Вашингтондық саяси зерттеу орталығы және ұлттық қауіпсіздік

Кіріспе

Вашингтондағы американдық ойлау орталығы.

Пенсильвания университетінің 2019 жылғы «Әлемдік ойлау орталықтарына жол» есебінде CSIS АҚШ-тағы барлық салалар бойынша бірінші ойлау орталығы, әлемдегі «Жоғары қорғаныс және ұлттық қауіпсіздік ойлау орталығы» және әлемдегі төртінші үздік ойлау орталығы деп танылды. Ол «2016-2018 жылдарға арналған қорғаныс және ұлттық қауіпсіздік орталығы» атағын алды. Құрылғалы бері CSIS өз веб-сайтында айтқандай, «дүниеде жақсылық күші ретінде американдық бедел мен өркендеуді сақтаудың жолдарын табуға» арналған. CSIS ресми түрде екі партиялық ойлау орталығы болып табылады, онда саяси спектрдің әртүрлі көзқарастарын ұсынатын ғалымдар жұмыс істейді. Ол АҚШ Конгресінің және атқарушы биліктің белгілі шетелдік саясат және мемлекеттік қызметкерлерін, соның ішінде Демократиялық және Республикалық партиялармен байланысы барларды, сондай-ақ әртүрлі саяси көзқарастарға ие шетелдік шенеуніктерді шақырумен танымал. U.S. News & World Report оны «орталық» ойлау орталығы деп сипаттады. Орталық Мемлекеттік қайраткерлер форумын ұйымдастырады, ол халықаралық көшбасшыларға өз пікірлерін білдіруге мүмкіндік беретін екі партиялық аламат. Бұрынғы спикерлердің қатарында БҰҰ Бас хатшысы Пан Ги Мун және Ұлттық қауіпсіздік жөніндегі кеңесші Том Донилон болды. Орталық сонымен қатар CSIS Schieffer School Dialogues – CBS News тілшісі Боб Шиффер жүргізетін бірнеше талқылаулар сериясын және Қорғаныс министрлігінің шенеуніктерінің, соның ішінде бұрынғы Қорғаныс министрі Чак Хейгелдің негізгі баяндамаларын ұсынатын Global Security Forum-ды өткізеді.

1960 жылдар

Орталық 1962 жылы Арли Берк және Дэвид Манкер Абшир құрды. Орталық өзінің интеллектуалды бағдарламасының жоспарын жасады. Конференциядан кейін жарық көрген "Ұлттық қауіпсіздік: алдағы он жылдағы саяси, әскери және экономикалық стратегиялар" кітабы мыңнан астам беттен тұратын. Бұл кітап ұлттық қауіпсіздікті талқылауға арналған негізгі құрал болды және "суық соғыс" кезеңінде Вашингтонның сыртқы саясат қауымдастығындағы келісім мен келіспеушілік аймақтарын анықтады. Кітапта жаһандық мәселелерге стратегиялық тұрғыдан қарау қажеттігі айтылды, сондай-ақ ол кезеңдегі халықаралық қатынастарды зерттеудегі бір мектептің қалыптасуына ықпал етті. Осы мектептің өкілдері кейін АҚШ саясатын жасаудың жоғары деңгейлеріне көтерілді, әсіресе Никсон, Форд және Рейган басшылықтары тұсында.

