Екінші дүниежүзілік соғыс және Швейцария әскери авиациясының тарихы

Кіріспе

Швейцария Қарулы Күштерінің әуе құрамы

1943 жылдан бастап Швейцария Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Швейцарияның үстінен ұшып келе жатқан американдық және британдық ұшақтарды, негізінен бомбалаушыларды атып түсірді: алтысын Швейцарияның әуе күштері ұшақтары және тоғызын зениттік артиллериясымен. 36 одақтас ұшқышы қаза тапты. 1943 жылдың 1 қазанында Бад Рагац маңында алғашқы американдық бомбалаушы ұшақ атып түсірілді: тек үш адам аман қалды. Офицерлер Давоста, ұшқыштар Адельбоденде интернировкаланды. Берндегі АҚШ әскерилерінің өкілі, АҚШ әскери атташесі Барнвелл Р. Легге, сарбаздарға қашуға тырыспауды тапсырды, осылайша АҚШ елшілігінің қашу әрекеттерін үйлестіруге мүмкіндік беру үшін, бірақ сарбаздардың көпшілігі мұны дипломатиялық әрекет деп ойлады немесе нұсқауды тікелей алмады. 1944 жылдың 1 қазанында Швейцарияда барлығы 39 670 интернированный болды: 20 650 Италиядан, 10 082 Польшадан, 2643 АҚШ-тан, 1121 Ұлыбританиядан (соның ішінде бес австралиялық), 822 Кеңес Одағынан және 245 Франциядан. Қыркүйекте Стратегиялық қызметтер бюросы (OSS) АҚШ Жоғарғы Бас қолбасшылығының тапсырмасымен 1000 американдық интернированныйдың қашуын ұйымдастыруға кірісті, бірақ бұл міндет 1944/45 жылдардың қыс соңына дейін тиімді орындалмады. Интернировка лагерінен қашып шыққаннан кейін ұсталған сарбаздар көбінесе Люцернге жақын орналасқан Ваувилермус интернировка лагерінде ұсталатын. Швейцарияның ресми деректері соғыс кезінде әуе кеңістігін бұзудың 6501 жағдайын тіркеді, 198 шетелдік ұшақ Швейцария аумағына қонды, ал 56 ұшақ құлады. Екінші дүниежүзілік соғыстың қаупі және генерал Гисан ұсынғандай, армия мен азаматтық халықтың тауларға шегіну қажеттігі (Reduit) туындаған кезде, армияның әуе күштеріне жаудың таудағы күштеріне шабуыл жасау қабілеті қажет екені анық болды. Осы мақсатта Axalp таңдалды. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Axalp-та реактивтік ұшақтармен жерге шабуыл жасау жаттығулары өткізілді, оның ішінде нысананы нысанаға алу және бомбалау жаттығулары да болды. Суық соғыс кезінде батыс, шығыс және бейтарап елдердің әскери атташелері көрсетілімдерге шақырылды. Бүгінде Axalpfliegerschiessen ("Airshow Axalp") – әуе күштерінің кез келген қызығушылық танытқандарға арналған көрсетілімі. Бұл теңіз деңгейінен 1700 метр биіктіктегі жаттығуды көруге мүмкіндік беретін жалғыз шара. Вертолеттерді жоғары биіктікте пайдалану, іздеу-құтқару және өрт сөндіру көрсетілімдері де Axalp авиашоуының маңызды бөлігіне айналды.

