Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық блюграсс музыканты, әнші және белсенді
American bluegrass musician, singer, and activist
Хейзел Джейн Диккенс (1 маусым 1925 – 22 сәуір 2011) – американдық блюграсс әншісі, ән жазушы, контрабас және гитарада ойнаушы. Оның музыкасы жоғары, көңілсіз ән айту стилімен ғана емес, сонымен қатар оның наразылық тудыратын кәсіби одақтарды қолдайтын, феминистік әндерімен де ерекшеленді. Мәдениет блогеры Джон Пиетаро: «Диккенс еңбек әндерін ғана орындаған жоқ, ол оларды өмірге енгізді. Көптеген пикеттерде, оқтар мен қорқытуларға қарсы тұрып, ол осы іске толыққандай қатысты» деп атап өтті. "Нью-Йорк Таймс" газеті оны «көміршілер мен жұмысшы халықтың жарқын дауысы және блюграсс музыкасындағы әйелдердің алғашқысы» деп сипаттады. Элис Джеррардпен бірге Диккенс блюграсс альбомын жазған алғашқы әйелдердің бірі болды. Ол 2017 жылы Джеррардпен бірге Халықаралық блюграсс музыкасының Даңқ залына енгізілді.
Hazel Jane Dickens (June 1, 1925 – April 22, 2011) was an American bluegrass singer, songwriter, double bassist and guitarist. Her music was characterized not only by her high, lonesome singing style, but also by her provocative pro union, feminist songs. Cultural blogger John Pietaro noted that "Dickens didn’t just sing the anthems of labor, she lived them and her place on many a picket line, staring down gunfire and goon squads, embedded her into the cause." The New York Times extolled her as "a clarion voiced advocate for coal miners and working people and a pioneer among women in bluegrass music." With Alice Gerrard, Dickens was one of the first women to record a bluegrass album. She was posthumously inducted into the International Bluegrass Music Hall of Fame alongside Gerrard in 2017.
Мансап
Хейзел Диккенс 1925 жылғы 1 маусымда Батыс Вирджиния штатының Монкалм қаласында, 6 ұлы мен 5 қызы бар шахтер отбасындағы он бір баланың сегізіншісі болып дүниеге келді. Хазелдің көптеген туыстары шахтер болған, оның ішінде ағалары, туыстары және кейіннен күйеу балалары да бар еді. Оның әкесі примитивтік баптист шіркеуінде пастор болып жұмыс істеді және банджода ойнайтын. 1940 жылдары Хазелдің үлкен әпкесі Балтиморға көшкеннен кейін, Хазел мен оның ата-анасы да соны істеуге шешім қабылдады. Олар Балтиморға 1950 жылдары әртүрлі уақытта келді – Хазел ертерек келді, ол бір зауытта жұмысқа орналасты. Ол Пит Сигердің кіші жартылай інісі және New Lost City Ramblers тобының негізін қалаушы мүшесі Майк Сигермен ағасы Роберт арқылы танысты, ол Сигер сол кезде жұмыс істеген туберкулез ауруханасында оны кездестірді. 1960 жылдары Диккенс пен Сигер Балтимор-Вашингтон аймағындағы блюграсс және халық музыкасының өркендеуіне белсенді қатысты, олар Боб Бейкердің блюграсс тобымен үйлерде, кейін барларда ойнады. Топ Хазелдің Мерсер округінде бала кезінде үйренген дәстүрлі әндерді, сондай-ақ Стэнли Бразерс, Флэтт & Скруггс және Билл Монро сияқты топтар танытқан заманауи блюграсс музыкасын орындады. Диккенс пен Сигер 1958 жыл шамасында Бейкердің тобынан шықты. Диккенс пен Джеррард, көбінесе ер адамдар басқарған блюграсс топтарының арасында, блюграсс тобының жетекшілері болды. Олар Rounder Records лейблында тағы екі альбом жазды, бірақ 1976 жылы Hazel & Alice тобы тарады, ал Диккенс жеке мансабын жалғастырды, онда оның музыкасы мен әндері көбірек саяси сипатқа ие болды. Диккенс шахтерлердің өмірі туралы көбірек жаза бастады және аурудан қайтыс болған ағасы Турман туралы "Қара өкпе" атты ән жазды. Ол көмір шахталарындағы әйелдердің қиындықтары туралы "Көмір шахталарындағы әйелдер" әнін жазды. Диккенс белсенді және жұмысшы халықтың дауысы ретінде таныла бастады. Ол Оскар жүлдесіне ие болған "Харлан округі, АҚШ" деректі фильмінде түсті, ол округтің шахтерлер кәсіби одағының жұмыс істемейтіндерге, жалақы құқықтарына және денсаулық жағдайларына қарсы күресін көрсетеді; ол фильмнің саундтрегіне төрт ән салды. Сондай-ақ, ол "Матеван" және "Песняры" фильмдерінде де ойнады.
