Мэнли Уорринга Си Иглз: Австралиялық Регби Лигасы Клубы

Манли Уорринга Си Иглз – Сиднейлік кәсіби регби лигасы клубы. NRL чемпионатында өнер көрсетеді. 1947 жылдан бері тарихы бар, үй ойындарын Бруквейл Овалда өткізеді.

33 мин оқу

100%

Дереккөз: Manly Warringah Sea Eagles — Wikipedia

Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.

Мазмұны

Кіріспе

Австралиялық регби лигасы футбол клубы

«Мэнли Уорринга Си Иглз» – Сиднейдің Солтүстік жағалауында орналасқан Австралияның кәсіби регби лигасы клубы. Олар Австралияның ең басты регби лигасы жарысы – Ұлттық регби лигасында (NRL) өнер көрсетеді. Клуб 1947 жылы Жаңа Оңтүстік Уэльс регби футбол лигасының маусымында тұңғыш рет қатысты және қазіргі уақытта көптеген үй ойындарын Бруквейлдегі «Бруквейл Овал» стадионында өткізеді, ал жаттығуларын Наррабиндегі Жаңа Оңтүстік Уэльс спорт академиясында және Бруквейлдегі «Үздіктер орталығында» жүргізеді. Команданың түстері – қоңыр және ақ, олар көбінесе «Мэнли» немесе «Теңіз бүркіттері» деп аталады. Клуб 1947 жылдан 1999 жылға дейінгі барлық маусымдарда NSWRL, ARL немесе NRL жарыстарында бақ сынады. 1999 жылдың соңында «Солтүстік Сидней Беарс» клубымен бірлесіп, «Солтүстік Иглз» клубын құрды, регби лигасының статистикалық сарапшылары оны жеке клуб деп санайды. «Солтүстік Иглз» 2000 және 2001 жылғы NRL маусымдарында өнер көрсетті, содан кейін бірлескен кәсіпорын тарап кетті. «Мэнли Уорринга» клубы (NRL лицензиясын иеленген) 2002 жылы тағы бір маусым бойы NRL-де «Солтүстік Иглз» ретінде өнер көрсетті, бірақ кейін қазіргі танымал атын қайта алды. 1972 жылы алғашқы чемпиондық титулын жеңіп алғаннан бері клуб тағы жеті жоғары лига титулын жеңіп алды, соңғысы 2011 жылы болды. Клубтың сегіз титулы бес онжылдыққа созылған. 1951 жылы алғашқы Гранд Финалға қатысқаннан бері клуб жеті онжылдық бойында 19 Гранд Финалға қатысты.

Тарих

1940-жылдардың ортасына қарай Сиднейде регби лигасының кеңеюі үлкен күш алды, және Мэнли, басқа Сидней аудандарының регби клубтары сияқты, жаңа "Лига" қарастырылып жатқанда ішкі тартыстарға тап болды. 1946 жылы Мэнли Уорринга Солтүстік Сиднейді 12:8 есебімен жеңіп, NSWRL жарысына қатысуға жол ашты. NSWRL Мэнлидің өтінімін 1946 жылғы 4 қарашада, 1937 және 1944 жылдары жасалған екі сәтсіз әрекеттен кейін қабылдады. Парраматамен бірге олар 1947 жылғы жарысқа қабылданды. Солтүстік Сидней Мэнлидің лигаға қосылуынан ең көп зиян көретін болды, бірақ олар команданың Солтүстік жағалауда болуын қолдады. Солтүстік Сидней Мэнлидің жарысқа қатысуының Регби лигасына жарым аралдағы Регби одағынан басымдық алуға жақсы мүмкіндік береді деп сенді. Солтүстік Сидней жаңадан құрылған командаға ойыншылардың көптеп өтуіне тап болды, алғашқы маусымда 20 Мэнли жасөспірімі жергілікті клуб үшін ойнауға оралды. 1947 жылы Солтүстік Сидней ойындарының жартысын ұтылып, келесі төрт маусымды турнир кестесінің төменгі жағында өткізді. Мэнли президенттер кубогы үшін ойнаған командасы үшін қолданған күлгін және ақ түстерді дереу қабылдады, олар бастапқыда Кен Артурсон және басқа ойыншылар мүше болған Freshwater SLSC-ден алған. Олар өздерінің эмблемасы ретінде Сидней жағалауының тума жыртқышы – теңіз бүркітін таңдады. Көптеген медиа жазушылары Мэнлиді "теңіз шаяндары" деп атағанмен, клуб әрқашан ресми түрде "Теңіз бүркіттері" деп аталғанын мәлімдейді. Мэнлидің алғашқы премьерлік ойыны 1947 жылғы 12 сәуірде Бруквейл овалда Батыс Сиббс командасына қарсы өтті. 1942 жылы Солтүстік Сидней үшін алғаш рет ойнаған және 1943 жылғы Ұлы финал командасының мүшесі болған Макс Уайтхед Мэнлидің алғашқы капитаны болды. Уайтхед – үлкен кеуделі екінші қатарлы ойыншы, оны Bonds өзінің "Chesty Bond" кейіпкерінің прототипі ретінде пайдаланды. Олардың алғашқы жеңісі Паррамата Илс командасымен болды, ал клуб өзінің алғашқы маусымын соңғы екінші орында аяқтады. Мэнлидің алғашқы Ұлы финалы 1951 жылы өтті, бірақ Оңтүстік Сиднейден жеңілді. Мэнли Уорринга 1972 жылы алғашқы премьерлік титул жеңгенге дейін бес рет финалға қатысты. Олар келесі жылы 1973, 1976 және 1978 жылдары жеңіске жетті. 1973 жылы Кронуллаға қарсы өткен финал теледидар дәуіріндегі ең қиын және ең қатал финалдардың бірі деп саналады. Ойыншылардың көптеген жарақат алған жағдайлары болды, әсіресе өте мықты ағылшын импорты Мал Рейли ерте "аласталды" және ойынға қатыспады. Мэнли 1980-ші жылдардың басында күшті болды, бірақ 1982 және 1983 жылдары екі рет Grand Final-те Parramatta-дан жеңілді. Олардың келесі премьерлік титулы 1987 жылы Канберра Рейдерс командасына қарсы өткен, бұл Сиднейдегі Крикет алаңында өткен соңғы финал болды. Боб Фултонның жаттықтырушылығымен Теңіз бүркіттері 1993 және 1994 жылдары плей-оффқа оралды, бірақ бірінші іріктеу жартылай финалында Брисбен Бронкостан жеңілді. 1988 жылы Мэнли, алты тұрақты бірінші лига ойыншысын жоғалтып, оның ішінде капитан Пол Вотин, Майкл О'Коннор және Фил Дейли, олардың барлығы төрт күннен кейін алғашқы Ашсе сериясының матчында ойнаған, сонымен қатар Дейл Ширер, Мал Кокран және Дэвид Ронсон сияқты басқа жұлдыздар (алтысы да 1987 жылғы Ұлы финалда ойнаған), Бруквал Овалда 30:0 есебімен Ұлыбритания арыстандарынан жеңіске жетті. Жасөспірім жартылай қорғаушы Джефф Тоуви матчтың үздік ойыншысы атанды, ол түнде Теңіз бүркіттерінің бес сынағының бірін соқты, ал команданы Ноэль Клил басқарды, ол Австралия құрамасына шоқсыздықтан кейін өзін дәлелдеуі керек болды. Ұлыбританияның 1988 жылғы турнесінің жаттықтырушысы Мал Рейли болды, ол 1972 және 1973 жылғы Ұлы финалда Мэнли үшін лок форвард ретінде ойнаған. Бұл Фултон мен Рейлидің бұрынғы премьерлік лигалық әріптестерінің жаттықтырушылар алаңында бірінші рет қарсыластығы болды. Фултон 1989 жылдан бастап Австралия құрамасының жаттықтырушысы болып тағайындалғандықтан, бұл олардың бір-біріне қарсы жаттықтырушылық соңғы рет болмақ емес. 1995 жылы Суперлига соғысының ортасында Мэнли клуб тарихындағы ең үлкен маусымдардың бірін өткізді, бірақ лиганың ең үлкен сенсацияларының бірінде Кентербериден жеңілді. Жыл бойы ең жақсы шабуылшы болғанмен, Теңіз бүркіттері Ұлы финалда бірде-бір ұтып алмады және Кентербериден басым болды. Бұл ойында кейбір дау-дамайлар болды, бірақ барлық ойындарда сіз өзіңіздің сәттілігіңізді жасайсыз және Булдогс чемпион Терри Лэмб бастаған лайықты жеңімпаз болды. 1996 жылы Мэнли тағы да финалға қатысып, Сент-Джорджды жеңіп, өткен маусымда қол жеткізе алмаған титулды жеңіп алды. 1997 жылы Австралиядағы Регби лигасы екі лигаға бөлінді – ARL және Суперлига, және Мэнли ARL жарысындағы жетекші командалардың бірі болды. Үшінші жыл қатарынан Мэнли Ұлы финалға жетті, бірақ маусым бойы пайда болған қарқынның жоғалуы премьерлік шешімінде қайтадан орын алды, және Теңіз бүркіттері Мал Рейли жаттықтырған Ньюкасл Найтс командасымен толық уақыт сырығымен жеңілді. 1995 жылдан 1997 жылға дейінгі Мэнли командалары Теңіз бүркіттері тарихындағы ең көңілді футболды көрсетті, сонымен қатар Регби лигасының ең мықты қорғанысын ұсынды. Дес Хаслер, Джефф Тоуви, Ник Косеф, Стив Мензис, Терри Хилл, Марк Кэрролл, Клифф Лайонс, Дэвид Гиллеспи, Крейг Хэнкок, Дэнни Мур, Джон Хопоате және бұрынғы Жаңа Зеландияның All Blacks ойыншылары Мэттью Ридж және Крейг Иннес сияқты көптеген ұлы ойыншылар қатысты. 1997 жылдан кейін клуб өрістегі формасын жоғалтты, 1998 жылы 10-орынды иеленді және 1999 жылы финалға қатыса алмады.

