Уильям Уорфилд: Америкалық баритон және актер өмірі мен шығармашылығы
William Warfield
Уильям Уорфилд (1920-2002) – афроамерикандық бас-баритон әнші, актер. Сахнада, кинода өнер көрсеткен, Grammy жүлдесінің иегері. Биографиясы туралы оқыңыз!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық концерт басы баритоны әншісі және актер (1920-2002)
American concert bass baritone singer and actor (1920 2002)
Уильям Цезарь Уорфилд (22 қаңтар 1920 жыл - 25 тамыз 2002 жыл) – американдық концерт басы баритоны әншісі және актер, ол сахналық қойылымдарда, Голливуд фильмдерінде және теледидар бағдарламаларында өнер көрсетуімен танымал. Азаматтық құқықтар дәуірінде көрнекті афроамерикандық өнер иесі, ол көптеген белгілі суретшілермен жұмыс істеді, шетелдік турларда АҚШ-ты өкілдік етті, академиялық оқу орындарында сабақ берді және көптеген наградаларға ие болды, соның ішінде 1984 жылы «Грэмми» сыйлығын жеңіп алды.
William Caesar Warfield (January 22, 1920 – August 25, 2002) was an American concert bass baritone singer and actor, known for his appearances in stage productions, Hollywood films, and television programs. A prominent African American artist during the Civil Rights era, he worked with many notable artists, represented the United States during foreign tours, taught at academic institutions, and earned numerous accolades, including a Grammy Award in 1984.
Ерте өмір және мансап
Уорфилд Арканзас штатының Батыс Хелена қаласында баптист пастырының бес ұлының үлкені ретінде дүниеге келді. 1942 жылдың қараша айында Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде АҚШ армиясына шақырылған Уорфилд, Истман музыка мектебінің аға студенті, 18 қарашада Истман театрының Килборн залында толып кеткен зал алдында түлектерге арналған концертін орындады. Келесі мамыр айында ол әскери формада түлектер марапатына қатысты. 1942 жылы бакалавр дәрежесін алып, әскери қызметтен кейін 1946 жылы магистратураны аяқтау үшін Истман мектебіне оралды. Соңғы кездегі Екінші дүниежүзілік соғысқа арналған көрменің мәліметтеріне сәйкес, Уорфилд Ричи Бойз тобының жүзден аз афроамерикандық мүшесінің бірі болды – бұл Мэриленд штатындағы Форт Ричиде дайындалған мыңдаған сарбаздардың бірі. Бұл орталық нацистік Германиядан АҚШ-қа қашқан жүздеген еврей сарбаздарын өз отандастарын сұрап-сорайтынға дайындау үшін құрылған. Мичиган штатының Фармингтон-Хиллстегі Зекельман Холокост еске алу орталығындағы көрмеде айтылғандай, Уорфилд музыкалық білімін жетілдіргендіктен лагерьге шақырылды. Сегрегация салдарынан оның білімі пайдаланылмады. Уорфилдтің айтуынша, армияға қабылданғаннан кейін бастапқыда ол жүк көлігінің жүргізушісі болу үшін артиллерия бөліміне тағайындалды, бірақ ол тіл білу дағдыларын атап, наразылық білдіргеннен кейін Ричи фортына жіберілді, онда ол сахналық қойылымдарды ұйымдастырды және неміс, итальян және француз сарбаздарымен олардың ана тілінде еркін сөйлесті. 1946 жылы әскери барлау қызметінде қызметтен кейін ол армиядан босатылды. Сол жылы ол "Call Me Mister" атты гастрольдік шоуға қатысты. Уорфилдтің сөзіне сенсек, бұл гастрольдік шоу құрамында Уильям Маршалл, Карл Райнер, Бадди Хакетт және Боб Фосс болған. Келесі үш жылда ол "Set My People Free" және "Регина" операсында ойнады, сонымен қатар Американдық театр қанатының ардагерлер бағдарламасы аясында Ив Тинайр [fr] және Отто Герцтен сабақ алды. Ол екі голливудтық фильмде түсті, соның ішінде Metro Goldwyn Mayer компаниясының 1951 жылғы Technicolor түсті қайта түсіріліміндегі "Show Boat" фильмінде Джо рөлін ойнады. Оның тағы бір фильмі – Джеймс Уитмор мен Хосе Феррердің қатысуымен түсірілген "Ескі зерттеушілер" (1990). "Show Boat" фильміне сілтеме жасап, Уорфилд сүйрегіш қайықтың капитаны рөлінде эпизодтық түріде ойнады. "Show Boat" фильміндегі Уорфилдтің кадрлары бірнеше телешоулар мен фильмдерге енгізілді, әсіресе "That's Entertainment!" фильміне. Уорфилд "Show Boat" рөлін мюзиклдің тағы екі қойылымында ойнады – 1966 жылғы Линкольн орталығындағы қойылымда және 1972 жылғы Венадағы қойылымда. Ол шоудың үш әртүрлі альбомында "Ol' Man River" әнін орындады: 1951 жылғы MGM Records-та шыққан кино саундтрегі, 1962 жылғы Барбара Кук пен Джон Райттың Columbia Masterworks-та шыққан студиялық альбомы және Линкольн орталығындағы қойылымнан жасалған RCA Victor альбомы. Ол 1951 жылы "The Colgate Comedy Hour" және "TV Recital Hall" бағдарламаларында, сондай-ақ "Show Boat" фильмінде дебют жасады. Кейін ол 1955 жылы "The Ed Sullivan Show" бағдарламасында пайда болды. 1961 жылы Леонард Бернштейн дирижерлік еткен "Young People's Concerts" эпизодында рецитал солисі ретінде өнер көрсетті. 1984 жылдың наурыз айында ол "Сөздік өнер" санатындағы Грэмми сыйлығын жеңіп алды, себебі ол Аарон Копландтың "Линкольн портретін" керемет оқыды, бұл өнер шығармасына Истман филармониясы сүйемелдеді. Ал 1990-шы жылдары ол PRI бағдарламасында "Riverwalk Jazz" бағдарламасында "Show Boat" музыкасының арнайы джаздық аранжировкасын оқыды. 1999 жылы Уорфилд баритондар Роберт Симс пен Бенджамин Мэтьюспен бірге "Үш буын" атты трио құрды. Артур Уайт басқарған бұл ансамбль 2002 жылы Уорфилд қайтыс болғанға дейін АҚШ бойынша афроамерикандық рухани және халық әндерінен тұратын концерттер берді.
