Британдық медициналық қауымдастық: дәрігерлердің кәсіби одағы

Кіріспе

Тіркелген дәрігерлер кәсіподағы

Британдық дәрігерлер қауымдастығы (БМА) – Ұлыбританиядағы дәрігерлер үшін тіркелген кәсіподақ. Ол дәрігерлерді реттемейді немесе сертификаттамайды, бұл жауапкершілік Жалпы медициналық кеңесте жатыр. BMA-да өкілдік және ғылыми комитеттердің бірқатары бар және Ұлттық денсаулық сақтау қызметінің (NHS) жұмыс берушілерімен бірге Аурухана кеңесшілері мен мамандар қауымдастығы дәрігерлер үшін екі ұлттық келісімшарт келіссөзшісі ретінде мойындайды. BMA-ның жарияланған мақсаты – "медициналық және оған қатысты ғылымдарды дамыту, сондай-ақ медициналық мамандықтың беделін және мүдделерін қорғау".

Облыстық дәрігерлер және хирургтар қауымдастығы және Вебстердің дәрігерлер қауымдастығы

Британдық медициналық қауымдастық өзінің бастауын 1832 жылғы 19 шілдеде сэр Чарльз Гастингс құрған Провинциялық медициналық және хирургиялық қауымдастыққа (PMSA) және 1836 жылы Джордж Вебстер құрған «Британдық медициналық қауымдастыққа» жатқызады. Алғашқы отырысынан кейін он жыл өткен соң, Провинциялық медициналық және хирургиялық қауымдастықтың мүшелерінің саны 1350-ге жетті және ол апта сайын «Провинциялық медициналық және хирургиялық журналды» жариялай бастады. 1853 жылы PMSA Лондон дәрігерлерін қабылдап, мүшелікке кеңейтті, ал 1856 жылы Британдық медициналық қауымдастыққа трансформацияланды. 1857 жылдан бастап олардың журналы Британдық медициналық журналы немесе BMJ деп аталды. Бастапқыда медициналық реформаны қолға алу мақсатымен құрылмағанымен, BMA 1858 жылғы Медициналық заңның әзірленуіне және қабылдануына маңызды үлес қосты, ол Жалпы медициналық кеңесті құрып, білікті және білікті емес дәрігерлерге стандарт белгіледі және кәсіби реттеу жүйесін орнатты. Осыған дейін кез келген адам, білімі бар-жоқ, дәрігер болып жұмыс істей алатын. Бұл BMA-ға болашақ медициналық саясатта маңызды рөл атқаруға мүмкіндік берді, ол кедейлерге арналған медицина, шарлатандық, халық денсаулығы, баламалы және әскери медицина, сондай-ақ келісімшарттық тәжірибе сияқты мәселелер бойынша күресті. Осы кезеңде қауымдастықтың ең белсенді және ықпалды органдарының бірі – 1863 жылы құрылған Парламенттік заң жобалары комитеті болды, ол халық денсаулығы мәселелеріне қатысты заңнамаға әсер етуде жетекші рөл атқарды.

