Кіріспе

Уолтер Уильям Пирс (2 сәуір 1927 – 31 шілде 2015) – 1945-1964 жылдар аралығында Басты Лигада (Major League Baseball) бастапқы питчер болған американдық бейсболшы. Ол мансабының көп бөлігін Чикаго Уайт Сокс командасы үшін өткізді. 1952-1961 жылдар аралығында команданың жұлдызды питчері болды, олар Басты Лигада үшінші үздік көрсеткішті жариялады және 1953 және 1955 жылдары екінші орын алғаннан кейін Америка Лигасының (AL) «Жылдың питчері» сыйлығын алды. Жеті мәрте «All-Star» атанған ол, дене бітіміне қарамастан, үш рет толық ойындарда Америка Лигасын (AL) жетектеді, сондай-ақ жеңістер, орташа көрсеткіш (ERA) және страйктар бойынша бір реттен жеңіске жетті. Мансабында төрт бір реттік және жеті екі реттік ойын өткізді. 27 маусымда 78 жылдың ішінде сол қолмен тамаша ойын (perfect game) тастауға бір соққы жетпей қалды. Ол Чикаго мен Нью-Йорк Янкиз командалары арасындағы қатысуымен белгілі болған, әсіресе Уайти Фордпен 1955-1960 жылдар аралығында 14 рет кездесуі ерекше көзге түсті. Пирстің көрсеткішіне Нью-Йоркқа қарсы көптеген ойындар салқың тигізді, олармен Янкиздің гүлденген кезінде жиі кездесетін. Бірақ Нью-Йоркқа қарсы карьералық көрсеткіші 25–37 болса да, ол Ұлттық Лигасы (NL) чемпиондық командаларының Янкиске қарсы 11 әлем сериясындағы 27–41 көрсеткішінен сәл жақсы болды. 1962 жылы Сан-Франциско Джайентс командасына қосылғаннан кейін, Пирс оларға NL титулын жеңуге көмектесті, үй ойындарында 12–0 есебімен жеңіске жетті және Лос-Анджелес Доджерске қарсы үш ойындық плей-оффта үш соққысыз ойын өткізіп, командаға жеңіс әкелді. Оның 1999 карьералық страйкі сол қолмен ойнағандардың арасында бесінші орында тұрды, ал Америка Лигасындағы 1842 страйкі лига тарихында тоғызыншы орынды иеленді. Ол сол қолмен ойнағандардың арасында карьералық жеңістер (211) бойынша ондық, бастаған (432) және өткізген (585) ойындар бойынша алтыншы, шат-ауттар (38) бойынша сегізінші және өткізген иннингтер (3306 2/3) бойынша тоғызыншы орында болды. Ол Уайт Сокс командасының карьералық страйктар бойынша (1796) рекордтық көрсеткішін ұстайды, ал оның 186 жеңісі, 2931 иннинг және 390 старты сол қолмен ойнағандар үшін командалық рекордтар болып табылады. Уайт Сокс 1987 жылы оның 19-шы нөмірін зейінге алып, 2007 жылы U.S. Cellular Field стадионында оның құрметіне ескерткіш орнатты. 2000 жылы Уайт Сокс командасының «Ғасыр командасына» енді.

Жастар бейсболы

Фармацевт Уолтер Пирс пен оның әйелі Джулияның ұлы Билли Пирс Мичиган штатының Хайленд Парк қаласында өсті және он жасында бейсболға алғашқы қызығушылығын танытты. Ол былай деп есіне алады: "Менің тонзиллитімді алып тастаудан бас тарттым. Әке-шешем операция жасасам, маған үлкен лигалық бейсбол допы мен жақсы қолғап сыйлауға уәде берді. Мен сол сыйлықты алдым. Ол "лига" допымен ойнау шынымен де қуаныш сыйлады". Бастапқыда бірінші базада ойнағаннан кейін, ол өзінің құмиры, "Детройт Тайгерс" клубының жұлдызы Томми Бриджеске ұқсау үшін питчерлікке ауысты, Бриджес сияқты Пирс те бойшаң еді. Ол Хайленд Парк Коммунити орта мектебінде оқыды, онда оның құрдастары болашақ үлкен лига питчері Тед Грейді қамтыды және 1944 жылы жасөспірім ретінде алты ойында қарсыласқа гол соқпады. Ол "Esquire" журналының демеушілігімен 1944 жылдың 7 тамызында Нью-Йорктегі "Поло Граундс" стадионында өткен Шығыс-Батыс Американдық жігіттер ойынында Конни Мак басқарған Шығыс All Stars командасының құрамында бастапқы және жеңімпаз питчер болды; бір тілші: "Оның жылдам доптары таң қалдырды, өйткені оның салмағы бар болғаны 140 фунт. Күнделікті киімде ол өте нәзік көрінеді" деп жазды. Батыс командасына кейіннен Даңқ залына енген орталық шегінші Ричи Эшберн кірді, ол Пирске қарсы екі рет соққанда еш гол соға алмады. Ойын Екінші дүниежүзілік соғысқа арналған ескерткіштерді құруға көмектесу мақсатында ұйымдастырылды, ал оқиғадан екі күн бұрын қатысушы ойыншылар Бейб Руттың апталық радио бағдарламасына қонақ болды. Пирс ойынның ең үздік ойыншысы деп танылды және өзі таңдаған колледжде төрт жылдық оқуға грант алды. "Детройт Фри Пресс" газетінің спорт редакторы Дейл Стаффорд, оны Нью-Йоркке сүйемелдеген, кейін бір жазушыға: "Мен ешқашан осылай таза өмір сүретін жас жігітті көрген емеспін. Нью-Йоркке Шығыс-Батыс ойынына бара жатқанда, Билли күнделік жазып жүрді. Бір күні таңертең мен оны ашып, мына жазбаны таптым: "Сағат он болды, ал мырза Стаффорд әлі де ұйықтаған жоқ"" деді. Пирс үлкен лига стадионында питчерлік жасау тәжірибесін асыра бағаламады, былай деді: "Мен "Поло Граундс"-та шаршаған жоқпын, өйткені үйде "Бриггс" стадионында бірнеше ойын өткіздім. Мен "Тигрлермен" жаттығу жасадым, сондай-ақ "Ред Сокс" және "Филлиз" клубтары да маған қызығушылық танытты. Бірақ менің әке-шешеммен бірге мектепті бітіргеннен кейін кәсіби бейсбол ойнау туралы шешім қабылдауға келістік". Мичиган университетінде медицинаны оқып,

