Генри Суззалло: Вашингтон университетінің президенті және біліміне қосқан үлесі

Кіріспе

Вашингтон университетінің президенті

Генри Суззалло (22 тамыз 1875 – 25 қыркүйек 1933) 1915 жылдан 1926 жылға дейін Вашингтон университетінің президенті болды. Кейіннен ол Ұлттық білім беру жөніндегі кеңес комитетінің директоры және Карнеги оқытуды жетілдіру қорының президенті қызметін атқарды.

Өмірбаян

Венециялықтар ұрпағынан шыққан Суцзалло Сан-Хоседе, Калифорнияда, ата-анасы Австрия империясының Далмация аймағынан көшіп келгеннен кейін дүниеге келді. Суцзалло тегі, ескі елде Зукало деп аталған, сондай-ақ Герцеговина мен Черногорияда жиі кездеседі. Жастық шағындағы нашар денсаулығы бастауыш және орта білімде орташа бағалар алуына себеп болды. Ол Сан-Хоседегі мемлекеттік нормалық мектепті (қазіргі Сан-Хосе мемлекеттік университеті) бітірді, ал кейін 1899 жылы Стэнфорд университетін аяқтады. Одан кейін Колумбия университетінің мұғалімдер колледжінде магистратурада оқыды, онда 1902 жылы магистр дәрежесін, ал 1905 жылы философия докторы ғылымын қорғады. Оның ғылыми қызығушылығы білім беру социологиясы болды. 1915 жылы Вашингтон университетінің президенті болғанға дейін ол Сан-Францискодағы қалалық мектептердің орынбасары, Стэнфордта білім беру профессоры және Колумбияда білім беру социологиясының профессоры қызметін атқарды. "Ол жерде (Колумбияда) Вашингтон университетінің регенттері оны 1915 жылы тауып, туған жеріне қуанышпен оралды. 1919 жылы Питтсбург университеті оны қайта шығысқа шақыруға тырысып, жалақысын екі есеге арттыруды ұсынды. Ол бас тартты. Карнеги қоры, Ұлттық зерттеу кеңесі, ағылшын тілдес одағы, Даңқ залы, скауттар, Гейдельберг университетінің халықаралық институты және оннан астам әдеби, әлеуметтану және ғылыми қоғамдар оның уақытына үңіліп, оны адал мінез-құлқы мен зиялы деңгейі жоғары адам ретінде таныды; оның көптеген достарынан оны күш-жігерімен, тартымдылығымен, адалдығымен және икемділігімен біріктіретін адам ретінде естіді. Алайда ол өзінің басты назарын енді өзі басқаратын мекемеге жұмсады" ("Time" журналы, 18 қазан, 1926 жыл). Суцзалло, Вашингтон университетінің тағы екі профессоры – Ричард Фредерик Шолц (тарих профессоры, Еуропада фашизмнің өркендеуін болжаған) және доктор Роберт Макс Гарретт (ағылшын тілі профессоры, гуманитар) 1920 жылдың желтоқсанында Солтүстік Американың Зета Пси бауырластығының Фи Ламбда бөлімінің құрметті мүшесі және кеңесшісі атанды. Суцзаллоның Зета Пси бауырластығының Фи Ламбда бөлімімен байланысы ерекше, өйткені ол Вашингтон университетінің президенті болғаннан кейін ғана мүшелікке қабылданды. Вашингтон университетінде Суцзалло ойыншылар мен емтихан нәтижелеріндегі тәртіпсіздіктерге байланысты бас футбол жаттықтырушысы Гил Добиді қызметтен босатып, абыройсыз жағдайға түсірді. Добидің есебі 58-0-3 болғанына қарамастан, Суцзалло оны ойыншылардың жағына шыққаны үшін жұмыстан шығарды. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Суцзалло Мемлекеттік қорғаныс кеңесінің төрағасы, Соғыс еңбек кеңесінің кеңесшісі және Еңбек өнеркәсібі кеңесінің мүшесі болды. Сол кездегі еңбек дауы ағаш кесу және ағаш өңдеу өнеркәсібіндегі сегіз сағаттық жұмыс күніне қатысты, оны Суцзалло қолдады және оны іске асыруға көмектесті. Суцзаллоның әрекеттері 1924 жылы губернатор болып сайланған ағаш өңдеуші Роланд Х. Хартлиді ашуландырды. 1926 жылы Хартли Вашингтон университетінің регенттер кеңесінің жеті мүшесінің бесеуін алып тастап, оларды өзінің тағайындаған адамдарымен алмастырды. Жаңа кеңес көп ұзамай Суцзаллоның себепсіз "уақытша демалысқа" шығуын жариялады. Ашулы студенттер ереуілге шығуға дайын болды, бірақ Суцзаллоның өтініші бойынша олар одан бас тартты. Вашингтон университетінен босатылғаннан кейін Суцзалло Карнеги оқытуды дамыту қорымен байланысты болды, ол 1930 жылы оның президенті болды. Суцзалло 1933 жылы Вашингтон штатының Сиэтл қаласында қайтыс болды. Вашингтон университетінің орталық кітапханасы – Суцзалло кітапханасы оның құрметіне аталған.

