Кіріспе

Сиэтлдегі теміржол туннелі, Вашингтон, АҚШ. Сиэтлдің орталық транзиттік туннелі (DSTT), сондай-ақ метро автобустық туннелі деп те аталады, – Сиэтлдегі қоғамдық көлік туннельдерінің 1.3 миль (2 км) жұбы. Екі рельсті туннель және оның төрт станциясы Сиэтл қаласының орталығы арқылы жүретін 1-жолдағы жеңіл рельсті пойыздарға қызмет көрсетеді. Ол 9-шы даңғылдан 3-ші даңғылға дейін Пайн көшесі бойымен батысқа қарай, ал 3-ші даңғылдан оңтүстікке қарай Оңтүстік Джексон көшесіне дейін созылады. 1-жол пойыздары туннельден солтүстікке қарай Нортгейт станциясына және оңтүстікке қарай Рейнир аңғары арқылы Сиэтл-Такома халықаралық әуежайынан өтіп, Англ-Лейк станциясына дейін Саунд Транзит жеңіл рельстік желісінің бөлігі ретінде жалғасады. DSTT 1990 жылы ашылғаннан бастап 2005 жылға дейін тек автобустармен пайдаланылды, ал 2009 жылдан 2019 жылға дейін автобустар мен жеңіл рельстік пойыздармен бірге пайдаланылды. Кинг Каунти Метро және Саунд Транзит Экспрес автобустары туннельден солтүстікке 5-ші мемлекетаралық тас жол арқылы, оңтүстікке SODO автобус жолы арқылы немесе шығысқа 90-шы мемлекетаралық тас жол арқылы шықты. Туннель Кинг Каунти Метроға тиесілі болды және 2002 жылы қол қойылған бірлескен операциялық келісім арқылы Саунд Транзитпен бөлісті; Саунд Транзит 2022 жылы толық меншік құқығын алды. Downtown Seattle Transit Tunnel – АҚШ-та автобустар мен пойыздардың бірлесіп пайдаланатын екі туннельдің бірі, екіншісі – Питтсбургтегі Маунт Вашингтон транзиттік туннелі. Бұл туннель АҚШ-тағы бірлескен станциялары бар жалғыз туннель. 3-ші даңғылдың астындағы жылдам транзиттік туннельді салу туралы ұсыныстар 1910 және 1920 жылдары енгізілгенімен, қазіргі автобус және рельстік метробустық туннельді жоспарлау 1974 жылы ғана басталды. Кинг округінің метро кеңесі 1983 жылдың қарашасында автобус туннелі жобасын мақұлдады, бірақ құрылыс 1987 жылдың наурызына дейін басталмады. Конвенция орталығы мен Вестлейк станциялары арасындағы туннель «кесіп, жабу» әдісімен салынды, Пайн көшесі 19 айға жабылып, сауда орталығына қол жеткізу қиындыққа тап болды. Вестлейктен Халықаралық ауданға дейінгі бөлік Юнион станциясынан солтүстікке қарай екі туннель бұрғылау машинасымен салынды және бір айдың ішінде аяқталды. 1989 жылдың наурыз айында туннель маршруттары үшін арнайы салынған «Бреда» екі режимді автобустары мен қалыпты автобустардың сынақтары басталды; туннель құрылысы 1990 жылдың маусымында аяқталды, құны 469 миллион долларға бағаланды. Жеңіл рельстік жолдар туннель арқылы болашақ жылдам транзиттік қызметтерді күтіп орнатылды, бірақ кейіннен Link жеңіл рельсі үшін нашар оқшауланған және қолдануға жарамсыз болып табылғаны анықталды. Бес туннель станциясының ресми ашылуы мен қоғамдық көрсетілімдері 1989 жылдың тамызынан 1990 жылдың қыркүйегіне дейін өтті. Келесі бірнеше жыл бойы, 2004 жылдың маусымына дейін, туннельдегі қызметтерді тек екі режимдегі автобустар қамтамасыз етті, олар туннельде троллейбустар ретінде, қаладағы кең троллейбус жүйесі сияқты, ал жер үсті көшелерінде және тас жолдарда дизельді автобустар ретінде жүрді. Туннель 2005 жылдың 24 қыркүйегінде автобустар мен Саунд Транзит Central Link (қазіргі 1-жол) жеңіл рельстік пойыздарын қабылдау үшін өзгерістер жасау үшін жабылды, ортақ жолақтар мен платформалар салынды. Желі жолы төмендетілді және жеңіл рельстік қызметке дайындық үшін басқа да жақсартулар жасалды. Жаңа гибридтік электрлік автобустар туннельге көшірілді, өйткені жеңіл рельстік пойыздар үшін жоғары сымдар ауыстырылды. Туннель 2007 жылдың 24 қыркүйегінде қайта ашылды, ал жеңіл рельстік қызмет 2009 жылдың 18 шілдесінде басталды. Негізгі туннельден тармақталған, жеңіл рельстік пойыздардың тоқтауына және бағытын өзгертуіне мүмкіндік беретін Пайн көшесінің астындағы қосымша туннель салынды; ол кейіннен 2016 жылы ашылған Капитолий төбесі мен Вашингтон университетіне жеңіл рельстік желіні кеңейтудің бірінші бөлігі ретінде пайдаланылды. Convention Place станциясы 2018 жылдың 21 шілдесінде Вашингтон штатының конгресс орталығын кеңейту үшін жабылды, бұл туннельге автобустардың кіруін де шектеді. 2019 жылдың 23 наурызында туннельдегі автобус қызметі тоқтатылды және оның қалған жеті бағыты жер үсті көшелеріне көшірілді.

