Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Евгений Зноско Боровский (Евге́ний Алекса́ндрович Зноско Боро́вский; 16 тамыз 1884 – 31 желтоқсан 1954) – ресейлік шахматшы, музыка және театр сыншысы, педагог және жазушы. Санкт-Петербург губерниясының Павловск қаласында туған ол 1920 жылы Парижге көшіп, өмірінің соңына дейін сонда тұрды.
Eugene Znosko Borovsky (Евге́ний Алекса́ндрович Зноско Боро́вский; 16 August 1884 – 31 December 1954) was a Russian chess player, music and drama critic, teacher and author. Born in Pavlovsk, Saint Petersburg Governorate, he settled in Paris in 1920, and lived there for the rest of his life.
Өмірбаян
Зноско Боровский шахмат ойнауды жас кезінде үйренген. Ол жергілікті және аймақтық турнирлерде жүлделер жеңіп алды, сонымен қатар Царское Село лицейінде жоғары білім алды. 1906 жылы Остендедегі халықаралық шахмат турнирінде тұңғыш рет қатысып, Амос Бернге қарсы ойыны үшін «үздік ойын» жүлдесін жеңіп алды. Зноско Боровскийдің шахматшылық карьерасы өміріндегі басқа оқиғалармен жиі үзіліп отырды. 1909-1912 жылдары ол «Модернист Аполлон» журналының белгілі сыншысы болды, Күміс ғасырдың көптеген орыс ақындарымен және жазушыларымен дос болды, ал 1909 жылы Николай Гумилевтің Максимилиан Волошинге қарсы дуелінде екінші болып қатысты. Әскери қақтығыстарда ордендермен марапатталған және жарақаттанған ол 1904-1905 жылдардағы орыс-жапон соғысында ерікті болып қызмет етті, ал Бірінші дүниежүзілік соғыста қайтадан әскерге шақырылды. Эвакуациядан кейін британдық кемемен Константинопольге жеткізіліп, одан Парижге барды, ол 1920 жылдан бастап оның үйі болды. Шахматшы ретінде Зноско Боровский ең жоғары деңгейге жете алмады. Дегенмен, ол халықаралық жарыстарда айтарлықтай нәтижелер көрсетті, соның ішінде 1930 жылы Парижде жеңіліссіз бірінші орынды алды, Савиелли Тартаковер, Андор Лилиенталь және Жак Миесстен оқпандап басып өтті, ал 1933 жылы Фолкстонда өткен турнирде бірінші орынға ие болды. Ол көбінесе өзінің көрнекті қарсыластарымен жеке кездесулерде сәтті ойнады; Хосе Рауль Капабланка, Акиба Рубинштейн, Макс Эуве және Ефим Боголюбовқа қарсы керемет ойындарда жеңіске жетті, сондай-ақ 1922 жылы Эдгард Коллемен қысқа матч өткізді. Ол бірнеше адаммен бірдей шахмат ойнауға да өте шебер болды. Сұхбаттарында және шахмат бойынша лекция оқығанда, мұғалімдік қызмет атқарарда немесе жазғанда оның қабілеттері кеңінен танылды, әсіресе Ресейде және Францияда ол журналдар мен газеттерге тұрақты мақалалар мен бағандар жазды. Шындығында, ол жазу саласында ерекше көзге түсті, көптеген танымал кітаптардың авторы болды, соның ішінде «Шахматтың эволюциясы» (1910), «Капабланка және Муцио Гамбиті» (екеуі де 1911). «Капабланка және Алехин» Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін жарық көрді, ал оның көптеген келесі еңбектері ағылшын тіліне аударылды, негізінен «Шахматтағы орта ойын», «Шахматты қалай ойнамау керек», «Шахмат ашылуларын қалай ойнауға болады», «Шахмат аяқтауларын қалай ойнауға болады» (1940) және «Шахмат комбинациясының өнері».
Znosko Borovsky learned to play chess as a young boy. He won prizes in local and regional tournaments, whilst progressing to a first class education at the Tsarskoye Selo Lyceum. Making his international chess tournament debut at Ostend in 1906, where he won the brilliancy prize for his game against Amos Burn, Znosko Borovsky's playing career was frequently interrupted by other events in his life. Between 1909 and 1912 he was a prominent critic of the Modernist Apollo magazine, befriended many Russian poets and writers of the Silver Age, and was Nikolay Gumilev's second in his 1909 duel against Maximilian Voloshin. Decorated and wounded in military conflicts, he first served as a volunteer in the Russo Japanese War of 1904 and 1905 and was again called into service during World War I. Following evacuation, he was taken by a British ship to Constantinople and from there proceeded to Paris, which remained his home from 1920 onwards. As a player, Znosko Borovsky fell short of the very highest level. He did have some notable results in international competition, including Paris 1930, where he finished first without loss, ahead of Savielly Tartakower, Andor Lilienthal and Jacques Mieses, and first prize in the premier tournament at Folkestone 1933. Success often came in individual encounters with his more distinguished peers; he won impressive games against José Raúl Capablanca, Akiba Rubinstein, Max Euwe and Efim Bogoljubov as well as a short match with Edgard Colle in 1922. He was also highly skilled at simultaneous exhibition play. In conversation and as a lecturer, teacher or writer of chess, his abilities were widely acknowledged, particularly in Russia and France where he contributed regular articles and columns to magazines and newspapers. Indeed, it was in the field of writing that he excelled, penning many popular books including The Evolution of Chess (1910), Capablanca and The Muzio Gambit (both 1911). Capablanca and Alekhine followed World War I and most of his later offerings were translated into English, principally The Middle Game in Chess, How Not to Play Chess, How to Play the Chess Openings, How to Play Chess Endings (1940), and The Art of Chess Combination.