Джон Глэдстон Грэни: Канадский бейсболист және комментатор
Jack Graney
Джон Глэдстон Грэни – канадалық бейсболшы, 14 маусым "Кливленд Индианс" командасы үшін ойнады. Содан кейін 1932-1953 жж. радио комментаторы болды. Бейсбол тарихы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Канадалық бейсболшы және комментатор (1886-1978)
Canadian baseball player and announcer (1886 1978)
Джон Глэдстон Грейни (10 маусым 1886 – 20 сәуір 1978) – канадалық кәсіби бейсболдың сол жақ шеңгелі. Ол 14 маусым бойы Үлкен Лига бейсболында, барлығы «Кливленд Индианс» командасында өнер көрсетті. 1402 ойындық карьерасында Грейни .250-ге тең көрсеткішпен (.250 (1178/4705)) 706 ұпай, 18 хоум-ран және 420 RBI жинады. Ойыншылық жолынан кейін Грейни 1932 жылдан 1953 жылға дейін «Индианс» командасының ойындарын радиода комментарийледі. 2012 жылдың 11 тамызында «Прогрессив Филд» стадионындағы ойын алдында ол «Кливленд Индианс» командасының арнаулы даңқ залына енгізілді. Ол 2022 жылғы Форд К. Фрик сыйлығының иегері.
John Gladstone Graney (June 10, 1886 – April 20, 1978) was a Canadian professional baseball left fielder. He played in Major League Baseball for 14 seasons, all with the Cleveland Indians franchise. In his 1402 game career, Graney batted .250 (1178 for 4705) with 706 runs, 18 home runs and 420 RBI. Following his playing days, Graney became a baseball radio broadcaster, providing play by play for the Indians from 1932 to 1953. He was inducted into the Cleveland Indians Distinguished Hall of Fame for non uniformed personnel on August 11, 2012, prior to a game at Progressive Field. He is the recipient of the 2022 Ford C. Frick Award.
Ойын мансабы
Грейни өзінің кәсіби бейсбол карьерасын питчер ретінде бастады және 1909 жылғы маусымға дейін осы қызметін сақтап қалды. Ол 1908 жылы Кливленд командасы (кейін «Нэпс» деп аталған) үшін екі ойында тамыр тастады және 1908 және 1909 жылдардың қалған бөлігін «Портленд Биверс» командасымен өткізді. 1910 жылы «Нэпс» командасының құрамына қайта шақырғанда, оны аутфилдерге ауыстырды, себебі команда басшылығы оның жоғары лига деңгейіндегі бақылауына сенімсіздік білдірді. Грейни 1914 жылдың 11 шілдесінде жоғары лига ойынында Бейб Рутқа қарсы тұрған алғашқы ойыншы болды. Ол 1916 жылы 41 даблмен Америка лигасын жетекшілік етті, мансабындағы ең жоғары көрсеткіш – 106 ұпай жинады және 1917 және 1919 жылдары лигадағы ең көп жүріп өткен ойыншы атанды. 1920 жылдың 17 тамызында «Индианс» командасының шортстопы Рей Чепмен, Грейнидің бөлмелес досы және жақын серігі, күні бұрын «Нью-Йорк Янкис» командасына қарсы өткен ойында Карл Мейстің тастаған добынан басына соққы алғаннан кейін қайтыс болды. Грейни қатты қайғыға батып, Чепменнің денесін көргенде күйзеліске ұшырады, оны ауруханадан мәжбүрлеп шығаруға тура келді. Екі күннен кейін, табытқа қарау кезінде Грейни есінен таныды. Ол жерлеуге қатыса алмады, өйткені тым шаршаған еді және Мейстің қасақана соққыға салуына сенгендіктен оны ешқашан кешірмеді. «Индианс» командасы «Бруклин» командасына қарсы 1920 жылғы әлем чемпионатын жеңіп алды, ал Грейни плей-офф кезеңінде үш рет соққы жасады, бірақ ешқайсысы да жемісті болмады.
Graney began his professional baseball career as a pitcher, and remained one through the 1909 season. He pitched in two games for the Cleveland team (then known as the Naps) in 1908, and spent the rest of 1908 and 1909 with the Portland Beavers. When he was brought back up to the Naps' roster in 1910, they converted him to an outfielder, as team management did not trust his control at the major league level. Graney was the first batter to face Babe Ruth in a major league game, on July 11, 1914. He led the American League with 41 doubles in 1916, scoring a career high 106 runs, and led the league in walks in both 1917 and 1919. On August 17, 1920, Indians shortstop Ray Chapman, Graney's roommate and best friend, died after having been struck in the head by a Carl Mays pitch in a game against the New York Yankees the day before. Graney was devastated, and suffered a breakdown upon viewing Chapman's body, having to be forcibly removed from the hospital room. Two days later during the casket viewing, Graney fainted. He was too distraught to attend the funeral and never forgave Mays for what he believed was an intentional beaning. The Indians went on to win the pennant and 1920 World Series against Brooklyn, with Graney going hitless in his only three postseason at bats.
Хабар тарату
Ойыннан шыққаннан кейін Грейни «Индианс» командасы үшін тікелей эфирде ойынды баяндаушы болды, осылайша АҚШ-та радио баяндаушысы болған алғашқы жоғары лига бейсбол ойыншысы атанды. 1947 жылдан 1953 жылға дейін радиода Грейнидің әріптесі – Ford C. Frick сыйлығының иегері Джимми Дадли болды. Еліміз бойынша Грейни 1935 жылғы әлем сериясын CBS радиосы үшін баяндады. Ол сондай-ақ Америка хоккей лигасының «Кливленд Бароны» командасының ойындарын баяндады. 1987 жылы Канада Бейсбол Даңқы залы Грейни атындағы сыйлықты орнатып, оны Канадада бейсболды насирхаттауға елеулі үлес қосқан журналистерге мерзімімен табыстап келеді. 2022 жылғы Бейсбол Даңқы залының дауыс беруі барысында ол Ford C. Frick сыйлығын жеңіп алды.
After retiring from playing, Graney became a play by play broadcaster for the Indians, thereby becoming the first former Major League Baseball player to become a radio broadcaster in the United States. From 1947 to 1953, Graney’s partner in the radio booth was fellow Ford C. Frick Award recipient Jimmy Dudley. Nationally, Graney broadcast the 1935 World Series for CBS radio. He also called games for the Cleveland Barons of the American Hockey League. In 1987 the Canadian Baseball Hall of Fame instituted an award in Graney's name, presented periodically to journalists deemed to have made notable contributions to promoting baseball within Canada. In the 2022 Baseball Hall of Fame balloting, he won the Ford C. Frick Award.