Жол және бекеттер

1,3 миль (2 км) ұзындықтағы, 5 метрлік туннельді 1-ші желі Вестлейк және Интернационалдық аудан/Чайнатаун станциялары арасында пайдаланады. Бірнеше туннель станцияларының кіреберістері жақын орналасқан ғимараттарға салынған, ал баспалдақтар мен лифтілер арқылы мезанинге кететін хабарлама тақталары орналасқан. Барлығы 11 мүгедектерге арналған лифт туннель станцияларын жер бетімен байланыстырады. Туннель станцияларының ең тереңі жер бетінен 18 метр төменде жатыр және екі жақты платформадан, екі рельстен және ортасында бұрынғы автобус өткізу жолағынан тұрады. 2019 жылдан бері станцияларда жол таба алуға көмектесетін нөмірленген шығу белгілері орнатылған. 1973 жылы басталған қаланың қоғамдық өнер бағдарламасы аясында Downtown Seattle Transit Tunnel және оның станциялары Кинг округінің көлік басқармасының тапсырысы бойынша 25 суретшінің туындыларымен 1,5 миллион долларға (қазіргі шақта миллион долларға жуық) безендірілген. Солтүстік порталға бұрын Олив-Вэйден және Interstate 5 арқылы экспресс-жолақтан автобустар кіретін, бұл Вашингтон штатының конвенция орталығының жанындағы 9-шы даңғыл мен Пайн көшесінің қиылысында орналасқан бұрынғы Конвенция орталығы станциясы болды. 2018 жылы жабылғанға дейін Конвенция орталығы туннельдегі жалғыз автобус станциясы болып есептелді және жер астындағы ашық ауадағы төрт қоршалған платформадан тұрды. Автобустар 9-шы даңғылдан туннельге кіріп, тарихи Камлин қонақ үйінің астынан өтіп, содан кейін Капитолий төбесіне дейін үш блокқа дейін солтүстікке қарай жүретін жеңіл рельстік пойызға қосылатын Университеттік туннеліне кірді. DSTT Вестлейк станциясына 3-ші және 6-шы даңғылдардың арасындағы Пайн көшесінен кіреді. Станцияда екі блокқа созылған мезонин бар, онда Пайн көшесіне шығуға болады, сондай-ақ Вестлейк орталығы, бұрынғы The Bon Marché флагмандық дүкені, Nordstrom ғимараты және бұрынғы Кинг округінің көлік басқармасының клиенттерге қызмет көрсету орталығы сияқты бірнеше сауда орындары орналасқан. Станция маңындағы аймақ Вестлейк хабы деп аталады, ол Оңтүстік Лейк Юнион трамвайымен, Сиэтл орталығының монорельсімен, сондай-ақ Кинг округінің көлік басқармасы мен Саунд Транзит автобустарымен байланысты. Вестлейк станциясынан шығып, екі параллель туннель 3-ші даңғыл мен оның транзиттік аллеясы арқылы Орталық бизнес ауданынан Эллиотт шығанағының жағалауына параллель бағытта Century Square астынан оңтүстікке қарай бұрылады. Университет көшесінен бастап туннель 3-ші даңғылдың астында бес блокқа дейін созылады және Пионер алаңының маңындағы тарихи ауданға кіреді. Бұл жерде 3-ші даңғыл Сиэтлдің бірнеше көкжайларын, соның ішінде тарихи Сиэтл мұнарасын, Safeco Plaza, Fourth and Madison Building және Wells Fargo Center-ді өтеді. Пионер сквері станциясы Черри көшесі мен Еслер жолының арасында орналасқан, жақын маңдағы көшелерге төрт кіреберіс бар және екі мезонинге қызмет ететін Префонтейн Плейс бар. Станция Сиэтл және Кинг округі үкіметтерінің әкімшілік орталықтарына қызмет көрсетеді, Сиэтл қалалық әкімшілігі, Сиэтл қалалық мұнарасы, Кинг округі соты және Кинг округі әкімшілік ғимараты, сондай-ақ Смит мұнарасы, Колумбия орталығы және Аляска ғимараты сияқты басқа да ірі ғимараттар жаяу арақашықтықта орналасқан. Пионер скверінен бастап туннель 5,5% төмендеп, Ұлы Солтүстік туннелінің астынан 45 градус бұрышта 4-ші даңғылдың оңтүстігі мен Оңтүстік Вашингтон көшесінің қиылысының жанынан өтеді, қысқа ғана уақытқа теңіз деңгейінен төмен түседі, содан кейін Халықаралық ауданға қарай бағытталды. Халықаралық аудан/Чайнатаун станциясы, ең оңтүстік туннель станциясы, жартылай ашық және Юнион станциясының қоғамдық алаңының астында орналасқан. Станция Amtrak және Sounder қалалық теміржолымен King Street станциясына батысқа қарай бір блокқа дейін, Weller Street көпірі арқылы, сондай-ақ Джексон көшесіндегі First Hill Streetcar арқылы, 5-ші даңғылдың шығысынан тоқтап тұрады. Станция маңындағы басқа да көрікті жерлерге батысқа қарай Лумэн Филд және оңтүстік-шығысқа қарай Uwajimaya кіреді. Станциядан оңтүстікке қарай жеңіл рельстік жолдар мен автобус жолақтары бұрын автобус жүргізушілері үшін туннельдің ыңғайлы бөлмесінің жанындағы жер асты автобус аялдамасы мен аялдамасында теміржол сигналдарымен бөлінген. Туннельдің оңтүстік порталы әуежай жолы мен 5-ші даңғылдың қиылысында, бұрынғы Interstate 90 экспресс-жолағының батыс соңында орналасқан. Автобус қызметі тоқтағанға дейін оңтүстікке қарай бағытталатын маршруттар SODO автобус жолында бөлек жолақтарда туннельден жалғасты, ал шығысқа қарай баратын автобустар Interstate 90 экспресс-жолағына шығатын пандустарды пайдаланды. Шығысқа қарай бағытталған пандустар 2025 жылы 2-ші желіде басталатын East Link жеңіл рельстік қызметі үшін қайта жаңартылады.

Қызмет

Сиэтл қалалық транзит туннелі – «Үшінші даңғыл транзит тірегінің» бөлігі, Сиэтлдегі ең жүктемелі транзиттік дәліз, күндіз 54 000 жолаушыға орташа қызмет көрсетеді, бұл көрсеткіш автобус аялдамаларында да сақталады. Туннельдің теориялық сыйымдылығы сағатына 40 пойыз, ең кемінде 90 секундтық интервалмен, сағатына 22 000 жолаушыны тасымалдауға мүмкіндік береді, бірақ қазіргі жүйелермен жабдықталған 4 вагонды жеңіл рельсті көліктері сағатына 12 000 жолаушыны тасымалдай алады. Link жеңіл рельстік қызметі басталар алдында DSTT түстен кейінгі сағаттарда 145 автобусқа дейін қызмет көрсете алатын. 2012 жылы DSTT күніне 52 600 жолаушыны тасымалдады, оның 10 000-ы жеңіл рельстік көліктермен жүрді. Туннель 1-ші желінің бөлігі болып табылады, ол Нортгейт станциясынан Сиэтл қаласының орталығы мен Рейнир аңғары арқылы өтіп, Сиэтл-Такома халықаралық әуежайының жанындағы Англ-Лейк станциясында аяқталады. Пойыздар барлық қалалық туннель станцияларына тәулігіне 20 сағат бойы, күн сайын қызмет көрсетеді; жұмыс күндері тұрақты қызмет кезінде пойыздар сағаттың аса қарбалас уақытында шамамен 6-10 минут сайын, ал күндізгі уақытта жүреді, ертеңгі және түнгі уақытта интервал 15 минутқа, ал түнгі уақытта 20 минутқа ұзарады. Демалыс күндері 1-ші желінің пойыздары күндіз 10 минут сайын, таңертең және кешке 15 минут сайын келеді. Вестлейк пен Халықаралық аудан/Қытай ауданы арасындағы жеңіл рельстік қызмет шамамен жеті минутқа созалады. 2019 жылдың наурызында автобус қызметі тоқтатылғанға дейін DSTT жеті автобус маршрутымен қызмет көрсететін, олар барлық төрт туннель станцияларында, сондай-ақ бұрынғы Конвенция орталығы станциясының жанында тоқтаған. Әр аялдамада автобус маршруттары үш бөлікке бөлініп, олардың негізгі бағыттары көрсетілген. А бөлігінде үш маршрут солтүстікке қарай Нортгейтке және Университет ауданына, ал шығысқа қарай 520 тас жолы арқылы Киркландқа қарай бағытталған; С бөлігінде үш маршрут SODO автобус жолы арқылы оңтүстікке қарай Рейнир аңғары мен Рентонға қарай бағытталған; ал D бөлігінде бір маршрут, Sound Transit Express маршруты 550, шығысқа қарай Мерсер аралы мен Беллвьюға қарай 90-шы тас жолы арқылы бағытталған. Сиэтл қалалық транзит туннелі жабылу кезінде туннель автобустары Yesler Way және Pine Street арасындағы 2-ші және 4-ші даңғылдарға, ал Stewart Street және Olive Way 2-ші және Boren Avenues арасында қайта бағытталды. Metro сондай-ақ қызмет тоқтатылған кезде барлық жеңіл рельстік станциялар арасында арнайы 97 маршрут Link Shuttle маршрутын іске қосады.

