Испандық хард-рок тобы Extremoduro туралы

Кіріспе

Экстремодуро (e(ɣ)stɾemoˈðuɾo) – Пласенсия, Экстремадурадан шыққан испандық хард-рок тобы. Топтың жетекшісі Роберто Иньеста, сондай-ақ "Робе" деп аталады, оны көбінесе "Экстремадура королі" деп атайды. Экстремодуро атауы – Испанияның батысындағы топтың туған жері Экстремадура аймағына жасалған сөз ойыны, ол шамамен "өте қатал", "қатаң" немесе тікелей мағынасында "қиын экстрим" деп аударылады. Топ 1987 жылы құрылған және Испания хард-рок сахнасының ең ықпалды топтарының бірі саналады, сонымен қатар өз аймағының толық символы болып табылады. Испан әдебиетінің ықпалымен Иньестаның өлеңдері көбінесе есірткі, секс және өзін-өзі жою туралы жиі сілтемелер жасайтын, қарапайым көше поэзиясы ретінде сипатталады. Экстремодуроның әндеріне "So payaso", "Golfa", "Salir", "Extremaydura", "Puta" және "Jesucristo García" жатады. Топтың мансабындағы ең жоғары нүкте, мүмкін, 1997 жылы Испания музыкалық сыйлығының бірінші шығарылымында "Үздік видео" сыйлығын алған Agila альбомының шығуы болды. Ол бірнеше музыкалық журналдар бойынша ең үздік испандық топтардың бірі деп есептеледі. Rolling Stone журналының "50 ең ұлы испан рок-топтары" тізімінде 6-шы орынды иеленді. 2019 жылдың желтоқсан айында топ 2020 жылдың мамыр және маусым айларында өтетін сегіз қалалық қоштасу турын жариялады. COVID-19 пандемиясының салдарынан тур алдымен 2020 жылдың күзіне шегерілді, содан кейін тоқтатылды және топ ресми түрде таратылды.

DRO Atlantic келісімін беру

DRO (Discos Radioactivos Organizados) – 80-ші жылдары Aviator Dro техно-поп тобының мүшелері Испанияның алғашқы тәуелсіз жазба компаниясы ретінде құрған компания. 1992 жылы Extremoduro олармен келісім шарт жасасқанда, ол Испаниядағы ең ірі тәуелсіз лейблдердің бірі болды және Warner Music International компаниясына сатылу процесінде болды, ол музыка бизнесіндегі ең маңызды көпұлттық компаниялардың бірі. Лейбл атын өзгерткенімен (DRO Atlantic, DRO East West, Warner Music España), Extremoduro барлық альбомдарын олар арқылы шығарды. Олар бұрынғы екі альбомын DRO компаниясымен қайта өңдеді. 1992 жылы үшінші студиялық альбом шықты; DRO-мен келісімшарт бойынша біріншісі – Deltoya. Бұл Robe-тың Extremozoide жобасының спин-оффынан пайда болды, бірақ жағдайға байланысты ол Extremoduro-ның тағы бір альбомы ретінде жарияланды. Альбомның бұрынғы дискілерге қарағанда эротикалық және әлеуметтік тақырыбы аз, ал көптеген мәтіндер Кико "Luna Creciente", Томас Родригес (топтың менеджері) және Маноло Чинатоның өлеңдерінен бейімделген. Альбомға Аргентиналық әнші және гитарист Ариэль Роттың "Volando solo" әніндегі қатысуы және басқа да суретшілердің дауыстары кірді. Бұл Робтың топтан тәуелсіз жобаға соңғы рет кірмейтін және осы тәуелсіздіктің ұзаққа соқпайтын соңғы рет емес еді. 1993 жыл – Extremoduro тарихындағы маңызды жыл. Бастапқыда олар Бильбаода Иняки "Uoho" Антонмен (Platero y Tú гитарисі) кездесіп, басқа музыканттармен бірге жаңа жобаны бастады: La Pedrá. Робе дауыс пен гитараға, Uoho екінші гитараға, пернелі аспаптар мен соққы аспаптарға, ал Dieguillo (Quemando Ruedas, Cicatriz, Antisocial бас гитарисі), Gary (Quattro Clavos барабаншысы) және Селу (Reincidentes тобынан) саксофонмен және канте-джондомен қосылды. Тамыз айында олар студияға барып жарты сағаттық музыка жазды, бірақ ол өте эксперименталды және үздіксіз болды, сондықтан лейбл оны қолдаудан бас тартты, себебі ол тым тәуекелді деп саналды. Олар оны коммерциялық сату үшін тағы екі жыл күтуге мәжбүр болды. Дегенмен, DRO-ның топқа берген тұрақтылығының арқасында Робе Барселонада Extremoduro-ға қосымша жобаны бастады: Q3. Бұл Extremoduro-да жұмыс істемеген идеяларды қабылдауға мүмкіндік берді. Хорхе "el Moja" барабанда, Eugene гитарада, Мигель Феррерас бас гитарада және Рамон Согас "Mon" екінші бас гитарада ойнады. Осы арада есірткілер Extremoduro-ға еніп, тур кезінде топта келіспеушіліктер туындады, бұл оның тарауына әкелді. Демо жазғаннан бері және үш альбомнан кейін топ құрамында болған барабаншы Луис "von Fanta", бассист Карлос "el Sucio" және гитарист Сало топтан кетті. Роб, топтың құлап кетуін немесе арманынан бас тартуын қаламай, таратылған Extremoduro мүшелерін Q3 мүшелерімен алмастырды, бұл жобаның аяқталуын білдірді, бірақ Extremoduro-ны құтқарып қалды. Осы музыканттар жиынтығы Deltoya-мен басталған стильді жалғастырған және испан рок тобының бірі ретінде беделін бекіткен төртінші альбомды жазды: ¿Dónde están mis amigos?. Олар саяси тұрғыдан дұрыс еместігі мен шикі стиліне байланысты көпшілікке танымал емес. Альбом 1993 жылдың күзінде жазылып, соңында жарық көрді. Осы уақытқа дейін барлық жұмыстары өздігінен жасалған болса, бұл – кәсіби продюсерді алғаш рет шақырған жазба: Ventura Rico. Бұл альбом топтың ең жеке және жақын альбомы болып саналады. Бұл, әдетте, топтың ыдырауына байланысты, өйткені қазір басқа музыканттар Робтың өзі басқаратын топтың қызметкерлері. Reincidentes тобынан Фернандо Мадина Pepe Botika (¿Dónde están mis amigos? ) әніне қатысты.

