Кіріспе
Джон Чарльз Роу (8 желтоқсан 1856 - 25 сәуір 1911) – американдық бейсболшы, менеджер және команда иесі (1856–1911). Ол 1877 жылдан 1898 жылға дейін кәсіби бейсболшы ретінде, шортстоп (657 ойын), қақпашы (298 ойын) және аутфилдер (103 ойын) позицияларында төрт үлкен лига клубында ойнады. Оның ең ұзақ өнер көрсету кезеңі Ұлттық лигада «Буффало Бисонс» (1879–1885) және «Детройт Вулверинс» (1886–1888) командаларында болды. 1890 жылы ол «Ойыншылар лигасының» «Буффало Бисонс» командасының ойыншы-менеджері және бір бөлігінің иесі болды, ал 1896 жылдан 1898 жылға дейін «Буффало Бисонс» (Шығыс лигасы) командасын басқарды. Роу 1044 үлкен лига ойынында ойнап, .286 соққылау орташасы және .392 соққылау көрсеткішіне ие болды, сондай-ақ 764 ұпай, 1256 соққы, 202 қос, 88 үштік, 28 хоум-ран және 644 RBI жинады. Оның үлкен ағасы Дейв Роу да 1877 мен 1888 жылдар аралығында үлкен лигада ойнады және команданы басқарды.
John Charles Rowe (December 8, 1856 – April 25, 1911) was an American professional baseball player, manager and team owner from 1877 to 1898. He played 12 years in Major League Baseball, as a shortstop (657 games), catcher (298 games), and outfielder (103 games), for four major league clubs. His longest stretches were in the National League with the Buffalo Bisons (1879–1885) and Detroit Wolverines (1886–1888). He was also a player manager and part owner of the Buffalo Bisons of the Players' League in 1890, and the manager of the Buffalo Bisons (Eastern League) from 1896 to 1898. Rowe appeared in 1,044 major league games, compiled a .286 batting average and .392 slugging percentage, and totaled 764 runs scored, 1,256 hits, 202 doubles, 88 triples, 28 home runs, and 644 RBIs. His older brother, Dave Rowe, also played and managed in the major leagues between 1877 and 1888.
Кіші лигалар
19 жасында Роу 1876 жылы Иллинойс штатының Джексонвилл қаласындағы клубта ұйымдастырылған бейсболдағы карьерасын бастады. 1877 жылы ол Лига Альянсында Милуоки клубы үшін ойнады. Сондай-ақ, ол 1877 және/немесе 1878 жылдары Том Лофтуспен бірге Пеория Редс командасында ойнады.
Буфлондар
Солтүстік-батыс лигасы 1878 жылдың шілде айының басында таратылғаннан кейін Роу Ұлттық лиганың «Буффало Бизонс» командасымен келісім жасады. 1884 жылғы маусымда «Үлкен төртеу» «Буффалоны» үшінші орынға жеткізіп, 64–47 (.577) есебімен – клуб тарихындағы ең жоғары жеңіс көрсеткішін тіркеді. Роу 1884 жылы мансабындағы ең жоғары 4.6 WAR рейтингісін көрсетті және 14 үш базалық соққысымен (3-орын), .450 соққылау пайызымен (9-орын) және .352 базаға шығу пайызымен (10-орын) лига көшбасшыларының қатарында болды. Ол сондай-ақ 1884 жылы Ұлттық лиганың қақпашылары арасында .943 қорғаныс пайызымен көш бастады. «Бизонс» 1885 жылғы маусымнан кейін Ұлттық лигадан шықты. 