From 1943 Switzerland shot down American and British aircraft, mainly bombers, overflying Switzerland during World War II: six by Swiss air force fighters and nine by flak cannons. 36 Allied airmen were killed. On 1 October 1943 the first American bomber was shot down near Bad Ragaz: Only three men survived. Officers were interned in Davos, airmen in Adelboden. The representative of the U. S. military in Bern, U. S. military attaché Barnwell R. Legge, instructed the soldiers not to flee so as to allow the U. S. Legation to coordinate their escape attempts, but the majority of the soldiers thought it was a diplomatic ruse or did not receive the instruction directly. On 1 October 1944 Switzerland housed 39,670 internees in all: 20,650 from Italy, 10,082 from Poland, 2,643 from the United States, 1,121 from the United Kingdom (including five Australians), 822 from the Soviet Union, and 245 from France. In September the Office of Strategic Services (OSS) was commissioned by the U. S. Supreme Command to organize the escapes of 1,000 American internees, but the task was not effectively accomplished before late winter 1944/45. Soldiers who were caught after their escape from the internment camp, were often detained in the Wauwilermoos internment camp near Luzern. Official Swiss records identify 6,501 airspace violations during the course of the war, with 198 foreign aircraft landing on Swiss territory and 56 aircraft crashing there. With the threat of WW2 and the possible need for the army and civilian population to retreat into the mountains (Reduit) as proposed by General Guisan, it was clear that the army air force needed the ability to attack enemy ground forces in the mountains. To practice this Axalp was selected. After WW2 ground attack by jet aircraft was practiced at Axalp, including strafing and bombing exercises. During the Cold War, military liaison officers from western, eastern and non aligned nations were invited to the screenings. Nowadays Axalpfliegerschiessen ("Airshow Axalp") is a performance by the Air Force for anyone interested. It is the only event where everybody may have a look at a live exercise at 1,700 m (5,600 ft) above sea level. The use of helicopter ops at high altitudes, search & rescue and firefighting demonstrations also have become a large part of the Axalp air show.

Қырғи қабақ соғыс

Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін қызмет Әуе күштері және Әуе шабуылдарына қарсы қолбасшылық деп аталды (Schweizerische Flugwaffe Kommando der Flieger und Fliegerabwehrtruppen). 1966 жылы ол Армиядан тәуелсіз жеке қызметке айналды, қазіргі атауы – Schweizer Luftwaffe. Ядролық қаруды қолдану мүмкіндігі бар болашақ үшінші дүниежүзілік соғыс қаупіне байланысты реактивтік ұшақтар сатып алынды: 1950 жылы 75 De Havilland Vampire, одан кейін 100-ден астам De Havilland Venom және осыған ұқсас Hawker Hunters. Venom ұшақтары 1983 жылға дейін, Vampire – 1990 жылға дейін, ал Hunter – тіпті 1994 жылға дейін қолданылды. 1940 жылдардың соңында Швейцария АҚШ-тың екінші дүниежүзілік соғыстан қалған артық запасынан North American P-51 Mustang ұшақтарын сатып алды. Бұл ұшақ бастапқыда Швейцария армиясының қорғаныс күштерін сақтау үшін, ескірген Bf 109E және швейцариялық D 3801 Morane ұшақтары тоқтатылып жатқан кезде, уақытша шешім ретінде қарастырылды, бірақ британдық Dh 100 Vampire және Dh 112 Venom ұшақтарының лицензиялық өндірісі толыққанды іске қосылмады. 1950 жылдардың соңында, Кеңес Одағының басып кіру қаупі мен ядролық соғыс мүмкіндігін ескере отырып, Швейцарияның әскери доктринасы өзгерді – ол аумағынан тыс миссияларды қамтитын мобильді қорғанысқа көшті, мақсаты – алыстан жасалатын шабуылдар мен ядролық қауіптерді жеңу, соның ішінде әуеден ядролық қару қолдану мүмкіндігі де қарастырылды. Алайда, мұндай міндеттерді орындайтын күштерді құру мүмкін болмағандықтан, дәстүрлі «өз аумағын қорғау» доктринасына қайта оралуға келді. Осы уақытта армия тауларда әуе базаларын дайындауға кірісті, автожолдардың бөліктерін ұшу-қону жолақтары ретінде пайдалану үшін нығайтты және тауларда ангарлар ойып жасады. 1954 жылы алғашқы Әуе радарлық оқу мектебі ашылды, алғашқы ерте ескерту радиолокациялық жүйелері орнатылды және тау шыңдарында басқару-бақылау пункттерін құру тұжырымы енгізілді, бұл 1965 жылы FLORIDA ерте ескерту және басқару жүйесін, ал 2003 жылы – қазіргі FLORAKO жүйесін сатып алуға әкелді. Сонымен қатар, жердегі әуе қорғанысы (GBAD) жобалары іске қосылды, мысалы, радармен жабдықталған орта калибрлі зениттік артиллерия, 63 Superfledermaus (Superbat) атыс басқару жүйесімен және 1964–1999 жылдар аралығында BL 64 ‘Bloodhound’ әуе қорғанысы зымыран жүйесімен жабдықталды. EFW N 20 және FFA P 16 прототиптерінен кейін Швейцария енді жауынгерлік ұшақтарды дамытуға инвестицияламады. 1964 жылы Dassault Mirage 3 истребительдерін (1964–2002) сатып алу бюджеттен асып кеткендіктен үлкен дау тудырды. Командир, Бас штабтың бастығы және қорғаныс министрі отставкаға кетуге мәжбүр болды, содан кейін 1968 жылы әуе күштері мен әуе қорғанысы бөлімшелерінің толық қайта құрылуы және пайдаланушылар мен сатып алу қызметкерлерінің бөлінуі болды. 1968 жылдың ақпан айында қайта ұйымдастыру аясында 32-ші әуе полигоны құрылды. Әуе базасы тобы Швейцариядағы барлық әскери әуеайлақтарды біріктірді, онда шамамен 16 000 әскер қызмет етеді. Ол бригада штабынан, Вале (1), Берн Оберланд (2), Орталық Швейцария және Тичино (3) әуеайлақтары полктерінен және бүкіл ел бойынша жұмыс істейтін Жеңіл әуеайлақтар дивизиясынан тұрды. Bundesamt für Militärflugplätze (BAMF) ұйымымен бірлесіп, бұл құрылым Дубендорфтағы ZV орталық басқармасымен бірге 48 сағат ішінде жұмылдыру арқылы іске қосылатын берік құрылымды құрады. Patrouille Suisse әуедегі акробатикалық командасы 1964 жылы, Швейцария армиясының авиациясының 50 жылдығына орай құрылды. 1969 жылы әуе күштерінің логистикасы мен әуе қорғанысы бригадаларға бөлінді, Қарулы Күштер метео тобы мен Көшкін құтқару қызметі әуе күштері мен әуе қорғанысы қолбасшылығына бағынды, ал Пара тікұшақтар барлау ротасы құрылды. 1970 жылдары 22 000-нан астам қатысушы қатысқан ірі маневрлер өтті. Сондай-ақ, әуе қорғанысының жаңа тұжырымы енгізілді, онда әуедегі басымдыққа ие ұшақтар ұрысқа түсу ролінде маңызды орын алды. 1974 жылы алғашқы 2 Northrop F 5 Tiger ұшағы сынақтан өтті және 1978 жылы бірінші F 5 Tiger ұшағы/ұрыс ұшағы эскадрильясы жедел күшке кірді.