By the mid 1940s, the movement to expand rugby league in Sydney had gained serious momentum and Manly, as with all the other Sydney district rugby clubs, endured internal agonies as the new "League" was considered. In 1946, Manly Warringah defeated North Sydney 12 8 in the Presidents Cup Grand Final which helped the club gain momentum in pushing for inclusion into the NSWRL competition. The NSWRL finally accepted Manly's application on the 4 November 1946 after two unsuccessful bids in 1937 and 1944. Along with Parramatta, they were granted admission to the 1947 competition. It was North Sydney themselves who had the most to lose from Manly entering the league but they advocated for a team to be on the Northern Beaches. Norths believed Manly's inclusion in the competition would provide a far better platform for Rugby League to gain a hold over Rugby Union in the peninsula area. North Sydney endured an exodus of players to the newly formed team with 20 Manly juniors returning to play for their local club in their first season. Norths lost half of their games in 1947, before spending the next four seasons towards the bottom of the ladder. Manly immediately adopted the maroon and white colours they had used for their Presidents Cup team since its inception and borrowed originally from the Freshwater SLSC of which Ken Arthurson and other players were members. For their emblem they chose the sea eagle – the native bird of prey of the Sydney coastline. Although a number of media writers referred to Manly as the "sea gulls", the club maintains that it has always officially been the Sea Eagles. Manly's first premiership game was against Western Suburbs at Brookvale Oval on Saturday 12 April 1947. Max Whitehead, who had first played for Norths in 1942 and was a member of their 1943 Grand Final team, was Manly's first captain. Whitehead was a big barrel chested second rower who was used by Bonds as the model for their iconic "Chesty Bond" character. Their first win was against the Parramatta Eels and the club finished their first season in second last place. Manly's first Grand Final appearance was in the 1951 season, which they lost to South Sydney. Manly Warringah played in five Grand Finals before winning their first premiership in 1972. They then won the following year in 1973 and again in 1976 and 1978. The 1973 final against Cronulla is reputed to be one of the hardest and toughest grand finals, at least in the televised era. There were several incidents of players being hurt, in particular very tough and hard English import, Mal Reilly, was "taken" out early and did not take any further part in the game. Manly were powerful in the early 1980s but were beaten in two consecutive Grand finals by Parramatta, in 1982 and 1983. Their next premiership was won against the Canberra Raiders in the 1987 Grand final, the last Grand Final played at the Sydney Cricket Ground. Coached by Bob Fulton, the Sea Eagles returned to the play offs in 1993 and 1994 but were beaten on each occasions in the first elimination semi final by the Brisbane Broncos. In 1988, Manly, missing six regular first grade players, including captain Paul Vautin, Michael O'Connor and Phil Daley who were all playing in the first Ashes series test just four days later, plus other stars such as Dale Shearer, Mal Cochrane and David Ronson (all six had played in the 1987 Grand Final win), put the touring Great Britain Lions to the sword with a 30 0 demolition at Brookvale Oval. Teenage halfback Geoff Toovey was named man of the match, scoring one of the Sea Eagles five tries on the night while the side was led by Noel Cleal who had a point to prove after being a shock omission from the Australian team. Great Britain's coach for their 1988 tour was Mal Reilly who had played lock forward for the Manly in their 1972 and 1973 Grand Final wins. It would be the first time that former premiership teammates Fulton and Reilly would oppose each other from the coaches box. With Fulton taking over as coach of the Australian team from 1989, it would not be their last time coaching against each other. In 1995, amidst the Super League war, Manly produced one of its most dominating seasons in the club's history but in one of the league's biggest upsets, were beaten by Canterbury in the Grand Final. Despite being the best attacking side all year, the Sea Eagles could not score a try in the Grand Final and were outclassed by the underdog Canterbury side. There was some controversy in the game but with all games you create your own luck and the Bulldogs were deserved winners who were led by the champion Terry Lamb. In 1996 Manly made another Grand Final appearance and beat St. George to win the title that had eluded them the season before. Rugby League in Australia was split in two leagues in 1997, the ARL and Super League, and Manly were one of the leading teams in the ARL competition. For the third consecutive year Manly reached the Grand Final, however lapses in their intensity which appeared during the season returned in the premiership decider against the Mal Reilly coached Newcastle Knights and the Sea Eagles were beaten on the full time siren by a Knights try. The Manly teams of 1995 to 1997 produced some of the most entertaining football in Sea Eagles' history, but also featured rugby league's strongest defence. Many great players featured, including Des Hasler, Geoff Toovey, Nik Kosef, Steve Menzies, Terry Hill, Mark Carroll, Cliff Lyons, David Gillespie, Craig Hancock, Danny Moore, John Hopoate, and former NZ All Blacks Matthew Ridge and Craig Innes. After 1997 the club lost form on the field, recording only 10th place in the 1998 season, and missing the finals in 1999.

Солтүстік бүркіт

Мэнли Уорринга жаңа мыңжылдықты Солтүстік Сидней аюларымен бірігіп, Солтүстік Бүркіттер болып кірер еді. Бұл жоба 2000 және 2002 жылдар аралығында жүзеге асырылды. Клуб Ұлттық лиганың (NRL) қайта құрылу процесінде құрылды. Команда өз алаңдық ойындарын Бруквейл Овал және Жаңа Оңтүстік Уэльс штатының Госфорд қаласындағы Орталық Жағалау стадионы арасында өткізді. Осы үш маусымда 12-шы, 10-шы және 9-шы орындарды алып, 76 ойынның 30-ында жеңіске жетті. Сонымен қатар, жаңа клубтың ойындарды Солтүстік Сидней Овалында емес, Госфордта өткізу шешімі, Солтүстік Сиднейдің жаңа Орталық Жағалау стадионына көшу жоспарларына қарамастан, бірнеше Солтүстік Сидней жанкүйерлерін наразылыққа түсірді. Осыған қарамастан, клуб 2001 жылғы State of Origin сериясының Жаңа Оңтүстік Уэльс құрамасына басқа клубтардан гөрі көбірек ойыншы ұсынды. 2002 жылы серіктестік таратылды, ал Мэнли жеке клуб ретінде қайта құрылды. 2002 жылғы маусым «Солтүстік Бүркіттер» деген атпен өтті, бірақ бұл клубтың тағы бір атауы – «Мэнли Уорринга Си Иглз» еді. Маусымның ортасында «Бүркіттер» Госфордтағы ойындарды тоқтатты, себебі келушілер саны күрт азайды. Госфорд тұрғындары өздерінің жергілікті командасы құрылғанша күтуді жөн көрді. Бірлескен кәсіпорын 2001 жылғы маусым соңында тоқтап, Мэнли 2003 жылы NRL-ге ресми түрде қайта оралды.

Қайта тірілу

Бірлескен кәсіпорын құлдырап, Манли 2002 жылғы маусымда «Солтүстік бүркіт» лицензиясын сақтап қалды, ал 2003 жылғы маусымда «Манли Уорринга теңіз бүркіттері» ретінде жарысқа оралды. 2003 және 2004 жылдардағы маусымдар «Теңіз бүркіттері» жанкүйерлері үшін көп қуаныш әкелмеді. 2005 жылы клуб ойыншылар құрамын жақсартты және 1998 жылдан бері алғаш рет жартылай финалға өтті. Манли 2015 жылға дейін финалдан шықпады, ал қалған клубтардың бәрі 2004 жылдан бері кем дегенде бір рет финалға ілікпей қалды. 2004 жылғы 3 маусымда өткен футбол клубының мәжілісінде клуб мүшелері футбол клубын жекешелендіруге дауыс берді. Осы кезеңде Манли келесі он жылда ойынның жұлдыздарына айналған бірнеше ойыншыны ұсынды, олардың ішінде жергілікті тәрбиеленушілер Джейсон Кинг пен Энтони Уотмоф, сондай-ақ Вуллонгонгтан келген Стюарт ағайындылары – артқы қатардағы шабуылшы Гленн және жылдам, көп гол соғатын қорғаушы Брет болды.

2007 жылғы маусым

Манли 2007 жылғы тұрақты маусымды 2-орында (16 команданың ішінде) аяқтады, барлық маусым бойында тек алты матчта ғана жеңіліске ұшырады. "Ньюкасл" командасын 50:16 есебімен ойсырата жеңіп, ең үздік екі команданың қатарына енді. Маусым бойы олар "Мельбурн" (11-турда жеңген) командасынан кейін екінші орынға таласқан жалғыз клуб болды. Сидней футбол стадионында "Солтүстік Квинсленд" командасын 28:6 есебімен жеңгеннен кейін, Манли 15-ші финалда "Мельбурнға" қарсы ойнады, онда 30 қыркүйекте "Тельстра" стадионында "Мельбурннан" 34:8 есебімен жеңіліске ұшырады. Кейіннен "Мельбурн" жалақы төлемі шегін бұзғандықтан 2007 жылғы титулынан айырылды.