1970 жылдар

1970 жылдардың ортасы мен соңына қарай орталықта жұмыс істеген көптеген ғалымдар Мемлекеттік департамент немесе Қорғаныс министрлігінде жоғары лауазымдарға қол жеткізді. Генри Киссинджер 1977 жылы АҚШ Мемлекеттік хатшысы лауазымынан кеткеннен кейін Гарвард университеті оған профессорлық қызмет ұсынудан бас тартты. Ол Джорджтаун университетінің Эдмунд А. Уолш атындағы Сыртқы істер мектебінде жартылай штатпен оқытуды және Йель, Пенн, Колумбия және Оксфорд университеттерінен келіп түскен ұсыныстарды қабылдамай, CSIS-ті Вашингтондағы жұмысының негізгі орталығы ретінде таңдады. Киссинджердің Вашингтондық мекемемен байланыс орнату шешімі орталыққа бұрынғы он бес жылдағы кез келген оқиғадан да көп назар аударды. Киссинджердің қатысуынан кейін Джеймс Шлезингер, Билл Брок, Уильям Дж. Кроу және Гарольд Браун сияқты кабинеттік деңгейдегі басқа да шенеуніктер 1970 жылдардың соңында CSIS-ке қосылды. Збигнев Бжезинский 1981 жылы Картер әкімшілігі аяқталғаннан кейін орталыққа келген соң, Кеңес Одағы және Польшаның нарықтық экономикаға өтуіне қатысты мәселелермен айналысты. Осындай жоғары лауазымды мемлекеттік қызметкерлерге жазуға, лекция оқуға және БАҚ пен бизнес компанияларымен кеңесуге мүмкіндік берілді, бұл CSIS-тің үкіметтен кеткеннен кейін жоғары деңгейдегі саясаткерлерді қабылдауының типік мысалы болып табылады. 1970 және 1980 жылдары Вашингтонда көптеген саяси зерттеу орталықтары өз қызметін кеңейтті немесе жаңадан құрылды, олар түрлі идеологиялық көзқарастар мен мамандандырылған саяси мүдделерді ұсынды.

1980 жылдар

1986 жылы Джорджтаун университетінің бірнеше профессоры CSIS қызметкерлерін қоғамдық сұхбаттарда шетелдік саясат мәселелері бойынша академиялық тұрғыдан негізделмеген бағалар бергені үшін сынады. CSIS-пен байланысы болғандықтан Джорджтаун университетіне келіп түсетін қаржылай көмек азайды. Арнайы комиссия осы мәселені зерттеді және оның есебінде CSIS ғылыми зерттеулерге емес, бұқаралық ақпарат құралдарына көбірек назар аударғаны, сондай-ақ CSIS-ті Джорджтаун университетінен ресми түрде бөліп шығару қажеттігі айтылды. Джорджтаун мен CSIS арасындағы ресми байланыс 1987 жылдың 1 шілдесінде тоқтатылды.

