Рокуэлл Коллинз: Тарихы мен даму жолы

Кіріспе

Құрып кеткен АҚШ-та орналасқан электроника компаниясы (2001–2018)

Rockwell Collins – штаб-пәтері Айова штатының Седар-Рапидс қаласында орналасқан, мемлекеттік органдар мен ұшақ өндірушілерге авионика және ақпараттық технологиялар жүйелері мен қызметтерін ұсынатын көпұлттық корпорация. Ол 1973 жылы қаржылық қиындықтарға тап болған Collins Radio Company-ны Rockwell International сатып алған кезде құрылды. 2001 жылы Rockwell International компаниясының авионикалық бөлімшесі бөлініп, аты сақталған қазіргі Rockwell Collins, Inc. құрылды. Компания 2018 жылдың 27 қарашасында United Technologies Corporation компаниясымен сатып алынды және қазір RTX Corporation (бұрынғы Raytheon Technologies) еншілес компаниясы болып табылатын Collins Aerospace құрамында жұмыс істейді.

Тарих

Артур А. Коллинз 1933 жылы Айова штатының Седар-Рапидс қаласында «Коллинз радио компаниясын» құрды. Ол қысқа толқынды радио жабдықтарын және AM радио хабар тарату индустриясы үшін жабдықтарды жобалады және өндірді. «Коллинз» компаниясы әскерилерді, ғылыми қауымдастықтарды және ірі AM радиостанцияларын жабдықтармен қамтамасыз етті. 1933 жылы «Коллинз» контр-адмирал Ричард Э. Бёрдтың Оңтүстік полюске экспедициясымен байланыс орнату үшін қажетті жабдықты ұсынды. 1936 жылы «Коллинз» 12H аудиоконсолін, 12X портативті далалық хабарлау блогын, сондай-ақ 300E және 300F хабар тарату трансляцияларын өндіруді бастады. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде 212А1 және 212В1 үлгілері 12H конструкциясын ығыстырды. «Коллинз» әскери мақсатта қолданылатын радио және навигациялық жабдықтардың негізгі жеткізушісіне айналды. Соғыстан кейінгі жылдары «Коллинз радио компаниясы» байланыс саласындағы жұмысын кеңейтті, сонымен қатар технологиясын ұшуды басқару құралдарына, радиобайланыс құрылғыларына және спутниктік дауыс тарату жүйелеріне жетілдірді. «Коллинз радио компаниясы» ғарыш жарысында АҚШ-тың қатысуы үшін байланыс қызметтерін ұсынды, оның ішінде ғарышкерлердің жер станцияларымен байланысуы және ғарыш кемелерін бақылау және олармен байланыс орнату үшін жабдықтарды қамтамасыз етті. «Коллинзтің» байланыс құралдары «Меркурий», «Близнецов» және «Аполлон» жобаларында пайдаланылды. 1973 жылы АҚШ-тың «Skylab» бағдарламасы космонавттардан жерге байланыс орнату үшін «Коллинз» жабдықтарын қолданды.

