Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ағылшын статистикашысы (1910–2002)
English statistician (1910–2002)
Өмірбаян
Лондонда туған Бартлетт кедей отбасында өсті, бірақ Хаммерсмиттегі Латимер жоғарғы мектебіне стипендия алып түсті, онда ол Холл мен Найттың алгебрасынан бір тарау оқып статистиканы зерттеуге шабыттанды. 1929 жылы Кембридж университетінің Куинс колледжінде математиканы оқыды және үздік студенттердің бірі атанды. Ол Джон Вишарттың статистика, Артур Эддингтонның салыстырмалылық теориясы және Пол Дирактың кванттық механика бойынша лекцияларын тыңдады. Вишарт өзінің Вишарт таралымын геометриялық түрде шығару жолын бір лекциясында түсіндірді. Бартлетт сол түні сипаттамалық функцияларды қолданып дәлелдеме жасады. Бартлетт Вишарттың алғашқы аспиранты болды және олар екеуі бірге екі мақала жазды. Осылайша Бартлетт көпөлшемді талдаумен айналыса бастады. Куинс колледжінде оқыған жылдары колледж үшін ескек шақты. 1933 жылы Эгон Пирсон Бартлеттті Лондон университетінің колледжіндегі жаңа статистика бөліміне шақырды. Пирсон бұрыннан Джерзи Нейманмен жұмыс істеді. Колледжде Рональд А. Фишер мен Дж. Б. С. Холдейн де болды. Бартлетт олардың барлығынан, әсіресе Фишердің жұмысынан әсерленді, оның кейбір тұжырымдамаларын (мысалы, сенімділік интервалы) сынға алса, ал басқаларын (мысалы, шартты тұжырымдама) дамытты. Екі ғалымның арақатынасы ауытқып тұрды: кейде Бартлетт Фишердің жақсы бағасына ие болды, бірақ көбінесе емес. 1934 жылы Бартлетт Императорлық химия өнеркәсібінің (ICI) Jealott's Hill ауылшаруашылық зерттеу станциясында статистик болып жұмыс істеді. Ол тәжірибелік мәселелермен ғана емес, сонымен қатар статистикалық теориямен, генетикадағы мәселелермен де айналысты, сондай-ақ интеллект сипатын зерттеуге қызығушылық танытты. Ол Jealott's Hill-ді өміріндегі ең жақсы жұмыс орыны деп есіне алды. 1938 жылы Бартлетт ICI-ден Кембридж университетіне кетті, бірақ Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанда Жабдықтау министрлігіне жұмылдырылып, Фрэнк Анскомб, Дэвид Кендалл және Пэт Моранмен бірге ракеталық зерттеулер жүргізді. Соғыстан кейін Бартлетт Кембридждегі жұмысын уақыт тізбектерін талдау және стохастикалық процестерге қайта бағыттады. Джо Моялмен бірге ол ықтималдық туралы үлкен кітап жазуды жоспарлады, бірақ ынтымақтастық сәтті болмады және Бартлетт стохастикалық процестер туралы өз кітабын жариялады. Ол АҚШ-қа бірнеше рет сапар шекті. 1947 жылы Манчестер университетінің математика мектебінде математикалық статистика профессоры болды, онда ол эпидемиологияға қызығушылық танытып қана қоймай, сонымен қатар қабілетті және белсенді әкімші ретінде жұмыс істеді. 1960 жылы Лондон университетінің колледжінде статистика кафедрасын басқарды, содан кейін өмірінің соңғы сегіз жылын Оксфорд университетінің биоматематика профессоры болып қызмет етті. 1975 жылы зейнетке шықты. Зейнетке шыққаннан кейін Бартлетт статистика саласында белсенді болып, бірнеше рет Австралия Ұлттық университетінің Жоғары оқу орталығына барды. Ол 1957 жылы Си-Эй Чэпменнің қызы Шилаға үйленді, олардың бір қызы болды. Бартлетт Девонның Эксмут қаласында қайтыс болды. Бартлетт қуат спектрлерін бағалау әдісі және Бартлетт гомоскедастикалық сынағымен танымал.
Born in London, Bartlett was raised in a poor family but won a scholarship to Latymer Upper School in Hammersmith, where he was inspired to the study of statistics by a chapter in Hall and Knight's Algebra. In 1929, he won a scholarship to Queens' College, Cambridge where he read mathematics, graduating with the rank of wrangler. He attended lectures on statistics by John Wishart, on relativity by Arthur Eddington and on quantum mechanics by Paul Dirac. In one of his lectures Wishart described his geometric derivation of the Wishart distribution. Overnight Bartlett worked out a proof using characteristic functions. Bartlett was Wishart's first post graduate student and they wrote two papers together. This was the beginning of Bartlett's involvement with multivariate analysis. During his Queens years, he rowed for the college. In 1933, Bartlett was recruited by Egon Pearson to the new statistics department at University College, London. Pearson was already working with Jerzy Neyman. Also in the college were Ronald A. Fisher and J. B. S. Haldane. Bartlett was stimulated by all of them, most of all by the work of Fisher, criticising some of it (for example, fiducial inference) while developing other parts (for example conditional inference). Relations between the two men fluctuated; sometimes Bartlett was in Fisher's good books, but often not. In 1934, Bartlett became statistician at the Imperial Chemical Industries (ICI) agricultural research station at Jealott's Hill. Not only did he deal with practical problems but he worked on statistical theory, as well as on problems in genetics but he became interested in the characterisation of intelligence. He remembered Jealott's Hill as the best working environment of his career. Bartlett left ICI for the University of Cambridge in 1938 but at the outset of World War II was mobilised into the Ministry of Supply, conducting rocket research alongside Frank Anscombe, David Kendall and Pat Moran. After the war Bartlett's renewed Cambridge work focused on time series analysis and stochastic process. With Jo Moyal he planned a large book on probability, but the collaboration did not work out and Bartlett went ahead and published his own book on stochastic processes. He made a number of visits to the United States. In 1947 he became professor of mathematical statistics at the School of Mathematics at the University of Manchester where he not only developed his interests in epidemiology but also served as an able and active administrator. In 1960, he took up the chair of statistics at University College, London before serving the last eight years of his academic life as professor of biomathematics at the University of Oxford. He retired in 1975. After his retirement Bartlett remained active in statistics, visiting the Institute of Advanced Studies at the Australian National University several times. He had married Sheila, daughter of C. E. Chapman, in 1957, the couple parenting a daughter. Bartlett died in Exmouth, Devon. Bartlett is known for Bartlett's method for estimating power spectra and Bartlett's test for homoscedasticity.
Өмірбаян
Инграм Олкин (1989) Морис Бартлеттпен сұхбат, Статистикалық ғылым, 4, 151–163. Ж. Гани (ред.) (1982) «Шанс және өзгеріс» кітабында, Статистиктерді қалыптастыру, Нью-Йорк: Springer Verlag. Бартлетт сияқты бірнеше статистиктер өмір тарихтарын баяндайды.
Ingram Olkin (1989) A Conversation with Maurice Bartlett, Statistical Science, 4, 151–163. "Chance and Change" in J. Gani (ed) (1982) The Making of Statisticians, New York: Springer Verlag. Several statisticians, including Bartlett, give their life stories.