Халықаралық дағдарыс тобы: қақтығыстарды зерттеу және алдын алу ұйымы
International Crisis Group
Халықаралық дағдарыс тобы – жанжалдарды зерттейтін және саясаткерлерге кеңес беретін бейімдіксіз ой-сана орталығы. Әлемдік қақтығыстарды алдын алуға көмектеседі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Коммерциялық емес, үкіметтік емес қақтығыстарды зерттеу және алдын алу орталығы
Non profit think tank for conflict research and prevention
Халықаралық дағдарыс тобы (ICG; сондай-ақ Crisis Group деп белгілі) – 1995 жылы құрылған жаһандық коммерциялық емес, үкіметтік емес ұйым. Бұл саясаткерлер мен ғалымдар пайдаланатын, жаһандық дағдарыстарды зерттеп, талдау жасайтын ой-сана орталығы. ICG өзін "соғыстарды болдырмау және бейбіт әлем құруға бағытталған саясатты қалыптастыру үшін жұмыс істейтін" деп сипаттайды. ICG ай сайынғы CrisisWatch бюллетені арқылы ерте ескертулер беретінін, оның жаһандық қақтығыстарды қадағалауға арналғанын, эскалация қаупін және бейбітшілікті ілгерілету мүмкіндіктерін анықтайтынын мәлімдейді. Ұйым қақтығыс немесе ықтимал қақтығыс жағдайларына әсер ететін нақты саяси мәселелер бойынша егжей-тегжейлі талдау мен кеңес беретінін, ірі қақтығыстарды бейбіт жолмен шешуді ілгерілету үшін саясаткерлермен, аймақтық ұйымдармен және басқа да маңызды тараптармен жұмыс істейтінін, сондай-ақ шешілмейтін қақтығыстар мен дағдарыстар бойынша жаңа стратегиялық және тактикалық ойларды ұсынатынын айтады. ICG "либералды" және "солшыл" немесе "сол жаққа бейімделген әсерлі ұйым" деп сипатталған. Ұйымның әдістемесінің негізін оның тұрақты түрдегі өкілдіктері құрайды. Оның Африка, Азия, Еуропа және Орталық Азия, Латын Америкасы мен Кариб бассейні, Таяу Шығыс және Солтүстік Африка, АҚШ-тағы 70-тен астам ағымдағы және болашақтағы қақтығыстарды қамтитын аймақтық бағдарламалары бар. 2023 жылдың қыркүйегіне қарай Crisis Group құрамында академиялық, азаматтық қоғам, дипломатия және бұқаралық ақпарат құралдары салаларынан 150-ге жуық қызметкер жұмыс істейді.
The International Crisis Group (ICG; also known as the Crisis Group) is a global non profit, non governmental organisation founded in 1995. It is a think tank, used by policymakers and academics, conducting research and analysis on global crises. ICG has described itself as "working to prevent wars and shape policies that will build a more peaceful world". ICG states that it provides early warning through its monthly CrisisWatch bulletin, a global conflict tracker designed to identify both risks of escalation and opportunities to advance peace. The organisation says that it produces detailed analysis and advice on specific policy issues that are affecting conflict or potential conflict situations; that it engages with policy makers, regional organisations and other key actors to promote peaceful solutions to major conflicts; and that it offers new strategic and tactical thinking on intractable conflicts and crises. The ICG has been characterized as "liberal", and as “lefty” or "left leaning advocacy organization". Its permanent field presence forms the basis of the organisation's methodology. It has regional programmers covering over 70 actual and potential conflicts in Africa, Asia, Europe and Central Asia, Latin America and the Caribbean, the Middle East and North Africa, and the United States. As of September 2023, Crisis Group has approximately 150 staff members from various backgrounds, including academia, civil society, diplomacy and media.
