Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Каракуа (唐桑町) – Мияги префектурасының соңғы солтүстік-шығысында, Мотоёси ауданында орналасқан қала. Солтүстік-батысында Кесеннумамен, солтүстігінде Ивате префектурасының бір бөлігі – Рикузентакатамен, батысында Осима аралын қамтитын Кесеннума шығанағымен, солтүстік-шығысында Хирота шығанағымен, ал оңтүстігінде және шығысында Тынық мұхитымен шектеседі. 2006 жылдың 31 наурызында Каракуа кеңейтілген Кесеннума қаласына біріктірілді және енді тәуелсіз муниципалитет емес. Бұрынғы Каракуаның ең биік нүктесі – Сасанагане яма (笹長根山 – "ұзын тамырлы бамбук шөбі бар тау") (520 м), Рикузентакатамен шекараға жақын, ал ең төменгі нүктесі – теңіз деңгейі.
Karakuwa (唐桑町) was a town located in Motoyoshi District, in the extreme northeast of Miyagi Prefecture, bordering Kesennuma to the north west and Rikuzentakata, part of Iwate Prefecture, to the north, and with Kesennuma Bay including Oshima island to the west, Hirota Bay to the north east, and the Pacific Ocean to the south and east. On March 31, 2006, Karakuwa was merged into the expanded city of Kesennuma and is no longer an independent municipality. The highest point in former Karakuwa is Sasanagane yama (笹長根山 meaning 'bamboo grass with long roots mountain') (520 m), near the border with Rikuzentakata, and the lowest point is sea level.
Атау шығу тегі
Каракуа атауы (唐桑) сөзбе-сөз "Қытай (Тан әулеті, нақтырақ айтқанда) түтін ағашы" дегенді білдіреді және бұл аймаққа Муцу провинциясындағы ірі Кесен ауданының бір бөлігі болған кезден бері қолданылып келеді. Аңыз бойынша, қытай кемесі тасты жағалауда құлап, кемесінде түтін ағашы болған. Ағаш құтқарылып отырғызылды, ол тірі қалды және аймақта кеңінен тарады, сондай-ақ осы аңыз да тарады.
Karakuwa's name (唐桑) literally means "China (Tang dynasty, specifically) Mulberry", and has been used to refer to the area back to the times when it was part of a larger Kesen District in Mutsu Province. According to the story of where the name came from, a Chinese shipwrecked on the rocky coast, and in its hold was a mulberry tree. The tree was rescued and planted, and it survived and spread to become common in the area, as did the legend.
Тарих
700 жыл шамасында, Емиші тайпасы жергілікті теңіз өнімдерін император сарайына ұсынғандығы туралы жазбалар бар, бұл аймаққа қоныс аударуға ықпал еткен болуы мүмкін. Нара дәуірінде Минамото кланының күшті ықпалының арқасында аймақ бейбіт болды. Алайда, Хэйан дәуірінде Минамотолар Хэйдзи бүлігінде Тайра но Киёмориден жеңіліске ұшырады. Касай кланы бұл аймақты алды, бірақ Азучи-Момояма дәуірінің соңына қарай мұрагерсіз қалды. 1600 жылы Секигахара шайқасынан кейін аймақ Дате Масамунеге оның иеліктерінің бір бөлігі ретінде берілді. Мейдзи қайта жаралу кезеңінде, олардың қатысқандығы үшін жаза ретінде Дате кланынан алынып, Такасаки кланына басқаруға берілді, 1868 жылы Мотоёси ауданының бір бөлігіне айналды, содан кейін бірнеше қысқа ғұмырлы префектуралардың құрамына кірді және, ақыры, 1876 жылдың 18 сәуірінде Мияги префектурасының бөлігі болды. 1889 жылы аймақтағы екі ауыл – Каракава және Кохараги (小原木 – «кішкентай, бастапқы ағаш») бірігіп, Каракава деген үлкен ауылды құрды, кейін 1955 жылы қала мәртебесіне ие болды. 2004 және 2005 жылдары Мотоёси және Кесеннумамен үлкен қала құру мақсатында бірігу мүмкіндігі талқыланды. Мотоёси келіссөздерден бас тартса да, Кесеннумамен бірігу туралы келісімге қол жеткізілді. 2006 жылдың 31 наурызында Каракава жеке қала ретінде өмір сүруін тоқтатты.