Чикагоның ақ сокс (19491961)

Пирстің басқару проблемалары «Уайт Сокспен» алғашқы маусымдарында да жалғасты; 1950 жылы 137 қадам басуы Американ лигасының солқолдық ойыншылары арасында төртінші орынға теңестірді. Бірақ сол маусымдар оның өркендеп келе жатқан шеберлігін де көрсетті, сондай-ақ, ұпай табудағы қиындықтарын да аңғартты. 1949 жылғы 29 мамырда Чикагодағы алтыншы ойынында (және карьерасындағы 11-і) 22 жасар Пирс 42 жасар негр лигасының аңызы Сэтчел Пейджбен жол ойынында, әлем сериясының қорғаушы чемпионы «Кливленд Индианс» командасына қарсы кездесті. Пичерлердің бәсекесі 11-іннингке дейін созылды, онда Пирс бастаушы Кен Келтнерге қадам бастырды, содан кейін екі ойыншы қысқа соққы жасады. Пирс резервтік ойыншымен ауыстырылып, келесі соққышы қысқа қақпашы Люк Эпплингке соққаннан кейін, Лу Будро «Кливлендке» 2–1 есебімен жеңіс сыйлады; Пирс сегізінші иннингте соққы жасағаннан кейін «Чикагоның» жалғыз ұпайын енгізді. 1950 жылғы 15 маусымда әлем сериясының чемпионы «Янкилерге» қарсы Пирс өзінің алғашқы карьералық таза жеңісін оді – 5–0 есебімен тіркеді, екінші, төртінші және бесінші иннингтерде жаңбырдың кешігуіне байланысты ойын тоқтатылды, жалпы уақыты бір жарым сағаттан асты, ал жалғыз соққыны Билли Джонсон бесінші иннингте жасады.

Стилистиканың дамуы

13 маусым бойында Пирс «Ақ соққылар» командасының бірінші нөмірлі питчері болды, команданы тоғыз рет жеңіске жеткізіп, сегіз рет соққыға ұшырады. Ол Чикаго командасының маусыманы ашу ойындарын жеті рет (1951–52, 1954, 1956–59) бастады және 1953 және 1961 жылдары үй стадионындағы алғашқы ойынды бастады. Ол керемет жылдамдықпен лақтыратын және тамаша қисық допты меңгерген, ал 1951 жылы үшінші күшті доп ретінде слайдерді (мұнда қисық допқа арналған қозғалысын, жылдам допқа арналған қозғалыс емес, пайдаланды) қосты. Ол жылдам жұмыс істеді, артқы иығын төмен түсіріп, кейіннен Сэнди Куфакс та қолданған стильге ұқсас қимыл жасады. 1957 жылы Пол Ричардс Пирстің ертедегі стилі туралы былай деді: «Оның лақтыру кезінде айналып тұруға бейімділігі болды, бұл допты тым көп айналдырып, оның күшін әлсіретеді. Ол қисық добын көрсеткенде, «Янкилер» оның қисық доп тастағанын бірден білетін. Бірақ көбінесе Билл бұрынғы күндерде жылдам доптан басқа ештеңе лақтыруға іш тартпады. Ол жылдамдық пен баяулықтың арасындағы айырмашылыққа күлді, сондықтан оң қолмен соққы беретін күшті ойыншылар оның жылдам добын күтіп, ортаға қарай тұрып алатын. Пирс, соңғы рет «Янкилерге» қарсы слайдерді сынағанда, Ричардс: «Содан кейін ол біршама уақыт бойы слайдерден басқа ештеңе лақтырмай бастады. Ол да осыны үйренді. Тіпті бүгін Пирс бүкіл ойынды өткізіп, жылдам доптан басқа ештеңе лақтырмайды. Бірақ тек белгілі бір күндері ғана». Ричардс 1951 жылы Чикаго командасының бас жаттықтырыушысы болды және Пирспен бірге оның екі жаңа добын жетілдіру, жылдамдығын баяулату және бақылауын жақсарту үшін жұмыс істеді; Пирс кейіннен: «Мен жылдам добымды жақсырақ басқаруды үйрендім. Слайдерді дамыту маған үлкен көмек берді, өйткені ол маған үшінші соққыны жасауға мүмкіндік берді. Мен оны жылдам добымдай қатты лақтыра алдым, бірақ жылдам доптан немесе жақсы қисық доптан гөрі соққы беру үшін жақсырақ лақтыра алдым. Ричардс маған оны жетілдіруге көмектесті, және ол тұрақты болғанға дейін маған екі жылдай уақыт кетті». Пирс Американдық лигасының (AL) «Жұлдыздар ойынына» қатысу үшін таңдалды – «Ақ соққылар» командасынан бұл құрметке ие болған алғашқы питчер – және үш иннинг бойында тек бір соққыға жол берді (Стан Музиалдың бір соққысы). «Бостон Ред Сокс» командасының жұлдызы Тед Уильямс ойынды былай еске алды: «Кроссли Филдте ыстық күн болды және мен «Ақ соққылар» командасының кішкентай Пирсі үшін қатты уайымдадым. Пирс өте кішкентай болғанына қарамастан, басқаларға қарағанда жылдам лақтыратын болды, оның қимылы көзді қуантты және ол көп қиындықтарды жеңіп өтті. Оның эпилепсиямен ауыратынын естігенімде, оған қатты қолдау көрсеттім. Ол өте шаршаған жігіт болды, ал ол өзінің алғашқы «Жұлдыздар ойынына» қатысып, Робин Робертске қарсы тұрып, ойынға қатысу қиын стадионда ойнады. Пирс сол күні оларды өз қолында ұстады. Ол допты барлығынан жылдам лақтырып жіберді». 1950 жылдардың басында Ричардс Пирстің ойынға түсу кестесін солай құрды, оған бесінші немесе алтыншы күні ғана қатысуға мүмкіндік берді, оны әлсіз командаларға қарсы ұстап, бірақ күшті «Янкилер» және «Индианстарға» қарсы маңызды ойындарда жиі пайдаланды. Кейіннен қақпашы Шерм Лоллар бұл Пирстің қабілетіне көрсетілген құрмет болғанын айтты, бірақ егер ол әр қарсыласына теңдей қараса, карьерасында көбірек жеңіске жете алатын және 20 ойынды ертерек жеңіп алатын еді. 3 тамызда Вашингтонда 1:0 есебімен жеңіске жеткен ойында, онда «Ақ соққылар» командасы тоғызыншы иннингте соққы, қате және құрбандық ұшқышы арқылы жеңіске жетті, Пирс 39 2/3 қатарынан ұпайсыз иннингтерді бастады – бұл 1926 жылы Тед Лайонстың «Ақ соққылар» командасы үшін 41 иннингтік сериясынан кейін және 1968 жылға дейін Американдық лигасындағы ең ұзақ серия; бұл сол жақтан лақтыратын питчерлер арасындағы бесінші ең ұзақ серия және 1905 жылдан бері Американдық лигасындағы сол жақтан лақтыратын питчерлер арасындағы ең ұзақ серия. Бұл серия 19 тамызда алтыншы иннингте «Браунс» командасына қарсы екі ұпай жіберген кезде аяқталды. Оныншы иннингте қосымша екі ұпай жібергеннен кейін, 29 шілдеден бастап 49 2/3 иннинг бойы ұпай жібермеген сериясы да аяқталды және ол 4:3 есебімен жеңіліске ұшырады. Ол лигада соққылар (186) бойынша көшбасшы болды және орташа ұпай саны (ERA) бойынша екінші орында (2.72) тұрды, ал 27 қыркүйекте «Браунс» командасының тарихындағы соңғы ойында «Ақ соққылар» командасы үшін басталып, Сент-Луисте 11 иннингте 2:1 есебімен жеңіске жетті. Оның сол маусымдағы жеті толық ойыны Американдық лигасындағы сол жақтан лақтыратын питчерлер арасындағы екінші орынды иеленді, бұл көрсеткіш 1945 жылы Хал Ньюхаузердің сегіз толық ойынымен теңестірілді.