2008 жылғы маусым

Майкл Монаганның кеткенімен көптеген адамдар «Мэнлидің» 2007 жылғыдай бәсекеге қабілетті болатынына күмән келтірді, ал алғашқы 2 турдағы жеңілістер осы күмәнді растады. «Мэнли» тұрақты маусымды «Мельбурн» және «Кронулламен» тең бірінші орында аяқтады, бірақ ұпай айырмашылығы бойынша 2-орында қалды және 1997 жылдан бергі алғашқы кіші лига жеңісін алу мүмкіндігінен айырылды. Іріктеу финалдық ойынында «Мэнли» «Сент-Джорджпен» Бруквейлде кездесті. Бұл ойын клубтың аңызы Стив Мензистің Бруквейлдегі соңғы ойыны болды. Ол ойынды ерекше әдіспен – допты алға тепкілеп, өзі құлап, допқа соғылып, содан кейін жерге тигізіп гол соқты. Бір апта демалыс алғаннан кейін «Мэнли» тарих жасаған «Жаңа Зеландия Уорриорз» командасымен кездесті. «Мэнли» «Уорриорзды» 32:6 есебімен ойсырата жеңіп, өзінің әйгілі қорғаныс қабырғасын және шабуылдық шеберлігін көрсетті. Осы жеңіспен «Мэнли» 17-ші рет финалға өтті, онда 2007 жылғы шешуші матчтың қайта ойынында «Мельбурн Сторммен» ойнады. Бұл жолы «Мэнли Уорринга» үшін финал мүлдем басқаша өтті, олар «Мельбурнды» 40:0 есебімен (финалда қарсыласқа соққан ең көп ұпай) ойсырата жеңіп, 80 388 көрерменнің алдында жетінші чемпиондық атағын жеңді. Ойынның алғашқы голын Майкл Монаганның орнына келген, бұрын белгісіз болған Мэтт Баллин соқты. Ойын сонымен қатар қанат шегіндегі Майкл Робертсонның хет-тригімен (1951 жылғы SCG жартылай финалында «Батыс Сабърбсқа» қарсы Гордон Виллоуби 3 гол соққаннан бері «Мэнли» ойыншысы финалда 3 гол соққан алғашқы рет) және зейнетке шығатын легенда Стив Мензистің ойын соңына 10 минут қалғанда соққан голымен де ерекшеленді, ол жарақат алған Стив Матайдың орнына қайтадан алаңға шыққаннан кейін гол соқты. «Мэнлидің» шабуылшысы Брент Кайт 58-ші минутта әдемі гол соғып, көрсеткен күші үшін «Клайв Черчилль» медалімен марапатталды. Бұл регби лигасы тарихындағы ең үлкен есеппен жеңіс.

2009 жылғы маусым

2009 жылғы маусымға үш апта қалғанда Дес Хаслер және оның командасы Англияға сапар шекті, онда бұрынғы NRL чемпиондары ретінде Лидстегі Элланд Роуд стадионында 2009 жылғы Әлемдік клубтық кубок үшін Лидс Ринос командасымен кездеседі. 1987 жылы Виганға қарсы өткен Әлемдік клубтық кубок ойынында жеңіліс тапқаннан кейін (сол Manly командасында Хаслер жартылай қорғаушы болған), Sea Eagles бұл ойынды одан да жауапкершілікпен қабылдады және ойынға бір апта бұрын Лондонда Harlequins командасына қарсы жылыстыру ойынын қосты (Sea Eagles 34:26 есебімен жеңіске жетті). Бұл жылыстыру ойыны (Manly Әлемдік клубтық кубок алдында мұндай ойын өткізген алғашқы австралиялық команда болды) тиімді болды, нәтижесінде Manly Ринос командасын 28:20 есебімен жеңіп, Әлемдік клубтық кубокті ұтты. Манли Уорринганың маусымды ашу күні болған екі оқиғаның салдарынан 2009 жылғы маусым қиынға соқты. Екінші қанат шегіндегі Энтони Уотмофты оның қызына қатысты сыпайы емес әңгімелері үшін демеушісі ұрып-соқты. Кейін сол түні Брет Стюартқа пәтерінің сыртында 17 жасар қызға шабуыл жасады деген айып тағылды, ол кейіннен ақталды. Бұл оқиға "Төрт бұрыш" тергеуіне, "Сұмдық кодекс" ісіне әкелді. Стюарт 2010 жылдың қыркүйек айының соңында қазылар алдында ақталды, олар шешім қабылдауға 45 минут уақыт жұмсады. Манли Уорринга Стюартты оның іс-әрекеті үшін тиісті жазаламағаны үшін 100 000 доллар айыппұл төледі. Стюарт сол кезде қысқа мерзімге сотталды, ал 2010 жылдың наурыз айында одан да толыққанды сот басталды. Стюарттың қатысусыздығына байланысты Манли маусымның алғашқы төрт ойынында жеңіліске ұшырады және төртінші турдан кейін соңғы орынға түсті (осылайша 2000 жылы Мельбурннан бері маусымның алғашқы төрт матчында жеңіліс тапқан алғашқы чемпиондық команда болды), содан кейін Тайгерсқа қарсы 23:10 есебімен жеңіске жетті, онда Стюарт 2009 жылғы алғашқы ойынында үш гол соқты. Саутсқа қарсы екі голдан кейін жарақат алды. Стюарт 2009 жылы ауыр тізе жарақаты салдарынан алтыншы турдан кейін қайтадан 25-ші турда оралғанға дейін барлығы бес ойынға қатысты. Sea Eagles маусым соңында бесінші орынды иеленді және бірінші іріктеу ойынында Мельбурнның Этихад стадионында өткен бір жақты ойында болашақ чемпион Мельбурнға 40:12 есебімен жеңіліп қалды. Демалыс күндері болған басқа да қолайсыз нәтижелерге байланысты Манли чемпиондық жарыстан шығарылды. Бұл чемпиондық атақ та дауылдан айырылды.

Three weeks prior to the 2009 season, Des Hasler and his team travelled to England where as the reigning NRL premiers they would take on reigning Super League premiers the Leeds Rhinos in the 2009 World Club Challenge to be played at the Elland Road ground in Leeds. After having lost their previous World Club Challenge game to Wigan in 1987 (with Hasler the halfback in that Manly side), the Sea Eagles took this game much more seriously and included a warm up game against the Harlequins in London a week before the game (won 34 26 by the Sea Eagles). The warm up game (Manly were the first Australian side to actually play such a game before a WCC) proved effective as Manly went on to win the WCC 28–20 over the Rhinos. The 2009 season boded poorly as a result of two incidents on the day of Manly Warringah's season launch. Second rower Anthony Watmough was assaulted by a sponsor after allegedly making inappropriate comments to his daughter. Brett Stewart later that night was charged with the sexual assault of a 17 year old girl outside his apartment block, of which he was subsequently cleared, an incident which led to the damning Four Corners investigation, "Code of Silence". Stewart was cleared of the charge in late September 2010 by a jury which took 45 minutes to reach their decision. Manly Warringah paid a $100,000 fine for failing to adequately punish Stewart for his offence. Stewart faced a brief trial at the time, and a further, more comprehensive trial began in March 2010. As a result of Stewart's absence, Manly lost their first four games of the season, crashing to last place after round four (thus becoming the first defending premier since Melbourne in 2000 to lose their first four matches of a season), before finally achieving a 23–10 win against the Tigers in which Stewart scored three tries in his first match for 2009. A double against Souths followed, before injury struck. Stewart only played five games overall in 2009 following a serious knee injury suffered in round six, before returning in round 25. The Sea Eagles snared fifth place at the end of the season and lost the first qualifying final to eventual grand final winners Melbourne 40–12 in a one sided contest played at Melbourne's Etihad Stadium. Due to other unfavourable results occurring on the weekend, Manly were eliminated from the premiership race. This premiership was also stripped from the Storm.

