Америкалық әнші және әндер жазушы Дженнифер Чарльз туралы

Кіріспе

Американдық әнші

Дженифер Ашер Чарльз (туған Zipken; 15 қараша 1968 жылы) – американдық әнші және ән жазушы. Ол Орен Блудоумен бірге «Elysian Fields» Нью-Йорк тобын құрған. Оның туындылары эмоционалдық күштілігімен белгілі, оның шығармалары табиғат, махаббат, жоғалту, өлім, мифология және жеке бастың мәнін зерттейді, көбінесе философиялық және әдеби ықпалмен. Оның дауысы контральто.

Ерте өмір

Дженнифер Питер Чарльз (туған кезде Зипкен) мен Джери Чарльздың (туған кезде Валентин) тұңғыш баласы болды. Оның Джошуа деген кіші інісі бар. Дженнифер нәресте кезінде әкесі оның туған атын (және бүкіл отбасының атын) Зипкеннен Чарльзға өзгертті. Бұл оның радиода диджей ретінде кәсіби аты болған және әкесі өз әкесі қайтыс болғаннан кейін заңды түрде өзгертуге шешім қабылдаған есім еді. Чарльз – орыс еврей және ирландтық тегінен шыққан, көбінесе дінсіз еврей отбасында өскен. Оның ата-анасы төрт жасында ажырасып, Дженнифер мен оның інісін анасы тәрбиеледі, олар әкесіне әр екі аптада бір рет баратын. Ол музыкаға толы үйде өсті, себебі оның анасы WMAL FM радиосында классикалық музыка бағдарламалаушысы болды, ал әкесі Нью-Хейвендегі WAVZ радиосында түнгі джаз диджейі болды. Оның анасы бұрын Вашингтондағы клубтарда әнші болған, сондықтан Дженнифер Эдит Пиаф, Рут Этинг, Марлен Дитрих, Билли Холидей және Джуди Гарландтың әндерін ерте үйренді. Әжесінен ол 1920-1930 жылдардағы Tin Pan Alley және блюз әндерінің көп бөлігін сіңірді. Балалық шағындағы танымал AM радиосының музыкасы көп түрлі болды, Дженнифер түндердің көп бөлігінде транзисторлық радиомен ұйықтады. Дженнифер анасымен бірге Вашингтонда өскен үйлер дәстүрлі емес еді, ол көптеген мәдениеттерге тап болды, өйткені оның анасы мен анасының жақын досы (басқа жалғыз ана) бірлесіп, жазушылар мен кинорежиссерлерді (соның ішінде Стивен Хименес және Генри Джаглом) және француздық шеф-аспазды қонаққа шақырды. Кішкентай кезінде ағаларымен бірге үйден-үйге баратын, балаларға арналған варьете өнерін көрсетіп, Tin Pan Alley әндерін орындап, шлепке би биледі. Дженнифер ұялшақ қыз болғандықтан, 10 жасында балалар театрында өнер көрсетуді бастағанда, оның Тринити театрындағы сахнадағы тұңғыш дебюті сөйлейтін қатары жоқ, бірақ пьеса бойында сахнада болған мим және биші болған мысық еді. Бұл режиссердің Дженниферге жазбаша рөлдердің ешқайсысына сәйкес келмейтінін сезінгендіктен, оған жасауға рұқсат берген ерекше рөл болды. Ол өзі де жазып, сол жылы "Күннің жұмбақ әні" деп аталатын алғашқы өлеңін жариялады. 11 жасында ол ең жақсы досымен бірге "The Pre Teen Times" атты газет шығарды. 12 жасында ол Оңтүстік Азия музыкасына уақытша ғана ғашық болды, себебі анасы Үндістан мен Непалға саяхаттан оралғаннан кейін оған кассеталармен толы қап әкелді, ал Джагжит пен Читра Сингхтың "Алтын диск" альбомы оның сүйіктісі болды. Жасөспірім кезінде фламенко сабақтарын алып, балалар мен қоғамдық театрларда өнер көрсетуді жалғастырды. Ол Католик университетінде жаз бойы актерлік өнерді оқыды және Александрияның Кішкентай театрында, Олни театр орталығында және Фолгер Шекспир театрында басты рөлдерді сомдады. Ол Вашингтон халықаралық мектебінде испан және латын тілдерін оқыды, содан кейін Эдмунд Берк мектебінде колледжге дайындық мектебінде оқыды, бірақ ол Студия театры мен Source театрында кәсіби театр саласында жұмыс істей бастағаннан кейін мектепті тастады, себебі мектеп оның репетиция кестесіне бейімделе алмады. Орта мектептің соңғы екі жылында Дженнифер Дьюк Эллингтон өнер мектебіне түсті, онда ол театр мамандығы бойынша білім алды. Жоғары оқу бағдарламасымен Джордж Вашингтон университетінде жартылай уақыт оқыды, онда ол жазу және антропологияны зерттеді. Дженнифердің Вашингтон қаласындағы әртүрлі мәдениеттердің қазандығында өткен жастық шағы оның музыкалық әсері мен талғамының қалыптасуына зор үлес қосты. Оның анасы Ұлттық симфониялық оркестрге маусымдық билеттер алған, олар жұма күндері кешке қатысқан, ал әкесі оны Блюз аллеясы, Бір қадам төмен және Чарлидің Джорджтаун сияқты орындарға жанды джаз тыңдауға алып баратын. Ол жерде ол Анита О'Дэй, Мел Торме, Диззи Гиллеспи, Ахмад Джамал, Оскар Петерсон, Джордж Ширинг және ямайкалық джаз пианисті Монти Александр сияқтыларды көрді. Жасөспірім кезінде Дженнифер достарымен де, өзі де Нью-Йорк пен Лондонға жиі саяхаттайтын. Ол әр қаладағы әр түрлі дыбыстарға қызығушылық танытты: Нью-Йорктегі Lounge Lizards, Diamanda Galas, Lydia Lunch, Blondie және The Velvet Underground; ал Ұлыбританиядағы The Specials, Gang of Four, Siouxsie, The Slits, The Buzzcocks, The Birthday Party, Cocteau Twins және The Fall. Бірақ ол өзінің туған қаласындағы қазіргі заманғы музыкалық ағымдарға да белсенді қатысты, Tracks, Poseurs және Badlands-те би биледі және DC Space, 9:30 Club, Fort Reno Park және Cafe Lautrec сияқты жанды музыка орындарына Bad Brains, Beefeater және Rites of Spring сияқты панк-топтарды көру үшін жиі баратын. Ол сондай-ақ концерттерге барып, Чак Браунды, Trouble Funk-ты, Junk Yard Band-ты, E. U.-ды және Rare Essence-ты көріп, DC Адамс Морган ауданындағы клубтар мен мейрамханаларда эфиопиялық музыка тыңдады. Орта мектептің үшінші курсында Дженнифер жеке тұрып, театрлық жұмыстармен және түрлі қосымша жұмыстармен, соның ішінде Коркоран өнер мектебінде суретшінің моделі ретінде және The Top Hat Club деп аталатын пианино барда ән айтатын қызметші ретінде өзін асырады.

