Э.Д. Никсон: Алабама азаматтық құқықтарының көшбасшысы және Монтгомери автобус бойкотының ұйымдастырушысы

Кіріспе

Америкалық азаматтық құқықтар жетекшісі (1899–1987), оның ұлы – музыкант.

Эдгар Дэниел Никсон (12 шілде 1899 – 25 ақпан 1987), Э.Д. Никсон ретінде танымал, американдық азаматтық құқықтар жетекшісі және Алабама штатындағы кәсіби одақтарды ұйымдастырушы. 1955 жылы Монтгомеридегі автобусқа отырудан бас тарту акциясын ұйымдастыруда маңызды рөл атқарды. Бұл акция Оңтүстіктегі сегрегация мәселесін көрсетті, қара нәсілді тұрғындар бір жылдан астам уақыт бойы қолдады және қалалық автобус жүйесін банкротқа жеткізуге айналды. 1956 жылдың желтоқсанында АҚШ Жоғарғы сотының Браудер против Гейл (1956) ісі бойынша шешімінен кейін аяқталды. Шешімде жергілікті және штаттық заңдар конституцияға қайшы екендігі айтылды және штат автобустардағы сегрегацияны тоқтатуға бұйрық берілді. Никсон ұзақ жылдар бойы белсенді және ұйымдастырушы болып жұмыс істеді, Ұлттық түсті адамдар қауымдастығының (NAACP), Монтгомери әл-ауқаты лигасының және Монтгомери сайлаушылар лигасының жергілікті бөлімшелерінің президенті болды. Ол сол кезде Пуллман вагондарының кәсіподағының Монтгомери бөлімшесіне де жетекшілік етті, оны ұйымдастыруға көмектесті. Мартин Лютер Кинг Никсонды «азаматтық құқықтар саласындағы афроамерикандық қауымдастықтың маңызды дауысы» және «Алабама штатының ұзақ жылдар бойы қанауға ұшыраған халқының үміті мен арманының символы» деп сипаттады. Никсон пойыздағы багаж бөлмесінде жұмыс істегеннен кейін Пуллман вагонының қызметкері болды, бұл жақсы жалақымен беделді лауазым еді. Ол елді аралап, тұрақты жұмыс істеді және 1964 жылға дейін осы қызметте болды. 1928 жылы ол Пуллман вагондарының кәсіподағына қосылып, Монтгомеридегі бөлімшесін ұйымдастыруға көмектесті. Сонымен қатар, ол көп жыл бойы оның президенті болып қызмет етті. Оның әйелі 1934 жылы қайтыс болды. Олардың ұлы Эдгар Дэниел Никсон кіші (1928–2011) Ник ЛаТур сахналық есімімен танымал актер болды. Кейін Никсон Флоридада Арлет Кэмпбеллға қайта үйленді. Ол азаматтық құқықтар қозғалысының көптеген іс-шараларында оның қасында болды. Никсон 1944 жылдың 12 маусымында 750-ге жуық афроамерикандықтар Монтгомери округінің сотына шеру жасап, дауыс беруге тіркелуге тырысты. Бұл акция Мэдисонның оның ұйымы аясында жүргізген сайлаушыларды тіркеу науқаны үшін адвокаттықтан айырылуына наразылық ретінде ұйымдастырылды. Никсонның өзі 1945 жылы дауыс беруге тіркелді. Никсон Ұлттық түсті адамдар қауымдастығының (NAACP) мүшесі болды, 1945 жылы Монтгомери бөлімшесінің президенті, ал 1947 жылы штаттық ұйымның президенті болды. 1954 жылы ол округтік Демократиялық атқару комитетіне сайланған алғашқы афроамерикандық болды. Ол сұрағанда: «Ал мен туралы не айтасыз?», Никсон: «Маған хатшы керек, ал сен өте жақсысың» деп жауап берді. Никсон еңбек және азаматтық құқықтар байланыстарын MIA-мен бөлісіп, бойкотты басқаруға және қолдауға көмектесу үшін қаржылық және басқа да ресурстарды ұйымдастырды. Бұл оның табысқа жетуі үшін маңызды болды. 1956 жылдың 13 қарашасында АҚШ Жоғарғы соты төменгі соттың шешімін растады. 1956 жылдың 17 желтоқсанында Жоғарғы сот қала мен штаттың өз шешімін қайта қарау туралы апелляциясын қабылдамады.