2010 жылғы маусым

2010 жылы «Мэнли Уорринга» командасы маусымды көптеген жаңа ойыншылардан тұратын құраммен бастады, оның ішінде жас жартылайқорғаушы Киран Форан да болды. Маусымның алғашқы екі ойынында шамалы есебімен жеңілгеннен кейін, «Мэнли» үшінші ойында жеңіске жетті. «Ньюкасл», «Уорриорз» және «Шаркс» командаларымен өткен үш матчтан соң, маусым соңындағы сәтсіздік оларды турнир кестесінде сегізінші орынға түсірді. «Мэнли Уорринга» ойыншылары 2010 жылы ешқандай бұзушылыққа қатыспады және қоғамдық өмірге белсенді қатысу бағдарламасын іске қосты, оған мектептерде оқу және қайырымдылық қорларға қаражат жинау сияқты шаралар кірді. «Мэнлидің» маусымы мүмкіндігінше жаман басталды. Сидней футбол стадионында «Уэстс Тайгерз» командасына қарсы алғашқы тур ойынына дайындалып жатқанда, халықаралық қанат шегіндегі ойыншы Дэвид Уильямс иығына жарақат алып, ойыннан шығуға мәжбүр болды. Өкінішке орай, бұл жарақатқа хирургиялық араласу қажет болды, нәтижесінде Уильямс маусымның қалған бөлігінде алаңға шыға алмады. Жағдай одан әрі нашарлағанда, қорғаушы Брет Стюарт ойынның бірінші жартысында тізесіне жарақат алды, алдыңғы крест тәрізді байланысы жыртылды. Стюарттың жарақаттануы оны да маусымның қалған бөлігінен алаңдатып жіберді. Бұл Дес Хаслердің командасының ең қауіпті екі шабуылшысынан айырылғаннан кейін, маусым барысында қорғаныс шебін қайта құруға себеп болды. «Мэнли Уорринга» маусымның орта бөлігінде турнир кестесінің жоғары жағында болды және «Сент-Джордж Иллаварра Драгонз» және «Уэстс Тайгерз» командаларымен өткен әсерлі ойындар арқасында чемпиондыққа үміткер деп есептелді. Тұрақсыз форма, жарақаттар және дисквалификациялар турнир кестесінде күрт төмен түсуге әкелді, ал «Мэнли» 8-ші орынға орналасып, финалға қатысуға мүкіндік алды. Егер маусымның басында «Мельбурн Шторм» командасының жалақы төлеміне қатысты бұзушылықтары болмағанда, «Мэнли Уорринга» 2004 жылдан бері алғаш рет финалға қатыса алмайтын болар еді. 25-турда екінші қатардағы ойыншы Гленн Стюарт «Сидней Рустерс» командасының капитаны Брейт Анастаға жасаған жоғары соққысы үшін 4 матчқа дисквалификацияланды, ал 26-турда орталық шегіндегі ойыншы Стив Матай «Кантербери Банкстаун Булдогс» командасының қақпашысы Майкл Эннисті нокаутқа жіберген жоғары тәсілі үшін 7 матчқа дисквалификацияланды. 2010 жылғы маусым 28–0 есебімен аяқталды, бірақ «Мэнли Уорринга» ойынның соңғы 15 минутында да қарсыласа алды. Бұл ойынға «Мэнли» командасының 11 негізгі ойыншысы жарақат немесе дисквалификация салдарынан қатыса алмады, ал алаңға шыққандардың көпшілігі де жарақаттарын жасырып ойнады.

In 2010, Manly Warringah started the season with a team of many new faces, including young playmaker Kieran Foran. After narrowly losing their first two games of the season, Manly won their third, following three matches against Newcastle, the Warriors and the Sharks before a late season slump saw them settle for eighth position on the ladder. Manly Warringah players were not involved in any further violations in 2010, and embarked on an active program of community engagement, which included activities such as reading at schools and raising money for charities. Manly's season got off to the worst possible start. While warming up for the opening round game against the Wests Tigers at the Sydney Football Stadium, international winger David Williams injured his shoulder forcing him to withdraw from the game. Unfortunately the injury would require surgery which saw Williams ruled out for the remainder of the season. The situation then got worse when fullback Brett Stewart suffered a knee injury when he ruptured his Anterior cruciate ligament during the first half of the game. Stewart's injury would also rule him out for the remainder of the season. This would cause Des Hasler to re shuffle his backline over the course of the season after losing two of his teams most lethal attacking weapons. Manly Warringah spent much of the middle of the season near the top of the ladder and were earmarked as a possible premiership contender with impressive wins over the St. George Illawarra Dragons and the Wests Tigers. Inconsistent form, injuries and suspensions caused a dramatic slide down the ladder and Manly were lucky to settle on 8th and just make the finals. Had it not been for the Melbourne Storm salary cap breach earlier in the season, Manly Warringah would have missed the finals altogether for the first time since 2004. In round 25, ballplaying second rower Glenn Stewart was suspended for 4 matches for a high shot on Sydney Roosters captain Braith Anasta, and in round 26 centre Steve Matai was suspended for 7 matches for a high tackle that knocked out Canterbury Bankstown Bulldogs hooker Michael Ennis. Their 2010 season ended with a dismal 28–0 hammering from the eventual premiers St. George Illawarra, although Manly Warringah were still in the game with 15 minutes remaining. Manly went into this game with 11 of their first choice players out with either injury or suspension and many of those who did play were still carrying injuries.

2011 жылғы маусым

2010 жылғы маусымның соңында «Мэнли Уорринга» командасы Трент Ходкинсонды жоғалтты, ол 2011 жылғы маусымның басында «Булдогс» клубымен келісімшартқа отырды, сондай-ақ Джош Перри мен Бен Фаррар «Суперлигаға» кетті. «Мэнлидің» Квинсленд кубогының «Саншайн Кост Си Иглз» командасынан келген Дали Черри Эванс бірінші құрамға қосылды. «Мэнли Уорринга» 2011 жылғы маусымға атақты ойыншыларды шақырмады. Бұл олардың лигада 8-орынға түсуімен көрінді, бұл 2005 жылдан бергі ең нашар көрсеткіш. «Мэнли Уорринганың» 2011 жылғы маусымы Мельбурнда «Мельбурн Стормға» 18:6 есебімен жеңіліспен басталды. Брет Стюарт ойынға көп әсер етпеді, бірақ жарақат алмады. Осыдан кейін 2010 жылғы Гранд Финалдың жеңілген финалисі «Сидней Рустерс» командасымен 27:16 есебімен күтпеген жеңіс тіркелді, онда «Мэнли Уорринга» капитан Джейми Лион, Шейн Родни, Дин Уэйр және Гленн Стюарт жарақаттарына байланысты, сондай-ақ Джейсон Кинг пен Стив Матай дисквалификацияға байланысты қатыспады. «Рустерс» командасына қарсы матчта Брет Стюарт капитанның міндетін уақытша атқарушы болып тағайындалды. Бұл «Мэнли» тарихындағы ең құрметті жеңістердің бірі саналады және Киран Форан, Джейми Бухер, Уильям Хопоате және Вик Мауро сияқты жас ойыншылардың керемет ойынын көрсетті. Бұл Бруквейлде «Ньюкасл Найтс» командасын 26:12 есебімен жеңіске жеткізді, ал содан кейін «Саут Сидней Раббитос» командасынан 32:20 есебімен жеңіліс болды, бұл «Мэнлидің» «Блутонг» стадионындағы жеңіліссіз тізбегін аяқтады, барлық алдыңғы матчтарында жеңіске жеткен болатын. Энтони Уотмоу және Теренс Сеу Сеу клубтың «Тойота» стадионында «Кронуллаға» қарсы бесінші турдағы матчы алдындағы тәртіпсіздіктерге байланысты командадан шеттетілді. «Теңіз бүркіттері» екінші таймдың ортасында 13:0 есебімен жеңіліп жатқанда, Майкл Олдфилдтің соңғы сиренадағы әрекетімен қоса, 19 ұпай жинап, «Silvertails» командасына 19:13 есебімен жеңіс сыйлады. 2010 жылғы маусымда көптеген ойыншыларын жоғалтқанына қарамастан, «Теңіз бүркіттері» тұрақты маусымның соңында «Мельбурн Стормнан» кейін NRL турнир кестесінде екінші орында болды. Олар маусымда тек бес матчта жеңіліске ұшырады, барлығы түнгі ойындар болды. «Мэнли Уорринга» Бруквейл Овалдағы барлық матчтарында жеңіске жетті, бұл да «Бруквейл бекінісі» деген лақап атын алды. Бруквейлдегі соңғы матч «Мельбурн Стормға» қарсы «Топ оф Табл Клэш» болды. «Мэнли» бұл ойында 18:4 есебімен жеңіске жетті, бірақ Гленн Стюарт пен Адам Блэр арасындағы төбелес жеңіске көлеңке түсірді, бұл ойынға «Бруквейл шайқасы» деген лақап ат берді. Плей-оффтың ашылу ойынында «Мэнли Уорринга» Сидней футбол стадионында «Норт Квинсленд Каубойс» командасын 42:8 есебімен жеңді. Бірінші таймда көңіл көншітпейтін ойын көрсеткен «Мэнли» екінші таймда 42 ұпай жинап, жартылай финалға өтті. Бұл матчта олар «Брисбен Бронкос» командасын 26:14 есебімен жеңіп, 2011 жылғы NRL Гранд Финалына алғашқы команда болып шықты, онда олар өздерінің алғашқы чемпиондығы үшін күресіп жүрген «Жаңа Зеландия Уорриорс» командасына қарсы шықты. Сәтті маусым «Мэнли Уорринганың» сегізінші чемпиондығымен аяқталды, олар Гранд Финалда «Жаңа Зеландия Уорриорс» командасын 24:10 есебімен жеңді. Гленн Стюарт екінші таймда 34 tackle жасағаны және маңызды әрекеті үшін Клайв Черчилль медалімен марапатталды. Ол және ағасы Брет Стюарт бірдей Гранд Финалда әрекет жасаған алғашқы ағайындылар атанды. «Мэнли Уорринганың» төрт жылда екінші чемпиондығы оларды 21-ғасырда бірнеше чемпиондық жеңген екінші командаға айналдырды («Брисбен Бронкос» 2000 және 2006 жылдары). «Мэнли Уорринганың» чемпиондығынан алты апта өткен соң, клуб бас жаттықтырушы Дес Хаслерді 2013 жылы жаттықтырушылық қызметті бастаған «Булдогс» командасына жаттықтырушылар мен ойыншыларды тартуға тырысқаны үшін келісімшартты бұзғаны анықталғаннан кейін жұмыстан босатты. Бұл Джефф Тоувидің, мұрагерлік жоспарының бөлігі ретінде бас жаттықтырушы болып тағайындалуына әкелді, ол 2012 жылғы маусымның басынан бастап қызметін бастады.