ХХ ғасырдың басында

1911 жылғы мамыр айында үкімет Ұлттық денсаулық сақтау сақтандыру туралы заң жобасын ұсынды, бұл BMA-ға жаңа сын-текелер тудырды. Бұл заң жобасында әрбір жұмыс істейтін адам аптасына төрт пенс төлеу арқылы ауру кезіндегі емделу шығындарына сақтандырылу мүмкіндігі көзделді. BMA бұл қағиданы қолдады, бірақ схемаға қатысты бірнеше ескертулерін білдірді, оның ішінде медициналық жәрдемақыны ұсынуға дәрігерлердің қатыспауы (оны достық қоғамдар мен кәсіподақтар жүзеге асыруы тиіс болды). Жауап ретінде BMA «алты қағидалық ұстанымды» жариялады, олардың кез келген заңнамаға енгізілуі керек деп санайтын. 1912 жылғы шілдеде өткен BMA-ның бас жиналысында, жаңа президент сэр Джеймс Барр Ұлттық денсаулық сақтау сақтандыру туралы заң жобасын «Оңтүстік теңізінің көпіршігінен бергі халыққа жасалған ең ірі алаяқтық» деп айыптады. «Көптеген беделді көрермендерге» сөз сөйлеген Барр эвгеникаға назар аудару арқылы ұлттың жақсаруын қолдады және аурудың алдын алудың, оны емдеумен қатар, қажеттілігін атап өтті. Оның сөзіне қарағанда, «ең лайықсыз азаматтардың ұрпақтандыруына жол бермеу үшін әлі ешқандай нақты әрекет жасалмаған». Барр былай түсіндірді: «Егер мұндай әрекет сәтті болуы керек болса, біз туылмаған баладан бастауымыз керек. Ұлтты ақыл-ойы мен денесі сау адамдар жаңартуы керек, ал моральдық және физикалық тұрғыдан кемтарлар оған қосылуға рұқсат етілмеуі керек». 1913 жылы соңғы заң жобасы қабылданды, онда алты ұстанымның төртеуі енгізілді. Осының нәтижесінде схемаға қосылу үшін апталық табыс 2 фунт стерлингке дейін шектелді, пациенттерге дәрігерді таңдау құқығы берілді, дәрігерге төленетін ақы жеткілікті болуы керек еді, сондай-ақ акті бойынша жұмыс істейтін әртүрлі органдарда медициналық өкілдік болуы тиіс еді. Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғанда BMA Орталық медициналық соғыс комитетін (CMWC) құрды және үкімет оған қарулы күштердегі дәрігерлерге деген сұранысты басқаруды, сонымен бірге азаматтарға толық медициналық қызмет көрсетуді қамтамасыз етуді тапсырды. BMA бұл рөлді Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде де атқарды. Осы кезеңде BMA «құпия емдік заттарды» өндіру және сату, тамақтану және дене шынықтыру, алкогольдің жол апаттарымен байланысы және аборттың медициналық аспектілері сияқты мәселелер бойынша үгіл-насихат жүргізді. Екінші дүниежүзілік соғыстың басында BMA соғыстан кейін және бейбіт уақытта халыққа медициналық көмек көрсету жүйесін өзгерту қажеттігін түсінді, сондықтан соғыстан кейін көп ұзамай BMA «ұлт үшін жалпы медициналық қызмет» жоспарын жасады. Еңбек партиясы 1945 жылғы жалпы сайлауда жеңіске жетіп, Клемент Атли басшылығымен үкімет құрғаннан кейін, BMA үш жыл бойы Денсаулық сақтау министрі Анеурин Беванмен капитациялық төлемдерді, жеке практиканы және төселген орындарды жаңа Ұлттық денсаулық сақтау жүйесінде сақтап қалуға рұқсат беру үшін келіссөздер жүргізді. 2005 жылғы 7 шілдедегі Лондон шабуылы кезінде 30-шы бағыттық Лондон автобусы BMA штаб-пәтерінің жанындағы Үстіңгі Вобурн-плейсте жарылып, оған зақым келтірді. Жарылыстан кейін ғимараттағы бірқатар медициналық қызметкерлер полиция мен жедел жәрдем қызметкерлеріне көмектесе алды.

In May 1911 the Government introduced the National Health Insurance Bill which presented the BMA with new challenges. This bill introduced the idea that for a maximum contribution of four pence a week every employed person in the country could be insured against treatment costs for sickness. The BMA supported the principle but had a number of reservations about the scheme including the lack of doctor involvement in delivering the medical benefits, which were instead being delivered by friendly societies and trade unions. In response the BMA produced "Six Cardinal Points" which it felt should be included in any legislation. At the BMA's general meeting in July 1912, incoming president Sir James Barr condemned the National Health Insurance Bill as "the most gigantic fraud which had ever been perpetrated on the public since the South Sea Bubble." Addressing "a large and distinguished audience," Barr "spoke eloquently and forcibly in favour of the improvement of the race by attention to eugenics, and pointed out the necessity of preventing disease as well of curing it. No serious attempt, he said, had yet been made to prevent the race from being carried on by its least worthy citizens." Barr explained that: "If such an attempt was to be successful we must begin with the unborn. The race must be renewed from the mentally and physically fit, and moral and physical degenerates should not be allowed to take any part in adding to it". Ultimately the final bill was passed in 1913 in which four of the six points had been included. This resulted in an income limit of £2 per week being set to join the scheme, there was to be free choice of doctor by patient, the payment to the doctor should be adequate, and finally there should be adequate medical representation among the various bodies working on the Act. With the start of World War I, the BMA formed a Central Medical War Committee (CMWC), and was given responsibility by the government for managing the demand for doctors in the armed forces whilst maintaining a full medical service for civilians. The BMA repeated this role during World War II. During this time the BMA also campaigned on issues such as the production and marketing of "secret remedies", nutrition and physical fitness, the relationship of alcohol to road accidents, and the medical aspects of abortion. Early in the Second World War, the BMA became aware of the need for a change in the provision of medical care to the public after the end of the war and during peacetime, so shortly after the war, the BMA had produced its own plan for a "general medical service for the nation". After the Labour Party won the 1945 general election and formed a government under Clement Attlee pledging national health insurance, the BMA spent three years negotiating with Health Minister Aneurin Bevan to allow the continuation of capitation fees, private practice, and paybeds under the new National Health Service. During the 7 July 2005 London bombings a London Buses route 30 double decker bus exploded near the BMA headquarters on Upper Woburn Place, damaging it. After the explosion, some medical professionals in the building were able to assist police and ambulance personnel.