Рокуэлл Коллинз

Қаржылық қиындықтарға тап болғаннан кейін, Collins Radio Company компаниясын 1973 жылы Rockwell International сатып алды. 2001 жылы Rockwell International авиациялық бөлімшесі Rockwell Collins, Inc. болып бөлінді, оның аты сақталды. Rockwell Collins қорғаныс және коммерциялық авиация нарықтарында жоғары деңгейде шоғырландырылды және енді қабылдағыштарды халыққа сатпады. 2000 жылдың 28 сәуірінде Rockwell International Corp және оның Rockwell Collins бөлімшесі Sony Corp-тің Sony Trans Com (Ирвин, Калифорния) компаниясын құпия шарттар бойынша сатып алуға келісті. Sony компаниясы 1989 жылы Sundstrand Corporation компаниясынан бұл бизнесті сатып алған болатын. 2000 жылдың 20 желтоқсанында Rockwell Collins Меркосур елдеріндегі коммерциялық және жеке авиацияға қызметтерін кеңейтті. Компания бірнеше компанияларды сатып алды, оның ішінде Hughes Avicom-ның ұшу кезіндегі ойын-сауық бизнесі (1998), Sony Trans Com (2000), Intertrade Ltd., Flight Dynamics, K Systems, Inc. (Kaiser компаниялары), Communication Solutions, Inc., Airshow, Inc. (2002), NLX (модельдеу бизнесі) 2003 жылы, Evans & Sutherland, TELDIX GmbH, IP Unwired, Anzus Inc. 2006 жылы, Ақпараттық технологиялар және қолданбалар корпорациясы 2007 жылы, Athena Technologies, Datapath Inc. (2014 жылы сатылды), SEOS Displays Ltd., 2010 жылы Air Routing International, 2011 жылы Авиациялық есептеу технологиялары (CTA), 2014 жылы ARINC және 2017 жылы BE Aerospace. Компания ұшу кезіндегі ойын-сауық (IFE) негізгі жеткізушілерінің бірі болды. Rockwell Collins компаниясының осы саладағы негізгі бәсекелестері Panasonic Avionics Corporation, Thales Group және JetBlue компаниясының IFE еншілес компаниясы LiveTV болды, ол кейіннен 2014 жылы Thales компаниясы 400 миллион долларға сатып алды. 2010 жылы компанияда 20 000-нан астам адам жұмыс істеді және жылдық айналымы 4,665 миллиард АҚШ долларына жетті. Оның атқарушы емес төрағасы Клейтон М. Джонстың зейнеткерлікке шығуынан кейін Энтони Карбон болды. 2012 жылдың қыркүйегінде Келли Ортберг компанияның президенті болып тағайындалды. 2013 жылдың тамызында Келли Ортберг Rockwell Collins компаниясының бас директоры болып тағайындалды.

United Technologies компаниясының сатып алуы

2017 жылдың 4 қыркүйегінде Коннектикут штатының Фармингтон қаласындағы United Technologies компания бұл компанияны 30 миллиард долларға сатып алуға келісім жасады. Айналым 2018 жылдың 26 қарашасында жабылды.

Телерадио хабарларын таратушы

1930 жылдардың ортасынан бастап Коллинз радио компаниясы хабар тарату саласына таратушыларды және аудио араластыру консольдарын жасап сатты. 1939 жылы 12-модельдік сөйлеу кіріс консолі, 26C лимитерлік күшейткішке қосымша, Канададағы Marconi Co. компаниясына Канададағы сату және соғыс қажеттіліктері үшін Ұлыбритания Корольдік әскеріне лицензияланды. Коллинздің хабар таратушыларды құрастырудағы жетістігі артып, Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанға дейін мыңнан астам таратушы сатылды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Коллинз жоғары қуатты таратушылар саласында тәжірибесін арттырып, үздіксіз режимде 15 киловатттан (кВт) астам радиожиілік қуатын (RF) беретін конструкцияларды жасады. Соғыстан кейін 300G деп аталған бірнеше AM таратушылар шығарылды және олар ең қуаттылығы төмен (300 Вт) AM таратушылардың ең жақсысы болып саналады. Коллинз коммерциялық нарық үшін AM және FM радио хабар таратушыларын өндіруші болып қала берді, 1960 және 1970 жылдардағы күрт шығындарды қысқарту нарығынан өтті. Кейіннен таратушылар желісі Continental Electronics компаниясына сатылды, ол 1980 жылдарға дейін бірнеше Коллинз конструкцияларын өз брендімен шығаруды жалғастырды, содан кейін оларды тоқтатты.

Қысқа толқынды таратушылар

Коллинз коммерциялық нарыққа бірнеше қысқа толқынды таратушыларды шығарды. "30" сериялы өндіріс мемлекеттік тас жолдар патрульдік қызметтерінің және Сауда департаментінің авиациялық қажеттіліктерінің артуына себін тигізді. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Коллинз ұшақтарға арналған жоғары қуатты таратушыларды жасады, оның ішінде автоматты реттеу тізбектерімен жабдықталған ART 13 моделі, әуедегі радиобайланыстың маңызды жетістігі болды. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Коллинз хабар таратуды және соғыстан кейінгі әуесқойлар радио нарығын қолдады. АҚШ Жағалау күзетінің USCGC Courier кемесі екі Collins 207B 1 таратушысын пайдалана отырып, "Америка дауысы" бағдарламаларын тарату үшін теңіздегі релелік станция ретінде пайдаланылды. Әуесқойлар радио таратушыларына 32V 1, 2 және 3, KWS 1 және тіреуге орнатылатын KW 1 кірді.