After World War II, the service was renamed Airforce and Anti Aircraft Command (Schweizerische Flugwaffe Kommando der Flieger und Fliegerabwehrtruppen). In 1966, this became a separate service independent from the Army, under its present name Schweizer Luftwaffe. With the prospect of a future World War 3 involving nuclear weapons, jet aircraft were purchased: 75 De Havilland Vampires in 1950, followed by over 100 De Havilland Venoms and the same number of Hawker Hunters. The Venoms served until 1983; Vampires until 1990 and Hunters even until 1994. In the late 1940s Switzerland purchased the North American P 51 Mustang from US surplus WW2 stock. The aircraft initially was intended as a stop gap solution for the Swiss army in order to maintain a defence force during a time when the outdated Bf 109E's and Swiss built D 3801 Moranes were being phased out but the licensed production of the British designed Dh 100 Vampires and Dh 112 Venoms was not in full swing. At the end of the 1950s, reflecting both the threat of possible invasion by the Soviet Union and a nuclear warfare, Swiss military doctrine changed to mobile defence that included missions outside its territory, in order to defeat stand off attacks and nuclear threats, including the possibility of defensive employment of air delivered nuclear weapons. However the inability to field a force capability to carry out such missions led to the return of traditional "protection of own territory" doctrine. Meanwhile, the army started preparing ad hoc airbases in the mountains, with sections of highway strengthened to act as runways and hangars carved out of the mountains. In 1954 the first Air Radar Recruit School activated, the first early warning radar systems were installed and the concept of command & control facilities at mountain summits was introduced; leading to acquisition of the FLORIDA early warning and command guidance system in 1965 followed by the current FLORAKO system in 2003. At the same time, ground based air defence (GBAD) projects were initiated such as radar equipped medium caliber guns with an integrated 63 Superfledermaus (Superbat) fire control system' as well as the BL 64 ‘Bloodhound’ air defence missile system (1964–1999). After the prototypes EFW N 20 and FFA P 16, Switzerland did not invest in development combat aircraft anymore. In 1964 the procurement of the Dassault Mirage 3 fighters (1964–2002) caused a scandal due to severe budget overruns. The commander, the chief of the general staff and the minister of defence were forced to resign, followed by a complete restructuring of the air force and air defence units in 1968 and leading to separation of users and procurement officials. In February 1968, the airfield brigade 32 was founded as part of a reorganization. The airbase group comprised all military airfields in Switzerland, around 16,000 members of the army. Built up by a:
brigadestaff, airfield regiments Valais (1), Berner Oberland (2), Central Switzerland and Ticino (3) and a nationwide operating Light airfield division. In combination with the Bundesamt für Militärflugplätze (BAMF), this organization, together with its ZV Central Administration in Dübendorf, constituted a robust structure, which could be activated by mobilization within 48 hours. The Patrouille Suisse aerobatics team was founded in 1964, the 50th anniversary year of Swiss army aviation. In 1969, air force logistics and air defence were reassigned into brigades, the Armed Forces Meteo Group and Avalanche Rescue Service came under air force and air defence command and the Para Reconnaissance Company was established. In the 1970s major manoeuvres with over 22,000 participants took place. A new air defence concept was also introduced in which the air superiority fighter in interceptor role stood central. In 1974 the first 2 Northrop F 5 Tiger fighters were tested and in 1978 the first F 5 Tiger fighter/interceptor squadron became operational.

