Ирландиялық сыра қайнатушы және қайырымдылық иесі Бенджамин Ли Гиннесс
Benjamin Guinness
Ирландиялық пиво жасаушы, филантроп Бенджамин Ли Гиннесс (1798-1868) туралы мақала. St. James's Gate пиво зауытын дамытып, Ирландияның ең бай адамы болды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ирландиялық сыра қайнатушы және қайырымдылық жасаушы Сер Бенджамин Ли Гиннес, 1-ші баронет (1 қараша 1798 – 19 мамыр 1868) – ирландиялық сыра қайнатушы және қайырымдылық жасаушы.
Irish brewer and philanthropist
Sir Benjamin Lee Guinness, 1st Baronet (1 November 1798 – 19 May 1868) was an Irish brewer and philanthropist.
Ашытқышы
Дублинде туған ол екінші Артур Гиннестің (1768–1855) үшінші ұлы және оның әйелі Энн Лидің, сондай-ақ 1759 жылы Сент-Джеймс Гейт сыра зауытын сатып алған бірінші Артурдың (1725–1803) немересі болды. Ол университетке бармай, жасөспірім кезінде әкесінің бизнесіне қосылды, ал 1839 жылдан бастап отбасының ісін толыққанды басқарды. 1855 жылы әкесі қайтыс болғаннан кейін Гиннес Ирландиядағы ең бай адамға айналды, ол үлкен экспорт саудасын дамытып, сыра зауытын үздіксіз кеңейтті. Оның бір және екі қос стаутының сатылымы 1855 жылы 78 000 шошқаға жеткен, ал 1865 жылы ол шамамен үш есеге артып 206 000 шошқаны құрады. Оның 112 000-ы Ирландияда сатылды, себебі 1840 жылдардағы Ұлы ашаршылықтан кейін ауыл шаруашылығы қалпына келді, ал 94 000-ы Ұлыбританияға экспортталды. 1870 жылы, оның қайтысынан кейін жақын уақытта сатылым 256 000 шошқаға дейін өсті, оның 120 000-ы Ұлыбританияға экспортталды. Бенджамин сондай-ақ ұлдарына сату көлемін одан әрі ұлғайтуға мүмкіндік берді, ал 1879 жылы ол 565 000 шошқаға жетті. Сыра зауытын кеңейту мақсатында және жеткізілімді қамтамасыз ету үшін ол 1840 жылдардан бастап жаңа ирландтық теміржол компанияларына инвестиция жасады. 1867 жылы фирманың 86 000 фунт стерлингтік ирландтық теміржол акциялары болды (2013 жылғы баға бойынша 135 миллион фунт стерлингтен астам, ЖІӨ-нің үлесі ретінде есептелген).
Born in Dublin, he was the third son of the second Arthur Guinness (1768–1855), and his wife Anne Lee, and a grandson of the first Arthur (1725–1803), who had bought the St. James's Gate Brewery in 1759. He joined his father in the business in his late teens, without attending university, and from 1839 he took sole control within the family. From 1855, when his father died, Guinness had become the richest man in Ireland, having built up a huge export trade and by continually enlarging his brewery. In numbers, sales of his single and double stouts had been 78,000 hogsheads in 1855, which he nearly trebled to 206,000 hogsheads in 1865. Of these, some 112,000 were sold in Ireland, as the rural economy recovered from the Great Famine of the 1840s, and 94,000 were exported to Britain. By 1870, soon after his death, sales had risen further to 256,000 hogsheads, of which 120,000 were exported to Britain. Benjamin had also created the capacity for his sons to expand sales much further, and by 1879 these reached 565,000 hogsheads. As a part of the brewery expansion, and to ensure deliveries, he invested in the new Irish railway companies from the 1840s. By 1867 the firm owned £86,000 worth of Irish railway stock (worth over £135m in 2013 values, taken as a share of GDP).