Тарих
Джордж Сорос ұйымның бастапқы қаржысын қамтамасыз етті және оны қолдауды жалғастыруда. Қаржылық қолдауды бірінші болып ұсынған үкімет өкілі 1994 жылдың наурыз айында Финляндия президенті Марти Ахтисаари болды. Сол жылы Гарет Эванс, Австралияның сыртқы істер министрі ретінде, 500 000 доллар көмектесуге уәде берді. Кейіннен Ахтисаари жеке тұлға ретінде ICG төрағасы болды, ал Эванс ICG бас директоры қызметін атқарды. 1995 жылдың қаңтар айында Лондонда өткен кездесуде көптеген халықаралық саяхатшылар бас қосып, жылдық 8 миллион долларлық бюджет және 75 штаттан тыс қызметкерді мақұлдады. 1995 жылдың ортасында ұйым АҚШ-та салықтан босатылған коммерциялық емес ұйым ретінде ресми тіркелді. 1996 жылдан 1999 жылға дейін Crisis Group-тың жылдық бюджеті шамамен 2 миллион доллар, ал штаттан тыс қызметкерлер саны 20 болды; 2017 жылға қарай бюджеті 17 миллион доллардан асып кетті. Crisis Group үкіметтерден, қайырымдылық қорлардан, жеке компаниялардан және жеке донорлардан гранттар түрінде қаржыландырылды. 2019 жылғы 30 маусыммен аяқталған қаржы жылында оның қаржысының 43% үкіметтерден, 31% қорлардан, 22% жеке сектордан, 2% заттай үлестерден және 2% инвестициялық табыстан түсті. 2014 жылы «Үшінші әлемдік тоқсандық» журналында жарияланған мақаласында әлеуметтік зерттеуші Берит Блисеман де Гевара ICG-нің айтарлықтай бюджеті оның қызметі үшін қажеттілік екенін, бірақ мемлекеттік зерттеу агенттіктерімен салыстырғанда шамалы екенін жазды. Ол «Сыншылар қаржының көлемі емес, ICG қаржысының көздері Батыс саясаткерлерінің оның ұстанымдарын қолдау үшін есіктерін ашты, сонымен қатар (мүмкін) ICG-нің саяси тәуелсіздігіне нұқсан келтірді» деп жазды. Ол ICG донорлардың кең ауқымы арқылы «донорлар мен есеп беру арасындағы қарапайым, тікелей байланыс туралы идеяға қайшы келеді» деп көрсетті. Оның алдыңғы лауазымдағы иегерлері – БҰҰ-ның бейбіт сақтау операциялары жөніндегі бас хатшысының орынбасары Жан Мари Гехенно, БҰҰ-ның адам құқықтары жөніндегі жоғары комиссары және Канаданың Жоғарғы сотының судьясы Луиза Арбур, сондай-ақ Австралияның бұрынғы сыртқы істер министрі Гарет Эванс. Crisis Group, әсіресе оның Иран жобасының директоры Али Ваэз 2015 жылғы Бірлескен толық жоспар (ЖТЖ) ілгерілетуде маңызды рөл атқарды.
George Soros provided the organisation's seed funding and continues to support it. The first government representative to offer financial support was Finnish President Martti Ahtisaari, in March 1994. That same year, Gareth Evans, as Foreign Minister of Australia, pledged $500,000. As private individuals, Ahtisaari later became Chairman of ICG, and Evans became CEO of ICG. A January 1995 meeting in London brought many international figures together and approved a proposal for an annual budget of $8 million and 75 full time staff. In mid 1995, the organisation was formally registered in the U. S. as a tax exempt non profit. From 1996 to 1999, Crisis Group had an annual budget of around $2 million and around 20 full time staff; by 2017 its budget had risen to over $17 million. Crisis Group received funding under grants from governments, charitable foundations, private companies and individual donors. For the financial year ending June 30, 2019, it received 43% of its funding from governments, 31% from foundations, 22% from the private sector, 2% from in kind contributions and 2% from investment income. In a 2014 paper for Third World Quarterly, social researcher Berit Bliesemann de Guevara writes that ICG's significant budget was a requirement of its activities, though small compared to government research agencies. She wrote that "Critics have argued that it is not the amount but the sources of the ICG's funding which have opened Western policymakers' doors to its advocacy, while at the same time (possibly) compromising the ICG's political independence". She wrote that the ICG has "contradict[ed] the idea of simple, straightforward connections between donors and reporting" through the broad variety of its donors. His predecessors in the position include former UN Under Secretary General for Peacekeeping Operations Jean Marie Guéhenno, former UN High Commissioner for Human Rights and Justice of the Supreme Court of Canada Louise Arbour, and former Foreign Minister of Australia Gareth Evans. The Crisis Group, and in particular its Iran Project Director, Ali Vaez, played an important role in advancing the 2015 Joint Comprehensive Plan of Action (JCPOA).