At the end of the 2010 season Manly Warringah lost Trent Hodkinson who signed a deal with the Bulldogs from the start of the 2011 season, as well as Josh Perry and Ben Farrar to the Super League. Daly Cherry Evans, who came from Manly's Queensland Cup feeder club the Sunshine Coast Sea Eagles, was brought into first grade. Manly Warringah had not made any big name signings for the 2011 season. This showed up in its lowly 8th placing, its poorest performance in a season since 2005. Manly Warringah's 2011 season started with an 18–6 loss to the Melbourne Storm in Melbourne. Brett Stewart had minimal impact on the match but escaped injury free. This was followed with an upset 27–16 win over beaten 2010 Grand Finalists the Sydney Roosters, where Manly Warringah went into the match without its captain Jamie Lyon, Shane Rodney, Dean Whare and Glenn Stewart through injury and also Jason King and Steve Matai through suspension. Brett Stewart was appointed acting captain for the Roosters match. This is regarded as one of the most commendable wins in Manly's history and featured outstanding performances by its younger players including Kieran Foran, Jamie Buhrer, William Hopoate and Vic Mauro. This was followed up with a 26–12 win over the Newcastle Knights at Brookvale, before a 32–20 loss to the South Sydney Rabbitohs which ended Manly's unbeaten run at Bluetongue Stadium, having won all of its previous matches at the venue. Anthony Watmough and Terence Seu Seu were both stood down by the club for off field offences prior to its round five match against Cronulla at Toyota Stadium. The Sea Eagles were in trouble midway through the second half, down 13–0, before scoring 19 unanswered points, including a try after the siren by Michael Oldfield, to give the Silvertails a 19–13 victory. Despite losing many players from the 2010 season, the Sea Eagles found themselves sitting in second place on the NRL Ladder at the end of the regular season, behind the Melbourne Storm. They lost only five matches in the season, all being night matches. Manly Warringah won all of its matches at Brookvale Oval, again nicknamed "Brookie Fortress". The final game at Brookvale was a Top of the Table Clash against the Melbourne Storm. Manly won this game 18–4 but the win was overshadowed by a brawl between Glenn Stewart and Adam Blair, giving the game the nickname 'The Battle of Brookvale'. In their opening playoff game, Manly Warringah registered a 42–8 win over the North Queensland Cowboys at the Sydney Football Stadium. After a disappointing first half, Manly scored 42 unanswered points in the 2nd half, and progressed to the preliminary final. In this match, they defeated the Brisbane Broncos 26–14 to be the first team through to the 2011 NRL Grand Final, where they met the New Zealand Warriors who were vying for their first ever premiership. A season of success culminated in Manly Warringah winning its eighth premiership, defeating the New Zealand Warriors 24–10 in the Grand Final. Glenn Stewart was awarded the Clive Churchill Medal for his 34 tackles and a crucial try in the second half. He and brother Brett Stewart became the first brothers to score tries in the same Grand Final. Manly Warringah's second premiership in four years made them the second team (after the Brisbane Broncos in 2000 and 2006) to win more than one premiership in the 21st century. Six Weeks after Manly Warringah's premiership win, the club dismissed head coach Des Hasler after he was revealed to have breached his contract by trying to lure coaching staff and players to the Bulldogs where he was to have started coaching in 2013. This meant that Geoff Toovey, who was to take over as part of a succession plan, was immediately elevated to the role of head coach from the start of the 2012 season.

2012 жылғы маусым

Манли Уорринганың маусымға дайындық кезеңі жаңа бапкер Джефф Туви басшылығымен өткен алғашқы ойында Кронулладан 38:6 есебімен жеңіліспен басталды. Содан кейін 2012 жылғы Әлемдік клуб чемпионатында Лидс Риностан 26:12 есебімен жеңілді. "Си Иглз" командасының чемпиондық титулды қорғауы Оклендтегі "Эден Парк" стадионында Жаңа Зеландияның "Уорриорз" командасына қарсы өткен финалдық кездесудің қайталануымен басталды, олар 26:20 есебімен жеңіске жетті. Олар бұл тартысты жеңіске Уэстс Тайгерс клубымен өткен тағы бір тартысты ойында 22:18 есебімен қол жеткізді. Манли Уорринга 2012 жылғы маусымдағы алғашқы жеңілісін Кронулла Сазерленд Шаркс клубына 17:13 есебімен тапты, бұл үлкен сенсация болды, ал кейін Когарахта 2010 жылғы чемпион Сент-Джордж Иллаварра клубына 17:4 есебімен жеңілді. Манли Уорринга 2012 жылғы тұрақты маусымды турнир кестесінде 4-ші орында аяқтады. Плей-оффтың бірінші аптасында "Булдогс" клубынан жеңілгеннен кейін, Манли Солтүстік Квинсленд Каубойз клубын жеңіп, олардың маусымын аяқтады. Алайда, "Си Иглз" командасының маусымы келесі аптада болашақ чемпион Melbourne Storm клубынан жеңілгеннен кейін аяқталды.

2013 жылғы маусым

Жыл басында Оңтүстік Сидней және Сидней Роустерс есімді екі жаңа қарсыластың күрт өркендеуінен қапыстанып қалған «Манли» командасы маусымның көп бөлігін көзге түспей өткізді, төрттікке кіруді сенімді қамтамасыз етті, бірақ ең кіші жүлдеге жете алмады. Шындығында, маусымға қарай жарақат алған ойыншылардың саны артып, осы қартайған жауынгерлердің шаршап құлауы мүмкін деген болжамдар тарады. Әрине, маусым соңындағы бірнеше ауыр ойындар оларға сылтау іздеуге жеткілікті себептер берді, бірақ олардың орнына, қиындық артқан сайын «Теңіз бүркіттері» оған қарсы тұруға күш жинады. Олар маусым бойы төрттікке кіретін командалардың ешқайсысын жеңе алмағандықтан, 25-ші турда Мельбурнды 28:8 есебімен ойсырата жеңіп, финалға сәтті дайындалды. Маусым барысында көптеген қиындықтарға тап болғанына қарамастан – жарақаттардың ұзақ тізімінен бастап, кейде маңызды алаңдаушылық тудырған ASADA тергеуіне дейін – олар маусымның өркендеуімен дамып, өсті, бірақ соңғы қадамды жасамай, 26:18 есебімен Сидней Роустерс командасына жеңіліп, бас жүлдені ұтып ала алмады.

2014 жылғы маусым

Мани клубының жыл бойындағы бас жаңалықтарының көп бөлігі алаңнан тыс себептермен байланысты болды. Бұл жаңалықта танымал ойыншы Гленн Стюарттың 2015 жылы «Саутс» клубына қосылатыны және клубтың жалақы шегі оған ұсыныс жасауға мүмкіндік бермейтіні хабарланды. Солтүстік жағалау клубының он жылдық табысының көрсеткіші ретінде, финалдың екінші аптасында жеңіліске ұшырау ойыншылар мен жанкүйерлер үшін сәтсіздік саналар еді. Маусым соңындағы ойындың нашарлауы олардың кіші лигадағы көшбасшылық позициясын жоғалтуына, маңызды ойыншылардың қатарын дұрыс емес уақытта азайтуына және 2014 жылғы финалдық сериядан тікелей жеңіліспен шығарылуына себеп болды, тіпті олар топ екілікке кіргеніне қарамастан. Топ екілікке ие болғанына қарамастан, финалдың екінші аптасында жеңіліс «Sea Eagles» үшін қанағаттандырмас нәтиже болды, әсіресе 18-25 раундтар аралығында көшбасшылықты сақтап тұрған команда үшін. Олар маусым бойы сәттілікке ие болды, бірақ ол дұрыс емес уақытта оларды тастап кетті, «Мани» маусымын аяқтады және олардың сәттіліктерінің төмендеуін бейнеледі. Көптеген сұрақтар туындады: аға ойыншылардың қайсысы келісімшарттарының аяқталуына дейін немесе одан кейін де клубта қалады? Келесі бір-екі жылда бұл жаңа «Мани» командасы бола ма деген күмәндар болды, бірақ клуб өзінің екі жұлдызды жартылай қорғаушысын 2015 жылғы келісімдерінен кейін сақтап ала алса, болашақ жарқын болады.