Салқын соғыстан кейінгі кезең

1980 жылдардың аяғындағы саяси және әскери жағдайдың өзгеруі Әуе күштерінде көпүрлі ұшақтардың қажеттілігін тудырды. Бағалау нәтижесінде F/A 18 Hornet-тің өнімділігі оны таңдауда шешуші рөл атқарды. Әуе кемелерінен ұшуға арналған бұл ұшақ, тік және қысқа ұшып-қону жолақтарынан ұшуға ең қолайлы болды. Оның радары бірнеше нысананы анықтап, орта қашықтықтағы әуе-әуе зымырандарымен бір мезгілде соғысуға мүмкіндік берді. 1996 мен 1999 жылдар аралығында 34 лицензиялық Hornet Эммендегі құрастыру желісінен шықты. F/A 18 ұшағы Mirage III және Tiger II ұшақтарынан ірі болғандықтан, ұшақтарды қорғау үшін таулардағы үңгірлер кеңейтілді, және бұл процесс 2011 жылға дейін жалғасты. 2014 жылы Швейцария Әуе күштерінің 100 жылдығы Пейернеде өткен Air14 авиашоуымен тойланды.

Мәртебе

Жылдар бойы Швейцария Әуе күштері дәстүрлі түрде милиция негізіндегі қызмет болып келді, оның ішінде ұшқыштар да осы жүйеде болды. Оның құрамында шамамен 450 ұшақ бар, олардың қызмет мерзімі бірнеше кезеңді қамтиды. 1966 жылы әскерден бөлінгеннен бастап Әуе күштерінің саны азайды (қазіргі уақытта шамамен 230 тұрақты және айналмалы қанатты ұшақ), резервтері азайған және шақырылған қолдау персоналы бар шағын кәсіби құрамға қарай бағытталды. Қазіргі уақытта Швейцария Әуе күштерінің бейбіт уақыттағы құрамы 1600 әскери қызметкер және 20000-ға жуық резервшілерді қамтиды. F/A 18 ұшқыштары кәсіби әскерилер, ал F 5 ұшқыштары резервте (көбінесе F 5 біліктілігі бар әуе немесе жүк тасымалдаушы ұшқыштар). Резервтік міндеттерді орындау кезеңінде олар әскери міндеттерге тағайындалады, операциялық ұшу дағдыларын жаңартады және біліктіліктерін жаңартады. 2008 жылы швейцариялық F 18 паркі 50 000 сағаттық ұшу мерзіміне жетті. 2004-2009 жылдар аралығында RUAG Upgrade 21 (UG21) бағдарламасы және 2011 жылдың қарашасындағы Mid Life Update (MLU) нәтижесінде Швейцария үкіметі 22 Gripen New Generation истребителін сатып алу туралы шешім қабылдады. 22 ұшаққа арналған келісім-шарт 3,1 миллиард швейцариялық франкқа қол қойылды. 2012 жылдың 25 тамызында швед және швейцариялық билік бұл тапсырысты растады. Бірінші жаңа ұшақ 2018 жылы жеткізілуі тиіс болды, ал F-5 ұшақтарының күтімін қымбаттатпай, швейцариялық ұшқыштарды даярлау үшін 2016 жылдан 2020 жылға дейін 11 қазіргі буын (сегіз JAS 39C/3 JAS 39D) Gripen истребителін жалға алу жоспарланды. Алайда, 2014 жылдың мамыр айында өткен референдумда швейцариялықтардың көпшілігі Gripen сатып алуға қарсы дауыс берді, бұл F 5E ұшақтарында Patrouille Suisse қызметінің жалғасуын қамтамасыз етті. Референдумның нәтижесіне байланысты тәуекелді азайту үшін Швейцария қорғаныс министрлігі сатып алу стратегиясын қайта қарады. Air 2030 бағдарламасы аясында Швейцария үкіметі жаңа истребительдерді ұзақ қашықтықтағы жердегі әуе қорғанысымен (GBAD) біріктіріп сатып алуды жоспарлап, алдын ала тапсырыс берді. Бұл бағдарламаның құны 8 миллиард швейцариялық франкқа (8,1 миллиард доллар) бағаланды, бұл қазіргі Швейцария тарихындағы ең ірі қару-жарақ сатып алу бағдарламасы. Қорғаныс министрі Виола Амхерд қорғаныс сатып алу пакетіне қатысты зерттеулердің нәтижелерін жариялады: 2020 жылдары зейнеткерлікке шығуы жоспарланған қазіргі F 5 Tigers және F/A 18 Hornets ұшақтарын алмастыру және қайта жабдықталған GBAD жүйесі. Armasuisse, қорғаныс сатып алу жөніндегі федералды кеңсе, бірнеше компаниядан 40 ұшақтың бағасын, оның ішінде зымырандық қару-жарақ пен логистиканы, сондай-ақ Швейцарияның қажеттіліктерін қанағаттандыру үшін қажетті ұшақтардың санын бағалауды сұрады және қарастырылып жатқан бес типті (Eurofighter Typhoon, Boeing F 18 Super Hornet, Dassault Rafale, Lockheed Martin F 35A және Saab Gripen E) истребительдері үшін бәсекелестікті Payerne әуе базасында бастады. Швейцарияның тығыз орналасқан аймағындағы шамамен 15 000 км² аумақты қамтитын қайта жабдықталған GBAD жүйесімен алдағы онжылдықтарда истребительдер мен жердегі әуе қорғанысы арасындағы тепе-теңдік сақталды. 2021 жылдың 30 маусымында F 35A бәсекелестіктің жеңімпазы деп жарияланды. 2010 жылдың 10 желтоқсанында соңғы 20 ескірген Aérospatiale Alouette III ұшағы екі VIP конфигурациядағы Eurocopter EC135 және 18 Eurocopter EC635 ұшақтарымен алмастырылды.

