Кіріспе

Сент-Пол, Миннесота және Сент-Луис, Миссури арасындағы тас жол – Ағай-інілер аллеясы, АҚШ-тың орталық бөлігінде Сент-Луис, Миссури және Сент-Пол, Миннесота қалаларын байланыстыратын 563 миль (906 км) ұзындықтағы шоссе. ТОК

Миссури

Сент-авенюдің оңтүстік ұшы Интерстайт 64/U.S. 40 тас жолының (I 64/US 40) 28A шығу орындасында орналасқан, бұл сонымен қатар оның US 61 тас жолымен бірге жүруінің оңтүстік шегі. Сент-авеню батысқа қарай Честерфилдке дейін созылады, I 270 тас жолын кесіп өтеді. Бұл жерде Сент-авеню солтүстік-батысқа бұрылып, Дэниел Бун көпірі арқылы Миссури өзенін кесіп өтеді. Вентсвиллде бұл бағыт I 70 тас жолымен қиылысады. I-64 тас жолының батыс ұшы және US 40 тас жолымен бірге жүруінің солтүстік шегі осында. Сент-авеню солтүстікке қарай жалғасады, енді тек US 61 болып, Ханнибал қаласында I 72 тас жолының батыс ұшымен қиылысады, US 61 тас жолымен бірге жүруінің солтүстік шегіне жетеді, содан кейін Де-Мойн өзені арқылы Айова штатына өтеді. Сент-авеню Айова штатының шекарасына дейін Міссури штатының 27 тас жолымен бірге белгіленген.

Айова штаты

Айова штатында Сентс даңғылы – 282 миль (454 км) ұзындықтағы тас жол, ол Ли округінде басталады, онда Миссуридің 27-жолы Дес-Мойн өзенін кесіп өтеді, ал Ворт округінде Миннесота штатының шекарасында аяқталады, 35-ші мемлекетаралық тас жолымен бірге жүреді. Айова штатындағы Сентс даңғылының құрылысы 2006 жылдың 23 мамырында аяқталды. Бұл маршрут Миссури штатының шекарасынан солтүстікке қарай Айова тас жолы 27 ретінде шамамен 10 миль (16 км) бойына созылады, содан кейін АҚШ-тың 218-жолымен бірге Седар-Рапидс қаласының оңтүстігіне дейін, Айова-Ситидегі I-80 тас жолын кесіп өтеді. Бұл сонымен қатар I-380 тас жолымен бірге жүрудің оңтүстік басын білдіреді, ал бұл бірлескен жүріс Ватерлоо қаласында аяқталады. Флойдқа жақын жерде АҚШ-тың 218-жолы 18 АҚШ-пен бірге жүруді бастағаннан кейін бөлініп шығады, батысқа қарай I-35 тас жолымен қиылысқанға дейін жүреді, онда маршрут қайтадан солтүстікке бұрылып Миннесотаға өтеді. 2001 жылы Айова көлік департаменті Сентс даңғылын Айова-27 деп атады. Ол құрылмас бұрын, Айова арқылы даңғылмен саяхаттағысы келген жүргізушілер ұзақ тізімдегі нұсқауларды орындауға мәжбүр болды: (Миссуриден солтүстікке қарай) Айова-394, АҚШ-218, I-380, АҚШ-20, Айова-58, АҚШ-218 (қайта), АҚШ-18 және I-35. Айова штатындағы көптеген ауылдық тас жолдар сияқты, Сентс даңғылында да шығу нөмірлері бар. Бұл шығу нөмірлері негізгі АҚШ тас жолына немесе мемлекетаралық тас жолына сәйкес келеді – АҚШ-218, I-380, АҚШ-20, АҚШ-18 және I-35. Седар-Фолс қаласындағы Айова-58 тас жолындағы бөлімде шығу нөмірлері жоқ, ал Доннелсонның оңтүстігіндегі бөлікте Айова-27 шақырымдарына сәйкес бір нөмірленген шығу бар – солтүстікке қарай АҚШ-218 оңтүстікке.