Of Venetian descent, Suzzallo was born in San Jose, California, just after his parents' emigration from the Dalmatia region of the Austrian Empire. The surname Suzzallo, whose name in the old country had been Zucalo, is also common in Herzegovina and Montenegro. Poor health in his youth resulted in mediocre grades during his primary and secondary education. He graduated from the State Normal School in San Jose (now San José State University), and later Stanford University in 1899. He eventually attended Columbia University Teachers College for graduate school, where he got his master's degree in 1902 and his Ph. D. in 1905. His focus was educational sociology. He was deputy superintendent of city schools in San Francisco, professor of education at Stanford, and professor of educational sociology at Columbia, before becoming president of the University of Washington in 1915. "It was there (Columbia) that the Washington regents found him (Suzzallo) in 1915, and he returned to the coast of his birth gladly. The University of Pittsburgh tried to lure him east again in 1919, offering to double his salary. He refused. The Carnegie Foundation, the National Research Council, the English Speaking Union, the Hall of Fame, the Scouts, the International Institute of the University of Heidelberg, and a dozen or so literary, sociological, and scientific societies soon made inroads on his time, recognizing him for a man of creditable character and intelligence; hearing of him from his many friends as one in whom force combined with charm, integrity with flexibility of manner. His prime attention, however, he devoted to the institution that was now in his charge" (Time magazine, October 18, 1926). Suzzallo, along with two other University of Washington faculty members, Richard Frederick Scholz (History Professor predicted the rise of fascism in Europe) and Dr. Robert Max Garrett (English Professor humanitarian), became an honorary member and advisor of the Phi Lambda chapter of the Zeta Psi fraternity of North America upon its charter in December 1920. Suzzallo's involvement with the Phi Lambda chapter of Zeta Psi is unusual because he did not become a member until after he was President of the University of Washington. While at the University of Washington, Suzzallo fired head football coach Gil Dobie due to a scandal about players and testing irregularities. Although Dobie had a remarkable record of 58 0 3, Suzzallo fired him because he sided with the players. During World War I, Suzzallo served as a chairman of the State Board of Defense, an advisor to the War Labor Board, and as a member of the Labor Industries Board. A labor dispute at the time concerned the eight hour workday in the logging and lumber industry, which Suzzallo favored and helped enact. Suzzallo's actions enraged lumberman Roland H. Hartley, who was elected governor in 1924. In 1926, Hartley removed five of the seven members of the University of Washington's Board of Regents and replaced them with his own appointees. The new board shortly thereafter announced Suzzallo's "leave of absence" for no apparent reason. Enraged students threatened to strike, but were compelled not to upon Suzzallo's request. After his dismissal from the University of Washington, Suzzallo became associated with the Carnegie Foundation for the Advancement of Teaching, which he became president of in 1930. Suzzallo died in Seattle, Washington in 1933. Suzzallo Library, the University of Washington's central library, is named in honor of him.