Қабылдаушылар

1947 жылы компания алғашқы әуесқой радио қабылдағышын, 75A 1 (75A деп аталады) ұсынды. Бұл модель сол кездегі жоғары сапасы мен екінші түрлендіру сатысындағы өткізгіштікке қарай реттелетін осциллятордың арқасында өте жақсы тұрақтылыққа қол жеткізді. Бұл нарықтағы санаулы қос түрлендірулі супергетеродиндердің бірі болды және тек әуесқойларға арналған жиіліктерді қамтыды. 75A 1 конструкциясында жинақталған тәжірибемен Collins 51J 1 қабылдағышын шығарды, ол кең диапазонды HF жиынтығы еді. Ол шамамен он жыл бойы бірнеше жаңартылған нұсқаларда (51J 2, 51J 3, 51J 4) өндірілді. Ол R 388 деп аталды және көптеген қабылдағыштарды қолданатын радиотелетиптік жүйелерде пайдаланылды. 75A әуесқойлар сериясы 1955 жылы шығарылған 75A 4 үлгісімен аяқталып, ерте жылдары жаңартылды. Collins механикалық сүзгісін 75A 3 үлгісінде тұтынушыларға ұсынды, ал 75A 4 модельі бірінші рет жеке жақтан жолақты қабылдағыш ретінде сатылды. 1950 жылдары Collins АҚШ әскері үшін R 390 қабылдағышын жобалай бастады. Бұл қол жетімді ең жоғары өнімділікке ие, әскери қызметке қажетті беріктігі мен жөндеуге қолайлы қабылдағыш болуы тиіс еді. Ол тікелей механикалық цифрлық жиілік көрсеткішімен жабдықталған. Жиынтық бірнеше модульдерден тұрады, оларды далада оңай жөндеуге болады – бұзылған модульды оңай алмастырып, кейін жөндеуге немесе утилизациялауға болады. 1951 жылғы келісім бойынша жасалған жиынтықтың әрбір данасы үкіметке шамамен (2500.0 доллар 1951 жылы қазіргі шақта <есептелген сомаға> тең) тұс келді, және шамамен 16 000 дана өндірілді. Сол уақытта Collins R 389 ұзын толқынды нұсқасын жасады, оның 1000-нан аспайтын данасы жасалды. R 391, R 390-ның тағы бір түрі, сегіз түрлі автоматты түрде таңдалатын арнаны таңдауға мүмкіндік берді. Үш жылдан кейін Collins R 390A-ны әскерилерге жеткізді. Шамамен 54 000 дана өндірілді және бұл жиынтық әскерилер үшін маңызды құрал болды. R 390 сияқты, ол көптеген қазіргі заманғы радиоларды озып кетеді, сондықтан ол соңғы жылдарға дейін құпия сақталды. 1958 жылы Collins 75A сериясын S/Line желісінің бөлігі болып табылатын 75S сериясымен алмастырды. Бұл модельдерде механикалық сүзгілер, өте дәл жиілік көрсеткіші және жоғары тұрақтылық болды. АҚШ үкіметінің өтініші бойынша Collins 51S 1 кең диапазонды жиынтығын жасады, ол негізінен (көздеген мақсаты бойынша) 51J сериясының кішірек физикалық нұсқасы еді. Ол жоғары өнімділіктегі R 390A-ны алмастыруға арналмаған, және R 390A-дан айырмашылығы, ол коммерциялық мақсатта кеңінен сатылды. Collins 1960 жылдары 651S 1 сияқты бірнеше жоғары өнімділікті жартылай өткішгіш қабылдағыштарды өндірді. Бұл модельдер де, бұрынғылары сияқты, коллекционерлердің бағалы туындыларына айналды.