Миннесота штаты

Миннесота штатында Сентс даңғылы ресми түрде штаттың барлық ұзындығы бойында I 35 және I 35E тас жолдарымен жүргізіледі, бірақ штат ішінде ешқандай жерде белгіленбеген. Бұл бағыт тікелей солтүстікке қарай өтеді, Альберт Ли қаласында I 90 тас жолымен қиылысады және Миссисипи өзенін Лексингтон көпірі арқылы кесіп өткеннен кейін Сент-Пол қаласына дейін созылады.

Тарих

Святых даңғылының тұжырымы 1980-жылдары Айова штатының Маунт-Плезант қаласындағы кәсіпкер Эрнест Хейздің ойлап тапқан идеясы болды, ол Сент-Пол мен Сент-Луис арасында төрт жолақты автомобиль жолын көздеген. Оны сол кезде Оңтүстік-Шығыс Айова аймақтық жоспарлау комиссиясының атқарушы директоры болған Гэри Смит атады. Смит пен Хейз аймақтық бизнес және саяси лидерлер тобын жинады, олар Айова штатының Көлік департаментінен бұл идеяны зерттеуді сұрады, олар 1988 жылы осы жұмысты жасады. Бірнеше саясаткер бұл идеяны қолдады, соның ішінде Маунт-Плезанттың сол кездегі мэрі Том Вилсак, Айова штатының сенаторы Чак Грассли және Айова штатының конгрессмендері Дэвид Нейгл мен Фред Гранди, сондай-ақ Миссури штатының Дик Гепардт. 1989 жылдың соңына қарай Федералдық тас жол басқармасы Святых даңғылы үшін төрт мүмкін бағытты қарастырды. Екі бағыттың бірі Сент-Полден Рочестерге (Миннесота) дейін 52 және 63-ші АҚШ тас жолдары арқылы, содан кейін Айова штатының Ватерлоо қаласына дейін жүретін еді. Үшінші бағытқа рұқсат берілмеді, ол Сент-Полден Висконсин штатының Ла-Кросс және Айова штатының Дубук қалалары арқылы Айова штатының Давенпорт қаласына дейін 61-ші АҚШ тас жолымен, ал Давенпорттан Миссисипи өзені арқылы Батыс Иллинойс штатының Альтон қаласына дейін және Миссисипи мен Миссури өзендерін кесіп өтіп, Сент-Луиске дейін жалғасатын еді. 1990 жылы FHWA даңғыл үшін өзінің бағытын таңдады: белгіленген тас жол Сент-Полден Клер-Лейктің оңтүстігіндегі нүктеге дейін 35-ші штаттық тас жолды жалғастыратын болды; АҚШ-тың 18-ші жолы Чарльз-Ситиге (Айова); АҚШ-тың 218-ші жолы Седар-Фоллзге (Айова); АҚШ-тың 20-шы жолы және Айова тас жолы 58 Седар-Фоллз мен Ватерлоо (Айова) айналасында; АҚШ-тың 380-шы жолы Ватерлоодан Седар-Рапидс арқылы Коралвиллге (Айова) және Айова қаласының жанындағы 80-ші жолға дейін; АҚШ-тың 218-ші жолы Доннелсонға (Айова); Айова тас жолы 394 және B жолы Уэйландқа (Миссури); және 64-ші және АҚШ-тың 61-ші жолдары Уэйландтан Сент-Луиске дейін. 1991 жылғы Интермодальдық жер үсті көлігінің тиімділігін арттыру туралы заң Святых даңғылын ресми түрде «жоғары басымдықты дәліз» деп жариялады және жыл соңына дейін жол бойында белгілер орнатылды. Сол кезде төрт жолақты сегменттер I-35, I-380 және I-64; US 20 Ватерлоо айналасында; US 218 I-80-ден Риверсайдке (Айова) жақын жердегі Айова 22-ге дейін; және Миссуридегі US 61-нің екі сегменті (Ла Грандждан Нью-Лондонға және Боулинг Гриннен Сент-Луиске дейін) болды. Қаржыны үнемдеу мақсатында үкімет толық автокөлік жолының стандарттарына емес, автомобиль жолдарының стандарттарына сәйкес – ауылдық жолдарда қиылыстармен – даңғылды салуды шешті. Автокөлік жолдары қалаларды айналып өту үшін салынды. Бағыт бекітілгеннен кейін Айова мен Миссури штаттары жаңа төрт жолақты сегменттерді салуды бастады. Айовада Уэверли (1998), Мейсон Сити (1999), Чарльз Сити (2000), Маунт Плезант (2001) және Доннелсон (2004) айналасында айналма жолдар ашылды. I-35 және I-380 арасындағы төрт жолақты байланыс 2003 жылдың қарашасында Нашуа маңындағы сегменттің ашылуымен аяқталды. Миссури 2000 жылдың қарашасында Нью-Лондоннан Боулинг Гринге дейін және 2003 жылы Кантоннан Ла Гранжға дейін төрт жолақты сегменттерді аяқтады. 2001 жылы Айованың Көлік департаменті Святых даңғылына өзінің тас жол нөмірін берді: 27-ші тас жол (Айова 27). Бұл нөмір қолданыстағы маршруттарға қосымша нөмір ретінде қосылды; алайда 2004 жылы Доннелсон айналма жолы ашылғаннан кейін 394 Айова тас жолы пайдалануға берілмеді және Айова 27 қазір АҚШ-тың 218-ші тас жолымен бөлінуден оңтүстікке қарай жеке тас жол болып табылады. 2004 жылдың соңында Дес-Мойн өзенінің арғы жағындағы жаңа төрт жолақты көпір ашылды, ол Уэйленд арнайы жол округінің қолданыстағы төлемақы көпірін алмастырды. Сол күні Миссуридің Уэйланд қаласынан оңтүстікке қарай көпір мен 61-ші АҚШ аралығындағы жаңа төрт жолақты жол ашылды; оны Миссури 27-ші бағыт деп нөмірледі, бұл Айованың Святых даңғылы үшін нөмірін сәйкес келтірді. 2005 жылдың маусым айында Маунт-Плезант айналма жолының соңынан Хоутоннан шығысқа қарай Айова тас жолы 16-мен қиылысқа дейінгі төрт жолақты сегмент төрт жолақты көлікке ашылды. Айова 27 жолының 218 АҚШ-пен бөліну және Дес-Мойн өзенінің көпірі арасындағы бөлігі 2005 жылдың 25 тамызында төрт жолақты жолға ашылды. Айовадағы соңғы қалған сегмент 2006 жылдың 23 мамырында жол қозғалысына ашылды. 2007 жылы Миссури штатының Москов Миллс қаласындағы C жолында алмасу орнатылды. Кейіннен бұл жол U және Оңтүстік Линкольн драйвінде де жасалды. 2008 жылдың 25 шілдесінде Льюис-Кларк округі мен Миссуридің Уэйленд қаласы арасындағы соңғы 9 миль (14 км) төрт жолақты көлікке ашылды. Сент-Луис маңындағы төрт жолақты тас жолдың аяқталуын еске алу үшін US 61 және 27-ші бағыттың қиылысында салтанатты шара өтті. Святых даңғылы қазір Сент-Полден Сент-Луис маңына дейін толыққанды. Төмендетілген ені және ескірген батыс құрылысымен байланысты үнемі туындайтын мәселелерге байланысты MODOT 2001 немесе 2002 жылдары батыс Дэниел Бун көпірін жаңасымен ауыстыру бойынша зерттеулерді бастады. 2011 жылы қаржыландыру туралы хабарланды, ал 2012 жылдың қарашасында Walsh Alberici бірлескен кәсіпорнына және дизайнер Burns & McDonnell компаниясына құрылыс-жобалау келісімі берілді. 2013 жылы екі қолданыстағы көпірлердің жоғары жағында орналасқан аркалық көпірдің құрылысы басталды. Барлық төрт шығысқа қатарлы жолақтар 2015 жылдың 28 маусымында жаңа көпірге ауыстырылды. Жаңа көпірде сонымен қатар Кати жолын Монарх левесі жолына қосатын велосипедтік/жаяу жол бар.

Негізгі қиылыстар

АҚШ 61 тас жолымен бірдей болатын бөлім белгіленбеген және деңгейлес қиылыстар көп.