Through the years, the Swiss Air Force traditionally had been a militia based service, including its pilots. Its inventory existed of approximately 450 aircraft whose operational service life overlapped several eras. Beginning with its separation from the army in 1966 the Air Force has been reduced in size (currently about 230 fixed and rotary wing aircraft) moving towards a small professional cadre with fewer reserves and conscripted supporting personnel. Currently the Swiss air force has a peacetime strength of 1,600 career military and about 20,000 reservists on call. The F/A 18 pilots are career military; the F 5 pilots however are reservists (mostly air or freight liner pilots with F 5 rating). During reserve duty periods they are assigned to military duties refreshing their operational live flying training and rating. In 2008, the Swiss F 18 component reached its 50,000 flight hour milestone. Due to the RUAG Upgrade 21 (UG21) programme between 2004 and 2009 and the Mid Life Update (MLU) In November 2011 the Swiss government announced its decision to buy 22 Gripen New Generation fighters. The contract for the 22 aircraft was signed at 3.1 billion Swiss francs. On 25 August 2012, the order was confirmed by both the Swedish and Swiss authorities. The first new aircraft would be delivered in 2018 and the intention was to lease 11 current generation (eight JAS 39Cs/3 JAS 39Ds) Gripen fighters from 2016 to 2020 in order to train Swiss fighter pilots while avoiding expensive upkeep of the F 5s. However, in a national referendum in May 2014 a majority of Swiss rejected the purchase of the Gripen. This included continued operation of the Patrouille Suisse on F 5E. To reduce the risk of a negative referendum outcome the Swiss defence ministry revised its procurement strategy. With its Air 2030 programme The Swiss government now opted for a planning order for a combined purchase of new fighters together with long range groundbased air defences (GBAD). This programme valued at CHF8 billion ($8.1 billion), the biggest arms procurement programme in modern Swiss history. Defence minister Viola Amherd unveiled results of studies tackling the defence procurement package: fighters replacing both the current F 5 Tigers and F/A 18 Hornets scheduled to be retired in the 2020s as well as a reconfigured GBAD. Armasuisse, the Federal Office for Defence Procurement, asked several firms to submit pricing for 40 aircraft including missile armament and logistics as well as an assessment of the number of aircraft necessary to fulfil Swiss needs and kicked off the competition for 5 types of combat aircraft under consideration (Eurofighter Typhoon, Boeing F 18 Super Hornet, Dassault Rafale, Lockheed Martin F 35A and Saab Gripen E) at Payerne airbase. With a reconfigured GBAD system covering appx 15,000 km2 in the densely populated Swiss plateau the balance between fighter aircraft and ground based air defence would be ensured for the next decades. On the 30th of June 2021 the F 35A was announced as the winner of the competition. On 10 December 2010, the last 20 outdated Aérospatiale Alouette III were replaced by two VIP configuration Eurocopter EC135s and 18 Eurocopter EC635s.

