Үнді саяхатшысы Сушилкумар Шинде өмірбаяны

Кіріспе

Сушилкумар Самбхаджи Шинде (1941 жылдың 4 қыркүйегінде туған) – Махараштра штатының үнді саясаткері. Ол Манмохан Сингх үкіметінде Ішкі істер министрі, Электр энергетикасы министрі және 2014 жылдың 26 мамырына дейін Лок Сабхадағы Үкімет басшысы болды. Бұрын 2003 жылдың 18 қаңтарынан 2004 жылдың 4 қарашасына дейін Махараштраның бас министрі қызметін атқарды.

Ерте өмір және білім

Шинде 1941 жылдың 4 қыркүйегінде Солапур қаласында Самбхажи Рао Шинде мен Саху Бай отбасында дүниеге келді. Шинде Солапурдағы Даянанд колледжінде өнер саласы бойынша марапатты дипломмен аяқтады, содан кейін Бомбей университетінің ILS заң колледжі мен Нью-Ло колледжінде заңгер мамандығын бітірді.

Ерте мансап

Сушилкумар Шинде еңбек жолын 1957-1965 жылдар аралығында Солапур қалалық сотында сот орындаушысы болып бастады. Содан кейін ол Махараштра полициясына қатарлық полиция қызметкері болып қабылданып, кейіннен алты жыл бойы Махараштра қылмыстық іздестіру басқармасында (CID) Амукараж Патилдің жетекшілігімен полиция кішi инспекторы болып қызмет етті. Амукараж Патил – оның CID саласындағы ұстазы болды.

Саяси мансап

1971 жылы Шинде Конгресс партиясының мүшесі болды. Ол 1974, 1980, 1985, 1990, 1992 жылдары Махараштра штатының әкімшілік жиналысына сайланды, сондай-ақ 2003 жылдың 24 мамырынан 2004 жылдың тамызына дейінгі (жалпы) қосым сайлауда, 2004 жылдың қыркүйегінен 2 қазанға дейінгі (жалпы) сайлауда жеңіске жетті. Шинде 1992 жылдың шілдесінен 1998 жылдың наурызына дейін Махараштрадан Раджа Сабхаға сайланды. 1999 жылы ол Уттар-Прадеш штатының Амети қаласында Конгресс партиясының төрағасы Сония Гандидің сайлауалды науқанын ұйымдастырды. 2002 жылы Шинде Ұлттық демократиялық альянстың үміткері Бахрон Сингх Шехаватқа қарсы Үндістан вице-президенті лауазымына сайлауда жеңіліске ұшырады. 2003-2004 жылдары Махараштраның бас министрі болды. 2004 жылдың 30 қазанында Андхра-Прадеш штатының губернаторы болып тағайындалды, бұрынғы губернатор Суржит Сингх Барнала Тамил Наду губернаторы болғаннан кейін. Ол 2006 жылдың 29 қаңтарында лауазымынан кетті. Шинде 2006 жылдың 20 наурызында Махараштрадан Раджа Сабхаға қарсылығызсыз екінші рет сайланды. Шиндедің ізбасары Пранаб Мукерджи Үндістан президенті болып сайланғаннан кейін ол Лок Сабханың жетекшісі болды. Шинде 2006 жылдан 2012 жылға дейін Үндістанның энергетика министрі қызметін атқарды. Кейін 2012 жылы ол Үндістанның ішкі істер министрі болып тағайындалды. Ішкі істер министрі ретінде ол террористер Афзал Гуру мен Аджмал Касабты дарға асу туралы екі маңызды шешім қабылдады. 2012 жылы Солтүстік Үндістандағы электр желісінің істен шығуына байланысты сынға ұшыраған Шинде, Үндістан ғана емес, АҚШ пен Бразилия да соңғы жылдары ұқсас тоқырауларға тап болғанын айтты. Проблема басталған деп саналатын Уттар-Прадеш штатының шенеуніктері электр желісінің ыстық жазғы маусымдағы электр энергиясына деген үлкен сұранысты қанағаттандыра алмағанын мәлімдеді. Уттар-Прадеш электр корпорациясының бас директоры Аваниш Кумар Авасти электр желісінің құлауына себеп – штаттардың жазғы сұранысты қанағаттандыру үшін белгіленген лимитінен артық электр энергиясын пайдалануы екенін айтты. Сушилкумар Шинде 2019 жылғы Лок Сабха сайлауында Солапур округінен кандидат болды. Шинде Конгресс партиясының үміткері болды. Ол БЖП үміткері Сиддхешвар Махараджтан 156 261 дауыс айырмасымен жеңіліске ұшырады. Оның сөзіне сүйенсек, 2019 жылғы жалпы сайлау оның Лок Сабхаға соңғы қатысқан сайлауы болды.