Edgar Daniel Nixon (July 12, 1899 – February 25, 1987), known as E. D. Nixon, was an American civil rights leader and union organizer in Alabama who played a crucial role in organizing the landmark Montgomery bus boycott there in 1955. The boycott highlighted the issues of segregation in the South, was upheld for more than a year by black residents, and nearly brought the city owned bus system to bankruptcy. It ended in December 1956, after the United States Supreme Court ruled in the related case, Browder v. Gayle (1956), that the local and state laws were unconstitutional, and ordered the state to end bus segregation. A longtime organizer and activist, Nixon was president of the local chapter of the National Association for the Advancement of Colored People (NAACP), the Montgomery Welfare League, and the Montgomery Voters League. At the time, Nixon already led the Montgomery branch of the Brotherhood of Sleeping Car Porters union, known as the Pullman Porters Union, which he had helped organize. Martin Luther King Jr. described Nixon as "one of the chief voices of the Negro community in the area of civil rights," and "a symbol of the hopes and aspirations of the long oppressed people of the State of Alabama." After working in a train station baggage room, Nixon rose to become a Pullman car porter, which was a well respected position with good pay. He was able to travel around the country and worked steadily. He worked with them until 1964. In 1928, he joined the new union, the Brotherhood of Sleeping Car Porters, helping organize its branch in Montgomery. He also served as its president for many years. She died in 1934. They had a son, Edgar Daniel Nixon Jr. (1928–2011), who became an actor known by the stage name of Nick LaTour. Nixon later remarried, to Arlet Campbell, in Florida. She was with him during many of the civil rights events. Nixon organized an event on June 12, 1944, in which up to 750 African Americans marched to the Montgomery County courthouse and attempted to register to vote, to protest Madison's disbarment over the voter registration campaign he conducted as part of this organization. Nixon himself gained voter registration in 1945. Nixon was a member of the National Association for the Advancement of Colored People (NAACP), becoming president of the Montgomery chapter in 1945 and, in 1947, president of the state organization. In 1954, he was the first black to run for a seat on the county Democratic Executive Committee. When she asked, "Well, what about me? ", he replied, "I need a secretary and you are a good one." Nixon shared his labor and civil rights contacts with the MIA, organizing financial and other resources to help manage and support the boycott. These were critical to its success. On November 13, 1956, the US Supreme Court upheld the lower court's ruling. On December 17, 1956, the Supreme Court rejected appeals by the city and state to reconsider its decision.</blockquote>

Бойкоттан кейін

Никсонның ҚМҰ-мен (Қара терілілердің интеграциялық қозғалысымен) қарым-қатынасы шиеленіскен болды. Ол топтағы басқа мүшелермен жиі қайшылыққа түсіп, көшбасшылыққа таласты. Кинг пен Абернати бойкотқа ең көп назар аударғанына ренжіді, ал жергілікті белсенділер расизмге қарсы жылдар бойы ұйымдастыру жұмыстарын жүргізген еді. Дегенмен, Кинг Никсонды құрметпен еске алып, оны "азаматтық құқықтар мәселесінде афроамерикалық қауымдастығының маңызды дауысы" және "Алабама штатының ұзақ жылдар бойы қанауға ұшыраған халқының үміттері мен армандарының символы" деп сипаттады.

Марапаттар мен құрметтер

1985 жылы Никсон NAACP-дан Уолтер Уайт сыйлығын алды. 1986 жылы, қайтыс болғанға дейін бір жыл қалғанда, Никсонның Монтгомеридегі үйі Алабама штатының тарихи ескерткіштер мен мұралар тізіліміне енгізілді, бұл оның штаттағы көшбасшылығын мойындау үшін жасалды. Монтгомеридегі Эдгар Д. Никсон даңғылында орналасқан Эдгар Д. Никсон атындағы бастауыш мектеп оның құрметіне аталған.