Операциялар

DSTT апта ішінде және сенбі күндері сағат 5:00-ден келесі күнгі сағат 1:00-ге дейін, ал жексенбі күндері сағат 6:00-дан түнгі 00:00-ге дейін жұмыс істейді. 1990 жылы ашылған кезде Метро автобустық туннелі апта ішінде сағат 5:00-ден 19:00-ға дейін, сенбі күндері сағат 10:00-ден 18:00-ға дейін жұмыс істеді, жексенбі күні қызмет көрсетілмеді; 1998 жылдан 2000 жылға дейін «Сиэтл Сихокс» және «Сиэтл Маринерс» командаларының өтініші бойынша апта ішіндегі жұмыс уақыты түнде уақытша ұзартылды, бірақ 695 бастамасы қабылданып, автокөлік салығынан түсетін кірістер жоғалғаннан кейін қысқартылды. 2009 жылдың маусым айында «Sound Transit Express» 550 маршруты барлық рейстарын туннельге көшіргеннен кейін, туннельде түнгі және толық демалыс күндері Link жеңіл рельстік қызметін қалпына келтіруге дайындық жүргізілді. Туннельдегі пойыздардың координациясын «SoDo» ауданындағы Кинг округінің метро байланыс және басқару орталығында орналасқан Link жеңіл рельстік операцияларды басқару орталығы (OCC) жүзеге асырады. OCC көлік құралдарының қозғалысын (және бұрын автобустар мен пойыздар арасындағы операцияларды) туннель автобустары мен жеңіл рельстік көліктеріне орнатылған радиожиіліктік идентификациялық таңбаларды пайдалану арқылы бақылайды, олардың орналасқан жері туннель жол жапырақшасына орнатылған индукциялық оралымдардан өту арқылы анықталады. Әр стансадағы сигналдар жүргізушіге туннель арқылы өтуге болатынын көрсетеді. DSTT ішінде стансаларда және аялдамаларда жылдамдық шектеулері белгіленген, ал стансалар арасында – . Бірлескен операциялар кезінде жеңіл рельстік пойыздар мен автобустар платформа алдыңғы көліктерден босатылғанша стансалар арасындағы туннельде күтуге міндетті болды; автобустар бір-бірінен кемінде алты секунд қашықтықты сақтауға тиіс болды. Кинг округінің метросы «туннельдік автобустар» деп атаған New Flyer автобустары 2004 жылы Бреданың екі режимді электр троллейбустарының паркін ауыстыру үшін тапсырыс берілді, олардың жоғары сымдары жеңіл рельстік үшін туннельді жаңарту кезінде алынып тасталды. 2004 жылдан 2007 жылға дейін 59 екі режимді Бреда автобусы толыққанды электр троллейбустарына айналдырылып, беттік маршруттарға көшірілді, онда олар он жылдан астам уақыт бойы жұмыс істеді, содан кейін 2016 жылы толығымен жаңа автобустармен ауыстырылды. New Flyer төмен қабатты, 19 метрлік буыны бар автобустар «тыныш режимге» ие, бұл автобустарға туннель ішінде сақталған электр қуатымен жұмыс істеуге мүмкіндік береді, бұл шығарындыларды және шуды азайтады.

Метроның бұрынғы ұсыныстары

Сиэтл қаласының орталығындағы 3-ші даңғылдың астындағы метро туннелін қазу және жабу бойынша бірнеше ұсыныстар 20-шы ғасырда Сиэтл қалалық жоспарлау комиссиясының алдыңғы құрамы тарапынан Сиэтл қаласына ұсынылды. Алғашқы маңызды ұсыныс 1911 жылы қала жоспарлаушысы Вергиль Богудің «Сиэтл жоспары» жобасының бір бөлігі болды. 1-ші бағыт 3-ші даңғылдың оңтүстік-шығысына қарай Денни Реграде маңындағы азаматтық орталықтың айналасындағы дөңгелек сақинадан Кинг-стрит станциясына дейін созылды, батысқа қарай 1-ші даңғылдағы метромен параллель жүрді; желідегі станцияларда 3-ші даңғылдағы дүкендер мен басқа да ірі кәсіпорындардан қосымша кіреберістер болжанатын. Жоспар қала инженері Реджинальд Х. Томсон және муниципалдық лига тарапынан қолдау алды, бірақ сауда ауданын солтүстікке қарай ықпалдастырады деп қорқытқан кәсіпкерлер және Сиэтлде жарық көрген үш күнделікті газет оған қарсы болды. 1912 жылғы 5 наурызда өткен арнайы қалалық сайлауда Сиэтл сайлаушылары оны 10 000 дауыс айырмасымен қабылдамады. Богудің ұсынысы ақыры қабылданбаса да, жоспардың кейбір элементтері, соның ішінде Сиэтлдің орталығындағы жылдам транзит метросы, басқалар тарапынан тәуелсіз түрде зерттелді. 1920 жылы қала инженері Артур Х. Диммок Сиэтл қаласы үшін жылдам көлік жүйесін ұсынатын есеп жариялады, ол Вирджиния көшесінен Еслер жолына дейін 3-ші даңғылдың астындағы қазылған және жабылған метро туннеліне негізделген. Желі Dexter Avenue, Olive Way және South Jackson Street көшелеріндегі жер үсті және эстакадалық желілерге қосылуы керек еді, бұл батыс Сиэтлдегі Фримонт, Истлейк, Капитолий Хилл және Солтүстік Дельридж аудандарына қызмет көрсетуі тиіс еді. Кем дегенде 15 жыл бойы іске асырылмауы күтілген ұсынысқа көп қолдау көрсетілмеді және оны мэр Хью М. Колдуэлл «таза академиялық қызығушылық» жобасы деп атады, ол өзінің өкілеттігі кезінде ешқандай жылдам транзит ұсынысы қаралмайды деп күмәнданды. Сиэтл қалалық жоспарлау комиссиясы 1926 жылы өзінің жылдам транзит жүйесін ұсынды, ол Батыс даңғыл үстіндегі эстакадалық желіге негізделген, ал 3-ші даңғылдың астындағы Yesler Way-ден Pike Street-ке дейінгі параллель метро қарастырылды. Сиэтлдің көлік зерттеу комиссиясы 1928 жылы Университет ауданы мен Фримонтты қамтитын ұзақ жылдам транзит желісінің бөлігі ретінде 2-ші даңғылдан Кинг-стрит станциясынан Pike Street-ке дейінгі метроны ұсыну туралы есеп жариялады. 1950 жылдардың соңында Сиэтл транзит комиссиясы Сиэтлдің орталығындағы 5-ші даңғылдың астында екі стансасы бар жылдам транзит жүйесін салуды ұсынды, бұл жүйе Такома, Сиэтл және Эверетт арасындағы 5-ші тас жолдың қолданыстағы құрылымын пайдалануға тиіс еді. Ең маңызды жылдам транзит ұсынысы 1960 жылдардың соңындағы Forward Thrust бастамаларының бір бөлігі ретінде ұсылды, ол 3-ші даңғылдың астындағы метро орталығына негізделген. Метроны Баллардтан, Лейк-Ситиден, Университет ауданынан, Капитолий төбесінен, Белвьюдан және Рентоннан желілермен байланыстыру жоспарланған, бұл сағаттардағы ең аз 1,5 минуттық, түскі уақытта 2,5 минуттық және басқа уақыттарда 5 минуттық жүріс интервалын қамтамасыз етеді. 3-ші даңғылдағы станциялар Оңтүстік Джексон көшесі мен 5-ші даңғылдың оңтүстігінде, Джеймс және Черри көшелерінде, Сенека және Спринг көшелерінде және Пайк және Пайн көшелерінде орналасуы тиіс еді. Олардың барлығы 1985 жылға дейін ашылуы жоспарланған және Сиэтл қалалық муниципалитеті тарапынан басқарылуы керек еді. 1968 жылғы 13 ақпанда өткен қалалық сайлауда Сиэтл сайлаушыларынан Қалалық бұқаралық көлік басқармасынан (UMTA) 765 миллион долларлық грантты (қазіргі шақтағы доллармен $ ) толықтыру үшін 385 миллион доллар (қазіргі шақтағы доллармен $ ) бөлуді сұрады. Бөлінген қаражат 50,8% дауыспен аздап мақұлданды, бірақ қажетті 60% басымдыққа жетпеді. 1970 жылғы 19 мамырда 440 миллион долларлық жергілікті үлес (қазіргі шақтағы доллармен $ ) және 881 миллион долларлық федералдық грант (қазіргі шақтағы доллармен $ ) ұсынылған екінші әрекет, Boeing компаниясындағы жұмыстан босатулардың салдарынан туындаған жергілікті экономикалық төмендеу кезінде тек 46% мақұлдаумен сәтсіз аяқталды; Forward Thrust жылдам транзит жобасына арналған қаражат оның орнына Атланта қаласына, оның жылдам транзит жүйесін салуға бөлінді.

