Кіріспе

Мононгахела ұлттық орманы – АҚШ-тың Батыс Вирджиния штатының шығысындағы Аллегейни тауларында орналасқан ұлттық орман. Ол Потомак таулы аймағының көп бөлігін және 10 округтің бөліктерін қамтитын жарияланған шекарадағы федералды басқарудағы жерді қорғайды. Мононгахела ұлттық орманы Аллегейни фронты және Аппалачи тауларының жотасы мен аңғарының батыс бөлігі сияқты негізгі жер бедері нысандарын қамтиды. Орман шекарасында штаттың ең биік тау шыңдары орналасқан, оның ішінде ең биігі – Спраус Ноб (4 863 фут). Спраус Ноб сонымен қатар Аллегей тауларының ең биік нүктесі болып табылады. Орман ішінде шамамен 75 түрлі ағаш кездеседі. Ағаштардың көбісі екінші буын ормандар, 20-ғасырдың басында кеңінен кесілгеннен кейін қайта өскен. Орман үшін маңызды түрлерге қызыл шырша (Picea rubens), бальзам шыршасы (Abies balsamea) және тау күлі (Sorbus americana) жатады. Мононгахела ұлттық орманы сегіз АҚШ жабайы табиғат аймақтарын және бірнеше арнайы қолданыс аймақтарын қамтиды, оның ішінде Спраус Ноб – Сенека Рокс ұлттық демалыс аймағы бар.

Тарих

Мононгахела ұлттық орманы 1911 жылы Уикс заңы қабылданғаннан кейін құрылды. Бұл заң 19 ғасырдың соңы мен 20 ғасырдың басында шығыс ормандарын кең көлемде кесуден кейін, ұзақ мерзімді су қорғау және табиғи ресурстарды басқару мақсатында жерді сатып алуға рұқсат берді. 1915 жылы орманды құру үшін жерлер сатып алынды, ол "Мононгахела сатып алынуы" деп аталды, ал 1920 жылдың 28 сәуірінде ол "Мононгахела ұлттық орманы" атанды. 1924 жылдың соңына қарай Мононгахела ұлттық орманы белгілі бір аумаққа толық иелік етті. Ақ құйрықты еліктер Мононгахела ұлттық орманынан ешқашан толығымен жойылған жоқ, бірақ 1890 жылдардан 1920 жылдарға дейін олардың саны айтарлықтай азайды. 1930 жылдың қаңтарында Мичиганнан әкелінген сегіз елік Парсонс маңындағы орманға босатылды. 1937 жылдан 1939 жылға дейін орманның Flatrock Roaring Plains аймағында барлығы 17 елік босатылды. Бұл босатылымдар Шығыс Батыс Вирджиниядағы дені сау өсіп-өндірілетін еліктер популяциясын қайта жаңартуға негіз болды. (1940 жылдардың ортасына қарай, аймақта еліктер сонша көп болды, егіншілер егістіктерін түнде күзетуге мәжбүр болды.) 1943 және 1944 жылдары Батыс Вирджиния маневрлік айманының бөлігі ретінде АҚШ армиясы Мононгахела ұлттық орманының бөлігін артиллерия мен миномет полигоны және маневрлік аймақ ретінде пайдаланды, содан кейін әскерлер Еуропаға Екінші дүниежүзілік соғыста соғысу үшін жіберілді. Жақсылап оқу үшін атылған артиллерия және миномет снарядтары бүгін де осы аймақта кездеседі. Сенека таулары және басқа да аймақтың жартастары шабуылдық альпинизмді үйрету үшін де пайдаланылды. Бұл Армияның жалғыз төмен биіктіктегі альпинизм мектебі болды. 1912 жылы штатта жойылған деп есептелген балықшы (Pekania pennanti) 1969 жылдың қысында қайтадан орманда қоныстандырылды. Ол кезде 23 балықшы Нью-Гэмпширден Мононгахела ұлттық орманының шегіндегі екі жерге (Такер округіндегі Қанаан тауы және Покахонтас округіндегі Кранберри Глэйдс) көшірілді. 1980 жылы және 2005 жылы Мононгахела ұлттық орманы жыл сайынғы контрмәдениеттік "Күсіреген жаңбыр" жиынына қонақ етті. 1993 жылы Гаули рейнджерлік ауданындағы Крейг Рун Ист Форк Рокшелтері және Лорел Рун Рокшелтері Ұлттық тарихи орындар тізіміне енгізілді.