Around 700 A. D., there is record of Emishi presenting local marine products at the Imperial Court, which may have encouraged immigration to the area. The area remained peaceful during the Nara period, due to the powerful influence of the Minamoto clan. However, during the Heian period, the Minamotos were defeated by Taira no Kiyomori in the Heiji rebellion. The Kasai Clan received the region but were left heirless near the end of the Azuchi–Momoyama period. After the Battle of Sekigahara in 1600, the area was given to Date Masamune as part of his lands. During the Meiji Restoration, it was taken from the Date clan as punishment for their involvement and given to the Takasaki Clan to administer, becoming part of Motoyoshi District in 1868, then becoming part of several short lived prefectures before finally becoming part of Miyagi Prefecture on April 18, 1876. In 1889, the two villages in the area, Karakuwa and Koharagi (小原木 meaning 'small, original tree') merged to form a larger village called Karakuwa, then incorporated into a town in 1955. In 2004 and 2005, there were discussions with Motoyoshi and Kesennuma regarding a merge to create a larger city. Although Motoyoshi withdrew from the talks, an agreement to merge was made with Kesennuma. On March 31, 2006, Karakuwa ceased to exist as a separate town.
География
Қала орталығы Тынық мұхитына қарай тік тік шығып тұратын жартасты түбектің негізінде орналасқан, бұл аймақтағы солтүстік-оңтүстік бағыттағы таулардың шағын бөлігі. Жер астындағы тау жыныстарының көп бөлігі граниттен тұрады, бірақ маңызды мөлшерде мәрмәр де кездеседі. Бұл қатты таулар жерді тік жарлар мен сай-арқаларға толы қылып, аймаққа көптеген кішкентай шығанақтар сыйлайды. Егістікке жарамды жерлер де бар, бірақ төбелер үлкен ашық далалар жасауға мүмкіндік бермейді. Жапонияның көп бөлігі сияқты, Каракава да жер сілкіністеріне бейім. Аймақта батыс Хоккайдодан Ошика түбегіне дейінгі мұхиттың түбінде орын алған үлкен жер сілкіністері сезілді. Цунами қаупі де бар; соңғы кезде 1896 жылғы жергілікті жер сілкінісінен және 1960 жылғы Чилидегі жер сілкінісінен кейін үлкен толқындар аймаққа келді. Бұрынғы қаланың түбек аймағы, қала орталығынан оңтүстік-шығысқа қарай шамамен ұзын, ал ені шамамен. Қала жағалау бойымен тағы бірге кеңейіп, Кохараги аймағын қамтыды, сондай-ақ Осима аралына қарап жатқан жағалау бойында да созылды. Түбек бойымен бірнеше кішкентай өзендер ағып өтеді, ең үлкені Сасанагане ямаға қарай созылады, ол өзеннің бастауынан шамамен бір километр (0,6 миль) қашықтықта орналасқан.
The town center was located at the base of a rocky peninsula which juts out into the Pacific Ocean, a small extension of the north–south running mountains in the area. Most of the underlying rock is granite, though there is significant marble as well. These hard rock mountains make the land an abundance of sharp hills and valleys, and also give the area many small bays. There is some farmland, but the hills make large open fields impossible. Like much of Japan, Karakuwa is prone to earthquakes. Large earthquakes with centers in the ocean from those off western Hokkaido to those off to Oshika peninsula to the south have been felt in the area. Tsunami can also be a danger; in recent times, large waves hit the area after a local earthquake in 1896, and after the Chilean earthquake of 1960. The peninsula area of the former town, from the town center to the south east is about long, and about wide. The town extended another up the coastline to include the Koharagi area, and along the coast facing Oshima island. There are a few small streams along the peninsula, the largest stretching inland towards Sasanagane yama, which lies another kilometer (0.6 miles) beyond the streams source at the widest point in Karakuwa.
Экономика
Жергілікті экономикада аралас шаруашылық дамыған, оның ішінде бірнеше алма бақтары бар. Бірақ, тасты гранит және мәрмәр жағалауы егістік жерлерге қарағанда шағын портерге қолайлы болғандықтан, негізгі назар коммерциялық терең теңіз балық аулауына аударылған. Сондай-ақ, уылдырық өңдеуде де коммерциялық белсенділік жүргізіледі, ал жағалаудың қатал сұлулығы маңызды туризмді дамытуға ықпал етеді.
The local economy has some mixed farming, including a few apple orchards, but due to the rocky granite and marble coastline, which favours small ports over farmland, the focus is on commercial deep sea fishing. There is also some commercial activity in processing the catch, and the rugged beauty of the coastline encourages significant tourism.
Білім
Бұрынғы Каракуада үш бастауыш мектеп және екі жасөспірімдер мектебі бар. Оңтүстіктегі Накай (中井小学校 shōgakkō) және Каракуа бастауыш мектептері Каракуа жасөспірімдер мектебіне оқушылар береді, ал солтүстіктегі Кохараги бастауыш мектебінің оқушылары Кохараги жасөспірімдер мектебіне барады. Қалада жоғары мектептер болған жоқ; оқушылар білімін жалғастыру үшін Кесеннума, Рикузентаката немесе одан да алыс қалаларға баруға тиіс болды.
There are three elementary schools and two junior high schools in former Karakuwa. Nakai (中井小学校 shōgakkō) and Karakuwa Elementary in the south feed Karakuwa Junior High, and in the north Koharagi Elementary students go to Koharagi Junior High. There were no high schools in the town; students must go to Kesennuma, Rikuzentakata or farther to continue their education.