Автобус туннеліне арналған ұсыныс және оны бекіту

Қала орталығындағы автобус туннелінің тұжырымдамасы алғаш рет 1974 жылы губернатор Дэн Эванс пен Сиэтл мэрі Уэс Ульманның аймақтық көлік жобалары талқылау кезінде ұсынылды. Бұл, Вашингтон көлі арқылы үшінші жүзу көпірімен Interstate 90 тас жолын Сиэтлге ұзартуға жауап ретінде жасалған еді. Кейіннен Metro Transit автобус туннелі бойынша зерттеу жүргізіп, келесі шілдеде жариялады. Зерттеу нәтижесінде 1980 жылға қарай қала орталығындағы автобус жолаушыларының сұранысын толыққанды қанағаттандыра алмайтыны анықталды. Зерттеуде Union Station-нан Сиэтл орталығына дейін автобус қызметін толықтыратын, автоматтандырылған жолмен қозғалатын екі қабатты туннельдің 450 миллион долларға бағаланған сұранысты қанағаттандыра алатыны айтылды. Бірақ, жоспар дизельді автобустарды желдетудің жоғары құнына байланысты қабылданбады. 1979 жылы автобус туннелі туралы ұсыныс қайта көтерілді. Онда Оңтүстік Джексон көшесінен Пайн көшесіне дейінгі туннель әр бағытта сағатына 200 автобус тасымалдайтыны, құны 350 миллион долларға дейін жететіні және болашақта электрлік пойыз транзитіне айналдыру мүмкіндігі қарастырылғаны көрсетілді. Metro қызметкерлері мен инженерлік кеңесшілер Parsons Brinckerhoff қалалық көлік қиындықтарын шешу үшін туннельді ұсынды, және бұл балама ұсыныстарға қарағанда жақсы қабылданды. Metro Transit комитеті 1983 жылға дейін жобаның экологиялық әсерін бағалауға автобус туннелін қосу мәселесін талқылады. Сиэтл қаласының өкілдері туннельге қарсы болды және транзиттік сауда орталығын қолдады, ал қала маңынан келгендер автобус туннелін, оны кейін жеңіл рельстік жүйеге айналдыруды жақтады. 22 қыркүйекте UMTA қараша айының соңына дейін балама нұсқаны жариялауды талап етті, бұл Metro кеңесін шешімді жеделдетуге итермеледі. Metro кеңесінің атқарушы директоры Нил Петерсон туннельді жақтады, ал Сиэтл қалалық кеңесі мен мэр Чарльз Ройер транзиттік сауда орталығын ұсынды, бірақ туннель қала орталығындағы тығындарды шешудің ұзақ мерзімді жолы екенін атап өтті. Сиэтл қалалық кеңесі 17 қазанда өз шешімін кері қайтарып, электрлік туннельге бірауыздан дауыс берді. Олар мэр Ройермен бірге Петерсон ұсынған екі режимді автобустарға, троллейбустардың тиімді болмаған аймандарда қала маңынан келген жолаушыларға қызмет етуге келісім білдірді. Metro кеңесі 1983 жылдың 3 қарашасында қала орталығындағы автобус туннелін бірауыздан мақұлдады. 3-ші авеню мен Пайн көшесінің астында бес станциялық туннельді салуға 300 миллион доллар жұмсалатыны және 3-ші авенюді абаттандырылған транзиттік сауда орталығына айналдырумен бірге 1989 жылы аяқталады деп есептелді.