Мүшелік

2023 жылдың шілдесіне дейін БМА-ның 190 366 мүшесі болды. Ол Ұлыбритания үкіметі және дәрігерлер мен тіс дәрігерлерінің еңбекақысын қарау органы тарапынан ресми түрде мойындалған. БМА Hospital Consultants and Specialists Association (HCSA) бірлестігімен бірге ұлттық келіссөздер жүргізу құқығын бөліседі. БМА мүшелері жұмысқа орналасу бойынша кеңес ала алады, ол келісімшартты тексеру, жұмыс жоспарын жасау, жалақы даулары және қарым-қатынас мәселелері сияқты тақырыптарды қамтиды. Мүшелер сонымен қатар The BMJ-ге және басқа да қосымша ресурстарға жазылуға құқылы.

Медициналық этика комитеті

БМА-ның Медициналық Этика Комитеті қауымдастыққа медициналық этикадағы ағымдағы және жаңадан туындап келе жатқан мәселелер бойынша кеңес береді. Комитет қағидалық мәселелерді, соның ішінде мыналарды талқылайды:

Қарулы Күштер комитеті

BMA қарулы күштер дәрігерлерін өзінің Қарулы Күштер Комитеті (AFC) арқылы қолдайды, ол қарулы күштердің барлық бөлімдеріндегі клиниктерді өкілдік етеді, олар соғыс аймақтарына жіберілсе де, резервте болса да немесе Қорғаныс министрлігіне қарасты азаматтық дәрігерлер ретінде жұмыс істесе де. AFC жұмысының үлкен бөлігі – Қарулы Күштердің жалақысын қарау органына (AFPRB) нақты деректер ұсыну болып табылады. AFPRB теңіз, құрлық және әуе күштерінің мүшелеріне жалақы төлеу мәселелері бойынша кеңес береді. Бұл жұмыстың қосымшасы ретінде AFC Қорғаныс министрлігімен азаматтық дәрігерлердің еңбек шарты мен жағдайлары туралы келіссөздер жүргізеді. Комитет жылына екі конференция өткізеді: Қарулы Күштер Комитетінің конференциясы әдетте мамыр айында, ал Азаматтық дәрігерлер конференциясы әдетте қазан айында болады.

Жеке практика комитеті

BMA жеке практикамен айналысатын және Ұлттық денсаулық сақтау жүйесінен (NHS) тыс қызмет көрсететін дәрігерлерді Жеке практика комитеті арқылы қолдайды. Бұл комитет жеке кеңесшілер мен жалпы тәжірибелі дәрігерлердің екеуіне де қатысты мәселелерді қарастырады. Комитет жылына үш рет отырыс өткізеді және жеке практикаға қатысты конференциялар ұйымдастырады. Комитет қазіргі уақытта тәуелсіз секторда қайта аттестаттауды енгізу және жеке медициналық сақтандыру компанияларының жаңа жұмыс тәсілдеріне байланысты дәрігерлердің кездесетін қиындықтарын шешу мәселелерін қарастырып жатыр.

