист және композитор. Ол 1903 жылдан 1909 жылға дейін Амхерст колледжінде ағылшын тілі профессоры болды, ал 1909 жылдан 1937 жылға дейін Колумбия университетінде қызмет етті. Ол Джульярд музыка мектебінің алғашқы президенті болды. Колумбия университетіндегі қызметі кезінде ол "Жалпы білім беру курсын" құрды, ол ықпалды "Ұлы кітаптар" қозғалысын тудырды. Ол 100-ден астам кітап, роман, сын мақалалары мен эсселер жариялады, оның ішіндегі ең маңыздысы – "Ақылды болудың моральдық міндеті" (1915) эссесі.

Ерте өмір және білім

Эрскин Нью-Йорк қаласында, Нью-Йорк штатында Элиза Джейн (туған тегі Холлингсворт) мен Джеймс Моррисон Эрскиннің ұлы ретінде дүниеге келді. Ол Нью-Джерси штатының Уихокен қаласында өсті. Колумбия университетін B.A. (1900), M.A. (1901), Ph.D. (1903) және D.Litt. (1929) дәрежелерімен бітірді, сондай-ақ 1923 жылы Амхерст университетінен D.Litt. дәрежесін алды. 1920 жылы ол Колумбия колледжіндегі Жалпы құрмет курсын құрды, бұл кейін "Батыс әдебиетінің шедеврлері" деп аталған, қазіргі кезде "Әдебиет гуманитарлық ғылымдары" деп белгілі Колумбия колледжінің негізгі оқу бағдарламасының екінші компонентіне айналған екі жылдық бакалавриат семинары еді. Бұл курста классикалық туындылар түпнұсқа латын немесе грек тілінде емес, аудармада оқытылды, бұл тұжырымдаманы ол өзінің танымал "Ақылды болудың моральдық міндеті" атты эссесінде кеңінен жеткізді. Курсқа аға оқытушылардан аз қолдау болды, ал Марк Ван Дорен және 1923 жылдан кейін Мортимер Адлер сияқты кіші оқытушылар курстың бөлімдерін жүргізді. Бұл курс кейін Батыс әлемінің Ұлы кітаптарына негізделген Ұлы кітаптар қозғалысына әсер етті. Курс 1928 жылы тоқтатылды, бірақ кейін қайта жаңартылды. 1929 жылы Адлер Колумбия университетінен Чикаго университетіне оқуға кетті, онда ол университет президенті Роберт Хатчинспен бірге осы тақырып бойынша жұмысын жалғастырды. Бірлесіп, олар Батыс әлемінің Ұлы кітаптары бағдарламасын және Ұлы кітаптар қорын құрды. Эрскин Колумбия университетінде 1900 жылғы Университет шоуының әзірлеушілерінің бірі болды, Генри Сиднор Харрисон мен Мелвилл Кейннің екі актілік комедиялық операсы "Губернатордың әйелі" (1900) үшін музыкалық сазды жазды, сонымен қатар әннің сөздерін жазды. 1919 жылы Батлер медалімен марапатталды. Өмірі бойы Эрскин 100-ден астам кітап жариялады, сонымен қатар көптеген басылымдардың авторы болды, оның ішінде мифтер мен аңыздарды қайта жазған бірнеше юмористик романдар, эсселер, сындық еңбектер және екі томдық автобиографиясы бар. Олардың ішінде "Пенелопаның күйеуі" және "Ол жақсы білгенімен де" кітаптары бар. Эрскин сонымен қатар талантты композитор болды, пианист Марсель Пагнольдің 1940 жылғы "Пекарьдің әйелі" және Марио Камеринидің 1948 жылғы "Рух және дене" туындыларына музыка жазды, бұл Алессандро Манцонидің "Құдалар" атты классикалық романының бейімделуі болды. Роджер Бэконның дүниеге келгеніне жеті жүз жыл толуына арналған шара ретінде Эрскин "Он үшінші ғасырдың көрінісі" атты тарихи пьеса жазды, ол Колумбия университетінде қойылды және 1914 жылы Колумбия университетінің баспасынан кітап ретінде жарияланды. Оның қағаздары Амхерст колледжінің Архивтері мен арнайы жинақтарында сақталады. 1946 жылы ол Америка жазушылар қауымдастығының бірінші төрағасы болып сайланды.

Жеке өмір

Ол екі рет үйленген, Паулин Айвс (1910–1945 жж.) және Хелен Уорден Эрскин (1946–1951 жж.). Әйелі Паулин (Айвс) арқылы актриса Линдси Крауздың әкесі және актриса Зосия Маметтің бабасы болды. Ол 1951 жылдың 2 маусымында Нью-Йоркте 71 жасында қайтыс болды. Нью-Йорк қаласының Бронкс ауданындағы Кооп-Ситидегі Эрскин көшесі оның құрметіне аталған.