Jennifer was the first born child of Peter Charles (né Zipken) and Jeri Charles (née Valentine). She has a younger brother, Joshua. When Jennifer was an infant, her father had her birth name (and that of the whole family) changed from Zipken to Charles, which had been his professional name for years on the radio as a disc jockey, and which he had decided to change legally once his own father died. Charles is of Russian Jewish and Irish descent, and grew up in a mostly secular Jewish household. Her parents separated when she was four, and Jennifer and her brother were raised by their mother, seeing her father every two weeks. She grew up in houses filled with music, because her mother had been a classical music programmer at WMAL FM, and because her father had been a late night jazz DJ at WAVZ out of New Haven, CT. Her mother also used to be a torch singer in Washington clubs, so Jennifer also learned early on the songs of Édith Piaf, Ruth Etting, Marlene Dietrich, Billie Holiday, and Judy Garland. And from her grandmother, she absorbed most of the Tin Pan Alley and blues songs of the 1920s and 1930s. The music of popular AM radio at the time of her childhood was multiform, and Jennifer fell asleep with a transistor radio most nights. The homes Jennifer grew up in with her mother in Washington, D. C. were unconventional, and she was exposed to many cultures as her mother and her mother's good friend (another single mother) formed something of a group house, taking in writers and filmmakers (Stephen Jimenez and Henry Jaglom among them), and a French chef as boarders. As young children, she and her brothers would travel door to door, performing a kind of children's vaudeville act, singing Tin Pan Alley songs and tap dancing. Jennifer was a shy girl, so when she started doing children's theater at age 10, her stage debut at Trinity Theater was that of a cat who had no speaking lines but was a mime and dancer who was onstage the length of the play. It was an original role that the director let Jennifer create as she felt she did not fit into any of the written parts. She was also writing herself, and published her first poem, called "Riddle Song Of The Sun," that same year. At age 11, she started a newspaper with her best friend called The Pre Teen Times where they sold subscriptions that came out quarterly. At age 12, she became passionate about the music of South Asia after her mother returned from a journey across India and Nepal with a bag full of cassettes for her, with Jagjit and Chitra Singh's The Gold Disc being her favorite. She took flamenco lessons as a young teen, and continued to do children's theater and community theater. She studied acting for a summer at Catholic University, and had principal roles in productions at Little Theatre of Alexandria, Olney Theatre Center, and Folger Shakespeare Theatre. She attended the Washington International School, where she studied Spanish and Latin, then the Edmund Burke School, a college prep school she left after she had begun working in professional theatre at Studio Theatre and Source Theatre, and the school could not accommodate her rehearsal schedule. For her last two years of high school, Jennifer attended Duke Ellington School of the Arts, where she was a theater major. An advanced academic program also landed her part time at George Washington University, where she studied writing and anthropology. Jennifer's youth in the melting pot of Washington, D. C. was instrumental in her music influence and taste. Her mother had season tickets to the National Symphony Orchestra, which they attended on Friday nights, and her father would take her to hear live jazz at places like Blues Alley, One Step Down, and Charlie's Georgetown, where she saw the likes of Anita O'Day, Mel Tormé, Dizzy Gillespie, Ahmad Jamal, Oscar Peterson, George Shearing, and Jamaican jazz pianist Monty Alexander. In her teens, Jennifer would often travel to New York and London, both with friends and on her own. She was turned on to the different sounds in each city The Lounge Lizards, Diamanda Galas, Lydia Lunch, Blondie, and The Velvet Underground in New York; and The Specials, Gang of Four, Siouxsie, The Slits, The Buzzcocks, The Birthday Party, Cocteau Twins, and The Fall in the UK. But she was also steeped in the contemporary scenes of her own hometown, dancing at Tracks, Poseurs, and Badlands, and frequenting live music venues like D. C. Space, 9:30 Club, Fort Reno Park, and Cafe Lautrec to see punk bands like Bad Brains, Beefeater, and Rites of Spring. She also grew up going to go go concerts, seeing Chuck Brown, Trouble Funk, Junk Yard Band, E. U., and Rare Essence, and went to hear Ethiopian music in the clubs and restaurants of DC's Adams Morgan neighborhood. As a junior in high school, Jennifer moved out on her own and supported herself with theater work and various odd jobs, including as an artist model at the Corcoran School of the Arts and as a singing waitress in a piano bar called The Top Hat Club.