Хлороформ арнайы комитеті

Британдық медицина қауымдастығының арнайы хлороформ комитеті (кейде "Үшінші хлороформ комитеті" деп аталады) 1901 жылы Британдық медицина қауымдастығының жылдық мәжілісінен кейін құрылды және 1910 жылы соңғы есебін жариялады. Комитет сол кезде мамандық пен қоғамның қызығушылығын тудырған хлороформды зерттеу мақсатымен құрылған болатын. Комитет 100 фунт стерлингтік бюджетпен жұмыс істеді және доктор А.Д. Уоллер, Ф.Р.С. төрағалық етті, ал доктор Барр, доктор Дадли Бакстон, сэр Виктор Хорсли, доктор Шеррингтон және доктор Уокер (кейіннен мистер А. Вернон Хардкорт және профессор Данстан) "ауада және тірі организмде хлороформның мөлшерін сандық анықтау әдістерін зерттеу" үшін мүше болып кірді. Олар сонымен қатар хлороформның дәл мөлшерін беруге жарамды ингаляторлардың тізімін іріктеді.

Бас кеңсесі

BMA үйі 1925 жылдан бері BMA-ның бас кеңсесі болып табылады, бұл қауымдастық Лондонға көшірілгеннен кейін 429 The Strand мекенжайында орналасқан. Ғимаратта қызметкерлерге арналған кеңселерден басқа, BMA конференциялары мен іс-шаралары үшін де пайдаланылады, сондай-ақ ғимараттың бір бөлігі іс-шараларды өткізу үшін жеке жалға беріледі. 1982 жылдан бері II санаттағы ескерткіш ретінде тіркелген бұл ғимаратты бастапқыда сэр Эдвин Лютенс теософиялық қоғам үшін жобалаған, құрылысы 1911 жылдың қыркүйегінде басталған. Бірақ Бірінші дүниежүзілік соғыстың басталуы құрылысты тоқтатты, ал аяқталмаған ғимаратты Армия жалақы кеңсесі иеленді. Соғыстан кейін теософиялық қоғам ғимаратты аяқтауға қаражаты жетпеді, сондықтан ол BMA-ға 50,000 фунт стерлингке сатылды, ал қауымдастық 1962 жылы Бедфорд Эстейтс-тен жердің меншік құқығын сатып алды. Ғимаратты сатып алғаннан кейін, BMA Лютенске оның талаптарына сәйкес ғимаратты аяқтауды тапсырды, және ол 1925 жылдың 13 шілдесінде король Георг V және королева Мэридің ресми ашылуымен пайдалануға берілді. Бірақ көп ұзамай Сирил Вонтнер Смиттен ғимаратты Тависток алаңына қарап кеңейту жоспарлары тапсырылды, ол 1929 жылы аяқталды. Кейін қауымдастық Дуглас Вудқа Вонтнер Смиттің кіреберісінің екі жағында (1938–1949 жылдары салынған), оңтүстік жағында (1947–1950 жылдары) және ғимараттың арт жағында (1959–1960 жылдары) қосымша кеңейтулерді жобалауды тапсырды.

Дау

2019 жылы BMA екі жетекші жалпы тәжірибелі дәрігер ұйымдағы сексизм және қанаушылық туралы ашына айтқаннан кейін сынға ұшырады. Тәуелсіз Ромнидің сараптамасы BMA-ны әйелдерді төмен бағалайтын «ешкілер клубы» деп сипаттағаннан кейін, BMA әйел дәрігерлерден кешірім сұрады.

Әділ және этикалық сауда

BMA-ның Медициналық әділ сауда және этикалық сауда тобы (MFETG) 2007 жылы құрылды және медициналық тауарларға қатысты "әділ және этикалық сауданы зерттеу, дамыту және қолдау" мақсатында жұмыс істейді. Топ шведтік Swedwatch үкіметтік емес ұйымымен бірлесіп, жеткізу тізбегіндегі мәселелерді, әсіресе Пакистанның Сиалкот қаласындағы хирургиялық аспаптар өндірісіндегі еңбек жағдайларын зерттеу және баяндау жұмыстарын жүргізді.

Таңба

BMA логотипінде Асклепийдің таяғының бейнеленген стилді нұсқасы бар, ол грек емші құдайы Асклепиймен байланысты. Оны Джон Ллойд (графикалық дизайнер) және британдық дизайн консультациялық фирмасы Lloyd Northover-дің Мартин Скит жасаған.