Прогресс үзілді

Пирстің 1954 жылғы маусымы 25 мамырда Кливленд командасымен өткен ойында сол қолында ауыру сезінгеннен кейін тоқтап қалды. Бірнеше күн бойы проблеманы анықтау қиын болғаннан соң, 3 маусымда ауызша операция жасалып, қабынулы дана тісі мен жақын орналасқан моляр алынды. Ол 20 маусымға дейін тағы да питчингке шыққан жоқ, бірақ қолының әлсіздігі салдарынан сол ойында тиімді болмады. Содан кейін екі рет резервтік ойыншы ретінде шығып, тағы бір нашар ойын көрсетті. Ақырында, 5 және 11 шілдеде қатарынан 3–0 есебімен жеңіске жетті, соңғысы оның мансабындағы төртінші екі соққылы ойыны болды. Бірақ ол сол маусымда бар болғаны тоғыз жеңіске қол жеткізгенімен, лига рекорды 111 жеңіске жеткен «Индианс» командасын үш рет жеңген төрт питчердің бірі болды. Бұрын 1953 жылы чемпион «Янкилер» командасын төрт рет жеңген төрт питчердің бірі болған еді. 1953 жылғы 25 маусымда «Янкилермен» өткен ойында ол сирек кездесетін қорғаныс стратегиясының бір бөлігі болды. Тоғызыншы иннингте 4–2 есебімен алда болғанда, ол бірінші базаға ауыстырылды, ал Гарри Дориш резервтік ойыншы ретінде алаңға шықты. Дон Боллвег атқан добы бірінші базаға жетіп, қиындықсыз ұсталды, бірақ Пирс Гил Макдугальдтың үшінші базаға атқан добын ұстап алып, ойыншыны шығарып тастады. Содан кейін ол тағы да питчингке шығып, бір ойыншыға серуен бергеннен кейін, жеңісті аяқтау үшін соңғы екі ойыншыны шығарып тастады. «White Sox» командасы бұл ойында бес бірінші база ойыншысын пайдаланып, AL рекордын орнатты. Пирс сонымен қатар, жақсы жүгіруші де болды.