1990 жылдар

Орталық өзінің эндаументін (қорын) арттыру және әлемнің дамылып келе жатқан аймақтарына бағдарламаларын кеңейту үшін коммерциялық емес ұйымға айналды. 1980 жылдары Кеңес Одағының тарауынан кейін орталықпен сенімділер мен кеңесшілердің жұмысы CSIS-ті әлемдегі жалғыз супердержава ретінде АҚШ-пен бірге елдің сыртқы саясатын дамытуға ерекше мүмкіндік берді. Бұл орталықты құрған негізін қалаушылар 1960 жылдардың басында елестете алмаған институционалдық жетілу және беделдің деңгейін білдірді. Салқын соғыс аяқталғаннан кейін Вашингтонда АҚШ халықаралық экономикада жеткілікті бәсекеге қабілетті емес деген күдік туды. Осы көзқарас 1990 жылдың басында CSIS-ті жобаны іске қосуға итермеледі, ол кейбірлерге дәстүрлі стратегиялық және халықаралық мәселелерден алшақтанған сияқты көрінді. Американың шетелдегі рөлін нығайту үшін ішкі проблемаларға назар аудару қажеттігі туралы идея Сенатор Сэм Нанн мен Сенатор Пит Доменисидің төрағалығымен Американы күшейту жөніндегі комиссия құруға әкелді. Дэвид Абшир комиссияны экономикалық саясатты зерттеу және жақсарту жолы ретінде қарастырып, Ақ үй Президентінің Басқару кеңсесін Ұлттық қауіпсіздік кеңесінің үлгісінде Ұлттық экономикалық кеңес және ұлттық экономикалық кеңесшімен қайта ұйымдастыру қажет деген қорытындыға келді. Экономикалық саясатқа жаңа назар аудару CSIS-ті халықаралық экономика, Солтүстік Америка еркін сауда аймағы, Дүниежүзілік сауда ұйымы, Халықаралық валюта қоры, Дүниежүзілік банк, сондай-ақ жаһандық денсаулық сақтау және климаттың өзгеруінің экологиялық және әлеуметтік салдарына қатысты зерттеулерге көбірек назар аударуға итерді. Бұл мәселелер CSIS-тің халықаралық қауіпсіздік мәселелеріне дәстүрлі бағытталған миссиясын толықтырды. Бүгінгі күнге дейін CSIS веб-сайтында жазылғандай, CSIS Американың әлемдегі жақсылық күші ретінде танылуын және өркендеуін қолдаудың жолдарын табуға арналған. 2015 жылы CSIS-тің аға вице-президенті H. Эндрю Шварц ұйымның "бірінші мақсатының" "саясатқа ықпал ету" екенін айтты. Ұйымның АҚШ қорғаныс мердігерлерінің атынан лоббилеуге қатысқан деген айыптауларға қарсы қорғаған бас директор Джон Хамре 2016 жылы: "Біз еліміздің ең қиын проблемаларының кейбірін шешуге шешімдер іздеу моделіне берік сенеміз. Біз мүдделі тараптарды жинап, идеяларды бағалаймыз, келісімге келген аймақтарды анықтап, келіспеушіліктерді нақтылаймыз" деді. 2014 жылдың қыркүйек айында The New York Times Біріккен Араб Әмірліктерінің ұйымға 1 миллион доллардан астам сомада қаржылық көмек көрсеткенін хабарлады. Сонымен қатар, CSIS Жапониядан үкіметтік қаржыландыру арқылы, сондай-ақ Норвегиядан қаржыландыру алды. Times басылымымен байланысқа өткеннен кейін CSIS шетелдік донорлардың тізімін жариялады, онда Германия мен Қытай үкіметтері де бар 13 мемлекеттің тізімі келтірілді. Стратегиялық және халықаралық зерттеулер орталығы CSIS Northrop Grumman, Lockheed Martin, Boeing, General Dynamics, Raytheon Company және General Atomics сияқты қорғаныс мердігерлерінен ірі қаржыландыру алғанын тізімдеді. АҚШ, Жапония, Тайвань және Біріккен Араб Әмірліктері үкіметтері де маңызды қаржы көмегін көрсетті.

The center became an incorporated nonprofit organization to raise its endowment and expand its programs to focus on emerging regions of the world. The work of the trustees and counselors with the center after the dissolution of the Soviet Union in the 1980s left CSIS in a unique position to develop the nation's foreign policy with the United States as the world's sole superpower. It signified a degree of institutional maturation and prestige that the founders had not imagined when they founded the center in the early 1960s. After the end of the Cold War, there emerged a suspicion in Washington that the United States was not as well equipped as it ought to be to compete in the international economy. This outlook drove CSIS to set up a project in early 1990 that, to some, seemed removed from traditional strategic and international concerns. The idea that America should focus on its problems at home to strengthen its role abroad evolved into the Commission on the Strengthening of America, chaired by Senator Sam Nunn and Senator Pete Domenici. David Abshire saw the commission as a way to examine and improve upon economic policy, coming to the conclusion that the White House should reorganize the Executive Office of the President to include a National Economic Council with a national economic adviser on the model of the National Security Council. This new focus on economic policy led CSIS to increase its research focus on international economics and issues concerning the North American Free Trade Agreement, the World Trade Organization, the International Monetary Fund, the World Bank as well as global health and the environmental and societal effects of climate change. These issues merged into CSIS's mission to complement its traditional focus on international security issues. Up to the present day, CSIS has been dedicated to finding ways to sustain American prominence and prosperity as a force for good in the world, according to the CSIS website. In 2015, H. Andrew Schwartz, a senior vice president at CSIS, was quoted describing the organization's "number one goal" as "hav[ing] impact on policy." Defending the organization from claims that it had inappropriately engaged in lobbying on behalf of U. S. defense contractors, CEO John Hamre was quoted in 2016 as saying, "We strongly believe in our model of seeking solutions to some of our country's most difficult problems We gather stakeholders, vet ideas, find areas of agreement and highlight areas of disagreement." In September 2014, The New York Times reported that the United Arab Emirates had donated a sum greater than $1 million to the organization. Additionally, CSIS has received an undisclosed amount of funding from Japan through the government funded Japan External Trade Organization, as well as from Norway. After being contacted by the Times, CSIS released a list of foreign state donors, listing 13 governments including those of Germany and China. The Center for Strategic and International Studies CSIS lists major funding from defense contractors such as Northrop Grumman, Lockheed Martin, Boeing, General Dynamics, Raytheon Company and General Atomics. Significant funding has come from the governments of the United States, Japan, Taiwan, and the United Arab Emirates.

