Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британ аралдарында осы атқа ұқсас екі нүкте бар: Айр нүктесі, Мэн аралы және Айр нүктесі, Оркни, Шотландия. Айр нүктесі (Y Parlwr Du) – Уэльстің құрлықтың ең солтүстік нүктесі. Ол Флинтширдегі Талакре қаласының солтүстігінде, Ди өзенінің сағасында орналасқан. Ол Ирландия теңізінің Ливерпуль шығанағының оңтүстік-батысында жатыр. Бұл жерде RSPB (Құстарды қорғау жөніндегі корольдік қоғам) табиғат қорығы – RSPB Dee Estuary Point of Ayr орналасқан, және Gronant және Talacre Dunes ғылыми маңызы бар ерекше аумақтың бір бөлігі болып табылады.
There are two other similarly named points in the British Isles: Point of Ayre, Isle of Man and Point of Ayre, Orkney, Scotland. Point of Ayr (Y Parlwr Du) is the northernmost point of mainland Wales. It is situated immediately to the north of Talacre in Flintshire, at the mouth of the Dee estuary. It is to the southwest of the Liverpool Bay area of the Irish Sea. It is the site of a RSPB (Royal Society for the Protection of Birds) nature reserve RSPB Dee Estuary Point of Ayr, and is part of Gronant and Talacre Dunes Site of Special Scientific Interest.
Көмір
Көп жылдар бойы Флинтшир көмір кен аймағының солтүстік шетіндегі Айр нүктесінде көмір шахтасы жұмыс істеді; ол Уэльстегі соңғы жұмыс істейтін терең шахталардың бірі болды. Алғашқы сынақ бұрғылаулары 1865 жылы, бірнеше шақырым қашықтықта орналасқан Мостин кенішінің иесі Лорд Мостин басшылығымен жүргізілді. Бұрғылаулар сәтті көрінді, содан кейін «Престатын көмір компаниясы» құрылып, жұмысты бастауға кірісті, бірақ жоба іске аспай тоқтатылды. 1873 жылы жаңа құрылған «Батыс Мостин кеніші компаниясы» бұл жерді қайта зерттеді, алайда сынақ шахтасы сәтті болмады және жоба тағы да тоқтатылды. 1883 жылы үшінші компания – «Айр нүктесі көмір компаниясы» құрылды, ал 1890 жылы олар көмір қабатына тігізді. Осы кезде көмірді 75 атпен жер бетіне көтеріп шығарды. Осы шамада екінші шахта да қазылды. Кеніштерді тексеруші инспектордың мәліметтеріне сәйкес, 1896 жылы шахтада 356 адам жұмыс істеді, олар тұрмыстық және өнеркәсіптік қажеттерге көмір өндірді. Үшінші шахта 1947 жылы ұлттықтандырудан кейін Ұлттық көмір басқармасының басқаруына өткен соң кейін қазылды. Көмір кен аймағы Ирландия теңізінің астында солтүстікке қарай созылған. 1952 жылдың 4 шілдесінде жаңа шахта қазылу кезінде 6 адам қаза тапты. 1953 жылы 738 адам жылына 213 мың тонна көмір өндірді. Айр нүктесі кеніші 1996 жылдың 23 тамызында жабылды. Кеніштен ештеңе қалмады. Алайда, көптеген бұрынғы көмір кеніштері сияқты, оның аты «Айр нүктесі кенішінің оркестрі» тобында сақталған, ол Чемпионат деңгейінде бәсекелесетін мыс оркестрі. Бұл орын 80-жылдардың басында үкімет, Ұлттық көмір басқармасы және басқалар бірлесіп қаржылаған «Көмірден мұнай» демонстрациялық зауытын салу үшін таңдалды. Зауытта сынақтар жүргізілді, бірақ жоба шахтерлердің ереуілі мен осы және таза өртеу технологиясы бойынша зерттеулерді қаржыландырудың қысқартылуының салдарынан тоқтап қалды. Зауыт ешқашан іске қосылмады және жарамсыз деп танылды.