Жоспарлау, қаржыландыру және жобалау

Метро 1984 жылдың қаңтарында автобус туннеліне арналған алдын ала жоспарларын жариялады, 3-ші даңғыл мен Пайн көшесі бойындағы станциялар үшін бес жерді таңдады: Юнион станциясында, Кинг округінің сотында, Сенека және Юнион көшелерінің арасында, Вестлейк сауда орталығында және Вашингтон штатының конгресс орталығының жанында. Burlington Northern Railroad метроның туннельдің қазіргі Great Northern Tunnel-ді кесіп өтуіне қарсы болды, агенттік оның астынан өту үшін қала әкімшілігі паркін бұзатын кесіп тастау және жабу туннелін қажет ететінін айтты. Келесі айда Metro туннельдің алғашқы он жылдығында 200 қос режимді автобусты пайдаланатынын, соңынан метро пойыздарына ауысатынын мәлімдеді. Туннель әр бағытта сағатына 180 автобус тасымалдай алады, кең аралдық платформа немесе беткейден қазылған екі кішкентай жақын платформаларға қызмет көрсетеді. Сәуір айында Metro туннель жобасының экологиялық әсері туралы мәлімдеменің жобасын жариялады, оның құны 387 миллион долларды құрайды (1984 жылы 387,0 долларға тең, бұл соңғы жылдары миллион долларға тең) және аяқталу күні 1989 жылдың маусымы. Жобаның құны Metro капиталдық бюджеттің маңызды бөлігін, 1980 жылы сайлаушылар бекіткен сату салығынан түскен 840 миллион долларды, сондай-ақ станциялар мен туннельдің Пайн-стрит бөлігін кесу және жабу кезінде бизнестің ықтимал бұзылуын сынға ұшыратты. UMTA Metro автобус туннелі жобасын 1985 жылы федералды қаржыландыру алуға лайықты транзит жобаларының арасында бірінші орынға қойды, оның дәлелденбеген қос режимді автобустарға тәуелділігіне қарамастан. Metro 1983 жылы Renault PER 180 қос режимді троллейбусының прототипін сынады, ол автокөлік жолының осьтік жүктеме шектерін асырып, бірнеше механикалық ақаулар туындағаннан кейін бірнеше бөлшектерді ауыстыруға мәжбүр болғандықтан оны проблемалы деп сипаттады. Конгресс кейін 1984 жылдың қазан айында Сиэтл қаласына автобус туннелі жобасына 20 миллион доллар бөлді, бұл жерді сатып алуға мүмкіндік берді, бірақ қаражат АҚШ Сенаты келесі мамыр айында жаңа транзиттік жобаларға шектеулерді алып тастағанға дейін ұсталды. Қала орталығындағы көлік жобасының кіші комитеті бір ауыздан Metro-ның автобустық туннель станцияларының санын алтыдан беске дейін азайтуды, 35 миллион доллар үнемдеуді және 3-ші даңғыл сегменті үшін туннель бұрғылау машиналарын пайдалануды мақұлдады, бұл үстіңгі деңгейдегі бұзушылықтарды азайтуға мүмкіндік берді. Станциялар Union Station-да, Джексон көшесінің оңтүстігінде, 3-ші даңғыл мен Джеймс көшесінің астында, 3-ші даңғыл мен Университет көшесінің астында, Вестлейк сауда орталығында және 9-шы даңғыл мен Пайн көшесінде Вашингтон штатының конгресс орталығының жанында орналасады. Metro кеңесі 1985 жылдың шілдесінде станциялардың орналасқан жерлерін және туннель бұрғылау машиналарын пайдалануды мақұлдады, жобаға байланысты инженерлік жұмыстар үшін Parsons Brinckerhoff компаниясымен 25,9 миллион долларлық келісімшартты мақұлдап, соңғы жобалауды жалғастырды. 1986 жылдың наурыз айында федералды үкімет Metro-ға 195 миллион доллар көлемінде UMTA қаржысын автобус туннеліне жұмсауды ұсынды, бұл жобаны іске асыру туралы шешімді 31 желтоқсанға дейін қабылдауды талап етті. Бір айдан кейін Кинг округі кеңесі Metro-дан автобус туннелі құрылысын кейінге қалдыруды қарастыруды сұрады, себебі федералды қаржыландыру жобаның 395 миллион долларлық құнының жартысын жабуға қабілетті екендігіне кепілдік күтілуде. Кеңес 3-ші даңғыл мен Пайн көшесі бойындағы коммуналдық қызметтерді ауыстыру бойынша келісімшарттарды беруге дайындық күйінде болды. 15 мамырда Рейган әкімшілігі Metro-мен автобус туннелі жобасына қажетті 395 миллион доллардың ішінде 197 миллион долларды беруге келісімшартқа қол қойды, Конгресс тарапынан жаппай транзит гранттарын қайта бекітуді болжады. Бірнеше сағаттан кейін Metro кеңесі коммуналдық қызметтерді ауыстыру бойынша алғашқы құрылыс келісімшартын берді, құрылыс шілдеде басталады. Metro кеңесі 5 маусымдағы отырысында UMTA келісімшартын қабылдады, бұл туннель құрылысына арналған тендерлік конкурстың басталуына мүмкіндік берді. Туннельді салу келісімшарты Guy F. Atkinson Construction және Dillingham Construction бірлескен кәсіпорнына қыркүйек айының соңында 44,16 миллион долларға берілді, бұл Metro инженерлері болжаған шамамен 61 миллион доллардан әлдеқайда төмен бағамен жеті бәсекелестік ұсынысты жеңіп алды. Екі режимді троллейбустарға келісімшартты Metro кеңесі қазан айында Breda Costruzioni Ferroviarie компаниясына берді, ол 236 автобусқа 133 миллион долларлық тапсырыс берді (1986 жылы 133,0 долларға тең, бұл соңғы жылдары миллион долларға тең); ол қарашада UMTA мақұлдады.

Құрылыс

Автобус туннелі жобасының құрылысы 1986 жылдың шілдесінде 3-авенюді коммуналдық желілерді ауыстыру үшін жартылай жабумен басталды, бұл қозғалысты екі бағытта да бір қатарға дейін тарылтып, көлік қозғалысын автобустармен және жедел жәрдем көліктерімен шектеді. 3-авенюдегі ұзақ мерзімді қызмет тоқтауларына дайындық үшін Metro Transit өзінің электр троллейбус бағыттарын 1-авенюге көшірді. 3-авеню туннелінің бөлігін қазу 1987 жылдың 6 наурызында 39 метрлік туннель қазу машинасы (ТБМ) "Mighty Mole" салтанатты түрде іске қосылуымен басталды. Вашингтон штатының Кент қаласындағы Robbins Company жобалаған және Сиэтлдегі Nicholson Manufacturing компаниясы салған ТБМ келесі мамыр айында Union Station станциясынан батыс туннелін қазуды бастады. Екінші, бірдей "Mighty Mole" ТБМ 29 маусымда шығысқа қарай параллель туннельді қазуды бастады. 21 қазанда Spring Street пен Madison Street арасындағы 3-авенюдің астында туннель қазу кезінде су құбырына зақым келтіріліп, 3-авенюдің асфальты құлады, жақын орналасқан Seattle City Light және 1001 Fourth Avenue Plaza ғимараттарында су тоқтады. Бұзылған су құбырын жөндеу кезінде электршілер зақымдалған жоғары кернеулі кабельдерді жөндеуге тырысып, 28 қазан күні түні сегіз ғимаратта шағын электр қуатының үзілуіне себеп болды, бірақ келесі күні таңертең қуатты қалпына келтіре алды. Қараша айында батыс туннельдегі жұмыстар қысқа уақытқа тоқтатылды, себебі ТБМ күтпеген жерден Madison Street астындағы бос құмның үлкен қалтасына тап болды, оны жақын орналасқан Seattle City Light ғимаратына зақым келтірмеу үшін цементпен нығайту қажет болды. Екі туннельдегі қазу жұмыстары 1988 жылдың қаңтар айының басында тоқтатылды, себебі Pine Street-ке жоспарланған 90 градустык бұрылысқа дейін 91 метрдей ылғал құмның қалтасы табылды. Metro және туннель мердігерлері Atkinson/Dillingham, қаңтардың ортасында туннель қазуды аяқтауды жоспарлаған, Pike және Pine көшелері арасындағы 3-авенюді жапты және ақпан айында құм қалтасынан суды шығару үшін 40 бұрғыланған ұңғыма орнатты. Батыс туннельдегі қазу жұмыстары 14 наурызда қайта басталды, ал ТБМ 9 сәуірде Westlake станциясына жетіп, екі туннельдің біріншісін аяқтады. Шығыс туннелі бір айдан кейін, 18 мамырда аяқталды, бұл ТБМ-нің бөліктерін құтқаруға және темір сыртқы қабықтарын туннельге көмуге мүмкіндік берді. Pine Street бөлігін жер бетінен қазып, ашық түрде салу жоспарланған. Pine Street-тегі коммуналдық желілерді ауыстыру жұмыстарына дайындық ретінде Metro 1987 жылдың ақпанында осы бағыттағы 36 автобус маршрутын басқа шығыс-батыс көшелерге көшірді. 27 сәуірде туннельді қазу Pine Street-ті және оның 3-авеню мен Boren Avenue арасындағы Interstate 5 автожолына шығуын автомобильдер үшін жабумен басталды. Жұмысшылар тамыздың соңында қазу жұмыстарын аяқтап, жолдың бетонды бөлігін құюға мүмкіндік берді. Pine Street 1 қарашада Рождестволық сауда маусымына орай қала орталығындағы саудагерлердің өтініші бойынша қысқа уақытқа қайта ашылды, автомобильдер мен жаяу жүргіншілер үшін уақытша асфальт төселді. 4 қаңтарда көше қайтадан автомобильдер үшін жабылды, сонымен қатар 5-авеню мен Pine Street және I 5 автожолының Pike Street шығуы, коммуналдық желілерді орнату және тұрақты жол салу үшін. Pine Street 1988 жылдың 1 қарашасында толыққанды түрде көлік қозғалысына ашылды, бұл Westlake Park және Westlake Center сауда орталығының аяқталуымен бірге болды, жоспардан бір жыл бұрын. 1988 жылдың қазанында Metro 53% негізгі құрылыс аяқталғанын және туннельдің 1990 жылдың мамырында аяқталып, 1990 жылдың қыркүйегінде пайдалануға берілетінін хабарлады. Seattle қаласының әкімі Norm Rice және қалалық кеңес мүшелері Paul Kraabel мен George Benson 1990 жылдың шілдесінде өтетін Goodwill Games ойындарына арнап туннельді шектеулі түрде ашуды ұсынды, бірақ Metro бұл ұсынысты қабылдамады, себебі қызмет басталғанға дейін туннельдің қауіпсіздік жүйелері жеткілікті түрде сыналып көрілуі керек болды. Автобус туннеліндегі сынақтар 1989 жылдың 15 наурызында салтанатты түрде басталды, алдымен дизельді автобустармен, содан кейін дизель режимінде жұмыс істейтін Breda қос режимді троллейбусымен, өйткені троллейбустың жоғары кернеулі сымдары әлі орнатылмаған. Келешекте рельстер орнатылатын бетон жолдың ойықтары ағаш тақталармен және болат плиталармен жабылған. 1989 жылдың желтоқсанынан бастап, $1,5 миллиондық өнер бағдарламасының бөлігі ретінде, дерлік аяқталған станцияларда суреттер мен басқа да интерактивті өнер орнатылымдары орналастырылды. Туннель құрылысы 1990 жылдың 7 маусымында аяқталды, Metro қауіпсіздік жүйелерін сынап, қызметкерлерді қыркүйекте басталмақ қызметке дайындады. Туннель жобасының бастапқы құны 1984 жылы $334,6 миллион деп бағаланған, бірақ соңғы құн бюджеттен 56% артып, $468,7 миллионға жетті (қазіргі доллармен шамамен); жобаның құнының артуына Pine Street-ке 3-авенюден жақындағанда күтпеген топырақ жағдайлары, туннель құрылысынан зардап шеккен қала орталығындағы бизнеске өтемақы төлеу және құрылыс кезінде электршінің қаза болуы себеп болды.