Around 1947, the company introduced their first amateur radio receiver, the 75A 1 (called the 75A). This set achieved excellent stability for the time due to high build quality and the use of a permeability tuned oscillator in its second conversion stage. It was one of the few double conversion superheterodynes on the market, and covered only the amateur bands. With the experience gained in the design of the 75A 1, Collins released the 51J 1 receiver, a general coverage HF set covering to. It was produced in somewhat updated versions (51J 2, 51J 3, 51J 4) for about a decade. It was known as the R 388 and was used in multiple receiver diversity radioteletype installations. The 75A amateur line was updated throughout the early , finishing with the 75A 4, which was released in 1955. The Collins mechanical filter was introduced to consumers in the 75A 3, and the 75A 4 was one of the first receivers marketed specifically as a single sideband receiver. Around 1950, Collins began designing the R 390 for the US military. This was intended to be a receiver of the highest performance available, with the ruggedness and serviceability required for military duty. It featured direct mechanical digital frequency readout. The set is composed of several modules for easy field repair—a bad module could simply be swapped out and repaired later, or junked. Sets built during the original 1951 contract cost the government about (2500.0 in 1951 is equivalent to about <calculated amount> in recent years) each, and around 16,000 were produced. Concurrently, Collins developed the R 389, a long wave version with fewer than 1,000 made. The R 391, another variant of the R 390, allowed choice of eight different autotuned channels. Three years later, Collins delivered the R 390A to the military. About 54,000 were produced and the set was a military workhorse until the Like the R 390, it can outperform many modern radios, to the point that it was designated top secret until the late
In 1958, Collins replaced the 75A series with the much smaller 75S series, part of the S/Line. These featured mechanical filters, very accurate frequency readout, and excellent stability. At the request of the US government, Collins designed the 51S 1 general coverage set, which was essentially (in intended use) a physically smaller replacement for the 51J series. It was not intended as a replacement for the higher performance R 390A, and unlike the R 390A, it was extensively marketed for commercial use. Collins produced a few high performance solid state receivers in the , such as the 651S 1. Like their tube predecessors, these are coveted by collectors today.

Жүктілік және жүйелер

1958 жылы S/Line-тің енгізілуімен Коллинз жеке өнімдерді жобалаудан, олар бірге қолданыла алатын болса, біріктіріліп, әртүрлі комбинацияларда жүйе ретінде жұмыс істеуге арналған өнімдерге көшті. Олар осы көзқарасты алғаш рет қолданған өндіруші болды. Коллинз сонымен қатар, бір жыл бұрын компактты ЖЖ қабылдағыш-хабар таратушысын, KWM 1-ді ұсынған. Осы екі жаңалық Коллинзді уақытша бәсекелестерден озатып, басқа өндірушілер мен радио әуесқойларының (және әскерилердің) ЖЖ радиожабдықтарының келесі буынына жол ашты. S/Line желісінің негізін құрайтын 75S 1 қабылдағышы мен 32S 1 хабар таратушысы жеке-жеке немесе бірге жұмыс істей алатын. Бөлшектерге кристалл жолақты өткізу сүзгілері және 200 кГц жолақты сегменттерде тұрақты, жоғары сызықтық кезесті қамтамасыз ететін жаңа компактты дизайн кірді. S/Line кезестік тетігі енгізілген кезде ерекше болды. Ол концентрлі терезелер мен 1 кГц-тен жақсы дәлдікпен кезестік ажыратуды қамтамасыз ететін тісті механизмді қолданды. Бірнеше жыл ішінде Коллинз қосымша S/Line компоненттерін енгізді, соның ішінде 30S 1 киловатт қуат күшейткіші, 30L 1 үстел қуат күшейткіші және 62S 1 түрлендіргіші, олар 6 м (50 МГц) және 2 м (144 МГц) радио әуесқойлық жолақтарын қамтиды. KWM 2 қабылдағыш-хабар таратушысы KWM 1-ді S/Line-нің көптеген дизайндық ерекшеліктерін пайдалана отырып және оның стиліне сәйкес келді. Басқа да қосымша құрылғыларға динамиктер, микрофондар және басқару консольдары кірді. Collins компаниясының 1950 және 1960 жылдары жарық көрген жарнамаларында S/Line-ның физикалық стилі мен көлемі, оның өнімділігімен бірдей көрсетілді. Коллинз S/Line-ны жетілдіруді жалғастырды, алдымен S 2, содан кейін S 3 құрылғыларын, 75S 3 (және 3A, 3B және 3C) қабылдағышын және 32S 3 және 3A хабар таратушыларын енгізді. 3A және 3C құрылғылары 3 және 3B құрылғыларымен бірдей болды, бірақ олар гетеродиндік тербеліс кристалдарының қосымша жиынтығын қамтамасыз етті, бұл оларға әскери, радио әуесқойлары және MARS операцияларында пайдалы қосымша жолақты қамтуға мүмкіндік берді, мұнда әдеттегі радио әуесқойлық жолақтардан тыс жұмыс істеу қажет болды. Радио әуесқойлары арасында S/Line өзінің беделін, мүмкін, ең сенімді инженерлік жабдық ретінде және ең қымбат жабдық ретінде орнатты. Нәтижесінде S/Line жабдықтары, A Line және басқа да бұрынғы үлгілері коллекционерлердің арасында қалпына келтіріліп, бағаланып, бүгін де эфирде қолданылады. Коллинз S/Line-ны 1970 жылдардың соңына дейін және Rockwell компаниясы сатып алғаннан кейін де өндіруді жалғастырды. 1978 жылы қатты күйдегі дизайнға көшумен S/Line екі онжылдық өндірістен кейін тоқтатылды. Келесі жылы KWM 380 қабылдағыш-хабар таратушысы ұсынылды, ол транзисторларды және цифрлық технологияларды пайдалануда да, оның стилінде де бұрынғыдан өзгеше болды. Бұл Коллинздің 1980 жылдардың ортасында тоқтатылғанға дейін радио әуесқойлар нарығына соңғы қадамы болды.