2015 жылғы маусым

Мани соңғы он жылда көрсеткен тұрақтылығын сақтауға күш салды. Олар он жыл бойы қатарынан финалға өтіп келді, ал ең жақсы сегіздікке кірмесе, бұл сәтсіздік деп есептелер еді. Алайда, 2015 жылы Мани өздерінің жоғары стандарттарына жете алмады. Клуб қазіргі замандағы ең қиын маусымдардың бірін бастан кешірді: ең бағалы ойыншыларының келісім-шарттарына байланысты көп шу болды, жаттықтырушысы және клубтың аңызы Джефф Туви жұмыстан босатылды, сондай-ақ ойыншылардың көптеген жарақаттары болды. Команда чемпиондық дәуірден соңғы, бірақ сәтсіз ақыры финалға өтуге тырысты. 2015 жыл «Солтүстік жағалау» клубындағы құрамның жаңаруы ретінде есте қалады, олардың үстемдік дәуірі күрт құлдырады. Бұл Мани үшін құрамның жаңаруы болды, билік дәуірінің соңы келді. Олар Энтони Уотмог (Eels) және Гленн Стюарт (Rabbitohs) сияқты негізгі ойыншыларын жоғалтты және маусымның көп бөлігінде күресті. Содан кейін Киран Форан (Eels) және жаттықтырушы Джефф Туви де клубтан кетті. Дегенмен, Мани 2015 жылдың екінші жартысында жақсы өнер көрсетіп, 9-орынды иеленді, 17-турға дейін соңғы орында болғандықтан және клуб тарихындағы тұңғыш рет «ағаш қасық» алу қаупі төнгеннен кейін финалға өте алмады. Клубтың жағдайын жақсарту мақсатында Боб Фултон клубқа «консультант» ретінде қайта шақырылды, ол 2016 жылғы маусымға бірнеше ойыншыны тартуға көмектесті, соның ішінде Тест және Qld Origin форварды Нейт Майлз, Оңтүстік Сиднейдің чемпиондық лигасының орталық ойыншысы Дилан Уокер, сондай-ақ Жаңа Зеландияның халықаралық ойыншылары Льюис Браун және Мартин Таупау. Фултон 2011 жылғы чемпиондық лигасының жартылай қорғаушысы Дейли Черри Эвансты Голд-Кост Титанс клубымен келісімшартқа қол қойғаннан кейін клубта қалуға көндіруде де маңызды рөл атқарды. Сондай-ақ, 2016 жылы клубқа Квинслендтің «Ипсвич Джетс» командасынан перспективті голкипер Мэт Парселл және «Саутс» клубының 2014 жылғы чемпиондық лигасының голкипері Аписай Короизау қосылды. Жаңа ойыншылардың келуімен және 2015 жылы жас жергілікті тәрбиеленушілердің қатарына қосылуымен, оның ішінде мықты қорғаушы Джейк Трбоевич және оның жылдамдығымен ерекшеленетін інісі, фулбек/қарсыластың қапталында ойнайтын Том Трбоевич болашаққа үміт береді.

Manly struggled to maintain the previous consistency they produced over the past decade. They had made the finals every year for a decade, anything short of a top eight finish would have been seen a failure. With success comes high expectations and Manly certainly didn't hit their own lofty standards in 2015. The club endured one of its toughest seasons of the modern era with highly publicised contract sagas involving their biggest players, the sacking of their coach and club legend Geoff Toovey and a shocking run of injuries. The team had a late, but ultimately helpless last throw from a champion side to make the finals. 2015 will be forever remembered as the changing of the guard at the northern beaches club, when their era of dominance crashed dramatically back down to earth. It was a changing of the guard for Manly, a year where an era of dominance finally came to an end. They lost stalwarts Anthony Watmough (Eels) and Glenn Stewart (Rabbitohs) and struggled for a large chunk of the season. They then lost Kieran Foran (Eels) and coach Geoff Toovey. However, Manly had a strong back half of the 2015 season and ended up finishing 9th, only just missing the finals after being dead last going into Round 17 and in danger of earning the club's first ever wooden spoon. In a move seen to help turn the club's fortunes around, Bob Fulton was brought back to the club as a 'consultant' where he had a hand in the recruiting of a number of players for season 2016 such as Test and Qld Origin forward Nate Myles and South Sydney premiership centre Dylan Walker, as well as New Zealand internationals Lewis Brown and Martin Taupau. Fulton was also instrumental in convincing 2011 premiership halfback Daly Cherry Evans to remain at the club after initially signing with the Gold Coast Titans. Also joining the club in 2016 would be boom Queensland hooker Matt Parcell from the Ipswich Jets, as well as Souths 2014 premiership hooker Apisai Koroisau. With the new recruits, plus the emergence of younger local juniors in 2015 including tough tackling front row forward Jake Trbojevic and his younger brother, pacey fullback/winger Tom Trbojevic, the future looks promising.

2016 жылғы маусым

2015 жылғы маусымнан кейін Джефф Туви қызметтен босатылғаннан соң, «Мэнли» клубы бұрынғы австралиялық және Жаңа Оңтүстік Уэльс штатының жартылай ойыншысы Трент Барреттті жаңа бапкер ретінде шақырды. Ол NRL лигасының бас бапкері қызметін алғаш рет атқаратын еді. Командада жаңадан келген бәсекелес «Паррамата» клубына қосылған Киви жартылай ойыншысы Киран Форанның қызметі болмады, сондай-ақ екі жылдың ішінде екінші рет алдыңғы тізе буынынан жарақат алғаннан кейін босатылған, екі мәрте чемпион атанған «Мэнли» клубының қақпашысы Мэтт Баллин де болмады. Жергілікті тәрбиеленуші Клинт Гутерсон 2015 жылы клубпен келісімшартты ұзартқанмен, маусым аяқталғаннан кейін босатылып, ол да «Парраматаға» қосылды. Күтпеген жайт, Жаңа Зеландия құрамасының қақпашысы/орталық ойыншысы Пета Хику да клубтан кетіп, кейін «Пенритке» өтті. 2016 жылғы NRL маусымының алғашқы 9 турында, құрама ойыншылардың іріктеу кезеңіне дейін «Мэнли» клубының жарақаттары жалғасты. Брет Стюарт (жамбас бұлшық еті), Хорхе Тауфуа (жарылған жағалай сүйек), Дейли Черри Эванс (білезікке соққы) және Том Трбожевич (білезікке соққы) ұзақ мерзімді жарақаттарға ұшырады, бұл Трент Барреттті жиі уақытша құрамды жариялауға мәжбүр етті. Дегенмен, осы қиындықтарға қарамастан және клубтың өте қиын кестесіне қарамастан (алғашқы 9 турда 5 күндік үзіліс болды), олар қайтадан жеңіске жететін командаға айналатындарына үміттендірді, ақырында тұрақты маусымды 13-орында аяқтады және сегіз жеңіске қол жеткізді. 27 сәуірде ұзақ жылдар бойы клуб капитаны болған Джейми Лион 2016 жылғы маусым соңында карьерасын аяқтайтынын хабарлады. Лион, клубтың 2011 жылғы чемпиондық капитаны және 2008 жылғы чемпиондық команданың мүшесі, «Мэнли» клубы үшін 1000-нан астам ұпай жинаған төрт ойыншының бірі (Грэм Иди, Боб Батти және Мэтью Риджпен бірге).

2017 жылғы маусым

2016 жылғы қырғи қабақ соққан «Манли Уорринга Теңіз бүркіті» маусымынан кейін, команда 6-шы орынды алып, 2017 жылғы NRL финалдық турниріне қатысты, бірақ алғашқы аптада «Пенритке» есе жіберді. Маусым соңындағы марапаттау кешінде Дэли Черри Эванс үздік ойыншы атанды және «Рой мен Булл» жүлдесін жеңіп алды.

2018 жылғы маусым

Алғашқы екі турдан кейін Manly клубы NRL бас директорының бір ережені түсіндірудегі назарсыз өзгерісіне байланысты соңғы бес жылда жалақы шегін жеңіл бұзғаны үшін кінәлі деп танылды. NRL клубка 750 000 доллар айыппұл салды (250 мыңы шартты түрде тоқтатылды) және 2018 және 2019 жылғы маусымдар үшін жалақы шегін 330 000 долларға төмендетті. Manly ешбір ойыншыға NRL-ге хабарлаған сомадан артық төлемеген, бірақ үшінші тараптан түскен төлемдерді табу бойынша "бар күшімен тырысу" деген сөз тіркесінің анықтамасы NRL бас директоры тарапынан күрт өзгертіліп, енді "темірдей кепілдік" деген мағынаны білдірді. Шамамен миллионға жуық деректерді зерттеу және барлық қатысты электрондық құрылғыларды тексеру нәтижесінде ойыншыларға жасалған барлық төлемдер туралы NRL-ге дұрыс және нақты хабарланғаны анықталды. NRL-дің жалақы аудиторлары Manly ойыншыларына төленген барлық төлемдерді дұрыс және талаптарға сай деп растады. 2018 жылғы маусымды Manly алаңда және одан тыс жерде қиын жылдардан кейін турнир кестесінде 15-орында аяқтады, бұл "ағаш қасық" иегері Parramatta-дан бір саты жоғары. Маусым бойына Барретттің бапкерлігіне қатысты ірі даулар мен наразылықтар туралы әңгімелер тарады. 2018 жылдың қазан айында екі рет чемпионат жеңімпазы болған бапкер Дес Хаслер Manly клубына қайта оралатыны жарияланды.

2019 жылғы маусым

2019 жылғы NRL маусымы басталар алдында көптеген адамдар Манлидің топ-8-ден тыс қалып, турнир кестесінің төменгі жағында күресетінін болжады. Алайда, маусым барысында Манли көптеген сарапшыларды таң қалдырып, тұрақты маусымның басым бөлігін топ-8-де өткізді. Оның ішінде клуб AAMI паркінде Мельбурнды алтын голмен 11–10 есебімен жеңіп, жыл бойы басқа да чемпиондыққа үміткер Канберраны екі рет тізе бүктірді. Манли Уорринга әрі қарай 6-шы орын алып, плей-оффқа қатысуға мүмкіндік алды. Манли плей-офф сериясының екінші аптасына жетті, бірақ ANZ стадионындағы жою кезеңінде Оңтүстік Сиднейден 34–26 есебімен жеңілді.