Басты жылдар

1955 жылы Пирс тағы да All Star ойынына қатысты, 2.11 ERA көрсеткеніне қарамастан, All Star үзілісіне 5–6 есебімен келді; үзіліске дейінгі соңғы екі ойынында «Индианс» командасының Эрли Уинн мен Боб Лемоннан қатарынан 1–0 есебімен жеңілді. Бұл, 1951 жылдан 1953 жылға дейін ол әр жыл сайын АЛ-дың үздік бес питчерінің қатарында болғаннан кейін болды. 1956 жылы ол үшінші All Star ойынына қатысты, бірақ үш иннингте тек бір ғана ұпай жібергеніне қарамастан, жеңіліске ұшырады. «Уайт Сокс» командасы жаңадан келген шортстоп Луис Апарисионың арқасында, ол команданы ұрланған базалар бойынша лигада көшбасшы етіп, маусымның 4-інен тамыздың 3-іне дейін екі айлық шабуылдық өрлеуді бастан кешірді, осы кезеңде Пирстің 13 ойынында орташа есеппен сегіз ұпай жинады; ол 11 ойын жеңіп, тек All Star үзілісіне дейін және кейін ғана жеңілді, соңғысы Форд пен «Янкилерге» қарсы 2–1 есебімен болды. 1941 жылдан бері 20 ойын жеңген алғашқы «Уайт Сокс» питчері болды, мансабындағы ең жоғары көрсеткіш – 192 страйк-аутпен АЛ-да екінші орын алды (солқол питчерлер арасында командалық рекорд, 1964 жылы Гарри Петерс 205 страйк-аут жасағанға дейін), және «The Sporting News» журналы оны жылдың АЛ питчері деп таныды, 1955 жылғы жақын дауыс беруде оны жеңген Фордты 117–52 есебімен басып өтті; сонымен қатар, АЛ ең құнды ойыншысы сыйлығы үшін дауыс беруде бесінші орынды иеленді. 1957 жылы Пирс Ред Фаберден (1920–1922) кейін қатарынан екі маусымда 20 жеңіске жеткен алғашқы «Уайт Сокс» питчері болды; ол лига көшбасшысы ретінде Джим Баннингпен теңесті және АЛ питчерінің «Жыл питчері» атағы үшін дауыс беруде оны жеңді. Ол 16 мамырдан 8 маусымға дейін қатарынан алты ойында толық ойынмен жеңіске жетті, оның жалпы ERA көрсеткіші 0.64 болды, он иннингте екі 1–0 жеңіс, соның ішінде 4 маусымда «Ред Сокс» командасына қарсы мансабындағы алтыншы екі соққысы тіркелді; аталған кезеңде «Уайт Сокс» соңғы бес ойында барлығы тоғыз ұпай ғана жинады. Менеджерлер, жаттықтырушылар, жазушылар және комментаторлардың жеке сауалнамасы оны Чикагоның ең жақсы алаңда ойнайтын питчері, жүгірушілерді бірінші базаға ұстап тұрудағы ең жақсы питчері, маңызды ойындардағы ең жақсы питчері, сондай-ақ команданың алаңдағы ең жүйкелі ойыншысы деп атады.

Басымдықтың соңы

1958 жылы ол лигада жеңістер саны бойынша (17) және ERA (2.68) көрсеткіштері бойынша екінші орын алды; оның жетінші екі соққысы, 21 маусымда Балтимор Ориолс клубына қарсы 1–0 есебімен жеңіс, онда White Sox командасы бірінші иннингте тек бір ұпай ғана алды, одан кейін оның мансабындағы ең маңызды ойыны болды. 27 маусымда Сенаторларға қарсы ойында ол алғашқы 26 соққыны тоқтатты, содан кейін Эд Фиц Джеральд ойыншысы Пирстің алғашқы допысын бірінші база сызығы бойымен қарсы алаңға екі есеге соқты, ол фол сызығынан шамамен бір фут қашықтықта қалды. Пирс содан кейін ойынды аяқтау үшін үш доппен Алби Пирсонды жеңді; ол тек екі рет үш допқа дейін санады. Жалғыз соққы керемет жетістікке жеткен болар еді; 1880 жылдан бері сол жақтан тастайтын Ли Ричмондтан кейін ешкім тамаша ойын көрсетпеген, ал 1931 мен 1962 жылдар аралығында тек бір ғана AL сол жақтан тастайтын ойыншы (Мел Парнелл 1956 жылы) соққысыз ойын өткізген. Пирс қатерлі ісіктен көңілі қалмаса да, командаластарын қорғаныс жұмысына