Оңтүстік Африка гранит туралы аңыз

Автобус туннелі жобасына қатысты шағын дау 1988 жылдың соңында Metro тоннель станцияларында қолданылатын граниттің Оңтүстік Африкадан әкелінгені анықталғаннан кейін туды. Верде Фонтейн граниті Оңтүстік Африкада қазылып алынған, ол кезде апартеид режимі билікте болған, бірақ Италияда кесіліп, өңделген. Бұл, Metro Кеңесінің Оңтүстік Африка тауарларына бойкот жариялауына қарамастан, оны мақұлдауға мүмкіндік берді. Verde Fontaine гранитін архитектура фирмасы TRA Вестлейк және Пионер сквері станцияларында орындықтар мен ішкі қабырғалар үшін таңдады; Metro Verde Fontaine тек Оңтүстік Африкада қазылатынын білмеді. Граниттің тегін 1988 жылдың соңында Қара мердігерлер коалициясының белсендісі анықтап, Metro және Metro Кеңесінің мүшелерін хабардар етті. Metro гранитті ауыстырудың 500 000 доллар тұратынын және екі станцияның ашылуын кейінге жылдыратынын, бірақ жоспарланған 1990 жылғы ашылу мерзімін бұзпайтынын, ал шығындар жобаның бюджетіндегі резервтік қордан жабылатынын анықтады. 1989 жылдың 25 қаңтарында өткен баспасөз мәслихатында Metro директоры Алан Гиббс граниттің Оңтүстік Африкада қазылғанын растады және келесі аптада Metro Кеңесінің Транзит комитетіне тергеу есебі ұсынылатынын мәлімдеді. Бұл жаңалыққа Кинг округі кеңесінің мүшесі Рон Симс, сатып алуға рұқсат берген Metro шенеуніктерін жұмыстан босатуға шақырды. Metro-ның Оңтүстік Африка тауарларына қатысты тыйымы, тек болат, көмір, уран және ауыл шаруашылығы өнімдері сияқты нақты материалдарды импорттауға тыйым салған федералды санкциялардан қатаң болды және UMTA тарапынан туннель жобасына қаржыны тоқтату туралы мәселе көтерілді. Наурыз айында Metro Кеңесінің Ережелер комитеті ұсынған есепте граниттің тегі 1988 жылдың басында анықталғаны және туннель басқарушысы Дэвид Калберердің Университет көшесі станциясын жабдықтау үшін шамалы көлемде ғана қолданылатыны туралы болжамымен мақұлданғаны айтылды. Скандалдан бұрын жобадағы еңбегі үшін мақтау алған Калберер, келісімге қол қойғаннан бұрын Metro Кеңесінің туннель комиссиясымен кеңеспегенін өзінің қателігі деп мойындады. Metro директоры Алан Гиббс 23 ақпанда оқиға салдарынан қызметтен кетті, ал қыркүйекте оның орнына техникалық директор Ричард Сандаас тағайындалды. Гранит Metro тарапынан қабылданбады және Италиядағы жеткізушіге қайтарылды.

Ашылу және тек автобуспен жұмыс істеу

1990 жылдың 15 қыркүйегінде Университет ауданы, Солтүстік Сиэтл және Рентон қалаларына қызмет көрсететін бес бағыт бойынша автобус туннелінде тұрақты қызмет басталды. Ашылуға дейін әрбір жеке станцияның кезең-кезеңімен ашылуы болды, 1989 жылдың тамызында Вестлейк станциясымен басталып, қызмет басталған күні бұрын Конвенция орталығы станциясымен аяқталды. 1990 жылдың 9 қыркүйегінде 5000 қатысушыны қамтыған салтанатты жүріс және жүгіріс өтті. Автобус туннелі жұмыс істеген алғашқы жылында 688 бағыт бойынша күніне 28 000 жолаушы тасымалдады. Туннель 3-ші авенюдегі автобустардың санын пик сағаттарда 190-нан 86-ға дейін азайтты, ал 20 Metro бағыты туннельді пайдаланды. «Сиэтл Таймс» газеті оны «шартты түрде сәтті» деп атап, туннельдің «шағын метро жүйесі» сияқты екенін айтты. Газеттің редакциялық алқасы Metro компаниясынан туннель жұмыс уақытын ұзартуды, түнгі жұмысшылар мен демалыс күндері өтетін іс-шаралар үшін автобустарды іске қосуды сұрады. 1991 жылдың 9 желтоқсанында SODO автобус магистралі ашылды, ол туннельден SODO-ға автобус қызметін кеңейтіп, Interstate 5 тас жолынан оңтүстік бағыттарын ауыстырды. 1992 жылдың ақпанында жаңа жүзбелі көпірдің екі жақты жылдам қозғалыс жолағының бір бөлігі ретінде Interstate 90 тас жолынан автобус туннеліне тікелей қол жеткізу ашылды. Sound Transit автобустары туннельді алғаш рет 1999 жылдың 18 қыркүйегінде Metro-ның Сиэтл – Белвью экспресс бағытын қабылдағанда пайдаланды, ол 226 нөмірінен 550 нөміріне өзгертілді. Туннельде автобустарды пайдалану үшін Sound Transit Metro компаниясынан 20 екі режимді автобусты жалға алды, оларды агенттіктің түсіне бояды және Metro компаниясымен басқа Sound Transit экспресс бағыттарымен бірге бағытты пайдалану үшін келісім шарт жасады.

