Флетчер классы эсминец: USS Дженкинс тарихы

Кіріспе

Флетчер класының эсминшісі

USS Jenkins (DD 447) – АҚШ Әскери-теңіз күштерінде қызмет еткен, контр-адмирал Торнтон А. Дженкинс атымен аталған екінші кеме. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде қызметке кірісіп, Тынық мұхитындағы әрекеттерге қатысты. Соғыс аяқталғаннан кейін «Дженкинс» 1951 жылға дейін резервке қойылды, содан кейін Корея соғысы үшін қайтадан қолданысқа енгізілді. Ол 1969 жылға дейін Батыс Тынық мұхитында қызмет етті, одан кейін қызметтен шығарылып, 1971 жылы металл тескілеуге сатылды.

Құрылыс және мансап

Дженкинс кемесі 1941 жылғы 27 қарашада Federal Shipbuilding & Drydock Co., Kearny, New Jersey компаниясында салынып, 1942 жылғы 21 маусымда суға түсірілді. 1942 жылғы 31 шілдеде әскери қызметке қабылданды. 1942 жылдың жазында оқудан кейін Дженкинс 24 қазанда Каско шығанағынан, Мэн штатынан Солтүстік Африка науқанына бағытталған конвойды сүйемелдеді. 8 қарашада Касабланкаға шабуыл жасауға дайындалып келген күштерге теңізден қолдау көрсетті. Касабланкадағы теңіз шайқасынан кейін 19 қарашада Нью-Йоркке оралды. 1943 жылғы 4 қаңтарда Ноумеяға жетіп, Соломон аралдары мен Коралл теңізінде күзеттік және патрульдік міндеттерді атқара бастады. Оның Тынық мұхитындағы алғашқы десанттық операциясы 29 маусымда басталды, ол Жаңа Джорджия аралына шабуылға қолдау көрсету үшін басқа бөлімшелерге қосылды. Контр-адмирал Уолден Ли "Пуг" Эйнсворттың 36.1-ші операциялық тобына бекітілген Дженкинс 5 шілдеде Тулагиден шығып, Коломангараға күш-жіберуді алып бара жатқан жапондық эсминецтер мен көліктік кемелерді тоқтату үшін "Слотқа" бағытталды. Радар күзет кезінде жау кемелерін анықтады. 6 шілдеде Кула шығанағындағы шайқаста атыс салдарынан бір эсминец батып, екіншісі жағаға тірелді. Жапондық 93-түрлі торпеда "Хелена" крейсерін батты. Осы операциядан кейін 18 шілдеде Дженкинс Санта-Крус аралдарының оңтүстігіне қарай 100 миль (161 км) қашықтықтағы позицияға жіберілді. Келесі төрт айда Дженкинс конвойды сүйемелдеу, оқу жаттығуларымен айналысты және Гилберт аралдарына шабуылға дайындық жүргізді. 15 қарашада ол контр-адмирал Артур В. Радфордтың Солтүстік авиациялық тобының эскортына қосылды, бұл топ Макин мен Тараваға шабуыл кезінде әуеден қолдау көрсетті. Содан кейін 4 желтоқсанда Кваджалейн мен Вотьеге шабуыл жасау үшін авиациялық күштермен бірге жүзіп кетті. Осы шабуылдар кезінде "Лексингтон" авианосеці торпедадан зақымданды, ал Дженкинске оны 9 желтоқсанда Перл-Харборға сүйемелдеу тапсырылды. Дженкинс 1944 жылғы 25 қаңтарда Гавайиден Маршалл аралдарына қарсы науқанды қолдау үшін жылдам авианосецтер мен кемелерді жанармаймен қамтамасыз етуге арналған танкерлік бөліммен бірге кетті. Ақпан айына дейін жанармай құю тобымен жұмыс істеді және наурыз айында Бугенвиллдің жағалауын бомбалады. 