Кіріспе
шектік топтар теориясындағы B қасиеті
Математикада, B қасиеті – белгілі бір жиындық-теориялық қасиет. Формальды түрде, егер шекті жиын X берілген болса, X жиынының C жиынтығы, X-ті Y және Z екі бөлек жиынға бөлуге болатын жағдайда, C жиынтығындағы әрбір жиын Y және Z екеуімен де қиылысады. Бұл қасиет математик Феликс Бернштейннің есімімен аталады, ол бұл қасиетті алғаш рет 1908 жылы енгізген. B қасиеті, C жиынтығы сипаттаған гиперграфты 2 түспен бояуға тең. B қасиеті бар гиперграф 2 түсті гиперграф деп те аталады. Кейде оны екі бөлікті графиктерге ұқсас екі бөлікті деп те атайды. B қасиеті көбінесе біртекті гиперграфтар үшін зерттеледі (жүйенің барлық ішкі жиындары бірдей кардиналдылыққа ие болатын жиын жүйелері), бірақ біртекті емес жағдайларда да қарастырылған. C жиынтығының B қасиетіне ие екенін тексеру мәселесі жиынды бөлу мәселесі деп аталады.
In mathematics, Property B is a certain set theoretic property. Formally, given a finite set X, a collection C of subsets of X has Property B if we can partition X into two disjoint subsets Y and Z such that every set in C meets both Y and Z. The property gets its name from mathematician Felix Bernstein, who first introduced the property in 1908. Property B is equivalent to 2 coloring the hypergraph described by the collection C. A hypergraph with property B is also called 2 colorable. Sometimes it is also called bipartite, by analogy to the bipartite graphs. Property B is often studied for uniform hypergraphs (set systems in which all subsets of the system have the same cardinality) but it has also been considered in the non uniform case. The problem of checking whether a collection C has Property B is called the set splitting problem.
B қасиетсіз ең кіші жиынтықтар отбасылары
n өлшемді жиынтықтар жинағында B қасиеті орындалмаса, ондағы жиынтықтардың ең кіші саны m(n) деп белгіленеді.
m (n) -дің асимптотикасы
Ердос (1963) n-ден аз жиынтықтардың кез келген жиыны үшін барлық жиындар екі түсті болатын 2-түсті бояудың бар екенін дәлелдеді. Дәлелі қарапайым: кездейсоқ бояуды қарастырайық. Кез келген жиынның монохроматикалық болу ықтималдығы – бірлік шегі арқылы, монохроматикалық жиынның болуының ықтималдығы одан кем. Сондықтан, жақсы бояу бар. Ердос (1964) B қасиетіне ие емес гиперқырлары бар n біртекті гиперграфтың бар екенін көрсетті (яғни, барлық гиперқырлары екі түсті болатын 2-түсті бояуы жоқ), осылайша жоғарғы шекараны белгіледі. Шмидт (1963) n-ден кем немесе тең жиындардың кез келген жиынының B қасиетіне ие екенін дәлелдеді. Эрдёш және Ловас Бектің 1978 жылы төменгі шекараны , мұнда – кез келген кішкентай оң санға дейін жақсартқанын болжады. 2000 жылы Радакришнан мен Шринивасан төменгі шекараны жақсартты. Олар тапқыр ықтималдық алгоритмін қолданды.