With the introduction of the S/Line in 1958, Collins moved from designing individual products that could be used together, to ones that were designed to integrate and operate together, in various combinations, as a system. They were the first equipment maker to take this approach. Collins was also the first to introduce a compact HF transceiver, the KWM 1, the year before. Together, these two innovations put Collins temporarily ahead of its competition, and set the stage for other manufacturers and the next generation of amateur (and military) HF radio equipment. The 75S 1 receiver and 32S 1 transmitter, comprising the heart of the S/Line, operated separately or together to transceive. The units included crystal band pass filters and a new compact design that provided stable, highly linear tuning across 200 kHz band segments. The S/Line tuning dial mechanism was unique when introduced. It used concentric dials and a gear mechanism that provided precise dial resolution, better than 1 kHz. Within a few years, Collins had introduced additional S/Line components, including the 30S 1 kilowatt power amplifier, the 30L 1 desktop power amplifier, and the 62S 1 transverter, which provided coverage of the 6 m (50 MHz) and 2 m (144 MHz) amateur bands. The KWM 2 transceiver replaced the KWM 1 using many of the S/Line's design features and matching its styling. Other accessories included speakers, microphones, and control consoles. Illustrating the uniqueness of their new, smaller units in the market, Collins advertisements in the 1950s and early 1960s emphasized the S/Line's physical styling and size, as often as they did its performance. Collins continued to improve the S/Line, first introducing the S 2, then the S 3 units, the 75S 3 (and 3A, 3B and 3C) receiver, and the 32S 3 and 3A transmitters. The 3A and 3C units were identical to the 3 and 3B units, respectively, except they provided an extra set of heterodyne oscillator crystals, enabling them to cover extra bands – useful for military, amateur and MARS operation, where operation just outside the regular amateur bands was necessary. Among amateur radio operators, the S/Line established its reputation as perhaps the most solidly engineered equipment available, and the most costly. As a result, S/Line equipment, and the A Line and other predecessors, are restored, prized, and operated on the air by collectors today. Collins continued to produce the S/Line well into the late 1970s, and after its acquisition by Rockwell. In 1978, with the move to solid state design, the S/Line came to an end after a two decade production run. The KWM 380 transceiver was introduced the next year, a break with the past both in its use of transistors and digital technology, and its styling. It was Collins' final entry in the amateur radio market until it was discontinued in the mid 1980s.

Компьютерлер

1960 жылдары компания C жүйесінің компьютерік хабар алмасу коммутациялық жабдығын жобалап сатты, ішкі желі құрды және схемалық платалар мен жиынтықтардың жобалау деректерін компьютерде сақтауды енгізуді бастады. Олардың мақсаты – бөлшектерді тапсырыс беру және қойманы басқарудан бастап, зауыттың жұмыс кестесін жасауға дейін барлық функцияларды автоматтандыру болатын. Өнімдері техникалық тұрғыдан сәтті және көп жағынан өз заманынан озық болғандықтан, Коллинс мырза дамуға инвестиция салуын жалғастырды, бірақ сатудың төмендеуі кезінде бұл инвестицияны өтеу мүмкін болмады және қаржылық қиындықтар туды.

Желілік тарату жүйелері

1991 жылы Rockwell компаниясы Ричардсон, Техас штатындағы Network Transmission Systems бөлімін Alcatel компаниясына сатты.