Мансап

1987 жылы ол Нью-Йоркке театр және академиялық білімін жалғастыру үшін көшті, үш жылдың ішінде Нью-Йорк университетінің Тиш мектебінен Көркем өнер бакалаврын алды. Бітіргеннен кейін ол Бродвейден тыс театр өндірістерінде ойнады, пианино барда ән айтты және түпнұсқа Knitting Factory-де өнер және поэзия сериясын ұйымдастырды. Elysian Fields 1995 жылы құрылды және он бір толық альбомын шығарды (соның ішінде Стив Альбини өндірген, бірақ жарық көрмеген бір альбомын қоса). Олар көптеген жинақ альбомдарға үлес қосты, соның ішінде Джон Зорнның Серж Гейнсбургке арналған альбомындағы алғашқы ән де олардікі болды. Олардың "Les Amours Perdues" әнінің орындалуы Лиа Пулдың "Emporte Moi" фильмінде де пайда болды. Шарльздың Elysian Fields-тен басқа да жобалары бар. Ол және Bloedow Zorn's Tzadik лейблі үшін La Mar Enfortuna жазды, онда сефард және ладино әндері орындалды. Ол Гуламжи ұстазынан үнді классикалық ән өнерін үйренді. 2007 жылдың соңында ол және Bloedow "Conviviencia" атты La Mar Enfortuna тобының екінші толық альбомын Tzadik лейблінде шығарды. Шарльз альбомда ладино, испан, арамей, араб және грек тілдерінде ән айтады. Шарльз сонымен қатар Lovage тобының төрттен бір бөлігін құрайды, оған Dan the Automator, Mike Patton және Kid Koala да кіреді. Топ 2001 жылы "Music to Make Love to Your Old Lady By" атты дебюттік альбомын жазды. Шарльз альбомдағы көптеген материалдарды жазды және орындады. Ол сондай-ақ Firewater сияқты топтармен жұмыс істеді, 1996 жылғы "Get Off the Cross, We Need the Wood for the Fire" альбомынан "The Circus" және "Mr. Cardiac" әндерін орындады, сондай-ақ Xian Hawkin's "Sybarite", Foetus альбомы "Love", The The тобының Мэтт Джонсонмен және Джон Зорнның бірнеше альбомында жұмыс істеді. Шарльз 2004 жылы француз композиторы Жан Луи Муратпен "A bird on a poire" альбомын француз тілінде жазды, ол "Үздік поп немесе рок альбомы" номинациясында "Victoires de la Musique" сыйлығына ие болды. Nine Inch Nails тобының бұрынғы барабаншысы Крис Вреннаның Tweaker жеке жобасында қонақ ретінде қатысты. Ол 2004 жылғы "2 a.m. Wakeup Call" альбомында шыққан "Crude Sunlight" әнін орындады және оның авторы болды. Шарльз Джонни Климек пен Рейнхольд Хейлмен бірге "Tangled" фильміне музыка жазды. Элис Филдстің Боб Диланның "Tangled up in Blue" әнінің орындалуы фильмнің титрлерінде естіледі. Ол 2008 жылы шыққан Орен Блудоудың соңғы жеке альбомын өндірді. Шарльз 2008 жылы сахнаға оралды, ақын Эмили Дикинсонға арналған "Lightning at Our Feet" қойылымында ойнады, оны Obie жүлдесінің иегері Боб МакГрат қойды, режиссерлік жұмысын Билл Моррисон жасады, ал музыкасын Майкл Гордон жазды. Бұл қойылым 2008 жылдың желтоқсанында Бруклиндегі Музыка академиясында өткен Next Wave фестивалінің бөлігі болды, онда Шарльз ән айтып, актриса рөлін орындады, 19 ғасырдың белгілі ақынының бейнесін сомдады.