Warfield was born in West Helena, Arkansas, the oldest of five sons of a Baptist minister. Inducted into the U. S. Army in November 1942 during World War II, Warfield, a senior at the Eastman School of Music, presented his graduation recital before an overflow audience at Kilbourn Hall, Eastman Theater on November 18. He attended his graduation ceremony the following May in military uniform. After earning his bachelor's degree in 1942 and serving in the military, he returned to the Eastman School to complete a master's degree in 1946. According to a recent exhibit about WWII, Warfield was one of less than one hundred African American members of the Ritchie Boys, thousands of soldiers who were trained at Fort Ritchie, Maryland. It was an intelligence center where hundreds of Jewish recruits who fled Nazi Germany for the United States were trained to interrogate their one time countrymen. According to the exhibit at the Zekelman Holocaust Memorial Center in Farmington Hills, Michigan, Warfield was brought to the camp because of his strong German skills which he perfected while studying music. Because of segregation, his skills were never put to use. According to Warfield, upon induction into the Army he was initially assigned to the ordnance department to be a truck driver, but after he objected, citing his language skills, he was assigned to Ft. Ritchie, where he was in charge of stage shows and spoke fluently with German, Italian and French soldiers in their native languages. He was discharged from the Army, where he had served in military intelligence, in 1946. Later that year he was cast in the road show tour of Call Me Mister. According to Warfield, that road show cast included William Marshall, Carl Reiner, Buddy Hackett and Bob Fosse. Over the next three years he also appeared in "Set My People Free" and the opera Regina, while also studying with Yves Tinayre [fr] and Otto Herz of the veteran's training program of the American Theatre Wing. He appeared in two Hollywood films, including a star making performance as Joe in Metro Goldwyn Mayer's 1951 Technicolor remake of Show Boat. His other film was called Old Explorers (1990), starring James Whitmore and José Ferrer. In a nod to Show Boat, Warfield played a cameo role as a tugboat captain. Footage of Warfield in Show Boat has been included in several TV shows and/or films, notably That's Entertainment!. Warfield played his Show Boat role in two other productions of the musical – the 1966 Lincoln Center production, and a 1972 production in Vienna. He sang "Ol' Man River" in three different record albums of the show – the 1951 motion picture soundtrack album on MGM Records, a 1962 studio album featuring Barbara Cook and John Raitt on Columbia Masterworks, and the RCA Victor album made from the Lincoln Center production. He made an appearance on The Colgate Comedy Hour and on a program called TV Recital Hall in 1951, the same year that he made his screen debut in Show Boat. He later appeared on The Ed Sullivan Show in 1955. In 1961, he appeared as a recital soloist on an episode of the Young People's Concerts, conducted by Leonard Bernstein. In March 1984 he was the winner of a Grammy Award in the "Spoken Word" category for his outstanding narration of Aaron Copland's Lincoln Portrait, accompanied by the Eastman Philharmonia And in the 1990s, he narrated a special jazz arrangement of music from Show Boat, on the PRI program Riverwalk Jazz. In 1999, Warfield joined baritones Robert Sims and Benjamin Matthews in a trio by the name of "Three Generations". Managed by Arthur White, this ensemble toured the United States giving full concerts of African American spirituals and folk songs until Warfield's death in 2002.