For many years a colliery operated at Point of Ayr at the northern extremity of the Flintshire Coalfield; it was one of the last remaining operational deep mines in Wales. The first trial borings took place in 1865, under the direction of Lord Mostyn, owner of Mostyn Colliery, a few miles away. The borings seemed successful, and the Prestatyn Coal Company was formed to commence operations proper, however the project was abandoned before it got off the ground. In 1873, the site was investigated a second time, by a newly formed company, the Western Mostyn Colliery Company, however the trial shaft was not successful, and the project was again abandoned. In 1883, a third company was formed, the Point of Ayr Colliery Company, and in 1890 they struck a seam. Coal at this time was brought to the surface by a team of 75 pit ponies. A second shaft was also sunk around this time. According to the Inspector of Mines records, in 1896 the pit employed 356 men producing coal for domestic and industrial uses. A third shaft was sunk sometime after the National Coal Board took over the site following nationalisation in 1947. The coal field extended northwards under the Irish Sea. Six men have been killed during the sink of a new shaft on the 4th of July 1952. By 1953, 738 men were producing 213,000 tons of coal annually. Point of Ayr colliery closed on 23 August 1996. Nothing now remains of the colliery. However, like many former coal mines, the name is retained by "Point of Ayr Colliery Band", a Brass Band competing at Championship level. The site was chosen in the early eighties for a demonstration "Oil from Coal" plant jointly funded by the government, the National Coal Board and others. Bench scale trials was carried out on site but the project became a victim of the miners strike and the subsequent cut back in research funding for this and clean burn technology. The plant never became operational and was scrapped.
Газ
Айр нүктесі сонымен қатар Кельт газ кен орындарынан табиғи газдың жағаға шығатын жері. Газ Ирландия теңізіндегі газ және мұнай бұрғылау платформаларының Дуглас кешенінен 33,5 км (20 миль) ұзындықтағы құбыр арқылы жеткізіледі. Point of Ayr газ терминалының стандартты жағдайда газ өңдеу қуаты күніне белгілі бір көлемді құрайды. Құрылыстар метанолды (гидраттың пайда болуын тежеу үшін қолданылады), суды және конденсатты алып тастайды. Газ күкірт қосылыстарын 3,3 ppm-нен төмен деңгейге дейін жою үшін амин еріткішімен тазартылады және көмірсутектің тұнба нүктесін төмендету үшін суытылады. Өңдеу зауыты бастапқыда Ливерпуль шығанағы аймағын дамытудың BHP жобасының бөлігі болды, бірақ қазір Eni компаниясына тиесілі және оның басқаруында. Газ 27 км (17 миль) жер асты құбыр желісі арқылы Солтүстік Уэльс жағалауында 30 бар қысыммен Коннаның қиығына жеткізіледі. Газды одан әрі өңдегеннен кейін Uniper компаниясына Флинтширдегі Дисайд ауданындағы Конна қиығындағы газ-турбиналық электр стансасына сатуға беріледі.
Point of Ayr is also the place where natural gas from the Celtic gas fields comes ashore. Gas is piped through a pipeline 33.5 km (20 mile) long from the Douglas Complex of gas and petroleum drilling platforms in the Irish Sea. The Point of Ayr gas terminal has a gas processing capacity of per day at standard conditions. The facilities remove methanol (used for hydrate inhibition), water and condensate. The gas is sweetened with an amine solvent to remove sulphur compounds to below 3.3 ppm and chilled to reduce the hydrocarbon dewpoint. The processing plant was originally part of the BHP development of the Liverpool Bay area, but now owned and operated by Eni. Gas is transported through a 27 km (17 mile) underground pipeline at 30 bar along the North Wales coast to Connah's Quay. After further processing, the gas is sold to Uniper, for their combined cycle gas turbine power station at Connah's Quay, on Deeside, in Flintshire.
Маяк
Айр нүктесі сонымен қатар 1776 жылы салынған, бірақ 1883 жылдан бері қолданылмайтын маякқа да атын берген. Ол Ди өзенінің сағасына кіреберісіндегі Талакр жағажайында орналасқан. Маяк бір кезде екі шаммен жарық берген. Басты сәулесі 63 фут биіктікте Лландудноға қарай теңізге бағытталған. Екінші сәуле Ди өзені бойымен, өзеннің ағылшын жағындағы Чеширдегі Доупул ауылына қарай шашыраған. Маяк қызмет істеген кезде қызыл және ақ түсті жолақтармен боялған және қызыл фонарь корпусына ие болған. 1844 жылы ол Троица үйі корпорациясының бұйрығымен орнатылған ақ шам беретін металл бағаналы маякқа алмастырылды. Бұл жаңа құрылым 1883 жылы жарық кемесімен ауыстырылды.
Point of Ayr also gives its name to a lighthouse, built in 1776, though inactive since 1883. It stands on Talacre beach, at the entrance to the River Dee estuary. The lighthouse once displayed two lights. The main beam, at 63 feet, shone seaward towards Llandudno. A secondary beam shone up the River Dee, towards the hamlet of Dawpool, in Cheshire, on the English side of the estuary. Whilst in service, the lighthouse was painted with red and white stripes, and had a red lantern housing. It was replaced in 1844 with a metal pile lighthouse, bearing a white light, put up by order of the Corporation of Trinity House. This new structure was itself replaced in 1883 with a lightship.