Кіріспе

Өт қышқылы

Дезоксихоль қышқылы – өт қышқылы. Дезоксихоль қышқылы – ішек бактерияларының метаболизмінің қосалқы өнімдері болып табылатын екіншілік өт қышқылдарының бірі. Бауыр бөліп шығаратын екі негізгі өт қышқылы – холий қышқылы және хенодеоксихоль қышқылы. Бактериялар хенодеоксихоль қышқылын екіншілік өт қышқылы литохоль қышқылына, ал холий қышқылын дезоксихоль қышқылына айналдырады. Үрсодеоксихоль қышқылы сияқты басқа да екіншілік өт қышқылдары бар. Дезоксихоль қышқылы спирт пен сірке қышқылында ериді. Таза күйде ақ немесе ақшыл кристалды ұнтақ түрінде кездеседі. Дезоксихоль қышқылы 2021 жылдың сәуір айынан бастап АҚШ-та жалпы қолданыстағы дәрі ретінде қолжетімді, Kybella бренді және басқа да атаулармен сатылады.

Қолданбалар

Дезоксихоль қышқылы ашылғанынан бері адам медицинасының әртүрлі салаларында қолданылып келеді. Адам ағзасында дезоксихоль қышқылы ішекте сіңіру үшін майларды эмульсиялауға қатысады. Кейбір елдерде (соның ішінде Швейцарияда) тамақ өнеркәсібінде эмульгатор ретінде лицензияланған, бірақ қазір бұл кең таралған емес. Денеден тыс қолданылғанда, ол холагогтарды зерттеуде және өт тастарын алдын алу мен еріту үшін пайдаланылады. Зерттеулерде дезоксихоль қышқылы мембранамен байланысты ақуыздарды бөліп алу үшін жұмсақ жуғыш ретінде қолданылады. Дезоксихоль қышқылының мицеллалық концентрациясы шамамен 2,4–4 мМ құрайды. Дезоксихоль қышқылының натрий тұзы – натрий дезоксихолаты, көбінесе жасушаларды лиздей және жасушалық және мембраналық компоненттерді еріту үшін биологиялық жуғыш ретінде қолданылады. Фосфатидилхолинмен қосылған натрий дезоксихолаты липолизді қозғау үшін мезотерапия инъекцияларында қолданылады және липомаларды емдеуде хирургиялық жолмен кесіп алуға балама ретінде пайдаланылады. Дезоксихолаттар және жалпы өт қышқылының туындылары нанотехнологияда қолдану үшін құрылымдық элементтер ретінде белсенді түрде зерттелуде. Олар сондай-ақ микролитографияда фоторезист компоненттері ретінде қолданылады. АҚШ-та дезоксихоль қышқылы Kybella тауарлық атауымен Тағам және Дәрі-дәрмек басқармасы (FDA) жақ астындағы орташа және жоғары деңгейдегі майды азайту үшін бекітілген. Дезоксихоль қышқылы субментальді майға инъекцияланғанда, ол май жасушаларын (адипоциттерді) жоюға көмектеседі, олар бірнеше ай бойы организмде метаболизмге ұшырайды.

Иммунология саласындағы зерттеулер

Оның детергенттік және мембраналық ақуыздарды оқшаулағыш ретіндегі функциясы, сондай-ақ 1990-шы жылдардың басында жасалған норвеж вакцинасы MenB сияқты сыртқы мембраналық ақуыз (OMP) вакциналарын өндіруге ыңғайлы. MeNZB вакцинасы да осы әдіспен дайындалды. Дезоксихоль қышқылы мембраналық фермент NAPE PLD-мен байланысып, оны белсендіреді, ол эндогенді каннабиноид анандид пен басқа N ацилэтаноламиндердің босатылуын катализдейді. Бұл биоактивті сигналдық молекулалар стресс пен ауырсынуға жауап беру, тәбет және өмір сүру ұзақтығы сияқты бірнеше физиологиялық жолдарда маңызды рөл атқарады. Кейбір жарияланымдар дезоксихоль қышқылының туа пайда болған иммундық жүйенің иммуностимуляторы ретінде әсер ететінін, оның негізгі элементтерін – макрофагтарды белсендіретінін көрсетеді. Осы жарияланымдарға сәйкес, адам ағзасындағы жеткілікті мөлшердегі дезоксихоль қышқылының болуы бейтарап иммундық жүйенің жақсы иммундық реакциясына сәйкес келеді. 1970 және 1980 жылдары жүргізілген клиникалық зерттеулер дезоксихоль қышқылының жергілікті қабынулардың, герпестің түрлі түрінің және мүмкін қатерлі ісіктердің табиғи емделу процестеріне қатысы бар деген болжамды растайды.