Дублиндік саясаткер
1851 жылы ол реформаланған корпорация шеңберінде Дублиннің тұңғыш Лорд-мэрі болып сайланды. 1863 жылы Дюблин Тринити колледжінің құрметті заң докторы (LL. D.) атағын алды. 15 сәуірде 1867 жылы патент арқылы барондық атағына ие болды, сондай-ақ 18 мамырда 1867 жылы корольдік лицензия бойынша оның әулеттік гербіне қолдау белгілері қосылды. Гиннес 1865 жылы Дублин қаласынан консерватор ретінде Парламентке сайланды және өмірінің соңына дейін қызмет етті. Оның партиясының жетекшісі Лорд Дерби болды. Бұрын ол либерал Лорд Палмерстонды қолдаған, бірақ 1860 жылдары либералдар сыра сияқты сусындарға салықты арттыруды ұсынды. 1865 жылға дейін Ирландия консервативтік партиясы британ консервативтік саясатын толық қолдамады, бірақ 1869 жылғы Ирландия шіркеуі заңынан кейін қолдады. Үкіметтің ең маңызды реформасы – 1867 жылғы реформа заңы, ол сайлау құқығын кеңейтті.
In 1851 he was elected the first Lord Mayor of Dublin under the reformed corporation. In 1863 he was made an honorary LL. D. (Doctor of Laws) by Trinity College Dublin, and on 15 April 1867 was created a baronet by patent, in addition to which, on 18 May 1867, by royal licence, he had a grant of supporters to his family arms. Guinness was elected to the House of Commons in 1865 as a Conservative representative for Dublin City, serving until his death. His party's leader was Lord Derby. Previously he had supported the Liberal Lord Palmerston, but in the 1860s the Liberals proposed higher taxation on drinks such as beer. Before 1865 the Irish Conservative Party did not entirely support British conservative policy, but did so after the Irish Church Act 1869. The government's most notable reform was the Reform Act 1867 that expanded the franchise.
Қайырымдылық жасаушы
1860 жылдан 1865 жылға дейін ол өз қаражаты есебінен, сәулетші жалдамай, қаланың Сент-Патрик соборын қайта жаңартуға кірісті, бұл оған 150 000 фунт стерлингтен астам шығынға түсті. 1865 жылы ғимарат деканат пен шіркеу кеңесіне қайтарылып, 24 ақпанда құлшылық етуге қайта ашылды. Дублин тұрғындары мен Сент-Патрик соборының деканаты мен шіркеу кеңесі оған 1865 жылдың 31 желтоқсанында қала үшін жасағандары үшін алғыстарын білдіретін құттықтау хаттарын табыс етті. Құттықтау хаттары екі томдық болып шықты және кейіннен Париж көрмесінде қойылды. Оның жомарттығын ескере отырып, 1867 жылы ол баронет атағын алды. Ол Ирландиядағы шіркеу комиссарларының мүшесі, Симпсон ауруханасының басқарушысы және Дублин көрме сарайы төрағасының орынбасары болды. Ол келесі жылы Лондондағы Парк-Лейн үйінде қайтыс болды. Қайтыс болған кезде ол Марш архиепископтың қоғамдық кітапханасын қайта жаңартумен айналысып жатқан, Сент-Патрик соборының іргесінде орналасқан ғимаратты оның ұлы Артур аяқтады. 1855 жылы сатып алған Галвей графтығындағы Эшфорд қамалының аумағындағы ежелгі ескерткіштерді сақтап, ирланд археологиясына қызығушылығын көрсетті. Жақын жердегі Конг аббаттығы кеңінен танымал болды, ал әйгілі Конг кресі 1839 жылы Дублин мұражайына көшірілді.