1887 жылғы маусым «Детройт Вулверинс» тарихындағы ең жарқын кезең болды. Команда 79–45 есебімен Ұлттық лиганың жеңімпазы атанды, содан кейін 1887 жылғы Әлем сериясында «Сент-Луис Браунс» командасын жеңді. Роу 1887 жылғы команданың негізгі шортстопы болды, бұл позицияда 124 ойынға қатысты және Ұлттық лиганың ең үздік ойыншыларының қатарында болды. Роу .318 орташа есеппен соққы берді, ал оның 4.1 WAR рейтингі лиганың позициялық ойыншылары арасында 10-шы орында тұрды. Ол сондай-ақ 135 ұпай (2-орын), 30 қос базалық соққы (7-орын) және 239 жалпы база (9-орын) бойынша лига көшбасшыларының қатарында болды. Ол қорғаныста да жақсы өнер көрсетіп, лигадағы ең жоғары қорғаныс WAR рейтингісінің (1.1) иегері болды, лиганың шортстоптары арасында .907 қорғаныс пайызымен екінші орынды және шортстопта 378 көмек көрсетумен үшінші орынды иеленді. Роу «Вулверинс» командасының шортстопы ретінде 105 ойында 2.6 WAR рейтингісімен жақсы ойнауын жалғастырды. Алайда, ол мансабындағы ең көп – 72 қателік жасады, бұл Ұлттық лигада кез келген позициядағы кез келген ойыншы үшін екінші көрсеткіш. Команданың жұлдызды ойыншыларына төленетін жоғары жалақылар мен билет сатудан түсетін табыстың күрт төмендеуіне байланысты, команда 1888 жылдың қазан айында таратылды, ал ойыншылар басқа командаларға сатылды. 1888 жылдың 16 қазанында «Вулверинс» Роу мен Пит Конвейдi «Питтсбург Аллегейни» командасына сатты. 1888 жылдың шілдесінде Роу мен Уайт «Питтсбургте» ойнауға келісті. Ол «Аллегейни» командасының шортстопы ретінде 75 ойынға қатысты, бірақ оның соққылау орташа көрсеткіші 0.259-ға дейін төмендеді. Ойыншылар лигасы 1890 жылғы маусымнан кейін таратылды, бірақ Роу мен Уайт «Буффало» клубы мен алаңын «кейбір Буффало капиталистеріне» 2500 долларлық акциямен және 8000 доллар қолма-қол ақшамен сатты. 1891 жылы «The Sporting Life» газеті лига тарағаннан бұрын пайдаға сатқандықтан, «Роу мен Уайт өте тапқыр, күмәнсіз» деп жазды.
Кәмелетке толмағандарға қайтару
Роу бас лигаға қайта оралмағанына қарамастан, 1893 жылғы маусымға дейін кіші лигада бейсбол ойнауын жалғастырды. 1891 жылы ол Батыс лигасының «Линкольн Растлерс» командасы үшін өнер көрсетті. Роу Линкольн клубының бас жаттықтырысы болған ағасы Дейв Роумен қайта табысты. Роу өзінің ойыншылық карьерасын Буффалода аяқтады, ол Шығыс лигасының «Буффало Бизонс» командасы үшін ойнады. 36 жастағы Роу бейсболдағы соңғы маусымында да жақсы нәтиже көрсетті. 1893 жылғы «Бизонс» командасы үшін өткізген 110 ойында Роу .349 орташа ұпай жинап, .456 соққылау көрсеткішіне ие болды, сонымен қатар 113 ұпай, 22 еселік, тоғыз үш еселік, үш хоум-ран және 18 ұрланған базаға қол жеткізді. Роу 1896 жылдан 1898 жылға дейін «Бизонс» командасын басқарды. 1897 жылы Роудың Буффалодағы барлық қызыл шашты ойыншыларынан құралған топ Зейн Грейдің 1922 жылғы «Қызыл шашты ойыншылар тобы» әңгімесіне шабыттандырды. 1899 жылдың қаңтарында «The Sporting Life» журналы оны «Бүффалодағы ең қанағаттанған адамдардың бірі» деп сипаттап, ол өзінің темекі бизнесімен айналысып, «бейтбол туралы әңгімелесуге әрқашан дайын» екенін жазды. 1910 жылы Роу ауырып, қызы Хеленмен бірге тұру үшін Сент-Луис (Миссури штаты) қаласына көшіп кетті. Ол Сент-Луис қаласындағы Беллефонтейн зиратына жерленген.