20 сәуірде Сидлер шығанағынан шығып, Голландия мен Айтапедегі десанттық операцияларға қатысу үшін 77-ші топпен кездесуге барды. Десант 22 сәуірде орын алды және олардың сәтті аяқталуы Тынық мұхитындағы одақтас күштерге жаудың қалған аралдарына шабуыл жасау үшін тағы бір база берді. Конвойды сүйемелдеу және суастына қарсы патрульдік жұмыстардан кейін Дженкинс маусым айының басында жапондықтардың Биак гарнизонын нығайтуға тырысуын болдырмау үшін патрульдік жұмысты бастады. Содан кейін ол Ноемфур, Сансапор және Моротайға шабуыл жасағанда қорғаныс жасады, сондай-ақ жаз бойы күш-жігерді сүйемелдеді. Дженкинс 12 қазанда Манустан Лейтеге шабуылға жоспарланған 20 қазанға аттанды. Келгеннен кейін 27 қарашаға дейін радарлық күзет және ұрыс басқарушысы міндеттеріне тағайындалды. 28 желтоқсанда Дженкинс Айтапеден Лусонға шабуыл жасауға дайындалып жатқан күштерді қорғау үшін шықты. Жаудың жағалау батареясынан аздап зақымданғаннан кейін, 1945 жылғы 12 қаңтарда Лейтеге оралды. Он күннен кейін Лингвейн шығанағындағы операцияларға көмектесу үшін кетіп қалды. 13 ақпаннан бастап сәуірдің соңына дейін Коррегидорға қарсы суастына қарсы, миналарды тазарту және жағалауды бомбалауды қамтамасыз етті. 24 сәуірде Субик шығанағынан Борнео жағалауындағы Селебес теңізінде миналарды тазарту және десанттық операцияларды жүргізу үшін кетіп қалды. Дженкинс 30 сәуірде Таракан аралының жанында минаға соқтығысып, жөндеу жұмыстарын жүргізу үшін Субик шығанағына барды. 18 маусымда ол жөндеу жұмыстарын аяқтау үшін Америка Құрама Штаттарына бағытталды және 8 шілдеде Калифорния штатының Сан-Педро қаласына келді. Соғыс аяқталғанша Батыс жағалауда қалды. 1946 жылғы 1 мамырда Сан-Диегода қызметтен босатылды. Корея соғысы басталған кезде Дженкинс 1951 жылғы 2 қарашада DDE 447 ретінде қайтадан іске қосылды. Ол 1952 жылғы 25 ақпанда Перл-Харборда оқу кезеңі үшін Сан-Диегодан кетті. Оқуды аяқтаған соң, 12 маусымда Жапонияға келді; жаз бойы Кореядағы құрлық әскерлеріне әуеден қолдау көрсеткен 77-ші топпен жұмыс істеді. Ол 5 желтоқсанда Перл-Харборға қайтып оралғанға дейін Корея мен Тайваньда күзеттік қызмет атқарды. Перлден 1953 жылғы 10 қарашасына дейін жұмыс істеді, содан кейін тағы бір Қиыр Шығыс сапарына шығып, 15 маусымда Перл-Харборға оралды. 1954 жылдан 1963 жылға дейін Дженкинс 7-ші флотпен бейбітшілік сақтау операциялары үшін жыл сайын Қиыр Шығысқа бағытталды. 1958 жылғы сапарында 7-ші флот дайындық күшінде болды, өйткені Қытай коммунистері Қимой және Мацу ұлттық аралдарын мазалауды бастады. 1960 жылдары 7-ші флоттың сапарлары Лаоста және Вьетнамда коммунистік бүліктердің күшеюіне байланысты маңыздырақ болды. 1964 және 1965 жылдары Дженкинс көбінесе Перл-Харбордан операциялар жүргізді. Дженкинс 1966 жылғы 9 ақпанда Қиыр Шығысқа бағытталды және 21 ақпанда Вьетнамдағы шайқаста жүрген теңісшілерге қолдау көрсету үшін артиллериялық оқтармен атқылау міндетіне тағайындалды, Перл-Харборға 22 шілдеде оралды. Дженкинс Гавайи суларында жұмыс істеді, содан кейін 1967 жылдың басында аяқталған ауқымды жөндеу жұмыстарын жүргізу үшін 11 қыркүйекте АҚШ Теңіз күштерінің Перл-Харбордағы кеме құрастырушы зауытына кірді. Содан кейін кеме соғыс аймағындағы кезекті сапарына дайындық жүргізді.