In the year 1971, Shinde became a member of the Congress Party. He won the Maharashtra state assembly elections in 1974, 1980, 1985, 1990, 1992, 24 May 2003 to August 2004–(General) by election, September 2004 to 2 October 2004–(General). Shinde was elected to Rajya Sabha from Maharashtra during July 1992 to March 1998. In 1999, he acted as campaign manager of the Congress chairperson Sonia Gandhi in Amethi, Uttar Pradesh. In 2002, Shinde lost the election for the post of Vice President of India contesting against the National Democratic Alliance candidate Bhairon Singh Shekhawat. He served as the chief minister of Maharashtra from 2003 to 2004. He was appointed the Governor of Andhra Pradesh on 30 October 2004 replacing Surjit Singh Barnala, who became the Governor of Tamil Nadu. He left the office on 29 January 2006. Shinde was elected unopposed to the Rajya Sabha for the second time from Maharashtra on 20 March 2006. Shinde became the leader of Lok Sabha after his predecessor Pranab Mukherjee was elected President of India. Shinde served as Power minister of India from 2006 to 2012. Later, he was appointed Home Minister of India in 2012. His tenure as a Home Minister saw two major decisions of hanging the terrorists Afzal Guru and Ajmal Kasab. During the 2012 northern India power grid failure, Shinde deflected criticism by observing that India was not alone in suffering major power outages, as the United States and Brazil had both experienced similar blackouts within the previous few years. Officials in Uttar Pradesh, where the problem was believed to have begun, said the grid could not keep up with the huge demand for power in the hot summer. Uttar Pradesh power corporation chief Awanish Kumar Awasthi stated that the grid collapse was due to the states drawing more than their allotted power to meet the summer demand. Sushilkumar Shinde contested the 2019 Lok Sabha elections from Solapur. Shinde was the Congress party nominee. He was defeated by BJP Candidate Mr. Siddheshwar Maharaj by a margin of 156,261 votes. According to him, 2019 Indian general elections were the last Lok Sabha elections contested by him.

Жеке өмір

1970 жылы 1 мамырда Шинде Ужвала Шиндеге үйленді. Олардың үш қызы бар. Оның қыздарының бірі, Пранити Шинде, Үндістанның Махараштра штатындағы Солапурдан заң шығарушы жиналысының депутаты.

Сыйлықтар мен марапаттар

1977 жылғы 15 қаңтарда: Үндістандық Jaycees ұйымы тарапынан елдің ең көрнекті 10 жасының қатарына ілікті. 1978 жылы: "Манохар" апталығы жүргізген сауалнамада ең танымал министрлердің арасында екінші орын алды. 1981 жылы: Конгресс партиясы тарапынан "Идеал жас" ретінде Basav Bhushan сыйлығымен марапатталды. 1996 жылғы 9 наурызында: Ана Терезаның қолынан "Ұлттық азамат" сыйлығын, ең үздік Парламент мүшесі ретінде алды. 2003 жылы: Bhai Bagal сыйлығы 2003, India Today – Reader's Choice бойынша "Ең үздік бас министр" номинациясында үшінші орын. 2005 жылы: Гуруварья Шанкаррао Каниткар сыйлығын аға журналист Арун Тикекар тапсырды. 2005 жылғы 22 қыркүйектен 2007 жылғы 21 қыркүйекке дейін және 2007 жылғы 21 қарашадан 2009 жылғы 24 желтоқсанға дейін Тилак Махараштра Видьяпиетінің канцлері болды. 2007 жылғы 23 қаңтарда: Д.У. Патил университетінен алғашқы D Lit дәрежесі (Мамандығы – Әдебиет). 2007 жылғы 9 қыркүйекте: Шрикришна Дебрай университетінен (Андхра Прадеш) екінші D Lit дәрежесі (Мамандығы – Әдебиет). 2009 жылғы 18 ақпанда: Ражив Ганди техникалық университетінен (Бхопал) үшінші D Lit дәрежесі (Мамандығы – Ғылым). 2009 жылғы 9 мамырда: Navshakti Times басылымынан "Navshakti Jeevan Gaurav Puraskar" сыйлығы. 2009 жылғы 19 шілдеде: Білім беру саласындағы еңбек еткен құрметті Б.С. Дигале есімімен аталған "Идеал мұғалім" мемлекеттік сыйлығы.

Театр және кино

Маратхи тіліндегі "Дусари Гошта" (2014) фильмі және "Андерэс Ужале Ки Аур" деректі фильмі оның бала кезінен бастап, танымал саясаткер болуына дейінгі өмірін көрсетеді.