Туристік жерлер
Оогама Ханзоу (巨釜ー半造) 26-шы тас жолдың бойында, Каракава түбегінің шығыс жағалауында орналасқан. Бұл – жағалаудың қара мәрмәрлі, тік беткейлі жерлерін бойлай жаяу серуендеу жолдары бар саябақ. Бұрынғы қаланың символы және ең танымал жері – Орейши (折石) мұнда. Ол мұхиттан көтерілген мәрмәр бағана, биіктігі 16 метр, ені 3 метр. 1896 жылы болған Санрику цунамисі оның жоғарғы бөлігін қиратқанға дейін, оның биіктігі тағы 2 метрге жоғары болған. Осаки Шинто ғибадатханасы (Сыңқыр) 26-шы тас жолдың соңында, Каракуван түбегінің ең оңтүстік нүктесінде орналасқан. Мұнда үлкен ғибадатхана бар, жолдары бұтақтармен өрілген, сонымен қатар жартасты жағалаудың әсем көріністері ашылады. Қосылатын жол жағалау бойымен өтіп, ақырында Оогама Ханзоуға жетеді. Қаракуа цунами музейі де осы аумақта орналасқан. 1984 жылы салынған, ол Жапониядағы жалғыз орын ретінде танымал, мұнда цунамиді симуляциялық түрде сезінуге болады. Исариби паркі (漁火パーク) 26-шы тас жолдан шалқап орналасқан. Исариби паркінде Каракуван түбегінің ең биік нүктесі бар. Төменгі жағында мейрамхана, сыйлық дүкені, кішкентай ойын алаңы және го-карт трассасы орналасқан. Биікке шағын көтеріліс кішкентай ғибадатхана мен қарау тұғырын ашады, одан оңтүстікке қарай Каракуван түбегі, батысқа қарай Осима аралы мен Кесеннума, ал солтүстік-шығысқа қарай Иватэ аймағы көрінеді. 9 9 Sound Beach (九九鳴き浜) 26-шы тас жолынан, бұрынғы қала орталығы мен Кесеннума арасында орналасқан, кіру нүктесінен жағажайға дейін шамамен үш километрлік қашықтықта. Жағажай осылай аталған себебі, жағажайдың фарфор, гранит және құмтасы қоспасының үстінен жүргенде 'кью-кью' немесе 'ку-ку' дыбысы шығарады деседі. (Кюй (きゅう) және ку (く) – жапон тілінде тоғыз (九) санының екі айтылуы.) Дайрисеки жағалауы (大理石海岸) 45-ші тас жолынан, Мияги мен Иватэ облыстарының шекарасына жақын орналасқан. Бұл аймақтың жағалауында ақ мәрмәр кездеседі, ол аймақтың көп бөлігіндегі қара түстерге қарсы келеді. Каракуаның барлық жағалауы Рикучу жағалауы ұлттық паркінің (陸中海岸国立公園) құрамына кіреді.
Oogama Hanzou (巨釜ー半造) is located off Route 26, on the east coast of the Karakuwa peninsula. It is a park area with walking trails along the rugged, dark marble of the coastline. The feature attraction and the former town's symbol, Oreishi (折石), is here, a marble column rising from the ocean which stands 16 m tall and 3 m wide. Prior to the Sanriku tsunami breaking off the top in 1896, it stood an additional 2 m taller. Osaki Shinto shrine (Shrine) is located at the end of Route 26 at the southernmost tip of the Karakuwan peninsula. A large shrine is here, with paths with branches entwined above and more views of the rocky coastline. A connecting path leads up the coast to eventually join with Oogama Hanzou. The Karakuwa Tsunami Museum is located in the same area. Built in 1984, it's billed as the only place in Japan where you can feel the simulated experience of a tsunami. Isaribi Park (漁火パーク) is located off Route 26. Isaribi Park contains the highest point on the Karakuwan peninsula, a restaurant, gift shop, small playground and go kart track are at the base. A short climb to the top reveals a small shrine and a lookout that allows views of the Karakuwan peninsula to the south, Oshima island and Kesennuma to the west, and Iwate to the northeast. 9 9 Sound Beach (九九鳴き浜) is located off Highway 26 between the former town centre and Kesennuma, with an approximately three kilometre walk from the access point to the beach. The beach is so named because the mixed porcelain, granite, and sandstone of the beach is said to make a 'kyuu kyuu' or 'ku ku' sound when walked on. (Kyuu (きゅう) and ku (く) are the two pronunciations of the number nine (九) in Japanese.) Dairiseki Coast (大理石海岸) is located off Highway 45 close to the Miyagi Iwate border. The coastline of this area features white marble, contrasting the darker colours found in most of the area. The entire coastline of Karakuwa forms part of Rikuchu Coast National Park. (陸中海岸国立公園)