Коммерциялық ресурстар

Орман басқармасы аралас жастағы орманды жауапты басқаруға бағытталған жануарлар дүниесі мен ағаш шаруашылығы бағдарламаларын жүргізеді. Орманның жалпы ауданының 81 пайызы 60 жылдан астам жасқа ие, жабық қалыпты орманды құрайды. Мононгахела ұлттық орман аймағында ағаш өңдеу және жануарларға тамақ ретінде ең құнды ағаш түрлері – қара жиде және емен. Орманның коммерциялық ағаш сату бағдарламасы бойынша жылына орташа есеппен 30 мың тақта фут (мбф) ағаш сатылады, оның жылдық орташа құны 7,5 миллион долларды құрайды. Ағаш кесудің әртүрлі тәсілдері қолданылады, жеке ағаштарды кесуден бастап, белгілі бір көлемдегі алаңдарды толық кесуге дейін. Жаңа ағаш қорын қалыптастыруға арналған кесу (толық кесу немесе басқа да өңдеу шаралары) орманның жалпы ауданынан шамамен жыл сайын өтеді. Мононгахела ұлттық орман аймағында көмір, газ, әк тас және құм-қиыршық тас сияқты минералдық ресурстар кездеседі. Қой және ірі қара мал жайылымы шамамен ауданда жүзеге асырылады. Ағаш, жайылым, жер пайдалану, минералдық ресурстар және демалыс қызметтерінен түскен кірістер 1992 және 1996 қаржы жылдары аралығында жылына орташа есеппен 4,840,466 долларды құрады, оның 25 пайызы (жыл сайын орташа есеппен 1,210,116 доллар) Мононгахела ұлттық орман аймағына кіретін округтерге қайтарылды. Бұл қаражат жергілікті мектептер мен жолдарды жақсартуға жұмсалады. Қалған 75 пайызы жыл сайын АҚШ қазынасына қайтарылады.

Басқа дереккөздер

McKim, C. R. (1970), Мононгахела ұлттық орманының тарихы, жарияланбаған қолжазба, Мононгахела ұлттық орман кеңсесінде қолжетімді, Элькинс, Батыс Вирджиния. de Hart, Allen және Bruce Sundquist (2006), Monongahela National Forest Hiking Guide, 8-ші басылым, Батыс Вирджинияның таулы аймақтарын қорғау ұйымы, Чарльстон, Батыс Вирджиния. Берман, Джиллиан Мейс, Мелисса Конли Спенсер, Барбара Дж. Хоу және Шарлин Латтеа (1992), Мононгахела ұлттық орманы: 1915–1990, Моргантаун, Батыс Вирджиния: WVU қоғамдық тарих бағдарламасы; АҚШ Орман шаруашылығы қызметі үшін: Мононгахела ұлттық орманы. (1992 жылғы наурыз) ДеМео, Том және Джули Конканнон (1996), "Мон туралы: Батыс Вирджинияның ұлттық орман бейнесі мен мәні", Inner Voice, 8-том, 1-шы шығарылым, қаңтар-ақпан. Вайцман, Сидни (1977), Мононгахела тәжірибесінен алынған сабақтар, USDA, Орман шаруашылығы қызметі, желтоқсан. Бұл мақалада бастапқыда АҚШ үкіметінің жарияланымдары мен веб-сайттарынан алынған және жалпыға қолжетімді ақпарат бар.