Жеңіл рельсті жөндеу

Бастапқыда автобус туннелі болашақта жеңіл темір жол пойыздарына айналдырылатын болды. Метро 1988 жылы автобус туннеліне жолдардың қосылуын мақұлдады, туннель құрылысында оларды орнатуға жұмсалған 5 миллион доллардың жартысын, қалғанын федералдық көздерден алды. 1,5 миллион доллар үнемдеу үшін Метро темір жолдың электрлік оқшаулауының көп бөлігін жойды, бұл кейіннен оларды темір жол қызметіне қолдануға мүмкіншілік бермейді. 1990 жылдардың басында Сиэтл қаласының орталығындағы автобус туннелін пайдаланатын жеңіл темір жол жүйесін салу және пайдалану үшін аймақтық транзиттік орган құрылды. Кейіннен Sound Transit деп аталған бұл орган 1996 жылдың қарашасында сайлаушылардың қолдауын алды. 1998 жылы Sound Transit туннельдегі рельстерді 110 миллион долларға дейін ауыстыру қажеттігін және екі жылға толық жабылу қажеттігін анықтады. Сонымен қатар, жоспарға электр жүйелері үйлесімсіз болғандықтан, Breda автопаркін ауыстыру үшін жаңа гибридтік электр автобустарын сатып алу кірді. Конвенция орталығы станциясы тым жай болғандықтан Interstate 5 арқылы солтүстікке қарай кеңейтуге қолдау көрсетпегендіктен жабылуы керек болды. Sound Transit 1999 жылдың қарашасында Central Link (қазіргі 1-ші желі) деп аталған жеңіл темір жол жобасының бағытын мақұлдады, оның ішінде орталық транзиттік туннельдегі бес станцияның төртеуі (Конвенция орталығынан басқа). Кинг округінің әкімі Рон Симс 2004 жылы туннельдің меншік құқығын, сондай-ақ техникалық қызмет көрсету және пайдалану бойынша 130 миллион долларлық қарыз мен міндеттемелерді Кинг округінің метросынан Sound Transit-ке беруді ұсынды. Екі агенттік 2000 жылдың мамырында келісімге қол қойды, ол туннельдің меншік құқығы мен жауапкершілігін Sound Transit-ке ресми түрде берді, ал Кинг округінің метросына 195,6 миллион доллар төленді. Метро Конвенция орталығы станциясы мен басқа да активтерге иелік етеді, ал Sound Transit 2004 жылдан кейін туннельді темір жолға айналдырады. Sound Transit 2001 жылы Central Link жеңіл темір жол жобасы бюджеттен асып кеткендігі және жоспарланғаннан үш жыл кешіктіріліп, 2009 жылға дейін ашылмауы мүмкін болғандықтан қаржылық дағдарысқа тап болды. Жеңіл темір жол жобасы Сиэтлдің орталық бөлігіндегі Вестлейк станциясына және Туквилаға дейін қысқартылды, ал орталықтан солтүстікке және әуежайға дейінгі бөлімдер кейінірекге шегерілді. Кинг округі кеңесі Sound Transit-пен келіссөздер жүргізу үшін жаңа келісімге қол қоюды талап етті, ол Нортгейтке жеңіл темір жол қызметіне арналған қабылданған жоспарға және жеңіл темір жол туннельге қондыратын жаңа жолаушыларды зерттеуге қатысты талаптарды қосты. 2002 жылдың басында Sound Transit сонымен қатар 5-ші авенюдің астында теміржолға ғана арналған, параллель туннель салу туралы ұсынысты қарастырды және ақырында қабылдамады, бұл жобаның құны 1 миллиард долларды құрады. 2002 жылдың маусым айында Sound Transit және Кинг округі кеңесі жаңа бірлескен операциялар туралы келісімге қол қойды, бұл Кинг округінің метросын туннельдің иесі ретінде қалдырды және Sound Transit туннельдің қарыздық қызметінің бір бөлігін төлеуге жауапты болды, бұл шамамен 65 миллион долларға бағаланды. Келісімге сәйкес, 2009 жылдан бастап, екі жылдық жөндеу жұмыстарынан кейін автобустар мен жеңіл темір жол пойыздары туннельді және оның станцияларын бөлісе алады. 2003 жылдың мамырында қол қойылған жеке келісімде King County Metro жеңіл темір жол желісінің операторы болып таңдалды. Метро 2002 жылы жаңа гибридтік дизельдік-электрлік автобустардың паркін сынақтан өткізді, оларды автобус туннелінде бірлескен автобус-теміржол операцияларына ауысудан бұрын және кейін пайдалануды жоспарлады. 235 гибридтік дизельдік-электрлік буыны бар автобустардың жоспарланған паркінің алғашқы бірнеше бірлігі 2004 жылдың маусым айында туннельдік автобус бағыттарында жұмыс істей бастады. 2005 жылдың қаңтарында Breda екі режимді троллейбустары туннельден алынып, кейіннен қаланың троллейбус желісінде пайдалану үшін электрге ғана арналған троллейбустарға қайта жаңартылды. 2004 жылдың ақпан айында Sound Transit 2005 жылдың қыркүйегінде автобус туннелін жабу және жөндеу жұмыстарын жоспарланғаннан екі жыл бұрын бастайтынын хабарлады, бұл ақшаны үнемдеуге және құрылыс кешіктірулерін азайтуға бағытталған. 2005 жылдың қаңтарында Конвенция орталығы станциясына жақын Пайн-стрит астындағы жеңіл темір жол пойыздарын сақтау және кері қайтару үшін, сондай-ақ болашақта Капитолий төбесіне кеңейту үшін пайдаланылатын туннельдің құрылысы басталды. Автобус туннелі 2005 жылдың 24 қыркүйегінде жабылды, туннельдің 21 бағыты мен сағатына 140 автобусы жер үсті көшелеріне көшірілді. 3-ші авеню қысқа мерзімде трафик шектеулерімен «транзиттік басымдық дәлізіне» айналдырылды. Транзиттік туннельді жөндеуге арналған 82,7 миллион долларлық құрылыс шарты 2004 жылдың тамызында Balfour Beatty компаниясына Sound Transit бағалауларынан 12 пайызға төмен бағамен тапсырылды. Құрылыс шығындарының көп бөлігі Sound Transit төледі және Кинг округінің метросынан 8,1 миллион доллармен толықтырылды. Жабылу кезеңінде Метро орталық қаладан өтудің орташа уақыты түстен кейінгі сағаттарда 11 пайызға ғана ұлғайғанын және танымал бағыттардағы жолаушылар саны аздап төмендегенін анықтады.

