Кіріспе

Ұзын немесе қабат тәрізді құрылымдары бар ерімейтін ақуыздар

Молекулалық биологияда талшықты ақуыздар немесе склеропротеиндер ақуыз құрылымының үш негізгі жіктелуінің бірі болып табылады (глобулярлық және мембраналық ақуыздармен қатар). Талшықты ақуыздар ұзын немесе талшықты полипептидтік тізбектерден тұрады, олар жіп тәрізді және қабат тәрізді құрылымдарды құрайды. Осы сияқты ақуыздарды шар тәрізді ақуыздардан суда нашар ерігіштігімен ажыратуға болады. Мұндай ақуыздар қосымша тіндерді, сіңірлерді, сүйек матрицасын және бұлшық ет талшықтарын құрастыру арқылы қорғау және құрылымдық рөлдерді атқарады. Талшықты ақуыздарға кератин, коллаген, эластин және фибрин сияқты көптеген суперавтобасылар кіреді. Коллаген – омыртқалы жануарлардың қосымша тіндерінде, оның ішінде сіңірлерде, шеміршектерде және сүйектерде кездесетін бұл ақуыздардың ең көп таралғаны.

Биомолекулалық құрылым

Талшықты ақуыздар ұзын ақуыздық талшықтарды құрайды, олар таған немесе сым тәрізді болады. Талшықты ақуыздар – әдетте инертті және суда ерімейтін құрылымдық немесе сақтау ақуыздары. Талшықты ақуыз молекуладан шығып тұрған гидрофобтық тізбектердің әсерінен жиынтық (агрегат) ретінде пайда болады. Талшықты ақуыздың пептидтік тізбегінде көбінесе қайталамалы шектеулі қалдықтар болады; олар коллаген спиралі сияқты ерекше екіншілік құрылымдарды қалыптастыруы мүмкін. Бұл құрылымдарда тізбектер арасындағы байланыстар жиі кездеседі (мысалы, кератин тізбектері арасындағы дисульфидтік байланыстар). Талшықты ақуыздар шар тәрізді ақуыздарға қарағанда оңай денатурацияланбайды. Мирошников және авторлар (1998) талшықты ақуыздарды синтездеуге тырысқан зерттеушілердің қатарында.