Кеңселер
Crisis Group штаб-пәтері Брюссельде орналасқан, Вашингтон, Нью-Йорк және Лондонда әсер ету кеңселері бар. Басқа заңды тіркелген кеңселер Богота (Колумбия), Дакар (Сенегал), Стамбул (Түркия) және Найроби (Кения) қалаларында орналасқан. 2018 жылғы маусым айының мәліметі бойынша, Crisis Group Абу-Даби, Абуджа, Бангкок, Бейрут, Каракас, Газа қаласы, Гватемала қаласы, Гонконг, Иерусалим, Йоханнесбург, Джуба, Кабул, Киев, Мексика қаласы, Могадишу, Рабат, Тбилиси, Торонто, Тунис және Янгон қалаларында өкілдік етеді.
Crisis Group is headquartered in Brussels, with advocacy offices in Washington DC, New York and London. Other legally registered offices are based in Bogota, Colombia; Dakar, Senegal; Istanbul, Turkey; and Nairobi, Kenya. As of June 2018, Crisis Group has a presence in Abu Dhabi, Abuja, Bangkok, Beirut, Caracas, Gaza City, Guatemala City, Hong Kong, Jerusalem, Johannesburg, Juba, Kabul, Kiev, Mexico City, Mogadishu, Rabat, Tbilisi, Toronto, Tunis and Yangon.
Қамқоршылар кеңесі
2023 жылдың қыркүйегіне қарай Кризистік топтың сенімгерлер кеңесі 44 мүшеден тұрады. Giustra Foundation және Acceso қорының негізін қалаушы Франк Джустра 2020 жылы тең төраға болды, ал 2021 жылы Аргентинаның бұрынғы сыртқы істер министрі және БҰҰ Бас хатшысының бұрынғы кабинет басшысы Сусана Малкора оған қосылып тең төраға атанды. Бұрын кеңеске БҰҰ Бас хатшысының бұрынғы орынбасары және БҰҰ Даму бағдарламасының әкімшісі Марк Маллох Браун төрағалық еткен. Кеңестің бұрынғы мүшелерінің арасында Сэнди Бергер және Стивен Соларз болған. Марти Атисаари, Жорж Митчелл және Томас Пикеринг – құрметті төрағалар. Гарет Эванс 2023 жылға дейін президенттік мәртебесін сақтап қалды.
As of September 2023, Crisis Group Board of Trustees has 44 members. Frank Giustra, founder of the Giustra Foundation and Acceso, became co chair in 2020, and Susana Malcorra, former Foreign Minister of Argentina and former Chef de Cabinet of the UN Secretary General, joined him as co chair in 2021. Previously, the board was chaired by Mark Malloch Brown, former UN Deputy Secretary General and Administrator of the United Nations Development Programme. Past board members have included Sandy Berger and Stephen Solarz. Chairmen emeritus are Martti Ahtisaari, George J. Mitchell and Thomas R. Pickering. Gareth Evans remained President Emeritus as of 2023.
Марапаттар
Crisis Group-тың "Бейбітшілік іздеу сыйлығы" 2005 жылы құрылды және Нью-Йорк қаласында өткізілетін гала-кешпен байланысты. Осы сыйлықтың иегерлері – АҚШ президенттері Билл Клинтон және Джордж Буш, Хиллари Клинтон, Бразилияның бұрынғы президенті Лула да Силва, Нобель бейбіт сыйлығының лауреаттары Марти Ахтисаари мен Эллен Джонсон Сэрлиф, қаржыгер және қайырымдылық шараларын қолдаушы Джордж Сорос. 2018 жылғы сыйлықтар Radcliffe Foundation қорының негізін қалаушы, белгілі кәсіпкер және қаржыгер Фрэнк Джустраға, сондай-ақ БҰҰ-ның Адам құқықтары жөніндегі жоғарғы комиссары, Олимпиадалық және Паралимпиадалық босқындар командаларына берілді.