Jenkins was laid down by Federal Shipbuilding & Drydock Co., Kearny, New Jersey on 27 November 1941 and launched on 21 June 1942; sponsored by Mrs Marion Parker Embry. The destroyer was commissioned on 31 July 1942. After a training period during the summer of 1942, Jenkins sailed from Casco Bay, Maine on 24 October as an escort to a convoy headed for the North African campaign. She screened capital ships during naval gunfire support missions, as the attack force arrived off Casablanca on 8 November. Following the Naval Battle of Casablanca, the destroyer returned to New York on 19 November to prepare for action in the Pacific. Arriving at Nouméa, New Caledonia on 4 January 1943, she began escort and patrol duty among the Solomon Islands and in the Coral Sea. Her first Pacific landing operation began on 29 June, when she joined other units supporting the invasion of New Georgia Island. Assigned to Rear Admiral Walden Lee "Pug" Ainsworth's Task Group 36.1, Jenkins departed Tulagi on 5 July and steamed up The Slot to intercept Japanese destroyer and transport force carrying reinforcements to Kolombangara. Radar detected the enemy ships during mid watch and during the Battle of Kula Gulf 6 July, gunfire sank one destroyer and drove another Ship grounding. Japanese Type 93 torpedo sank the cruiser Helena. Following this operation, Jenkins was dispatched on 18 July to a position 100 mile (161 km) south of the Santa Cruz Islands to assist damaged seaplane tender Chincoteague and escorted Chincoteague back to Espiritu Santo. During the next four months Jenkins engaged in escort duty, training exercises and preparations for the Gilbert Islands campaign. She joined the screen of Rear Admiral Arthur W. Radford's Northern Carrier Group which provided air support over Makin and Tarawa during the landings 15 November. The destroyer then sailed with the carrier force to attack Kwajalein and Wotje in the Marshalls on 4 December. During these raids the aircraft carrier Lexington was hit by a torpedo, and Jenkins was assigned to escort her back to Pearl Harbor arriving 9 December. Jenkins departed Hawaii 25 January 1944 with a tanker unit to fuel fast carriers and ships covering the Marshall Islands campaign. She operated with the refuelling group through February, and conducted shore bombardment on Bougainville during March. She departed Seeadler Harbor 20 April to rendezvous with Task Force 77 for amphibious operations at Hollandia and Aitape. The landings took place on 22 April and their successful conclusion gave Allied Pacific forces another base from which to launch attacks on remaining enemy held islands. After escort duty and anti submarine patrols, Jenkins patrolled in early June to deny any attempt by the Japanese to reinforce the Biak garrison. She then covered and provided gunfire support for the invasions of Noemfoor, Sansapor, and Morotai, as well as patrolling and escorting reinforcements throughout the summer. Jenkins departed Manus, Admiralties, 12 October for the Leyte invasion scheduled 20 October. Upon arrival, she was assigned to radar picket and fighter director duties until 27 November. On 28 December Jenkins sortied from Aitape to provide cover for the Luzon Attack Force. After receiving minor damage from an enemy shore battery, the destroyer returned to Leyte 12 January 1945. Ten days later she departed to assist operations in the Lingayen Gulf area. She provided anti submarine, minesweeping and shore bombardment on Corregidor from 13 February till late April. She departed Subic Bay 24 April to cover minesweeping and amphibious operations in the Celebes Sea off Borneo. Jenkins struck a mine off Tarakan Island on 30 April and sailed into Subic Bay for repairs. On 18 June she sailed for the United States to complete repairs, arriving at San Pedro, California 8 July. She remained on the West Coast through the duration of the war. The destroyer decommissioned at San Diego on 1 May 1946. The outbreak of the Korean War Jenkins was recommissioned as DDE 447 on 2 November 1951 She departed San Diego on 25 February 1952 for a training period at Pearl Harbor. Upon completion of training, she arrived at Japan on 12 June; and during the summer she operated with Task Force 77 which provided air support for ground forces in Korea. She engaged in patrol duties off Korea and Taiwan before returning to Pearl Harbor on 5 December. She operated out of Pearl until 10 November 1953 when she sailed for another Far Eastern tour, returning to Pearl Harbor on 15 June. From 1954 through 1963, Jenkins sailed annually to the Far East for peacekeeping operations with the 7th Fleet. In her 1958 deployment the 7th Fleet was on ready alert, as the Chinese Communists commenced harassment of the Chinese Nationalist islands of Quemoy and Matsu. During the sixties, the 7th Fleet deployments were of greater importance because of the Communist insurgency in Laos and Vietnam. For the greater part of 1964 and 1965, Jenkins operated out of Pearl Harbor. Jenkins sailed for the Far East 9 February 1966 and on 21 February was assigned to gunfire support duty and shelled enemy positions to assist Marines fighting in Vietnam, until returning to Pearl Harbor on 22 July. Jenkins operated in Hawaiian waters until entering U. S. Naval Shipyard at Pearl Harbor on 11 September for a major overhaul which was completed early in 1967. The destroyer then prepared for another deployment in the war zone.

Құрметтер

Дженкинс Екінші дүниежүзілік соғыстағы қызметі үшін 14 ұрыс жұлдызын, ал Корея соғысындағы қызметі үшін 1 жұлдызды алды.