Сатып алулар

2008 жылы Rockwell Collins компаниясы Athena Technologies компаниясын миллион долларға сатып алды (2008 жылы 107,0 миллион доллар шамасында болса, қазіргі күндерде шамамен <есептелген сома> миллион долларға тең).

ARINC сатып алу

2013 жылдың тамызында Rockwell Collins ARINC сатып алу туралы келісімді жариялады. 2013 жылдың 23 желтоқсанында Rockwell Collins компаниясы ARINC компаниясын миллиард долларға сатып алғанын хабарлады (бұл 2013 жылы 1,4 миллиард долларға тең, ал қазіргі жылдары шамамен <есептелген сома> миллиард долларға тең). ARINC-ті сатып алу Rockwell Collins компаниясына коммерциялық авиациядағы үлесін өзгертуге мүмкіндік берді.

B/E Әуе-ғарыштық сатып алу

2017 жылдың сәуір айында Rockwell Collins B/E Aerospace компаниясын миллиард долларға сатып алып, ұшақ салонының ішкі нарығына енді (2017 жылы 8,3 миллиард долларға тең, ал қазіргі шақта шамамен <есептелген сома> миллиард долларға жуық). Флорида штатының Веллингтонында орналасқан B/E өнімдеріне орындықтар, тамақ және сусын дайындау және сақтау жабдықтары, жарықтандыру және оттегі жүйелері, сондай-ақ коммерциялық авиалайнерлер мен бизнес-джеттерге арналған модульдік асхана және дәретхана жүйелері кірді. B/E бәсекелес Zodiac Aerospace компаниясының жеткізіліммен келе жатқан қиындықтарынан пайда тапты. Оның 12 миллиард долларлық орнатылған базасы жаңарту мүмкіндіктерін ұсынады. B/E акционерлері жаңа Rockwell компаниясының 20 пайызына ие болды, ол кезде компанияның кірісі 8,1 миллиард доллар, салықтан бұрынғы табысы 1,9 миллиард долларды құрады және дерлік 30 000 қызметкер жұмыс істеді. Rockwell Collins B/E Aerospace компаниясын сатып алуға қатысты реттеуші органнан рұқсат алу үшін Филиппиннің Бәсекелестік комиссиясына өтініш берді, себебі компанияның Филиппинде филиалы бар, ол Батангас провинциясының Танауан қаласында өндіріс орнын иеленеді. Сатып алу нәтижесінде, жаңадан құрылған Rockwell компаниясының тікелей немесе жанама еншілес компаниясы Quarterback Merger Sub Corp. B/E Aerospace компаниясымен бірікті, ал соңғысы Rockwell Collins компаниясының тікелей немесе жанама еншілес компаниясы ретінде сақталды.

Дональд Р. Билл озық технологиялар орталығы

Дональд Р. Билл Жоғары технологиялық орталығы – Роквелл Коллинз компаниясының құрамындағы зерттеу және даму орталығы. Ол бизнестің өсуін қамтамасыз етуге бағытталған технологияларды жасауға, анықтауға және дамытуға бағытталған. Орталық негізгі және туыстас нарықтарға шоғырланған жедел нәтижелерді, сондай-ақ ұзақ мерзімді өсуге арналған технологияларды қамтитын портфельді қолдайды. Онда үш бөлім бар: Алдыңғы қатарлы радио жүйелері, Байланыс және навигация жүйелері, және Кіріктірілген ақпараттық жүйелер.

Жинақтаушылар қауымдастығы

Ескі радио жабдықтарының тағы бірнеше брендтері сияқты, Collins радиосының әуесқойларының белсенді қауымдастығы бар, онда клубтар, веб-сайттар және жабдықты қалпына келтіру және пайдалануға арналған онлайн-талқылаулар ұйымдастырылған. Коллинз коллекционерлер қауымдастығы және Коллинз радио қауымдастығы – мұндай ұйымдардың екі мысалы. Коллинз қолданушыларының топтары кездесулер, хомфесттерде жиналыстар және "желі" деп аталатын, белгілі бір уақытта жүзеге асырылатын радиоэфирдегі талқылауларды ұйымдастырады.

Салық төлеуден жалтару

2019 жылдың желтоқсанында CNBC, 2017 жылғы Салықтық қысқартулар және жұмыс орындары туралы заңның салдарынан "0% немесе одан кем тиімді федералды салық мөлшері төлеген" 91 Fortune 500 компаниясымен қатар Роквелл Коллинзді де тізімге қосты.