Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британ физигі және математигі
British physicist and mathematician
Білім
Джеффрис Англияның Дарем графтығындағы Фэтфилд қаласында дүниеге келді. Ол Фэтфилд шіркеу мектебінің директоры Роберт Хэл Джеффрис және оның әйелі, мектеп мұғалімі Элизабет Мэри Шарптың ұлы болды. Ол әкесінің мектебінде және Резерфорд техникалық колледжінде білім алды, содан кейін Ньюкасл-апон-Тайндағы Армстронг колледжінде (сол кезде Дурхам университетінің бөлігі) және Лондон университетінің сыртқы бағдарламасында оқыды. Кейін Джеффрис Кембридждегі Сент-Джонс колледжінде математикалық трипосты зерттеу үшін стипендия алды, онда ол өте жақсы студент ретінде танылды: Трипостың бірінші бөлігіндегі жұмыстары үшін бірінші сыныпты баға алды, екінші бөлігінде Ранглер атанды, ал 1915 жылы беделді Смит сыйлығымен марапатталды. 1924 жылға қарай Джеффрис сызықтық, екінші ретті дифференциалдық теңдеулердің шешімдерін табудың жалпы әдісін жасады, оның ішінде Шредингер теңдеуін де қамтыды. Шредингер теңдеуі екі жылдан кейін жасалғанмен, Венцель, Крамерс және Бриллуин бұл ертерек жұмыстан хабардар болмағандықтан, WKB жуықтауын жасаудағы еңбегі үшін Джеффрис көбінесе назардан тыс қалады. Джеффрис 1937 жылы Корольдік астрономиялық қоғамның алтын медалін, 1960 жылы Корольдік қоғамның Копли медалін және 1962 жылы Корольдік статистикалық қоғамның алтын медалін алды. 1948 жылы ол Бельгия Корольдік ғылымдар, әдебиет және көркем өнер академиясынан Шарль Лагранж сыйлығын иеленді. 1953 жылы ол рыцарь атағына ие болды. 1939 жылдан 1952 жылға дейін Халықаралық сейсмологиялық қорытындының директоры қызметін атқарды, ол Халықаралық сейсмологиялық орталық ретінде де белгілі. Физик және ықтималдық теориясының маманы Эдвин Т. Джейнс жазған «Ықтималдық теориясы: ғылымның логикасы» атты оқулық Джеффриске арналған. Арнау мәтіні: «Шындықты көріп, оны сақтап қалған сэр Харольд Джефрис есіміне арналады». Джеффрис кітабының «Ғылыми қорытынды» үшінші басылымының қосымшасы арқылы ғана Мэри Картрайттың санның иррационалды екенін дәлелдеу әдісі туралы білеміз.
Jeffreys was born in Fatfield, County Durham, England, the son of Robert Hal Jeffreys, headmaster of Fatfield Church School, and his wife, Elizabeth Mary Sharpe, a school teacher. He was educated at his father's school and at Rutherford Technical College, then studied at Armstrong College in Newcastle upon Tyne (at that time part of the University of Durham) and with the University of London External Programme. Jeffreys subsequently won a scholarship to study the Mathematical Tripos at St John's College, Cambridge, where he established a reputation as an excellent student: obtaining first class marks for his papers in Part One of the Tripos, he was a Wrangler in Part Two, and in 1915 he was awarded the prestigious Smith's Prize. By 1924 Jeffreys had developed a general method of approximating solutions to linear, second order differential equations, including the Schrödinger equation. Although the Schrödinger equation was developed two years later, Wentzel, Kramers, and Brillouin were apparently unaware of this earlier work, so Jeffreys is often neglected when credit is given for the WKB approximation. Jeffreys received the Gold Medal of the Royal Astronomical Society in 1937, the Royal Society's Copley Medal in 1960, and the Royal Statistical Society's Guy Medal in Gold in 1962. In 1948, he received the Charles Lagrange Prize from the Académie royale des Sciences, des Lettres et des Beaux Arts de Belgique. He was knighted in 1953. From 1939 to 1952 he was established as Director of the International Seismological Summary further known as International Seismological Centre. The textbook Probability Theory: The Logic of Science, written by the physicist and probability theorist Edwin T. Jaynes, is dedicated to Jeffreys. The dedication reads, "Dedicated to the memory of Sir Harold Jeffreys, who saw the truth and preserved it." It is only through an appendix to the third edition of Jeffreys' book Scientific Inference that we know about Mary Cartwright's method of proving that the number is irrational.
Континенттік дрейф пен плиталар тектоникасына қарсылық
Джеффрис, көптеген әріптестері сияқты, Альфред Вегенер мен Артур Холмс ұсынған континенттік дрейф идеясына бекем қарсы болды. Осы қарсылық 1960 жылдарға дейін Кембридждегі әріптестері арасында сақталды. Оның пікірінше, континенттік дрейф "мүлдем мүмкін емес" еді, себебі континенттерді Жер бетімен жылжытуға қабілетті ешқандай күш байқалмады. 1960 жылдары және одан кейін континенттік дрейф және плиталар тектоникасының геологиялық және геофизикалық дәлелдері жиналғанда, бұл қазіргі геологияның біріктіруші идеясына айналған кезде де, Джеффрис теорияға өмірінің соңына дейін таласпай қарсылық көрсетті.
Jeffreys, like many of his peers, staunchly opposed the concept of continental drift as put forth by Alfred Wegener and Arthur Holmes. This opposition persisted even into the 1960s among his colleagues at Cambridge. For him, continental drift was "out of the question" because no force even remotely strong enough to move the continents across the Earth's surface was evident. As geological and geophysical evidence for continental drift and plate tectonics mounted in the 1960s and after, to the point where it became the unifying concept of modern geology, Jeffreys remained a stubborn opponent of the theory to his death.