Crisis Group's "In Pursuit of Peace Award” was established in 2005, and is associated with a gala event in New York City. Recipients include U. S. Presidents Bill Clinton and George H. W. Bush, Hillary Clinton, former Brazilian President Lula da Silva, Nobel Peace Prize laureates Martti Ahtisaari and Ellen Johnson Sirleaf, and financier and philanthropist George Soros. Recipients for 2018 included Frank Giustra, founder of the Radcliffe Foundation and a prolific entrepreneur and financier, and H. R. H. Prince Zeid Raad Al Hussein, UN High Commissioner for Human Rights and the Olympic Refugee and Paralympic Teams.
Ұйым туралы зерттеулер мен сын
2005 жылы бейбітшілік және болашақ зерттеулері жөніндегі шведтік ТҰҰ «Трансұлттық қоры» ICG директорлар кеңесінің Батыс үкіметтерімен тығыз байланыста екенін, тәуелсіз ғалымдардың жетіспеушілігін және объективті, стандартты теориялық негіздің болмауын мәлімдеді. 2010 жылы Том Хазельдин «New Left Review» журналында жарияланған мақаласында ICG-нің «өзін тәуелсіз және партиялық емес деп көрсетеді, бірақ НАТО-ның соғыстарын үнемі Атлантикалық мақтаумен қолдайды» деді. 2007 жылы «Foreign Policy» журналы ICG-ні «либералды» және Венесуэла президенті Уго Чавесқа сыншыл деп сипаттады. 2013 жылдың сәуір айында ICG Мьянма президенті Тейн Сейнге «Бейбітшілікке ұмтылу» сыйлығын табыстағанда дау туды, бұл сыйлық беру рәсімі Human Rights Watch ұйымының Тейн Сейннің басшылығымен жүргізілген этникалық тазалау туралы баяндамасының жариялануымен бірге өтті. 2014 жылы «Third World Quarterly» журналы ICG және қақтығыстар туралы білімді өндірудегі оның рөлі туралы арнайы нөмірін жариялады, онда ICG-ге қатысты 10 жеке сын, оның сыртқы саясатқа тигізетін әсерінен бастап, дағдарыстарды «жасауға» және зерттеулерді жинау әдістемелеріне дейін қамтылды. Журналдың кіріспе бөлімінде ICG-нің брифингтері мен есептері саясаткерлер арасында «жалпы алғанда жақсы беделге» ие екені айтылды, сонымен қатар, қақтығыстарды зерттейтін ғалымдар көбінесе ICG талдауларын сілтеме ретінде келтірсе де, ICG туралы академиялық зерттеулердің өте аз екені атап өтілді. 2023 жылы ICG қызметкерлерінің бірнешеуі, соның ішінде Иран жобасының директоры Али Ваэз, Иран сарапшылары бастамасына қатысты.
The Swedish ONG Transnational Foundation for Peace and Future Research alleged in 2005 that the ICG board of directors' had close ties to Western governments, a lack of independent scholars, and an absence of an objective standard theoretical framework. In 2010, Tom Hazeldine argued in an article published in the New Left Review that the ICG "styles itself as independent and non partisan, but has consistently championed NATO's wars to fulsome transatlantic praise". A 2007 piece in Foreign Policy described ICG as "liberal" and critical of Venezuelan president Hugo Chávez. The ICG generated controversy in April 2013 as it awarded Myanmar President Thein Sein its "In Pursuit of Peace Award", with the award ceremony coinciding with the publication of a Human Rights Watch report of ethnic cleansing by Sein's administration. In 2014, the journal Third World Quarterly published a special issue about the ICG and its role in knowledge production about conflict, featuring 10 separate critiques about the ICG, ranging from its influence on foreign policy makers, "manufacturing" crises, and the methodologies it deploys in gathering its research. The ICG's briefings and reports were described as having "a generally good reputation" among policymakers in the issue's introduction, which also notes that while academics working on conflict often cite the ICG's analysis, there is little academic research about the ICG itself. In 2023, several of ICG's staff, including Ali Vaez, Iran Project Director, were connected to the Iran Experts Initiative.