Кіріспе

шектік топтар теориясындағы B қасиеті
Математикада, B қасиеті – белгілі бір жиындық-теориялық қасиет. Формальды түрде, егер шекті жиын X берілген болса, X жиынының C жиынтығы, X-ті Y және Z екі бөлек жиынға бөлуге болатын жағдайда, C жиынтығындағы әрбір жиын Y және Z екеуімен де қиылысады. Бұл қасиет математик Феликс Бернштейннің есімімен аталады, ол бұл қасиетті алғаш рет 1908 жылы енгізген. B қасиеті, C жиынтығы сипаттаған гиперграфты 2 түспен бояуға тең. B қасиеті бар гиперграф 2 түсті гиперграф деп те аталады. Кейде оны екі бөлікті графиктерге ұқсас екі бөлікті деп те атайды. B қасиеті көбінесе біртекті гиперграфтар үшін зерттеледі (жүйенің барлық ішкі жиындары бірдей кардиналдылыққа ие болатын жиын жүйелері), бірақ біртекті емес жағдайларда да қарастырылған. C жиынтығының B қасиетіне ие екенін тексеру мәселесі жиынды бөлу мәселесі деп аталады.

B қасиетсіз ең кіші жиынтықтар отбасылары

n өлшемді жиынтықтар жинағында B қасиеті орындалмаса, ондағы жиынтықтардың ең кіші саны m(n) деп белгіленеді.

m (n) -дің асимптотикасы

Ердос (1963) n-ден аз жиынтықтардың кез келген жиыны үшін барлық жиындар екі түсті болатын 2-түсті бояудың бар екенін дәлелдеді. Дәлелі қарапайым: кездейсоқ бояуды қарастырайық. Кез келген жиынның монохроматикалық болу ықтималдығы – бірлік шегі арқылы, монохроматикалық жиынның болуының ықтималдығы одан кем. Сондықтан, жақсы бояу бар. Ердос (1964) B қасиетіне ие емес гиперқырлары бар n біртекті гиперграфтың бар екенін көрсетті (яғни, барлық гиперқырлары екі түсті болатын 2-түсті бояуы жоқ), осылайша жоғарғы шекараны белгіледі. Шмидт (1963) n-ден кем немесе тең жиындардың кез келген жиынының B қасиетіне ие екенін дәлелдеді. Эрдёш және Ловас Бектің 1978 жылы төменгі шекараны , мұнда – кез келген кішкентай оң санға дейін жақсартқанын болжады. 2000 жылы Радакришнан мен Шринивасан төменгі шекараны жақсартты. Олар тапқыр ықтималдық алгоритмін қолданды.