From 1860 to 1865, he undertook at his own expense, and without hiring an architect, the restoration of the city's St Patrick's Cathedral, an enterprise that cost him over £150,000. In 1865 the building was restored to the dean and chapter, and reopened for services on 24 February. The citizens of Dublin and the dean and chapter of St. Patrick's presented him with addresses on 31 December 1865, expressive of their gratitude for what he had done for the city. The addresses were in two volumes, which were afterwards exhibited at the Paris Exhibition. In recognition of his generosity, he was made a baronet in 1867. He was one of the ecclesiastical commissioners for Ireland, a governor of Simpson's Hospital, and vice chairman of the Dublin Exhibition Palace. He died the following year at his Park Lane London home. At the time of his death he was engaged in the restoration of Archbishop Marsh's public library, a building which adjoins St. Patrick's Cathedral, which was finished by his son Arthur. He showed his practical interest in Irish archæology by carefully preserving the antiquarian remains existing on his large estates around Ashford Castle in County Galway, which he bought in 1855. Nearby Cong Abbey was well known, and the famous Cross of Cong had been moved to a Dublin museum in 1839.
Отбасы
1837 жылғы 24 ақпанда ол өзінің туысы Элизабет Гиннеске, Дублиннен Эдвард Гиннестің үшінші қызына үйленді. Олардың үш ұлы мен бір қызы болды және Дублин графтығының солтүстігіндегі Бомонт үйінде тұрды. 1856 жылы ол қазіргі Айвег үйін, 80 Сент-Стефан-Гринде сатып алды. Эшфорд қамалы 1860 жылдардағы Уильям Уайльдтың Лоу Корриб туралы кітабында сипатталған. Барондық атаққа оның үлкен ұлы Артур ие болды, ол өзінің ағасы, үшінші ұлы Эдвардпен бірге сыра зауытын басқарды. Оның екінші ұлы Бенджамин (1842–1900) Хауттың 3-ші графы Томас Сент-Лоуренстің қызы Генриеттаға үйленді; олар Англияға көшіп, ол Корольдік атты әскерлерде капитан болды. Оның қызы Анна 1863 жылы Уильям, лорд Планкетке тұрмысқа шықты. Қазіргі Гиннес баронттары оның екінші ұлы Бенджаминнің ұрпақтары, олардың ұлы Алгернон Артур Сент-Лоуренс Ли Гиннес (1883–1954) 1915 жылы баласыз қалған ағасы Лорд Ардиланның қайтысынан кейін Сер Алгернон, 3-ші баронт атанды. Ол 27 мамырда Дублиндегі Маунт-Джером зиратындағы отбасылық мазарға жерленді. Оның мүлігі 1868 жылғы 8 тамызда 1,100,000 фунт стерлингке бағаланды. Джон Фоули жасаған оның қола мүсіні 1875 жылдың қыркүйегінде Сент-Патрик шіркеуінің ауласында, собордың оңтүстік жағында орнатылды және 2006 жылы қайта жаңартылды.
On 24 February 1837 he married his first cousin Elizabeth Guinness, third daughter of Edward Guinness of Dublin, and they had three sons and a daughter, living at Beaumont House, Beaumont, in north County Dublin. In 1856 he bought what is now Iveagh House at 80 St Stephen's Green. Ashford Castle was described in William Wilde's book on Lough Corrib in the 1860s. He was succeeded in the baronetcy by his eldest son, Arthur, who took over the brewery with his brother, the third son, Edward. His second son Benjamin (1842–1900) married Henrietta, daughter of Thomas St Lawrence, 3rd Earl of Howth; they moved to England where he was a Captain in the Royal Horse Guards. His daughter Anne married William, Lord Plunket in 1863. The present day Guinness Baronets descend from his second son Benjamin with their son Algernon Arthur St. Lawrence Lee Guinness (1883 1954) becoming Sir Algernon, 3rd Baronet on the death of his childless uncle, Lord Ardilaun in 1915. He was buried in Mount Jerome Cemetery, Dublin, in the family vault, on 27 May. His personalty was sworn under £1,100,000 on 8 August 1868. A bronze statue of him by John Foley was erected by the Cathedral Chapter in St. Patrick's churchyard, on the south side of the cathedral, in September 1875, which was restored in 2006.