In 1987, she moved to New York to continue her theatre and academic studies, receiving her Bachelor of Fine Arts from NYU's Tisch school in just three years. Upon graduating she appeared in various off broadway theater productions, had a stint singing in a dive piano bar and curated a performance/poetry series at the original Knitting Factory. Elysian Fields was founded in 1995 and have released eleven full length records (including one produced by Steve Albini that was shelved). They have also contributed to many compilation albums, including the first song on John Zorn's Serge Gainsbourg tribute album. This song, their rendition of "Les Amours Perdues", also appeared in Lea Pool's film Emporte Moi. Besides Elysian Fields, Charles has other projects. She and Bloedow recorded La Mar Enfortuna for Zorn's Tzadik label, featuring renditions of Sephardic and Ladino songs. She has studied classical Indian singing with teacher Gulamji. In late 2007, she and Bloedow put out a second Tzadik full length, under the band name La Mar Enfortuna, called "Conviviencia". Charles sings in five languages on the record, including Ladino, Spanish, Aramaic, Arabic, and Greek. Charles also makes up a quarter of the band Lovage, along with Dan the Automator, Mike Patton and Kid Koala. The band recorded its debut album titled Music to Make Love to Your Old Lady By in 2001. Charles co wrote and sang most of the material on the album. She has also worked with bands like Firewater, turning in performances on "The Circus" and "Mr. Cardiac" from 1996's Get Off the Cross, We Need the Wood for the Fire, as well as Xian Hawkin's "Sybarite", the Foetus record, Love, as well as working with Matt Johnson of The The, and on several of John Zorn's records. Charles recorded in French with the French composer Jean Louis Murat for the album A bird on a poire in 2004, which was nominated for a Victoires de la Musique award in the category Best Pop or Rock Album. She had a guest spot on ex Nine Inch Nails drummer Chris Vrenna's solo project Tweaker. She sang and co composed the track "Crude Sunlight", which appeared on the 2004 album 2 a. m. Wakeup Call. Charles co composed music with Johnny Klimek and Reinhold Heil (Run Lola Run) for the film Tangled. Elysian Fields' version of Bob Dylan's "Tangled up in Blue" can be heard in the film's credits. She produced the latest Oren Bloedow solo record She Goes With me to a Blossom World, which came out in 2008. Charles was back on stage in 2008 in the Off Broadway production "Lightning at Our Feet", inspired by poet Emily Dickinson, under the direction of Obie winner Bob McGrath, with film maker Bill Morrison and composer Michael Gordon, which was part of the Next Wave festival at Brooklyn Academy of Music in December 2008, where she sang and acted, channeling the iconic 19th century poet.