Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ағын шифрі
қоңырқай
Stream cipher
the beetle
Phelix – 2004 жылы Дуг Уайтинг, Брюс Шнайер, Стефан Лакс және Фредерик Мюллер eSTREAM конкурсына ұсынған, бір реттік өте жоғары жылдамдықты ағын шифрі, құрамында хабарламаны аутентификациялау коды (MAC) функциясы бар. Шифр 232 модулі бойынша қосу, эксклюзивті немесе және белгілі бір бит санымен айналдыру операцияларын ғана қолданады. Phelix 256 биттік кілтті және 128 биттік нонсті пайдаланады, оның дизайны 128 биттік күшке ие деп мәлімдейді. Шифрді дұрыс пайдаланбаған жағдайда құпия кілтті қайта қалпына келтіру мүмкіндігіне қатысты алаңдаушылықтар бар.
Phelix is a high speed stream cipher with a built in single pass message authentication code (MAC) functionality, submitted in 2004 to the eSTREAM contest by Doug Whiting, Bruce Schneier, Stefan Lucks, and Frédéric Muller. The cipher uses only the operations of addition modulo 232, exclusive or, and rotation by a fixed number of bits. Phelix uses a 256 bit key and a 128 bit nonce, claiming a design strength of 128 bits. Concerns have been raised over the ability to recover the secret key if the cipher is used incorrectly.
Шеңбер
Phelix – 2003 жылы Нильс Фергюсон, Дуг Уайтинг, Брюс Шнайер, Джон Келси, Стефан Лукс және Тадаёши Коно жариялаған Helix шифрінің сәл өзгертілген түрі; Phelix ішкі күйге 128 бит қосады. 2004 жылы Фредерик Мюллер Helix-ке екі шабуыл жасады. Бірінші шабуылдың күрделілігі 288-ге тең, ал 212 адаптивті таңдалған қарапайым мәтін сөзі қажет, бірақ ол ненстерді қайта пайдалануды талап етеді. Кейін Сорадьюти Пол мен Барт Пренел Мюллер шабуылының адаптивті таңдалған қарапайым мәтін сөздерінің санын нашар жағдайда 3 есеге, ал ең жақсы жағдайда 46,5 есеге азайтуға болатынын көрсетті, мұнда қосудың дифференциалдық теңдеулерін шешу үшін олардың оңтайлы алгоритмдері қолданылды. Содан кейін Сорадьюти Пол мен Барт Пренел осы шабуылды 235,64 дерек күрделілігі бар таңдалған қарапайым мәтіндер (CP) арқылы, адаптивті таңдалған қарапайым мәтіндердің (ACP) орнына жүзеге асыруға болатынын көрсетті. Мюллердің Helix-ке жасаған екінші шабуылы – ерекшелендіру шабуылы, оған 2114 таңдалған қарапайым мәтін сөзі қажет. Phelix дизайнының негізгі себебі Мюллердің дифференциалдық шабуылы болды.
Phelix is a slightly modified form of an earlier cipher, Helix, published in 2003 by Niels Ferguson, Doug Whiting, Bruce Schneier, John Kelsey, Stefan Lucks, and Tadayoshi Kohno; Phelix adds 128 bits to the internal state. In 2004, Frédéric Muller published two attacks on Helix. The first has a complexity of 288 and requires 212 adaptive chosen plaintext words, but requires nonces to be reused. Souradyuti Paul and Bart Preneel later showed that the number of adaptive chosen plaintext words of Muller's attack can be reduced by a factor of 3 in the worst case (a factor of 46.5 in the best case) using their optimal algorithms to solve differential equations of addition. In a later development, Souradyuti Paul and Bart Preneel showed that the above attack can also be implemented with chosen plaintexts (CP) rather than adaptive chosen plaintexts (ACP) with data complexity 235.64 CP's. Muller's second attack on Helix is a distinguishing attack that requires 2114 words of chosen plaintext. Phelix's design was largely motivated by Muller's differential attack.
Қауіпсіздік
Phelix eSTREAM жобасы бойынша 1-ші және 2-ші профильдер үшін 2-ші кезеңнің басты үміткері ретінде таңдалды. Phelix авторлары шифрды спецификациясында эксперименттік жоба ретінде сипаттайды. Авторлар Phelix қосымша криптоталдаудан өткенге дейін оны пайдалануға кеңес бермейді. Phelix негізінен Ву мен Пренелдің төменде көрсетілген кілтті қалпына келтіру шабуылының себебінен 3-ші кезеңге өтпеді, бұл нонсты қайта пайдалануға тыйым салынған жағдайда мүмкін болады. Phelix туралы алғашқы криптоталдау мақаласы 2006 жылдың қазан айында жарияланған таңдалған кілтті ажырататын шабуыл болды. Дуг Уайтинг шабуылды қарап шығып, мақала ақылды болғанымен, шабуыл, өкінішке орай, Phelix шифрын бастау туралы дұрыс емес болжамдарға негізделгенін атап өтті. Бұл мақала кейіннен авторларымен қайтарылып алынды. Хонгжун Ву мен Барт Пренелдің "Phelix-ке қарсы дифференциалдық шабуылдар" атты Phelix туралы екінші криптоталдау мақаласы 2006 жылдың 26 қарашасында жарияланды. Мақала Helix-ке қарсы дифференциалдық шабуыл сияқты бірдей шабуылдық болжамға негізделген. Мақалада шифр дұрыс пайдаланбаған жағдайда (нонстар қайта пайдаланғанда) Phelix кілті шамамен 237 операция, 234 таңдалған нонс және 238,2 таңдалған ашық мәтін сөзі арқылы қалпына келтірілуі мүмкін екені көрсетілген. Шабуылдың есептеу күрделілігі Helix-ке қарсы шабуылға қарағанда әлдеқайда төмен. Дифференциалдық шабуыл авторлары әрбір ашық мәтін сөзінің кілт ағынына жеткілікті шатасу және диффузия қабаттарынан өтпейінше әсер ететініне алаңдаушылық білдіреді (олар осылай деп санайды). Олар бұл Геликс пен Phelix құрылымының ішкі кемшілігі дейді. Авторлар Phelix қауіпсіз емес деп қорытындылайды.
Phelix was selected as a Phase 2 Focus Candidate for both Profile 1 and Profile 2 by the eSTREAM project. The authors of Phelix classify the cipher as an experimental design in its specifications. The authors advise that Phelix should not be used until it had received additional cryptanalysis. Phelix was not advanced to Phase 3, largely because of Wu and Preneel's key recovery attack noted below that becomes possible when the prohibition against reusing a nonce is violated. The first cryptanalytic paper on Phelix was a chosen key distinguishing attack, published in October 2006. Doug Whiting has reviewed the attack and notes that while the paper is clever, the attack unfortunately relies on incorrect assumptions concerning the initialisation of the Phelix cipher. This paper was subsequently withdrawn by its authors. A second cryptanalytic paper on Phelix titled "Differential Attacks against Phelix" was published on 26 November 2006 by Hongjun Wu and Bart Preneel. The paper is based on the same attacks assumption as the Differential Attack against Helix. The paper shows that if the cipher is used incorrectly (nonces reused), the key of Phelix can be recovered with about 237 operations, 234 chosen nonces and 238.2 chosen plaintext words. The computational complexity of the attack is much less than that of the attack against Helix. The authors of the differential attack express concern that each plaintext word affects the keystream without passing through (what they consider to be) sufficient confusion and diffusion layers. They claim this is an intrinsic weakness in the structure of Helix and Phelix. The authors conclude that they consider Phelix to be insecure.