Бағдарламалар мен іс-шаралар

CSIS көптеген бағдарламалар мен жобаларды жүзеге асырады, олардың әрқайсысының өзіндік міндеттері мен мүдделері бар. Мысалы, Қорғаныс индустриялық бастамалар тобы үкіметтік және корпоративтік клиенттер үшін қорғаныс өнеркәсібін зерттейді. Глобалды денсаулық саясаты орталығы АҚШ-тың ЖИТС, туберкулез, безгек, полиомиелит және басқа да маңызды мәселелерге қатысуына, әсіресе олардың АҚШ ұлттық қауіпсіздігімен байланысына назар аударады. CSIS халықаралық қатынастар мәселелері бойынша маңызды мәлімдемелер жасау үшін жоғары лауазымды тұлғаларға платформа ұсынады. Мысалы, 2019 жылдың қыркүйегінде бұрынғы Ұлттық қауіпсіздік кеңесшісі Джон Болтон CSIS-те қызметтен кеткеннен кейін алғаш рет сөз сөйледі және АҚШ-тың Солтүстік Корея саясатын сынады. 2012 жылы CSIS АҚШ Мемлекеттік хатшысы Хиллари Клинтонды қабылдады, ол «Өзгеріс дәуірінде АҚШ-тың Солтүстік Африкамен стратегиялық байланысы» тақырыбында баяндама жасады, онда 2012 жылғы Бенгази шабуылынан кейін елшіліктердің қауіпсіздігі мәселесі көтерілді. CSIS жыл сайын түрлі семинарлар мен бағдарламаларға 350-ден астам студент пен маманды қабылдайды. CSIS Сиракуза университетінің Максвелл азаматтық және қоғамдық істер мектебімен бірлесіп халықаралық қатынастар бойынша магистрлік бағдарламасын ұсынады.

Жарияланымдар

CSIS саясат, үкімет, бизнес және академиялық ортада шешім қабылдайтындарға арналған кітаптар, есептер, хабарламалар мен түсіндірмелер жариялайды. Көбінесе ол әлемдік мәселелердегі белгілі бір тақырыпқа немесе салаға шолу жасайтын өз сарапшыларының еңбектерін жариялайды, соның ішінде: «The Washington Quarterly» – CSIS-тің халықаралық істердегі жетекші журналы, ол «стратегиялық жаһандық өзгерістер мен олардың мемлекеттік саясатқа тигізетін әсерін» көрсетеді. «Критикалық сұрақтар» бөліміндегі сарапшылар халықаралық оқиғаларға байланысты туындаған жаңалықтарға жылдам жауап береді. Мысалы, елші Карл Индерфурт Үндістан-АҚШ қарым-қатынасы туралы сұрақтарға жауап беруі мүмкін. «The Freeman Report Newsletter» – 1970 жылдан бері Азия мен Қытайдағы экономика және халықаралық қауіпсіздікке назар аударатын сыртқы саясатқа арналған мерзімдік басылым. «New Perspectives in Foreign Policy» – халықаралық істердегі жас мамандарға арналған журнал. CSIS ғалымдары «The New York Times», «The Wall Street Journal», «The Financial Times», «Foreign Policy», «Foreign Affairs» және «The Washington Post» газеттерінде мақалалар жариялаған. CSIS сарапшыларының пікірлері баспа және онлайн-баспада мыңдаған рет келтірілді және «Associated Press», «Reuters», «Agence France Presse» және «Bloomberg» сияқты ірі жаңалықтар агенттіктерінде жиі пайда болды. Олар сондай-ақ «The Huffington Post» және «Summit News», «WSJ Live» сияқты онлайн-медиада пайда болды және «PBS NewsHour», «NPR Morning Edition» және «Charlie Rose Show» сияқты саяси бағытталған сұхбат беру бағдарламаларында тұрақты қонақтар болды. Сонымен қатар, ақыл-ой орталығының жұмысы туралы қысқа бейнелер мен инфографикалар жүйелі түрде жарияланады.