мақтап: «Луиске көп рахмет айту керек. Шерм оларды керемет араластырды. Ең бастысы, біз жеңдік», – деді. 1982 жылғы сұхбатта Пирс: «Фиц Джеральд туралы айтқанда, ол бірінші доппен жылдам соққы беретін және оны тартып ала алатын жерде жақсы көретін. Сондықтан біз оған қисайған допты жібердік, ол оңға соғып, жақсы соққы берді. Мен бұл туралы қатты ренжімедім. Сол кезде бұл маған көп әсер етпеді. Бірақ қазір, әрине, мен оны алғанда жақсы болар еді. Жақсы болар еді», – деді. Оның қатарынан 33 иннинг бойы гол соқпауы 1 шілдеде жетінші иннингте ұпайсыз аяқталды. Пирс 1956 жылдан 1958 жылға дейін әр жыл сайын толық ойындар бойынша лига көшбасшысымен теңесті, сондай-ақ 1957 жылдан 1959 жылға дейін және 1961 жылы All-Star командасына қайтадан шақырылды, бірақ ол тек 1957 жылғы ойында ғана қатысты, онда ол үш ұпайға жол берместен бұрын алғашқы бес соққыны тоқтатты. 11 маусымда 1959 жылы ол өзінің төртінші және соңғы бір соққысын жасады, Вашингтонда 3–1 есебімен жеңіске жетті, онда ол үшінші иннингте Рон Сэмфордтың қос соққысына ғана жол берді, ол үш екі соққыдан кейін ұпай алды, соңғысы Хармон Киллебрюге; White Sox тоғызыншы иннингте Джим Лэндис Сенаторлардың бастауыш ойыншысы Камило Паскуалдан екі ұпай алды. Пирс 6 тамызда «Ориолс» командасына қарсы ойында 16 иннинг ойнады, бұл ойын 18 иннингтен кейін 1–1 есебімен тең аяқталды; оның мансабындағы соңғы рет қосымша иннингтерде ойнағаны осы болды. Келесі екі ойында жеңіліске ұшырап, арқа бұлшық етін жыртып, 15 тамыздағы үшінші иннингте Канзас-Сити Атлетикасына қарсы ойында жамбас буындарын созғаннан кейін, ол 7 қыркүйекте Канзас-Ситиге 2–1 есебімен жеңіске жеткенге дейін алаңнан шықты. Менеджер Аль Лопестің 1959 жылғы әлем чемпионатына Пирсті Лос-Анджелес Доджерс клубына қарсы алаңға шығармауы көп дау тудырды. Cy Young сыйлығының иегері Эрли Уинн Чикаго үшін бірінші ойында бастағаннан кейін, Лопес келесі екі ойында Боб Шоу (18–6) және Дик Донованды (9–10) бастауды таңдады, нәтижесінде White Sox 4–3 және 3–1 есебімен жеңілді. Пирс төртінші ойынға дейін күтіп отырды және серияның соңғы үш ойынының әрқайсысында алмастырылды, төрт иннингте тек екі соққы жіберіп, ешқандай ұпайға жол бермеді. Төртінші ойында ол төртінші иннингте Чикаго 4–0 есебімен артта қалғанда алаңға шықты және жетінші иннингте соққыға тартылмас бұрын үш иннинг бойы соққысыз ойнады, осы кезде Sox ойынды теңестірді; Доджерс 5–4 есебімен жеңіске жетті. Бесінші ойында ол 1–0 есебімен жеңіске жеткені үшін сегізінші иннингте алаңға шықты, бірақ Лопес тағы да питчерлерді ауыстырғанға дейін қасақана жүріп кетті; White Sox 1–0 есебімен жеңіске жетті. Лопес тіпті Виннді екі күндік демалыстан кейін алтыншы ойында бастауды таңдады, бірақ ол тиімсіз болды, ал Чикаго Пирс сегізінші иннингте алаңға шыққан кезде 8–3 есебімен артта қалды; Доджерс кейіннен тоғызыншы иннингте бір ұпай қосып, 9–3 есебімен жеңіске жетіп, серия чемпионы атанды. Пирстің резервтік ойыншы ретінде пайдаланылуы оған үлкен көңіл көшірді, ол 1982 жылғы сұхбатында: «Ерли Уинн және Боб Шоу сияқты басқа жігіттер сол жылы меннен жақсы жылдар өткізді. Ал сол қолды көптеген ойыншылары бар Доджерс клубына қарсы Аль оң қолды Дик Донован сияқты ойыншыларды қалады. Мен көңілім қалғанын жасыра алмаймын, бірақ мен түсіндім», – деді.