Қатерлі ісік зерттеулері

Дезоксихолат және басқа да екіншілік өт қышқылы ДНК зақымдайды. Екіншілік өт қышқылы реактивті оттегі және реактивті азот түрлерінің жасуша ішіндегі өндірісін арттырады, нәтижесінде тотығу стресі мен ДНК зақымдануы күшейеді. Төмендегі суретте көрсетілгендей, егеуқұйрықтардың рационына дезоксихолат қосылғанда, олардың тоқіше эпителийіндегі 8-оксо-дГ деңгейі, яғни тотығуға ұшыраған ДНК зақымдануы артты. Дезоксихолаттың тудырған ДНК зақымдануының деңгейі жоғары болғанда, әдетте ДНК зақымдануын түзетуге қатысатын ДНК жөндеу ферменттері осы процестен қалып қоюы мүмкін. ДНК зақымдануы жиі қатерлі ісік ауруының негізгі себебі ретінде қарастырылады. ДНК зақымдануы мутацияларды тудыру арқылы қатерлі ісікке алып келуі мүмкін. Егеуқұйрықтардың тамағына дезоксихолат қосылып, нәжісіндегі дезоксихолаттың мөлшері майлы тамақтанатын адамдардың нәжісіндегідей болғанда, келесі 10 айда егеуқұйрықтардың 45-56%-ында ішек қатерлі ісігі дамыды, ал дезоксихолат қосылмаған рациондағы егеуқұйрықтардың ешқайсысында қатерлі ісік пайда болған жоқ. Осылайша, ішектің дезоксихолатқа ұшырауы егеуқұйрықтарда қатерлі ісікке әкелуі мүмкін. Алайда, осы зерттеуде дезоксихолатпен бірге хлороген қышқылы қосылғанда, егеуқұйрықтардың тек 18%-ында ішек қатерлі ісігі дамығаны хабарланды. Хлороген қышқылы - көптеген тағамдар мен сусындардың құрамында болады; кофеде 100 мл-ге орташа есеппен 53,8 мг хлороген қышқылы бар. Зерттеуде қолданылған хлороген қышқылының мөлшерін алу үшін, "стандартты" 2000 калориялық тәуліктік диетамен (күнде 416 г; 250 г көмірсулар, 100 г ақуыз, 66 г май) тамақтанатын адамға шамамен 55 мл кофе немесе 2 граммнан кем сұйықтық ішу қажет. Адамдарда ішектегі дезоксихолаттың жоғары деңгейі ішек қатерлі ісігінің жиілігімен байланысты. Мысалы, африкалық американдықтардың (майлы тамақтанатындар) фекальдық дезоксихолат концентрациясы Оңтүстік Африкадағы африкалықтардың (аз майлы тамақтанатындар) фекальдық дезоксихолат концентрациясынан бес есе жоғары. Африкалық американдық еркектерде ішек қатерлі ісігінің аурушару деңгейі 100 000 адамға 72 жағдайды құрайды, ал Оңтүстік Африкадағы африкалықтарда бұл көрсеткіш 100 000 адамға 1-ден аз, яғни 72 еседен астам айырмашылықты құрайды. Микробтық метаболиттер мен қатерлі ісік арасындағы байланысты зерттеген алдын ала зерттеуде әйелдерде қандағы дезоксихоль қышқылы мен колоректальды қатерлі ісік қатері арасында берік байланыс анықталды.

Дезоксихолат деңгейіне әсер ететін факторлар

Адам ішегіндегі дезоксихолат деңгейіне диета, семіздік және физикалық жаттығулар сияқты бірқатар факторлар әсер етеді. Адамдарды әдеттегі тамақтан бес күн бойы ет, жұмыртқа және ірімшік негізіндегі диетаға ауыстырғанда, олардың нәжісіндегі дезоксихолаттың мөлшері 2-ден 10 есеге дейін артты. 30% сиыр майы (жоғары майлы) жеген тышқандардың нәжісіндегі дезоксихолаттың мөлшері, 5% сиыр майы (төмен майлы) жеген тышқандарға қарағанда шамамен 2 есе көп болды. Сол зерттеуде, тышқанның жоғары майлы (30% сиыр майы) диетасына куркумин немесе кофе қышқылы қосу нәжісіндегі дезоксихолат деңгейін төмендетіп, төмен майлы диетадағы тышқандардағы деңгейге жақын қылды. Куркумин – қырыққабаттың құрамындағы дәмдеуіш, ал кофе қышқылы кейбір жемістер мен дәмдеуіштерде көп кездеседі. Кофе қышқылы – кофеде және кейбір жемістер мен көкөністерде көп болатын хлороген қышқылының ас қорыту арқылы ыдырайтын өнімі. Майлардан басқа, диетадағы белоктың түрі немесе мөлшері де өт қышқылының деңгейіне әсер етуі мүмкін. Казеиннен алынған белоктан лосось белок гидролизатына ауысу тышқанның қан плазмасындағы өт қышқылының деңгейін 6 есеге дейін арттырды. Адамдарда жоғары майлы диетаға жоғары белок қосу плазмадағы дезоксихолат деңгейін шамамен 50%-ға көтерді. Семіздік қатерлі ісікке байланысты, және бұл байланыстың бір бөлігі дезоксихолат арқылы жүзеге асырылады. Семіз адамдарда ішек микробиотасындағы Firmicutes (грам-оң бактериялар) үлесі артып, генотоксикалық емес біріншілік өт қышқылы – холикалық қышқылдың канцерогендік дезоксихолатқа айнуы күшейеді. Машық дөңгелегімен жабдықталған тышқандардың нәжісіндегі екіншілік өт қышқылының мөлшері, қозғалмаған тышқандарға қарағанда негізгі өт қышқылына қатысты төмен болды. Физикалық жаттығулар мен дене белсенділігі қатерлі ісіктің алдын алумен, қатерлі ісікке бағытталған терапияға (радиация және химиотерапия) төзімділікпен, рецидивтің азаюымен және өмір сүру ұзақтығының жақсаруымен байланысты.