Басшылық және қызметкерлер

Қамқоршылар кеңесінің төрағасы Томас Прицкер, ол сонымен қатар Прицкер ұйымының төрағасы және бас атқарушы директоры. Ол сондай-ақ Hyatt Hotels Corporation компаниясының атқарушы төрағасы және Royal Caribbean Cruises Ltd директорлар кеңесінде қызмет етеді. АҚШ-тың бұрынғы қорғаныс министрінің орынбасары Джон Дж. Хамр 2000 жылдың сәуірінен бастап CSIS президенті және бас атқарушы директоры болып табылады. Қамқоршылар кеңесінде бұрынғы жоғары мемлекеттік лауазымды тұлғалар, соның ішінде Генри Киссинджер, Збигнев Бжезинский, Уильям Коэн, Джордж Аргирос және Брент Скоукрофт кірді. Басқарма құрамына АҚШ-тың ірі корпоративтік бизнес лидерлері, сондай-ақ қаржы, мұнай және газ, жеке капитал, жылжымайтын мүлік, академиялық және БАҚ салаларының көрнекті өкілдері де кіреді. CSIS-тің 220 штаттық қызметкері және үлкен серіктес ғалымдар желісі халықаралық қатынастардағы өзекті мәселелерді шешетін саяси ұсыныстар мен бастамаларды әзірлеумен айналысады. 2012 жылы CSIS-те 63 бағдарламалық қызметкер, 73 ғалым және 80 стажер жұмыс істеді. Орталық сонымен қатар 241 серіктес кеңесші және стипендиатпен, сондай-ақ 202 кеңесші кеңес мүшесімен және аға кеңесшілермен де жұмыс істеді. 2009 жылдың мамыр айында президент Барак Обама екі партиялық CSIS Киберқауіпсіздік комиссиясына Обама әкімшілігінің киберсоғыс саясатын әзірлеуге көмектескені үшін алғыс айтты. Орталық Ақ үйдің сыртқы саясатын қалыптастыруға да зор ықпал етті. "Соңғы төрт жыл бойы әр жұма күні түстен кейін мен қызметкерлерімнен демалыс күндеріне арналған оқу материалдарын дайындауды сұрадым", - деді Ұлттық қауіпсіздік кеңесшісі Том Донилон. "Олардың міндеті – ұлттық қауіпсіздік мәселелері бойынша ең қызықты ақпаратты табуға тырысу, және көбінесе әр апта сайын CSIS-тің материалдары кездеседі". ЦРУ директоры Джон Бреннанның сөзіне сәйкес, барлау қауымдастығында CSIS "ұлттық қауіпсіздігімізді нығайту үшін ең терең талдаулар мен инновациялық идеяларды" ұсынатынымен танымал.

Бағалаулар

Джон Кемпторн "Әділеттілік және есеп берудегі дәлдік" басылымында CSIS "АҚШ үкіметі, қару сатушылар және мұнай компанияларынан ауыр қаржыландырылды, [және] тұрақты түрде соғысты қолдайтын саяси зерттеу орталығы" деп жазды.