Шабуылдауды қолдау

1952 жылдан 1960 жылға дейін үшінші орыннан төмен түспегеніне қарамастан, "Go Go White Sox" командасы жылдамдыққа, қорғанысқа және питчингке, соққыға қарағанда жақсы басымдық берді, ал Пирс клубпен болған уақытында шабуылдық қолдау үшін күресті. Ричардс пен Лопес – 1957 жылы Чикагоның бас жаттықтырысы болған – шабуылға аз мән берді, Лопес өзінің философиясын білдірді: "командаға шынымен қажет нәрсе – питчинг пен қорғаныс, себебі егер сіз қарсы команданың ұпай жинауына мүмкіндік бермесеңіз, олар сізге ұпай беретін болады, содан кейін сіз ойынды жеңесіз". Пирстің бөлмедесі болған Нелли Фокс, бірде "Ақ сокстар" ұпайсыз қалғаннан кейін ұпай жинап алған кезде оған бұрылып: "Міне, сіздің ұпайыңыз. Енді шығып, оны ұстап тұрыңыз" деді. 1949 жылдан 1961 жылға дейін AL командалары ойынға орташа есеппен 4.46 ұпай жинаса, ал "White Sox" командасы басқа питчерлері бастаған ойындарда орташа есеппен 4.53 ұпай жинаса да, Пирс бастаған ойындарда олар орташа есеппен 4.20 ұпай жинады – бұл көрсеткіш 1956 жылы екі айлық ұпай жинаған кезде 4.07-ге төмендейді; Чикагомен өткізген жеңілістерінің үштен екісінде (152-ден 105) және оның бастамаларының үштен бірінде (390-дан 130) олар екі немесе одан аз ұпай жинады. Олар 1953 жылы оның бастамаларында 3.7 ұпай, ал 1955 жылы оның бастамаларында 3.6 ұпай жинады; тіпті 1959 жылы, жеңіс тұғырына көтерілген "White Sox" командасы ойынға орташа есеппен 4.29 ұпай жинаған кезде, Пирс бастаған ойындарда олар тек 3.36 ұпай жинады. 1955 жылы Чикагоның шабуылдық қиындықтары питчинг штабына артық қысым жасағаны, оларды "бірінен кейін бірі шиеленіскен ойынмен, ешқашан кішкене тынығатын ыңғайлы маржасы жоқ" деп жиі атап өтілді; Пирс сол жылы ұпай жетіспегендігінен "мажорлардағы ең бақытсыз питчер" деп сипатталды. Бірақ, керісінше, ол шабуылдық қолдауға ие болғанда, ол әлдеқайда сәтті болды, Чикаго төрт ұпай жинағанда 30–11 және бес немесе одан көп ұпай жинағанда 99–10 рекордты жариялады; 1951 жылдың қыркүйегінен бастап 1958 жылдың мамырына дейін, ол кем дегенде төрт ұпай жинағанда 71–6 және кем дегенде бес ұпай жинағанда 55–1 болды. (Осы ойындарда 3.69 ERA-ға қарамастан), ол "Янкилерге" қарсы өз ойынын сақтап қалды, 1952 жылдың тамызынан 1960 жылдың маусымына дейін 21–21 рекордты жариялады. Иронияға орай, "Янкилерге" қарсы тағдыры өзгеріске ұшырағаннан кейін Чикагоның бәсекелестеріне ең ауыр жеңілістерінің бірі болды; 1952 жылдың 29 шілдесінде ол сегізінші айналымда 7–3 басымдықпен және бір рет шығып, "Янкилердің" тоғызыншы айналымда Микки Мантлдің ұлы шлемінен 10–7 жеңіске жету үшін "White Sox" bullpen қарсы оралғандығын көрді. Көп жыл өткен соң да Пирс бұл ойынды ең көңілі қалған іс-шара деп есіне алады. Ол карьерасында 15 рет Уайти Фордпен кездесті (басқа кез-келген шайқасқа қарағанда), оның ішінде 17 мамыр 1955 жылы 1–0 есебімен жеңілді, сол жылдың 5 маусымында 10 айналымда 3–2 есебімен жеңілді, 15 шілдеде 2–1 есебімен жеңілді, 1956 жылы 18 қыркүйекте 11 айналымда 3–2 есебімен жеңілді (осы жылы "Янкилер" Мантлдің соңғы фреймдегі 50-ші үйіне қарсы шықты), 1957 жылы 21 мамырда 3–1 есебімен жеңілді, ал 1959 жылы 30 сәуірде 11 айналымда 4–3 есебімен жеңілді. Пирстің 1959 жылы 28 шілдеде "Янкилерге" 4–3 есебімен жеңісі "Ақ сокстарды" бірінші орынға қойды, олар маусымның қалған бөлігінде 40 жылдан кейін алғашқы жеребелерін алып қалды; бұл Чикагомен 160-шы жеңісі болды, ол Док Уайттың сол қолымен жеңістер бойынша командалық рекордты бұзды (ол сол жылы Уайттың клубтық рекордтарын сындырды). 1958 жылдың соңында спорт жазушысы Эдгар Мунцел былай деп жазды: "Пирс пен Фордтың Америка лигасындағы солға табан билік үшін ұзақ уақыттан бері жүргізіліп келе жатқан жекпе-жегінде басты айырмашылық – Пирс өте әлсіз соққы командасына шайқап отыр, ал Фордты лиганың ең күшті шабуыл машинасы қолдайды. Уайтиге одан да үлкен бата – ол "Янкилерге" қарсы тұрмауы керек". Ол Пирс туралы "Ақ сокстар" командасының соңғы онжылдықтағы үздік питчері деп атап өтті. "Әдетте, ол "Янки" командасына қарсы екі рет ұшып, жеңіске жетеді". "Янкилердің" аутфилдері Боб Серв бәсекелестікті еске түсіріп: "Мен Пирс пен Фордтың ойынды бітіргенін әрқашан еске аламын. Бұл өте жақсы ойын болды – 2–1, 3–2. Әдетте, егер олар ұтылса, Мантл гол соғатын". Нью-Йорк аутфилдері Хэнк Бауэр: "Маған ең көп қиындық туғызған адам – мен оны маған бергенін білемін, және ол біздің көпшілігімізге берді деп ойлаймын – Билли Пирс болды". Томми Бёрн 1943 жылдан 1957 жылға дейін карьерасының басым бөлігін "Янкилер" үшін атқан, бірақ 1953 жылғы маусымның бірінші жартысында Чикаго үшін ойнаған, "Пирс жасырын жылдам, жақсы сынған доп болды. Ол өте қатал адам еді. Бірнеше жыл бойы ол Фордпен тең дәрежеде болды". Спорт жазушысы Билл Мэдден 1982 жылы былай деп еске алды: "Әрқашан Пирс Уайти Фордқа қарсы тұратын, және мен үшін бұл әділ емес еді. Олар классикалық 'стильді' сол қолымен ойнайтын питчерлер еді, алдағы ойынға және батылдыққа тең, бірақ Фордтың артында Микки Мантл, Йоги Берра, Билл Сковрон және Хэнк Бауэр сияқты зеңбіректер болды, ал Пирс тек жарықшақтармен қаруланған. Нелли Фокс, Луис Апарисио және Минни Миньосо оны шапшаңдықпен және аз ұпайлармен қолдады, және мен Пирс осы мүмкіндіктерге қарамастан Фордпен тең дәрежеде күресе алғанына әрқашан таң қалдым".

Кейінгі мансап

Чикагомен соңғы екі маусымда Пирс 14–7 және 10–9 есебін көрсетті, бірақ оның орташа нәтижесіне нашар қорғаушылардың әсері болды; ол сол маусымдарда ойынды алтыншы иннингте немесе одан кейін 15 рет көшбасшылықпен тәрк етсе де, «Ақ соққылар» командасының резерв ойыншылары жеті рет осы көшбасшылықты сақтап қала алмады. Шындығында, 1960 жылы Пирс команданың жалғыз тұрақты және тиімді бастауыш ойыншысы болып есептелді, тамыздың ортасына дейін толық ойынмен сегіз жеңіс одіс қондырды. 1961 жылғы 20 маусымда Пирс Эд Уолшқа тиесілі болған «Ақ соққылар» командасының 1732 соққыдан тұратын рекордын жаңартты.

