Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық неміс сексологы және модель (1942–2020)
American German sexologist and model (1942–2020)
Ерте өмірі, білімі және мансабы
Кэтрин К. Силидің айтуынша, Хайт Ширли Диана Грегори ретінде Миссури штатының Сент-Джозеф қаласында Пол мен Ширли Херт Грегоридің отбасында дүниеге келген. Ол Колумбия университетінде оқып жүргенде Playboy журналы үшін жалаңаш суретке түскен. 1970 жылдары ол өзінің зерттеулерінің бір бөлігін Ұлттық әйелдер ұйымында жүргізді. Оның ең танымал еңбегі, The Hite Report: A Nationwide Study on Female Sexuality, 1976 жылы жарық көрді. 1988 жылы ол британдық теледидарлық талқылау бағдарламасы After Dark-та Джеймс Дирден, Мэри Уайтхаус, Джоан Уайндхэм және Найм Атталламен бірге кеңінен пайда болды. 1989 жылы ол Лондон қаласында Джоанна Брискомен сұхбаттасты, ол кейіннен оның досы болды және оның пәтерінде жиі тұрды. Он сегіз айдан кейін ол «жаман медиа шабуылдары, есік алдында мазалау, қоғамда қорлау және өліммен қорқыту, олардың барлығы оның американдық баспагерлерін жоғалтуына және өмір сүру мүмкіндігінен айырылуына себеп болды» деген себеппен АҚШ-ты тастап кетті, The Hite Report 50 миллион дана сатылғанмен және барлық уақыттағы ең көп сатылған кітаптардың 30-ы ретінде бағаланған болатын. Брисконың айтуынша, ол Париж, Кенсингтон Хилтон және Солтүстік Лондондағы шатырдың еденіндегі матраста аралап жүрді және үнемі шығындар мен үнемдеу арасында тепе-теңдік сақтады. 1991 және 1997 жылдар аралығында ол негізінен Францияда және Брисконың кішкентай пәтерінде тұрды. Ол көбінесе түні бойы жазып, күндіз ұйықтады. Бриско Хайттың «адамдарға ерекше әсер еткенін, оның есімдерін білдіретін, нәзік харизмаға ие болғанын» айтты. Хите Нихон университетінде (Токио, Жапония), Қытайдағы Чунцин университетінде және Флорида штатының Солтүстік Майами Бичтегі Маймонид университетінде сабақ берді.
According to Katharine Q. Seelye, Hite was born Shirley Diana Gregory in St. Joseph, Missouri to Paul and Shirley Hurt Gregory. She posed in the nude for Playboy magazine while studying at Columbia University. In the 1970s, she did part of her research while at the National Organization for Women. Her most well known work, The Hite Report: A Nationwide Study on Female Sexuality., was published in 1976. In 1988, she made an extended appearance on the British TV discussion programme After Dark, alongside James Dearden, Mary Whitehouse, Joan Wyndham, and Naim Attallah. In 1989, she was interviewed in London by Joanna Briscoe, who later became her friend, and whose flat she often lived in. Eighteen months later she left the United States because of "vicious media attacks, doorstepping, public humiliation and death threats, all of which contributed to the loss of her American publishers and of her ability to make a living", despite The Hite Report selling 50m copies, estimated to be the 30th bestselling book of all time. According to Briscoe she commuted between Paris, the Kensington Hilton and a mattress on the floor of a squat in north London, and perpetually swung between spending and thrift. Between 1991 and 1997, she lived largely in France and Briscoe's small flat. She tended to write all night and sleep all day. Briscoe said that Hite "had an extraordinary effect on people – possessing a strange, delicate charisma that hooked them". Hite taught at Nihon University (Tokyo, Japan), Chongqing University in China, and Maimonides University in North Miami Beach, Florida.
Зерттеу бағыты
Хайт адамдардың жыныстық тәжірибеге қалай қарайтынын және оның олар үшін қандай мағынаға ие екенін түсінуге баса назар аударды. Хит әйелдердің мастурбация кезінде оргазмға оңай жете алуы әйелдердің сексуалдығы туралы қалыптасқан стереотиптерге қарсы келеді деп санды. Хайттың зерттеу қорытындысы бойынша, әйелдердің 70 пайызы жыныстық қатынас барысында оргазмға жете алмайды, бірақ мастурбация немесе тікелей клиторлық стимуляция арқылы оргазмға жете алады. Хайт, сондай-ақ Элизабет Ллойд, Мастерс пен Джонсонды сексуалдық мінез-құлыққа қатысты мәдени көзқарастарды өз зерттеулеріне сынсыз енгізгені үшін сынады; мысалы, жыныстық қатынас кезінде оргазмға жету үшін жеткілікті клиторлық стимуляция беру керек деген пікір және оның сәтсіздігі әйелдің "сексуалдық дисфункциясының" белгісі деген қорытынды. Кинси мен Мастерс және Джонсонның сексуалдық зерттеулерде маңызды рөл атқарғанын жоққа шығармай, Хайт қоғам сексуалдық тәжірибенің мәдени және жеке құрылымын түсінуі керек деп есептеді, бұл зерттеулерді зертханадан тыс сексуалдық мінез-құлыққа қатысты ету үшін қажет. Ол сынаққа тартылғандарды жыныстық қатынас кезінде оргазм алатын "қалыпты" әйелдермен шектеудің зерттеуді қате болжамға негіздегенін айтты – жыныстық қатынас кезінде оргазмға жету жиі кездесетін құбылыс, бірақ оның өзінің зерттеулері мұны күшіксіз дәлелдеді.