Жер бетіндегі әуе қорғанысы

Жердегі әуе қорғанысы (GBAD) штаб-пәтері қазіргі уақытта Эммен әуе базасында орналасқан. Бұрын BL 64 "Bloodhound" тұрақты орналасқан зымырандық жүйесі қолданылған. Қазіргі жүйе үш қысқа қашықтықты, бірақ кез келген жерге орналастырылатын мобильді жүйелерді пайдаланады. "Рапиер" – 10 км қашықтықтағы, жылғалы жер-әуе зымырандық кешені. 40 дана қызметте, төрт зымыран ұңғымасы және оған байланысты басқару машиналары буксирленеді. FIM 92 "Stinger" – 4,8 км қашықтықтағы, иыққа артылып иықтан атылатын, инфрақызыл жер-әуе зымыраны, сондай-ақ "Stinger Alert" қысқа қашықтықты радарымен бірге 96 дана қызметте. "Oerlikon" 35 мм екі ұңғымалы 4 км қашықтықтағы, буксирленетін әуеге қарсы артиллерия, "Skyguard" атыс басқару радарімен жұмыс істейді, оның анықтау қашықтығы 15 км. 24 дана қызметте.

Үшінші тарап ұйымдарына қолдау көрсету

Швейцария Әуе күштері үшінші тарап ұйымдарына жабдықтармен және персоналмен көмек көрсетеді. Ол Skyguide азаматтық радарына FLORAKO радарлық деректерін ұсынады, бұл қауіпсіз әуе трафигін басқаруға мүмкіндік береді. Әуе күштерінің тікұшақтары мен дрондары Шекара күзет корпусы (GWK) үшін жүйелі түрде бақылау ұшуларын жүргізеді, ірі шараларда жалпы бақылау үшін, сондай-ақ ұлттық полиция және Rega (әуе құтқару) үшін іздеу-құтқару (SAR) ұшуларын жүзеге асырады. Өрт сөндіру қызметі де орман өрттерін анықтау және Bambibuckets көмегімен сөндіру үшін FLIR жабдықталған дрондары мен тікұшақтарын пайдаланады. 3 тікұшақ Swisscoy-ді KFOR-де қолдады, ал кейбіреулері шетелдегі ірі апаттарда көмек көрсету шараларына (мысалы, Суматрадағы цунамиден кейін) қолдау көрсетті. Әуе күштері Федералдық денсаулық сақтау басқармасы мен Ұлттық төтенше жағдайлар операциялық орталығына қолдау көрсетеді және ауа сапасы туралы деректер мен радиоактивтілік өлшемдерін жинау үшін ENSI рейстерін жүзеге асырады; сонымен қатар, ол Цюрих Федералдық технология институты (ETH Zurich) және басқа да ғылыми-зерттеу институттарының ARES бағдарламасы аясында F 5 параболалық рейстерін жүргізеді. Әуе күштері FOCA жұмыс уақытынан тыс барлық дипломатиялық рейстерді де ұйымдастырады және REGA (Швейцария әуе құтқару) байланыс жүйелерін қамтамасыз етеді. Швейцария Әуе күштері Дюбендорф әуе базасында FOCA тапсырмасы бойынша "RCC Zurich" құтқару координациялық орталығын басқарады.