Клэрэнс Джеймс Браун: Американдық саясаткер және баспагер

Кіріспе

Америкалық газет баспагері және саясаткер Кларенс Джеймс Браун аға (14 шілде 1893 – 23 тамыз 1965) – американдық газет баспагері және саясаткер. Ол 1939 жылдан бастап, Мэриленд штатының Бетеста қаласында қайтыс болғанға дейін Огайо штатын АҚШ Өкілдер палатасында республикалық ретінде өкілдік етті. Ұзақ жылдар консервативті көзқарастарды ұстанған ол, өмірінің соңында 1965 жылғы Дауыс беру құқығы туралы заңның Палатада қабылдануына көмектесті және барлық азаматтардың дауыс беру құқығын қамтамасыз ету үшін осы заңға дауыс берді. Сонымен қатар, ол 1957, 1960 және 1964 жылғы Азаматтық құқықтар туралы заңдарды да қолдады. 1920 жылдан бастап Браун баспа компаниясының президенті ретінде ол 90 жылға созылған ірі медиа компаниясын құрды. 1918 жылы, 25 жасында Браун Огайо штатының 36-шы вице-губернаторы болып сайланды, ол осы лауазымға ие болған ең жас адам еді.

Өмір және мансап

Браун Огайо штатының Клинтон округіне қарасты Бланчестер қаласында немесе Клермонт округіне қарасты Вест-Юнион қаласында Оуэн мен Эллен Барре (құрметті әкесі Маккоппин) Браунның ұлы болып дүниеге келді. Ол Бланчестер мемлекеттік мектептерінде оқыды, содан кейін 1913 жылдан 1915 жылға дейін Вирджиния штатының Лексингтон қаласындағы Вашингтон және Ли университетінің құқық факультетінде білім алды. Жиырма бір жасқа толған күні Браун Этель МакКинниге үйленді. 1915 және 1916 жылдары Огайо штатының мемлекеттік хатшысының кеңсесінде штаттық статистик болып жұмыс істеді. Браун 1917 жылы Бланчестерде газет саласында жұмыс істеуді бастады, онда бірнеше ауылдық газеттер шығарды. Ол Бланчестердегі Браун баспа компаниясының президенті болды, сонымен қатар Бланчестер аймағында бірнеше ірі шаруашылықтарға иелік етіп, оларды басқарды. Өмірінің соңына дейін Браун баспасын басқарды.

Саяси мансап

1918 жылы 25 жасында Браун Огайо штатының 36-шы вице-губернаторы болып сайланды және 1919 жылдан 1923 жылға дейін қызмет етті; ол осы лауазымды атқарған ең жас адам болды. 1926 жылы ол Огайо штатының мемлекеттік хатшысы болып сайланды және 1927 жылдан 1933 жылға дейін қызмет етті. 1921 жылы Огайода Ку-Клукс-Кланның билігі күшейген кезде Браун афроамерикандықтарды линчелеуді тоқтату мақсатындағы федералдық азаматтық құқықтар заңдарын қолдады. 1938 жылы АҚШ өкілі ретінде алғашқы сайлауға түскенде, ол АҚШ Палатасына үміткерлердің арасында 870-нен тек 67-сінің бірі болды, сондай-ақ 96 сенатордың арасында федералдық линчке қарсы заңнаманы қолдауға уәде берген 8 ғана сенатордың бірі болды. 1940 жылы линчке қарсы заң жобасын талқылау барысында ол былай деді:

1947 жылы Адам Клейтон Пауэлл кіші (Нью-Йорк штаты) және Джон Э. Ранкин (Миссисипи штаты) қатысқан дебаттар кезінде Браун спикер Джозеф В. Мартин кішінің (Массачусетс штаты) ережелерді өзгертуін талап етті, бұл Палатада нәсілшілдік сипаттағы сөздерді қолдануға тыйым салды. Браун Огайо губернаторы лауазымына екі рет үміткер болды. 1932 жылы ол алғашқы сайлауда жеңіліске ұшырады. 1934 жылы ол Республикалық партияның номинациясын жеңіп алды, бірақ жалпы сайлауда жеңілді. Браун 1936, 1940, 1944 және 1948 жылдары Республикалық Ұлттық конвенцияларға делегат ретінде қатысты және 1944 жылдан бастап Республикалық Ұлттық комитетінің мүшесі болды. Браун 1938 жылы Республикалық партиядан 76-шы және одан кейінгі 13 Конгреске сайланды, ол 1939 жылдың 3 қаңтарынан бастап 1965 жылы қайтыс болғанға дейін қызмет етті. Конгресте болған кезде ол 80-ші Конгресте газет қағазы жөніндегі арнайы комитеттің төрағасы болды; ол Техас штатынан шыққан Палата спикері Сэм Рейберннің жақын досы болды. 1930 және 1940 жылдары Браун президент Франклин Д. Рузвельттің федералды бюрократияны кеңейтуге бағытталған «Жаңа келісім» саясатына қарсы болды. Ол сондай-ақ Пёрл-Харборға шабуылға дейін АҚШ-тың шетелдік әскери одақтарын кеңейтуге қарсы болды. Алайда 1941 жылдың наурыз айында ол нацистік Германияға қарсы соғыста Ұлыбританияға әскери көмек көрсетуге қолдау көрсетті. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Браун шетелдік көмек бағдарламаларын жалғастыру мен кеңейтуге қарсы ескертіп, оларды уақытша деп есептеді. Гарри С. Трумэн президент болғанда Браун оның «Әділ келісім» саясатына қарсы шықты, оны федералды бюрократияны кеңейту арқылы жемқорлық деп қарады. Браун федералдық үкіметті зерттеу және реформалау үшін Гувер комиссиясын құруға бағытталған заңға демеушілік етті және комиссия мүшесі болды, ол ресми түрде Үкіметтің атқарушы тармағын ұйымдастыру жөніндегі комиссия деп аталды. 1950 жылдары Браун Конгресс ережелері комитетінің жетекші оппозициялық мүшесі болды. 1960 жылдары ол комитет төрағасы Вирджиния штатынан шыққан демократ Хауард В. Смитпен бірге президенттер Джон Кеннеди мен Линдон Джонсон ұсынған кеңейтілген федералдық заңнаманы тоқтату үшін жұмыс істеді. Смит 20-ғасырдың басында бұрынғы Конфедерация штаттарындағы ақ демократтар құрған Оңтүстік блогының аға мүшесі болды, ол афроамерикандықтарды сайлау құқығынан айырды. Алайда, өмірінің соңына қарай Браун сегрегацияшыл Смитті азаматтық құқықтар туралы заң жобасын Палатаға дауыс беруге жіберуге көндірді. Ол 1965 жылғы дауыс беру құқығы туралы заңды Смит ережелері комитеті арқылы өткізуге көмектесу үшін ауруханадан шықты және азаматтық құқық қозғалысының жетістіктеріне үлес қосты. Браун 1965 жылдың 23 тамызында Мэриленд штатының Бетезда әскери-теңіз ауруханасында бүйрек жетіспеушілігінен туындаған уромемиялық уыттанудан қайтыс болды. Ол Огайо штатының Бланчестер қаласындағы I.O.O.F. зиратында жерленген. Браун масондық, К. П., И. О. О. Ф., Мооз және М. В. А. қатарында болды. Браун мен оның әйелі Этельдің үш баласы болды: Бетти, Дороти және Кларенс Дж. "Бад" Браун кіші.

In 1947, during floor debate involving Adam Clayton Powell Jr. (D–NY) and John E. Rankin (D–MS), Brown forced a rule change from Speaker Joseph W. Martin Jr. (R–MA) to prohibit racially offensive language from being used on the House floor. Brown twice ran for governor of Ohio. In 1932, he lost the primary. In 1934, he won the Republican nomination but lost the general election. Brown was a delegate to the Republican National Conventions in 1936, 1940, 1944 and 1948 and a member of the Republican National Committee from 1944. Brown was elected in 1938 as a Republican to the Seventy sixth and to the thirteen succeeding Congresses, serving from January 3, 1939 until his death in 1965. While in Congress, he was chairman of the Select Committee on Newsprint in the Eightieth Congress; he was a personal friend of Democrat Speaker of the House Sam Rayburn of Texas. In the 1930s and 1940s, Brown staunchly opposed President Franklin D. Roosevelt's New Deal policies to expand the federal bureaucracy. He also opposed expanding U. S. foreign military entanglements until the attack on Pearl Harbor. However, in March 1941 he voted in favor of providing increased military aid to the United Kingdom during that country's war against Nazi Germany. Following World War II, Brown warned against the continuation and expansion of foreign aid programs that were meant to be temporary. When Harry S. Truman became president, Brown opposed his Fair Deal, viewing it as corrupt cronyism through the expansion of federal bureaucracy. Brown cosponsored legislation to create the Hoover Commission to study and reform the federal government and served on the commission, formally the Commission on the Organization of the Executive Branch of Government. By the 1950s, Brown was the ranking minority member of the important Rules Committee in Congress. In the 1960s, he worked with its chairman, the Democrat Howard W. Smith of Virginia, to block expansive federal legislation sought by Presidents John F. Kennedy and Lyndon B. Johnson. Smith was a senior member of the Southern Bloc, which was established by white Democrats at the turn of the 20th century, when the former Confederate States disfranchised blacks. However, near the end of his life, Brown convinced the segregationist Smith to allow landmark civil rights legislation to reach the House floor for a vote. He checked out of the hospital to help shepherd the Voting Rights Act of 1965 through Smith's Rules Committee, and he contributed to the achievements of the Civil rights movement. Brown died from uremic poisoning due to kidney failure at Bethesda Naval Hospital, Bethesda, Maryland on August 23, 1965. He was buried in the I. O. O. F. Cemetery, Blanchester, Ohio. Brown was a member of the Masons, K. of P., I. O. O. F., Moose, and M. W. A. Brown and his wife Ethel had three children — Betty, Dorothy and Clarence J. "Bud" Brown Jr.

Оның ұлы Бад 1965 жылы атасының Конгресстегі орнын толтыру үшін өткізілген арнайы сайлауда жеңіске жетті. Оның немересі – актер Клэнси Браун. Ол осы ат-тегі бар кинорежиссермен туыс емес.