Hite focused on understanding how individuals regard sexual experience and the meaning it holds for them. Hite believed that the ease at which women orgasm during masturbation contradicted traditional stereotypes about female sexuality. Hite's work concluded that 70% of women do not have orgasms through in out, thrusting intercourse but are able to achieve orgasm easily by masturbation or other direct clitoral stimulation. Hite, as well as Elisabeth Lloyd, criticized Masters and Johnson for uncritically incorporating cultural attitudes on sexual behavior into their research; for example, the argument that enough clitoral stimulation to achieve orgasm should be provided by thrusting during intercourse and the inference that the failure of this is a sign of female "sexual dysfunction." While not denying that both Kinsey and Masters and Johnson have played a crucial role in sex research, Hite believed that society must understand the cultural and personal construction of sexual experience to make the research relevant to sexual behavior outside the laboratory. She offered that limiting test subjects to "normal" women who report orgasming during coitus was basing research on the faulty assumption that having an orgasm during coitus was typical, something that her own research strongly refuted.
Әдістеме
Хайт жекелей зерттеу әдісін қолданды. Анонимді сауалнамалардан алынған мыңдаған жауап гендер және сексуалдыққа адам реакциясы туралы дискурс құруға негіз болды. Оның қорытындылары әдістемелік сынға ұшырады. Деректерінің ықтималдық үлгі емес екендігі, үлгі деректерін тиісті популяцияларға жалпылауға бола ма деген алаңдаушылық тудырды. Сексуалдық мінез-құлық сияқты сезімтал тақырыптарға қатысты сауалнамалардағыдай, жауап бермеу үлесі көбінесе жоғары болады. Осылайша, деректерден алынған қорытындылар, жауап бермеуге байланысты іріктеу қателігі салдарынан зерттелетін популяцияның көзқарасын дұрыс көрсетпеуі мүмкін. Хиттің теориялық жемістілігі социологиялық зерттеулерде жоғары бағаланған. Кейбір Хайт зерттеулеріндегі қателіктер туралы ұсыныстар, 1936 жылғы «Әдеби дайджест» сауалнамасымен бірге, үлгі алу әдістері талқыланатын университет курстарында жиі айтылатын тақырып ретінде қолданылады. Үлгі алу қателігі туралы бір талқылауды Филип Зимбардо түсіндірді. Ол Хайт зерттеуінде әйелдерге некеге қанағаттандығы туралы сауалнама жүргізілгенін, онда 98% қанағаттанбағандарын, ал 75% некеден тыс қатынас жасағанын, бірақ сауалнамаға жауап берген әйелдердің саны 4% ғана болғанын айтты. Зимбардо қанағаттанбаған әйелдердің жауап беруге көбірек ынталанғанын, ал оның зерттеуінің «ғылыми кодталған журналистика» болуы мүмкін деп мәлімдеді. Оның жариялаған сауалнамаларының кейбіреулері немесе барлығы кең ауқымды көп арналы сауалнама таратуға, жауап берушінің өз кестесі бойынша ұзақ жауаптар беру мүмкіндігіне, жауап берушінің анонимділігіне кепілдік беруге және телефон арқылы сауалнама алудың орнына пошта арқылы жауап беруге негізделген. Шарон Лор әйелдер ұйымдарына сауалнама тарату, сұрақтардың ұзындығы және ұзақ жауаптарға мүмкіндік берудің қалыпты емес адамдарға қателік енгізуге бейім екенін айтады. Ол сондай-ақ, бірнеше сұрақтар жауап берушіні белгілі бір жауапқа итермелейтінін атап өтті.
Hite used an individualistic research method. Thousands of responses from anonymous questionnaires were used as a framework to develop a discourse on human responses to gender and sexuality. Her conclusions were met with methodological criticism. The fact that her data are not probability samples raises concerns about whether the sample data can be generalized to relevant populations. As is common with surveys concerning sensitive subjects such as sexual behavior, the proportion of nonresponse is typically large. Thus the conclusions derived from the data may not represent the views of the population under study because of sampling bias due to nonresponse. Hite has been praised for her theoretical fruitfulness in sociological research. The suggestion of bias in some of Hite's studies is frequently used as a talking point in university courses where sampling methods are discussed, along with The Literary Digest poll of 1936. One discussion of sampling bias is by Philip Zimbardo, who explained that women in Hite's study were given a survey about marriage satisfaction, where 98% reported dissatisfaction, and 75% reported having had extra marital affairs, but where only 4% of women given the survey responded. Zimbardo argued that the women who had dissatisfaction may have been more motivated to respond than women who were satisfied and that her research may just have been "science coded journalism." Some or all of her published surveys depended on wide multi channel questionnaire distribution, opportunity for many long answers on a respondent's own schedule, enforced respondent anonymity, and response by mail rather than polling by telephone. Sharon Lohr argues that the distribution of questionnaires to women's organizations and the length of the questions and the allowance for long responses introduces a bias towards people who are not typical. She also argues that several of the questions are leading the respondent to reply in a particular way.
Жеке өмір
1985 жылы Хите өзінен 19 жас кіші неміс концерттік пианині Фридрих Хорикеге тұрмысқа шықты. 1999 жылы олар ажырасып кетті. 2012 жылы Пауль Салливанға тұрмысқа шықты. Олар бірнеше рет Еуропаны аралап, Англияның солтүстік Лондонына қоныстанды. 2020 жылдың қыркүйегінде Хите 77 жасында кортикобазальды дегенерациядан қайтыс болды. Ал ол АҚШ-та 2023 жылдың қарашасында жарық көрді.
In 1985, Hite married German concert pianist Friedrich Höricke, who was 19 years her junior. The couple divorced in 1999. Hite married Paul Sullivan in 2012. They moved across Europe multiple times together, settling in north London, England. In September 2020, Hite died of corticobasal degeneration at the age of 77. and was released in the U. S. in November 2023.