2020 жылғы маусым

Манли Уорринга 2019 жылы жақсы өнер көрсеткеннен кейін 2020 жылғы NRL маусымына премьерлікке үміткерлердің бірі ретінде кірді. Команда алғашқы алты ойынының төртеуінде жеңіске жетіп, жақсы старт алды. Бірақ, жұлдыз ойыншы Том Трбожевичтің ауыр жарақаты маусымын қиындатты, нәтижесінде Манли қалған он төрт ойынының тек үшеуінде ғана жеңіске жетіп, 13-орынға түсіп, финалдық турнирге қатыса алмады.

2021 жылғы маусым

Манли 2021 жылғы NRL маусымын сәтті бастамады, алғашқы төрт турда жеңіліске ұшырады. Бруквейл Овалда өткен Пениритпен ойын, олар 46:6 есебімен жеңілген болатын, клуб тарихындағы осы аренадағы ең ірі жеңіліс болды. Бірақ маусым олар үшін өзгерді, 16-турда Манли клуб тарихындағы ең үлкен жеңісін тіркеп, Батыс Сидней стадионында Кантербериді 66:0 есебімен жеңді. Тұрақты маусымның соңында Манли топ-4-ке кіріп, 4-орынды иеленді. Тұрақты маусымда Манли үшін ең көп ұпай жинаған ойыншылар: Том Трбоевич – 25 ұпай, Джейсон Сааб – 23 ұпай, Рубен Гаррик – 21 ұпай. Рубен Гаррик регби лигасының тұрақты маусымында 300-ден астам ұпай жинаған алғашқы ойыншы болды. Ол сондай-ақ, регби лигасы тарихында бір Премьер-лига маусымында 20 әрекет және 100 гол соққан алғашқы ойыншы атанды. Финалдың бірінші аптасында Мельбурнға жеңілгеннен кейін, клуб финалдың екінші аптасында Сидней Ростерстерстерді 42:6 есебімен жеңіп, жол таныды. Алдын ала финалда клуб финалға өте алмады, Оңтүстік Сиднейден 36:16 есебімен жеңіліс тапты.

2022 жылғы маусым

Манли Уорринга 2021 жылы жақсы өнер көрсеткеннен кейін 2022 жылғы NRL маусымына премьерлікке үміткерлердің бірі ретінде қадам басты. Алайда, клуб 2022 жылғы NRL маусымын сәтті бастамады, алғашқы екі турында жеңіліске ұшырады, бірақ кейін бес ойында жеңіске жетті. 11-ші турда жұлдыз ойыншы Том Трбоевичтің қайта жарақат алуы олардың маусымын қайтадан қиындатты. Манли қалған он үш ойынының тек төртеуінде ғана жеңіп, 11-орынды иеленіп, плей-оффқа ілікпеді. Маусым одан әрі Сидней Роустерс клубына қарсы 20-турда жеті ойыншының клубтың "мақтан тұтатын" жейдесін киюден бас тартуына байланысты туындаған жағдаймен ушықты, бұл "Теңіз бүркіттері" үшін жылдың аяғына дейін апатты жағдайға әкеп соқты. 13 қазанда клуб бас жаттықтырушы Дес Хаслермен келісімді тоқтату туралы шешім қабылдады.

2023 жылғы маусым

Жаңа бас бапкер Энтони Сейбольд басшылығымен клуб алғашқы жеті ойында төрт жеңіс және бір тең түсті, нәтижесінде турнир кестесінде 4-ші орынға шықты. Бірақ 8-ші турдан бастап 20-шы турға дейін «Манли» тек үш ойында жеңіске жетті. Қалған жеті матчтың төртеуінде жеңіс тойлады, бірақ көңіл көншітпейтін 12-ші орында аяқтады.

Эмблема және түстер

Команда 1947 жылдан бері ресми түрде "Manly Warringah Sea Eagles" деп танылады. NSWRL-ге қосылғаннан кейін, Manly қоңыр және ақ түстерді қабылдады. Manly өз эмблемасы ретінде Сидней жағалауының тума құсы – теңіз бүркітін таңдады. Клубтың алғашқы жейдесі қоңыр түсті болды, ал алдында үлкен ақ "V" әрпі бейнеленген. Manly 1950 жылдардың басында "MW" белгісі пайда болған алғашқы командалардың бірі болды. "Теңіз бүркіті" 1950 жылдардың ортасынан бастап барлық жейделерде пайда болды. Жылдар бойы теңіз бүркітінің логотипі әртүрлі нұсқаларда кездесті. 1980 жылдардан бастап Manly, жаңа жарыс құрылғанға дейін, ең табысты жылдары деп есептелетін, ең танымал логотиптерін пайдаланды. Ұлттық регби лигасымен бірге, жаңа жарыс аясында Manly 1998 жылы логотипін өзгертті. Онда клубтың сол кездегі негізгі демеушісі – Pepsi компаниясымен байланысын көрсететін қоңыр, ақ, сары және көк түстер басым болды. Алайда, 2000 жылы Солтүстік Сидней аюларымен сәтсіз бірігу салдарынан бұл логотип ұзаққа соқпады, оның орнына "Northern Eagles" атауы қолданылды. 2003 жылы клубқа қайта оралғаннан кейін, Manly бұрынғы логотипке қайта оралуды жөн көрді, бірақ теңіз бүркітіне көбірек назар аудару және клуб атына Warringah-ты қосу үшін сәл жаңартылды. Олар сондай-ақ бастапқы түстеріне оралды, бірақ 1947 жылдан бастау алатын тамырларын көрсететін қоңыр және ақ түстердің қараңғырақ нұсқаларын қолданды. 2023 жылдың қазанында Manly жаңа, заманауи стильдегі жаңа имиджін және эмблемасын таныстырды, сонымен қатар клубтың бай тарихына құрмет көрсетті. Жаңа логотип дәстүрлі қоңыр және ақ түстерді, сондай-ақ өткен Manly эмблемаларының элементтерін, 1978 жылдан бері Sea Eagles қолданып келе жатқан дөңгелек мотивті сақтап қалды, бірақ егжей-тегжейсіз теңіз бүркітінің басына назар аударды.

Ер адамдық лигалар клубы

Manly Warringah Rugby Leagues Club (Manly Leagues деп аталады) – Сиднейдің солтүстік жағалауындағы маңызды клубтардың бірі. Лигтер клубы 2022 жылы біріктірілген Manly Leagues брендіне Ди Уай боулинг клубын қосты. Manly Leagues клубы әрқашан Manly Warringah Sea Eagles командасымен тығыз байланыста болды. Клубтың мақсаты жергілікті аймақтағы регби лигасын қолдау, ал Sea Eagles командасының жарқын тарихы осы қолдаудың нәтижесін көрсетеді.

Стадион

Манли Уоррингаға жарысқа қатысуға рұқсат берілген кезде, сол кездегі Манли кеңесі клубқа Манли Овалын өз алаңы ретінде пайдалануға рұқсат бермеді. Кеңес сол кезде регби одағын жақтады және бәсекелес түрдің аймаққа таралуын тоқтатуға тырысты. Осы себепті клуб матчтарды қабылдау үшін Бруквейл көрме алаңын (қазір Бруквейл Овалы деп аталады) иеленуге шешім қабылдады, бұл жерді иеленген Уорринга кеңесі бұл шешімді қолдады. Бруквейл Овалы (ресми атауы – 4 Pines Park) – 23 000 орындық тікбұрышты стадион, ол 1947 жылдан бері Sea Eagles командасының үйі. Соңғы рет 2022 жылы Боб Фултон трибунасы ашылғанда жаңартылды. Қазіргі таңда алаңда төрт трибуна бар, олардың ең үлкені және батыс жағында орналасқаны – Джейн Три Стенд. Кен Артурсон трибунасы оңтүстік-батыс бұрышында орналасқан және ол Манли, NSWRL және ARL ұйымдарында ұзақ жылдар қызмет еткен әкімшінің құрметіне аталған. Лионс-Мензис трибунасы оңтүстік жағында орналасқан және ол Манлидің көрнекті ойыншылары Стив Мензис пен Клифф Лионстың есімдерімен аталады. Бруквейл Овалының солтүстік жағындағы жаңа 3000 орындық Боб Фултон трибунасы клубтың оқу-жаттығу орталығын қамтиды. Алаңның шығыс жағында шөптік төбе орналасқан, сонымен қатар жарықтандыру және үлкен экран да бар. Бруквейл Овалы көптеген қарсыластар командалары үшін қиын алаң ретінде танымал, сондықтан ол «Фортец Бруквейл» деген лақап атын алды. Алаңдағы рекордтық көрермен саны – 1986 жылғы маусымның соңғы турындағы дәстүрлі қарсылас Паррамата Иелс командасына қарсы өткен матчтағы 27 655 адам. 1947 жылы клуб ойынға қатыса бастағаннан бері алаңты 6 миллионнан астам көрермен тамашалады. NRL командалары пайдаланатын тұрақты алаңдардың ішінде Бруквейл Овалы 720 матчпен екінші орында тұр (2023 жылғы қазан айының мәліметі бойынша), Leichhardt Oval-дан кейін қалады. Бруквейлде үй матчтарын өткізумен қатар, Манли Брисбендегі Magic Round аясында Ланг Паркте Брисбен Бронкос командасына қарсы да үй матчын өткізеді.