Өлу және қайтыс болу
1962 жылдан бастап Уорфилд дауысымен қиындықтарды бастан кешіре бастады, бұл жағдайды ол өзінің автобиографиясында сипаттады. 1966 жылға қарай оның дауысы бас-баритоннан толыққанды басқа дейін тереңдеді және ол 1951 жылғы фильмдегідей «Оль Ман Ривер» әніндегі шекті биік нотаны бұрынғыдай оңай орындай алмады. Бұрынғыдан да көбірек эмоциямен ән айтуға мәжбүр болды. 1976 жылға таман Уорфилд әртүрлі сахналық және теледидарлық қойылымдарға қатысып тұрса да, бұрынғыдай жиі ән айтпады. Ол Аарон Коплендтің «Линкольн портреті» сияқты әр түрлі оркестрлік туындыларда баяндамашы ретінде қызмет етті және кейде Арнольд Шенбергтің шығармаларында шпрехстим рөлін орындады. 1976 жылғы жазда ол Джордж көліндегі опера фестивалінде «Порги мен Бесс» операсында Порги рөлін қайта ойнады. Денсаулық мәселелеріне қарамастан, соңғы жылдары да ән айтуды тоқтатпады, бірақ дауысының күші бұрынғыдай болмады. Сол жылдары ол «Оль Ман Ривер» әнін орындағанда, түпнұсқа мәтінді емес, Пол Робсон 1938 жылдан бастап концерттерінде қолданған өзгертілген мәтінді пайдаланды. Ол 2002 жылдың тамызында Чикагода, Солтүстік-Батыс Ескеристік ауруханасында емделгеннен кейін қайтыс болды, бір ай бұрын құлап соққанда алған жарақатына байланысты көз жұмды.
Beginning in 1962, Warfield began to have trouble with his voice, a situation he described in his autobiography. By 1966 his voice had deepened from bass baritone to a full fledged bass, and he could not sing the climactic high note on Ol' Man River as easily as he had in the 1951 film version. To compensate he had to sing even more expressively than he had before. By 1976, Warfield, although still making various stage and television appearances, was not singing as much as he had in the past. He served as narrator in various orchestral works, such as Aaron Copland's Lincoln Portrait, and occasionally performed sprechstimme roles in works by Arnold Schoenberg. In the summer of 1976, he reprised his role as Porgy in a Lake George Opera Festival production of Porgy and Bess. Despite his issues, he did sing on occasion during his final years, despite the fact that by then his singing voice was practically gone. In those years, when he sang "Ol' Man River", he would not perform it with the original lyrics, but with the altered ones that Paul Robeson used in his recitals beginning in 1938. He died in Chicago in August 2002, following treatment at Northwestern Memorial Hospital, succumbing to injuries he sustained in his neck from a fall a month prior.
Ұйымдарға мүшелік
Уорфилд көптеген ұйымдарда белсенді болды. Ұлттық Негр музыканттары қауымдастығының 50 жылдық съезінде ең басты суретші ретінде танымал болғаннан кейін, ол ұйыммен тығыз байланыста болып, екі мерзімге оның президенті қызметін атқарды. Кейін ол NANM және Шиллер институтының кеңесіне мүше болып кірді. 1996 жылы Шиллер институтына қосылғаннан кейін, ол танымал вокалдық жаттықтырушы Сильвия Олден Лимен бірлесіп, негр рухани әндерінің орындау дәстүрін сақтап қалу жобасымен айналысты. Өмірінің соңғы жылдары, 1999 жылдан 2002 жылға дейін, ол Шиллер институтының екі жылдық конференцияларында тұрақты түрде өнер көрсетті, көбінесе Олден Ли онымен бірге аккомпанимент ретінде болды. Екеуі ЛаРуш жастар қозғалысының мүшелері үшін ән салу семинарларын өткізді. Уорфилд 1961 жылы Балл мемлекеттік университетіндегі Phi Mu Alpha Sinfonia Delta Lambda бөлімінің құрметті мүшесі атанды және 1976 жылы Индиана штатының Эвансвилл қаласында өткен ұлттық съезде Бауырластықтың Чарльз Э. Луттон «Музыка адамы» сыйлығымен марапатталды.
Warfield was active in many organizations, after appearing as the featured artist at the 50th year convention of the National Association of Negro Musicians , he became active with the organization, serving as its president for two terms. He later served on the boards of the NANM and the Schiller Institute. After joining the Schiller Institute in 1996, he began to collaborate with acclaimed vocal coach Sylvia Olden Lee in a project to save the performance tradition of the Negro spiritual. During the final years of his life, from 1999 to 2002, he performed regularly at Schiller Institute biannual conferences, often with Olden Lee as his accompanist, and the two of them traveled the country conducting singing workshops for members of the LaRouche Youth Movement. Warfield was made an honorary member of the Delta Lambda chapter of Phi Mu Alpha Sinfonia at Ball State University in 1961, and awarded the Fraternity's Charles E. Lutton Man of Music Award in 1976 at its national convention in Evansville, Indiana.
Мұра
Уильям Уорфилд стипендиялық қоры 1977 жылы Истман музыка мектебіндегі жас афроамерикандық классикалық әншілерді қолдау мақсатымен құрылды. Оның жүрегі туысы Томас Уорфилд бұл қорға төрағалық етеді. Стипендия алғандардың ішінде Кларон МакФадден және Николь Кэбелл бар.
The William Warfield Scholarship Fund was formed in 1977 to support young African American classical singers at the Eastman School of Music. His nephew, Thomas Warfield, has presided over the fund. Recipients include Claron McFadden and Nicole Cabell.