Автобус пен пойыздың бірлескен операциялары

Туннель 2007 жылдың 24 қыркүйегінде қайта ашылды, маршруттар жиі қолданылатын бағыттарды біріктіру үшін өзгертілді. Бастапқыда, қайта ашылған туннель тек апта ішінде ғана пайдаланылды, сенбі күнгі жұмыс әлі толыққанды жаңартылмаған. Станцияларға жаңа кіреберіс таңбалары, жарықтандыру, электрондық жолаушылар ақпараттық тақталары және жаңа бояу жағылды. 3-ші даңғылдағы автобустардың қозғалысына қатысты шектеулер, сондай-ақ Metro жүзеге асырған аялдамаларды өткізіп жүру тәртібі туннель қайта ашылғаннан кейін де күшінде қалды. Желтоқсан айында компьютерлік қателік туннельдің жаңа авариялық басқару жүйесін бұзғаннан кейін туннель тоғыз күнге уақытша жабылды, жүйе жөнделіп, ауыстырылды. Туннель қайта ашылғаннан кейін демалыс күндері жабық болып қалды, бірақ сенбі күнгі жұмыс қайта жаңартылды және 2009 жылдың мамырында жексенбі күнгі жұмыс басталды. Туннельдегі жеңіл рельстік көліктің сынақтары 2009 жылдың 20 мамырында басталды, екі вагонды пойыз қатар жүретін автобустармен бірге қозғалып, АҚШ-тағы станциялары бар бірінші бірлескен автобус және рельстік туннель болды. Питтсбург, Пенсильваниядағы Маунт Вашингтон транзит туннелі де автобус пен рельстік туннель болып жұмыс істеді, бірақ жер асты станциялары болған жоқ. Central Link жеңіл рельстік көлігінің қызметі 2009 жылдың 18 шілдесінде Вестлейк станциясынан туннель арқылы әуежайға жақын орналасқан Туквила Халықаралық бульвары станциясына дейін басталды. Жеңіл рельстік көліктің қызметі 2016 жылдың 19 наурызында Капитолий Хилл станциясы арқылы Вестлейктен Вашингтон университеті станциясына дейін солтүстікке қарай кеңейтілді, бұл бірнеше автобус маршруттарының туннельден шығуына және пойыз қатынасының жиілігінің артуына байланысты болды. 2018 жылдың қыркүйегінде Халықаралық аудан/Чайнатаун станциясынан 90-шы тас жолдың жылдам бағытына апаратын пандус Шығыс байланыс құрылысына дайындық аясында жабылды. 2017 жылы Sound Transit және Сиэтл қалалық көлік департаменті туннельдің 2019 жылы рельстік көлікке толығымен ауысатынын, Нортгейт байланысының ашылуымен сәйкес келетінін, жоспарланған 2021 жылғы ауысудан екі жыл бұрын жариялады. Convention Place станциясы 2018 жылдың 21 шілдесінде жабылды және 9-шы даңғылдағы автобус аялдамаларымен және туннельге жаңа кіреберіс пандусымен ауыстырылды. Туннель арқылы қозғалатын қалған 830 автобус рейсі, 7 маршрут бойынша шамамен 37 000 жолаушыға қызмет көрсететін, 2-ші, 3-ші, 4-ші, 5-ші және 6-шы даңғылдардағы жер үстілік бағыттарға бағытталды. Metro және қала әкімдігі автобустардың көшедегі өткізу қабілетін арттырды, 3-ші және Westlake даңғылдарындағы барлық маршруттардағы 31 аялдамада толық есік ашу жүйесін енгізіп, сигналдау уақытын жақсартты және 5-ші және 6-шы даңғылдарда солтүстікке қарай бағытталған автобус жолағын қосты. 2020 жылдың басында Sound Transit Халықаралық аудан/Чайнатаун станциясында Шығыс байланыс желісіне қосылым жасады. 2020 жылдың қаңтарында басталған он апталық кезеңде төрт вагонды пойыз туннель ішінде бір жолмен жүрді, жолаушылар Пионер сквері станциясында уақытша орталық платформа арқылы ауыстырылып, қатынас жиілігі 13-15 минутқа дейін азайды. Сонымен қатар, сынақтарды бір аптаға кешіктіргеннен кейін наурыздың соңында жұмысты аяқтағанға дейін туннель төрт демалыс күніне жабылды. Жобаның салдарынан коронавирус пандемиясы мен жергілікті шектеулерге байланысты қатынас жиілігі шектелді. Sound Transit бастапқыда 2020 жылы туннельдің толық меншігін алуды жоспарлаған, бірақ COVID-19 пандемиясы және станция эскалаторларындағы мәселелерге байланысты жоспарларын кейінге шегерді. Қала ортасындағы туннель станцияларына қызмет көрсететін 36 эскалатор, бұрынғы жөндеулердің нашар сапасынан жиі бұзылып, ұзақ жөндеуді қажет еткен, жаңа мердігермен ауыстырылып жөндеуден өтеді. Sound Transit 2021 жылдың 1 қаңтарында техникалық қызмет көрсетуді өз мойнына алды және Schindler Group компаниясымен келісімшартқа қол қойды.

Sound Transit-тің меншік құқығы

Меншіктің толық берілуі Sound Transit ұйымы тарапынан 2022 жылдың 27 қазанында мақұлданды, бұл Metro компаниясымен құрылысынан қалған 87 миллион долларлық қарызын өтеу туралы келісімге байланысты ешқандай қаржылық шығынсыз жүзеге асты. Берілудің бір бөлігі ретінде лифттер мен эскалаторларды жаңартуға, инженерлік желілерді және станция элементтерін жөндеуге, сондай-ақ ластанған көркем туындыларды тазалауға 96 миллион доллар қаражат бөлінді. 2022 жылдың қыркүйегінде ORCA карталарын оқу құрылғылары платформалардан алынып, ақы төленген аймақтар үшін жаңа белгілер мен тактильдік белгілер орнатылды. Sound Transit 2023 жылдан бастап тоғыз жыл ішінде транзиттік туннельдегі барлық 58 эскалатор мен лифтті 134 миллион долларға ауыстыруды жоспарлап отыр. Кейбір жабдықтар тозу мен ескіруге қоса, су басу және жаңбыр суының сіңуі салдарынан да ауыстыруға жарамсыз болып қалды. Туннель 2024 жылдың қаңтар-ақпаны аралығында Университет көшесі мен Вестлейк станциялары арасындағы қисықта 500 фут (152 метр) солтүстік бағытталған рельстің жағдайы нашарлағандықтан, оны ауыстыру мақсатында қайта жабдықталды. Жоба аясында рельстер арасындағы сигнал беруге арналған 58 байланыс қорабын ауыстыру сияқты басқа да жұмыстар жүргізілді. Жобаның алғашқы аптасында станция платформаларында тығырылу орын алды және бір рельстік қозғалыс кезінде пойыздардың кешігуі жоспарланған 26 минуттан асып кетті.