Әкімшілік және нысандар

2022 жылдың наурыз айында бұрын "Отбасылық төбе" деп аталған овалдың батыс жағында Үздіктер орталығы ашылды. Клуб барлық жаттығу және әкімшілік қызметін осы жаңа 4 қабатты ғимаратқа көшірді. Орталықта шамамен 3000 орындық және матч күні пайдалануға арналған премиум қонақжайлылық кеңістіктері де бар. Үздіктер орталығында киім ауыстыру бөлмелері, бассейндер, спорт залы, жаттығу және медициналық кабинеттер, сондай-ақ қызметкерлерге арналған әкімшілік кеңселер орналасқан. 2022 жылғы NRL маусымының 3-турында Манли жаңартылған Бруквейл Овалда алғашқы ойынын өткізіп, Кентербери Банктаунды 13:12 есебімен жеңді.

Жергілікті су жиналатын аймақ

Теңіз бүркіттерінің ықпамды аймағы Сиднейдің Солтүстік жағалауларынан басталып, кең және тығыз қоныстанған аумақты қамтиды, бірақ бұрын Солтүстік Сидней аюларының орналасқан жері болған Солтүстік және Төменгі Солтүстік жағалау аймақтарынан да жанкүйерлерді тартады. Жергілікті регби лигасы клубтары біріккен Манли Уорринга/Солтүстік Сидней аудандық регби лигасы жарысында өнер көрсетеді. Тарихи тұрғыдан алғанда, Манлидің бірінші команда құрамында өнер көрсеткен жергілікті жасөспірімдердің бай тарихы бар, оның ішінде бұрынғы Австралия, штат және клуб капитандығын атқарған Макс Крилих және Джефф Тоуви. Басқа да танымал жергілікті тәрбиеленушілердің қатарында 4 мәрте Премьер-лига жеңімпаздары Иан Мартин мен Терри Рэндалл, ал 2 мәрте Премьер-лига жеңімпаздары Стивен Мензис пен Энтони Уотмог бар.

Солтүстік Сидней аюлары

2000 жылдан 2002 жылға дейін «Солтүстік бүркіттері» атты бірлескен кәсіпорны құрылғанға дейін, «Манли Уорринга Си Иглз» және негізделген «Солтүстік Сидней Биарз» клубтары арасындағы бәсекелестік регби лигасының ең қаһарлыларының бірі саналды. «Манли» клубы 1947 жылы чемпионатқа қабылданды, ал сол кезде «Солтүстік Сидней» «Манлиде» команда құруды ынталандырған басты жақтаушылардың бірі болды. «Манлидің» алғашқы маусымында команданың көп бөлігі бұрынғы «Нортс» ойыншыларынан тұрды, оның ішінде капитан Макс Уайтхед, ол 1943 жылы «Ньютауннан» жеңілген «Солтүстік Сидней» үшін ойнаған. Екі команда арасындағы шиеленіс келесі екі онжылдық бойы жалғасты, себебі ойыншылар екі клуб арасында ауысып тұрды. Ең ірі ауысу 1971 жылы болды, солтүстік клубының өмірлік мүшесі және ойынның ең үздік қанат ойыншыларының бірі Кен Ирвин «Манлиге» қосылды. «Манли» және «Солтүстік Сидней» клубтарының бұрынғы ойыншысы Фил Блейк бәсекелестік туралы: «Бұл, әрине, ойнауға асыққан ойын еді. Стадион әрқашан толы болатын және бұл әрқашан керемет кеш болатын» деді. 2016 жылы «Солтүстік Сидней» және «Манли» Кантербери кубогында өзара соңғы ресми ойын өткізді, онда «Аюлар» 32:18 есебімен жеңіске жетті. «Теңіз бүркіттері» өздерінің екінші лигалық командаларын «Блэктаун Уоркерс» командаларымен біріктіріп, «Блэктаун Уоркерс Си Иглз» клубын құратынын жариялады. 2017 жылға дейін екі клуб арасындағы жалғыз ресми жарыстар – «Берз» және «Си Иглз» командалары арасындағы «Гаррольд Мэтьюс кубогы», «СГ Болл кубогы» және «Джерси Флег кубогы» турнирлері.

Параматта бұғылары

Мэнли Уорринга мен Паррамата арасында 1970 жылдары басталған қатал бәсекелестік қалыптасты. Олар 1976 жылы NSWRFL Grand Final-де кездесті, онда Мэнли Паррамата клубының тұңғыш премьерлік титулын жеңіп алуына кедерес жасады. Алайда, Паррамата 1982 және 1983 жылдары Мэнлиге қарсы өткен Grand Final ойындарында жеңіске жетті. 1983 жылғы финалдан бері Мэнли мен Паррамата тек бір ғана финалдық ойында кездесті, ол 2005 жылы өтті. Паррамата кіші премьер атанды, ал Мэнли 8-орында қалды. Паррамата 46–22 есебімен жеңіске жетті. 2003 жылдың 18 мамырында Паррамата мен Мэнли NRL тарихындағы алғашқы «алтын гол» ойынын өткізді. Мэнли Бен Уокердің айып соққысының арқасында Бруквейл Овалда 36–34 есебімен жеңіске жетті. 2018 жылғы NRL маусымының 2-турында Паррамата Мэнлиден ең ауыр жеңіліске ұшырады. Ойын 40 градусқа жуық температурада өтті, Мэнли 54–0 есебімен жеңіске жетті. 2019 жылғы NRL маусымында Паррамата 25-турында Мэнлиді жеңіп, турнир кестесіндегі Мэнлидің 5-орынын иеленді, содан кейін жою кезеңінде Брисбенді 58–0 есебімен ұтты. Бұл жеңіс қазіргі уақытта финалдық ойындар тарихындағы ең ірі жеңіс болып саналады. 2022 жылғы NRL маусымының 11-турында Мэнли екінші таймда Парраматадан 10 ұпайға басымдық танытты, бірақ Паррамата екі рет көзге түсіп, есепті теңестірді – 20–20. Паррамата ойыншысы Митчелл Мозес қақпаға соққы жасап, 22–20 есебімен жеңіске жетті. 2022 жылғы NRL маусымының 21-турында екі команда Бруквейл Овалда кездесті, онда Мэнли финалға өту үшін Парраматаны жеңуге тиіс болды. Паррамата ойынды 36–20 есебімен жеңіп алды, ал сынға ұшыраған Якоб Артур Паррамата үшін екі нәтижелі пас берді, бұл Мэнлидің финалға үмітін тоқтатты.

Мельбурн даулы

Бұл қазіргі замандағы ең қатысты бәсекелестіктердің бірі саналды, және екі клуб 2007 және 2008 жылғы ірі финалда кездесті. 2008 жылғы ірі финалда «Си-Эйглз» командасы «Мельбурн Стормды» 80 388 көрерменнің алдында «ANZ» стадионында 40:0 есебімен жеңіп алды. Осы ойында «Мэнли» сегіз рет жүгіріп, Австралия тарихындағы регби лигасының ең үлкен ірі финал айырмашылығын көрсетті. Бұл «Мэнлидің» жетінші чемпиондық титулы болды. «Мэнли» 2011 жылы чемпионатты жеңіп алғаннан кейін, екі команда да 2012 жылы Мельбурндағы жартылай финалда күш сынасты. «Мельбурн» «Мэнлиді» 40:12 есебімен жеңіп, екі жыл қатарынан жеңімпаз болу мүмкіндігін жойды. «Мельбурн» кейіннен клубтың жүйелі түрде еңбекақы төлеу ережесін бұзғаны анықталғаннан кейін 2007 және 2009 жылғы чемпиондық атақтарынан айырылып, екінші ресми чемпионатын жеңіп алды. Тоғыз жыл бойы финалда бір-бірімен ойнамағаннан кейін, «Мэнли» және «Мельбурн» 2021 жылғы NRL финал сериясының бірінші аптасында кездесті, онда «Мельбурн» «Sunshine Coast» стадионында 40:12 есебімен жеңіске жетті.

Батыс қала маңы

Манли Уорринганың 1970 жылдары басталып, 1980 жылдардың басына дейін жалғасқан Батыс Сиббс клубымен қатал қарсыластығы болды. Бұл қарсыластық "Фиброс пен Сильвертэйлс" деп аталды. Бұрынғы Вестс жаттықтырушысы, қазіргі танымал лига жазушысы Рой Мастерс осы әйгілі ұранның авторы. Екі клубтың премьерлік үшін күресі де осы қарсыластықты қыздырды. 1978 жылы Батыс Сиббс кіші премьерлік турнирін жеңіп алғанмен, 1978 жылғы премьерлік титулын Манли жеңіп алды, жартылай финалда Вестс клубын жеңді.

Бас-басты есептер

Қарсылас Ойнаған Жеңген Тең Ойнаған Жеңілген Жеңіс % Дельфиндер 2 1 0 0 100 Акулалар 98 68 2 28 69.39 Ұрысшылар 40 27 0 13 67.50 Әтештер 140 87 2 51 62.14 Рейдерлер 63 39 1 23 61.90 Жолбарыстар 36 22 0 14 61.11 Елтістер 150 89 4 57 59.33 Рыцарьдар 59 35 1 23 59.32 Каубоилар 35 20 0 15 57.14 Пантералар 95 52 1 42 54.74 Титандар 26 14 0 12 53.85 Бульдогтар 137 73 5 59 53.28 Қояндар 150 78 0 72 52.00 Бронкостар 50 24 1 25 48.00 Дауылдар 44 17 1 26 38.63 Аждахалар 34 12 0 22 35.29