Сан-Франциско гиганттары (1962-1964 жылдар)

1961 жылғы 30 қарашада ол Сан-Франциско «Гиганттарына» Дон Ларсенмен бірге төрт ойыншыға (олардың үшеуі питчерлер) алмастырылды, олар 1961 жылдың көп бөлігін немесе барлығын кіші лигада өткізген. «Гиганттар» командасының бас жаттықтырушысы Альвин Дарк Пирсті Хуан Маришаль, Гейлорд Перри және Майк МакКормик сияқты дамып келе жатқан таланттармен жас питчинг құрамының бірінші нөмірі ретінде пайдалану ниетін білдірді. «White Sox» командасынан өзгеше, «Гиганттар» Вилли Мейс, Вилли МакКови және Орландо Сепеданы қамтитын қуатты шабуылға ие болды, ал Пирс жаңа командасымен жақсартылған ұпайлық қолдаудан пайдаланып, алғашқы сегіз ойынында жеңіске жетті. 13 сәуірде өткен алғашқы ойыны өте табысты болды, себебі ол 16.45 ERA көрсеткен қиын жаттығудан кейін ойнады. «Цинциннати Редс» командасына қарсы өткен ойында ол алғашқы 13 соққышыны тоқтатып, 7 1/3 иннингте тек екі соққыға жол берді. 23 755 көрермен оған зор қошемет көрсетті, ол кейін: «Қошемет мені шынымен де толқытты. Жанкүйерлер мұнан да керемет болуы мүмкін емес еді. Мен оны терең сезіндім» деді. «Гиганттар» жылдың ең жақсы мәмілесін жасады, Ларсен мен Пирс – «шағын оң жақ сөйлейтін» ойыншылар – команданы маусымның басында үлкен лигадағы ең жақсы көрсеткішке жеткізді. 14 маусымда «Редс» командасына қарсы өткен сыртқы ойында ол Вэда Пинсонға қос соққы берді, бірақ кейін Дон Бласингеймнің соққысынан бірінші базаны жауып жатқанда сол аяғына кездейсоқ соққы алды, бұл жарақатқа 14 тігіс қажет болды. Ойынның 1/3 бөлігінен кейін алаңнан шығарылған ол Пинсонның кейіннен ұпай алғаннан кейін жеңіліске ұшырады, ал «Гиганттар» 8-0 есебімен ұтылды. Бұл жарақат оған жетінші All-Star ойынына қатысу мүмкіндігінен айырды, және ол 15 шілдеде үш иннинг ғана ойнағаннан кейін алаңға қайта оралды; содан кейін 2 тамызда жеңіске жеткенге дейін үш рельефтік ойында қатысты. Бұрынғы NL төрешісі Бейб Пинелли баспасөз орындығынан қарап: «Оның жылдам тастауын қараңыз! Ол көптеген шешуші ойындарда ойнаған, сондықтан олар оған ештеңе емес!» деді. «Доджерс» командасы 2-ші ойында серияны теңегеннен кейін, ол 3-ші ойында 3 қазан күні 6-дан 4-ке дейін жетекшілікпен тоғызыншы иннингке шықты және Сан-Францискодағы «Гиганттар» командасының алғашқы жеңісін қамтамасыз ету үшін қарсылас үш ойыншыны тоқтатып, алаңнан шығарды, содан кейін оның командаластары оны құшақтап сүйді. «Янкиз» командасына қарсы әлем чемпионатына 3-ші ойында қатысып, жетінші иннингтің соңына дейін есептің теңдігін сақтады; бірақ ол жетінші иннингте үш ұпайға жол берді (олардың бірі екі аутфилд ойыншысының қатесінен кейін), нәтижесінде 3-2 есебімен жеңіліске ұшырады. «Кендлстик Парк» стадионындағы 6-шы ойында Уайти Фордқа қарсы өткен ойында ол тағы да керемет өнер көрсетті, бесінші иннингке дейін қарсыластарға базаға жетуге мүмкіндік бермеді және серияны 3:3 есебімен теңестіретін 5-2 есебімен жеңіске жетті; ол қарсыластардың тек үш ойыншысына екінші базаға жетуге мүмкіндік берді және тек төрт рет үш допты санауға барды. Оның екі сериядағы қатысуы да оның ең жақсы жылдарынан кейін болғанымен, Пирс 19 иннингте 1.89 ERA көрсетіп, мансаптық серия көрсеткішін жасады.

Соңғы маусымдар

1962 жылы өз алаңындағы ойындардағы керемет өнері ескерілгенде, Пирстің 1963 жылы «Гиганттардың» үйіндегі алғашқы ойынына бастап таңдалуы таңқаларлық емес еді. Ол мансабындағы соңғы толық ойынмен жауап берді – «Хьюстон Колт .45» командасын 7:0 есебімен жеңді. Ол жиі негізгі добының бірі – төменгі қисық допты тастаудан бас тартса да, «Бұл стадионға қанша сол жақтан тастайтын ойыншы келіп, желді күні осы доппен жеңіске жетті?» деді. Оның «Кендлстик» стадионындағы табысы оның добының бағытын өзгертуімен байланысты, сол жақтан тастайтындарға сыртқа қарай тастап, оларды сол жаққа соққы етуге мәжбүр етті, соның арқасында жел допты ұзақ уақыт ауада ұстады. Екі рет Американ лигасындағы үздік соққышы атанған Пит Раннелс лиганы ауыстырғаннан кейін Пирстің өзіне қарсы тастауын мүлдем басқаша байқады. Оның үйдегі жеңіс тізбегі 20 сәуірде «Чикаго Кабс» командасына 0:4 есебімен жеңілгенде аяқталды. 1963 жылғы маусымда ол біртіндеп резервке көшті және 1964 жылы тек қана ойынды ауыстыру үшін пайдаланылды. 1964 жылдың 10 қыркүйегінде «Доджерс» командасына қарсы өткен, кейін «Билли Кидтің соңғы күресі» деп аталған ойында, ол үш жыл қатарынан Американ лигасында толық ойындар бойынша көш бастаған соңғы питчер болып қала береді.