DRO (Discos Radioactivos Organizados) was a record company founded in the '80s as Spain's first independent record label by members of the Aviator Dro techno pop outfit. When Extremoduro got signed up with them in 1992, it was one of the largest independent labels in Spain, in the process of a sale to Warner Music International, one of the most important multinational actors in the music business. Although the label has changed its name (DRO Atlantic, DRO East West, Warner Music España ), Extremoduro has published all of its albums through them since signing up. Indeed, they have re edited their two previous albums with DRO. In 1992, the third studio album came to be; the first within their contract with DRO, Deltoya. This had its origin in a spin off project from the band, of Robe's: Extremozoide, although circumstances would cause this to be published as another album of Extremoduro's. The album has a more erotic—and less social—theme than the previous discs, and most of the lyrics are adaptations of the poems by Kiko "Luna Creciente", Tomás Rodríguez (the band's manager) and Manolo Chinato. The album includes the voices and participation of other artists, such as Argentinian singer and guitarist Ariel Rot in "Volando solo". It would not be the last time that Robe hatched upon a project that was independent of the group, nor the last time that this independence would prove to be short lived. 1993 is a crucial year in the history of Extremoduro. For starters, they cross paths with Iñaki "Uoho" Antón (then guitarist of Platero y Tú) in Bilbao and together with other musicians start a new project: La Pedrá. Robe is responsible for voice and guitar, Uoho for a second guitar, keyboards and percussion, and they join Dieguillo (bassist for Quemando Ruedas, Cicatriz, Antisocial), Gary (drums for Quattro Clavos) and Selu (from Reincidentes) with his saxophone and cante jondo. In August, they take to the studio to record a half hour of music but it is highly experimental and discontinuous and the label refuses to back it, as it is seen as too risky. They would have to wait two more years for it to be sold commercially. Still, thanks to the stability that DRO gives the band, Robe is able to start a side project to Extremoduro in Barcelona: The Q3. This gives space to accommodate the ideas that did not work within Extremoduro. Jorge "el Moja" is on drums, Eugene on the guitar, Miguel Ferreras on bass and Ramón Sogas "Mon", on the other bass. Meanwhile, drugs continue to permeate Extremoduro, and throughout the tour there are disagreements in the band that lead to its break up. After being part of the band since recording the demo, and three albums, drummer Luis "von Fanta", bassist Carlos "el Sucio" and guitarist Salo left the group. Robe, not about to see the band go down the pan, or abandon their dreams, replaces the disbanded members of Extremoduro with members of Q3, which marks the end of this project, but saves Extremoduro. It was with this collection of musicians that recorded the fourth album: ¿Dónde están mis amigos?, Which continues the style begun with Deltoya and confirms their reputation as one of the most important groups of Spanish rock. They remain unknown to the public at large due to their political incorrectness and raw style. The album was recorded in autumn 1993 and was published later that year. While all his works hitherto had been self produced, this is the first record for which they hired a professional producer: Ventura Rico. This LP is considered the most personal and intimate of the band. This is probably due to the disintegration of the group, because now the other musicians are employees in a band that is directed by Robe himself. Fernando Madina from Reincidentes takes part in the song Pepe Botika (¿Dónde están mis amigos? ).