Статистика

ЖылдарОйындарЖеңіс-Жеңіліс%Орташа ұпайларСоғылған доптарТағайындалған доптарҚорғанысқа алынған доптарҮзіліс%Ойыншылардың қатысуыСоққан доптарДопты ұстау%Допты қайтару%Базадағы ойыншыларСоққан реттер%

Зейнеткерлік

1950 жылдары Пирс маусымнан тыс уақытта әкесінің Детройттегі дәріханасын басқаруға көмектесті. Ол бапкерлік мансабын жалғастырмады, тіпті 1963 жылы спорт журналистерінің көктемгі жаттығулар бойынша сауалнамасы оны «Гиганттардың» ең перспективті басқарушысы деп атады. Бейсболдан кеткеннен кейін, 1970 жылы «White Sox» телеарнасында түс комментаторы болды, кейін қысқа мерзімге «Oldsmobile» және «Cadillac» дилерлік орталықтарында серіктес болды, ал 1974 жылдан 1997 жылға дейін зейнеткерлікке шықты. Сонымен қатар, ол «White Sox» клубының скауты ретінде жұмыс істеп, 1983 жылғы «Жыл жаңашылы» Рон Киттлді тауып алды. 1987 жылы «White Sox» оның 19-шы нөмірін зейнеткерлікке шығарды; ол осылайша құрмет көрсетілген сегіз ойыншының бірі. 2000 жылы «Sox» ғасыр командасына енді, ал 2003 жылы Мичиган спорт даңқына қосылды. 2005 жылдың 4 қазанында Пирс «Red Sox» командасына қарсы АЛ дивизиондық сериясының бірінші ойынында (14:2 есебімен жеңіс) алғашқы допты лақтырды, «White Sox» командасы постсезонды бастады, ол 2005 жылғы әлем чемпионатын жеңіп алумен аяқталды – 88 жылдан бергі алғашқы чемпионат. 2006 жылы Чикаго спорт даңқына енді. 2007 жылдың 23 шілдесінде «White Sox» командасы Пирс құрметіне «U. S. Cellular Field» стадионының орталық алаңында мүсін ашты. Мүсіншілер оның суреттерін алып, бет-пішінін өлшеді, ол: «Неге екенін білмеймін, бұл 50-ші жылдардағы өлшем емес» деді. Ол болашақта атақты шортстоп Люк Эпплинг пен питчер Тед Лайонстың мүсіндері қосылуы мүмкін деп үміттеніп, 1930 және 1940 жылдардың екі жұлдызының болашақта қосылуын мойындады, сонымен қатар осы құрметке деген қуанышын білдіріп: «Мен бұл туралы көбірек ойлаймын, болашақта, менің немерелерім паркеге келгенде, оны көреді. Ол жылдар бойы сол жерде болады» деді. Пирс авторлық құрастырушысы болған «Ол кезде Оззи Гарольдқа айтты»: «Чикагоның ең жақсы «White Sox» оқиғалары» кітабы 2008 жылдың наурыз айында жарық көрді. Пирс 1949 жылдың 22 қазанында мектеп кезінен танысқан Глория МакКредиге үйленді, олардың үш баласы бар: Уильям Рид (6 шілде 1953 жылы туған), Патриция «Пэтти» Кроули (4 қазан 1955 жылы туған) және Роберт Уолтер (16 шілде 1958 жылы туған). Пирс бір сұхбатта әйелі туралы: «Ол тек адал жанкүйер ғана емес, сонымен қатар ақылды жанкүйер, мен Марти Марионға – ол сол кезде «White Sox» командасының басқарушысы еді – Глория оны ұрлағандықтан, қарсыластар да оны ұрлап кетуі мүмкін болғандықтан, біздің сигналды өзгерту керек екенін айтуға баруым керек болды» деді. Ол «Giants» командасына ауыстырылғанмен, 1962 жылғы маусымнан кейін олар Мичиган штатының Бирмингем қаласынан Чикагоның оңтүстік-батысындағы Эвергрин Паркке көшіп келді. (Бірнеше жыл бойы «White Sox» командасымен бірге болғанда, олар оңтүстік жақтағы «Flamingo-on-the-Lake» пәтерлерінде де жазғы резиденцияны ұстады, онда командаласы Джим Ривера мен оның отбасы да тұрды. Пирс Эвергрин Парк ложасының 33-дәрежелі масоны болды; оның жаназасы Эвергрин Парк пресвитериан шіркеуінде өтті, ал ол Иллинойс штатының Оук Лоун қаласындағы «Chapel Hill Gardens South» зиратында жерленді.

Атак-даңқ залына кандидат

Пирс 2023 жылға дейін Ұлттық бейсбол даңқы залына сайланбады. Америка Бейсбол жазушылар қауымдастығының бюллетеніне енген бес жыл ішінде (1970–1974) Пирс ешқашан берілген дауыстардың 1,9% -дан астам жинаған жоқ. Дегенмен, 2014 жылдың қазан айында ол BBWAA шолу комитеті тарапынан 2015 жылы даңқ залына енуге үміткер ретінде Алтын дәуір комитетінің бюллетеніне енген он кандидаттың бірі болып алғаш рет таңдалды. Ол және бұрынғы «Ақ соқсылар» командаласы Минни Миносо сияқты басқа кандидаттардың ешқайсысы да таңдаудан өтпеді. 2021 жылдың 5 қарашасында ол 2022 жылғы топқа қарастыру үшін Ұлттық бейсбол даңқы залының «Алтын күндер дәуірі» бюллетеніне соңғы кандидат ретінде іріктелді, бірақ қажетті он екі дауыстан үш дауыс немесе одан аз ғана дауыс алды.