Hazel Dickens was born in Montcalm, West Virginia, on June 1, 1925, the eighth of eleven siblings in a mining family of 6 boys and 5 girls. Many of Hazel's relatives were miners, including her brothers, cousins, and, eventually, her brothers in law. Her father worked as a minister at a Primitive Baptist church and played the banjo. After Hazel's oldest sister moved to Baltimore in the 1940s, Hazel and her parents decided to follow suit. They arrived in Baltimore in the 1950s at different times—Hazel earlier—where she got a job working in a factory. She met Mike Seeger, younger half brother of Pete Seeger and founding member of the New Lost City Ramblers, through her brother Robert, who had met him at a TB (Tuberculosis) hospital where Seeger was working at the time. Dickens and Seeger became active in the Baltimore Washington area bluegrass and folk music scene during the 1960s, playing in living rooms and later on in bars with Bob Baker's bluegrass band as the area's folk movement began to gain traction. The group played a mixture of traditional tunes Hazel had learned over the course of her childhood in Mercer County as well as contemporary bluegrass music popularized by groups such as The Stanley Brothers, Flatt & Scruggs, and Bill Monroe. Dickens and Seeger left Baker's group around 1958. Who's That Knocking (And Other Bluegrass Country Music) (1965) and Won't You Come & Sing for Me (1973). Dickens and Gerrard were bluegrass bandleaders at a time when the vast majority of bluegrass bands were led by men. Together, they recorded two additional albums on Rounder Records, but Hazel & Alice broke up in 1976 and Dickens pursued a solo career where her music and songwriting became more political. Dickens started to write more about the lives of miners and wrote a song titled "Black Lung" about her brother, Thurman, who died from the disease. She wrote a song titled "Coal Mining Women" about the hardships women faced in the coal mining world. Dickens began to be seen as an activist and a voice for the working people. She appeared in the Oscar winning documentary Harlan County, USA, which centers on the struggle of the county's miners union against scab workers, wage rights, and health conditions; she contributed four songs to the film's soundtrack. She also appeared in the films Matewan and Songcatcher.
Өлім
2011 жылы Диккенс Вашингтон, округтік хосписте пневмонияның асқынуынан қайтыс болды. Ол Принстон, Батыс Вирджиниядағы Розелаун естелік бағында жерленді. Ол қайтыс болғаннан кейін, ірі БАҚ-та оның 1935 жылғы 1 маусымда туғаны туралы қате ақпарат таратылды, бірақ оның туыстары мен мемлекеттік тізілімдер 1925 жылғы 1 маусымда туғанын растады. "Музыка тауларды сақтайды" деген сөздермен, Диккенстің қоғамдық қызметін қолдаған жанкүйерлері мен жақтастары 2011 жылғы 5 маусымда Чарльстон, Батыс Вирджиниядағы Мәдени орталықта Батыс Вирджинияның музыкалық аңызы Хейзел Диккенске арналған ескеру шарасын ұйымдастырды.
In 2011, Dickens died in a Washington, D. C. hospice from complications of pneumonia. She was buried in Princeton, West Virginia at Roselawn Memorial Gardens. After her death, it was incorrectly reported in major media that she had been born on June 1, 1935, but her relatives and public records confirmed the earlier date of June 1, 1925. Stating that "music saves mountains", fans and supporters of Dickens's activism announced a special memorial, Tribute to West Virginia Music Legend Hazel Dickens at the Charleston, West Virginia, Cultural Center on June 5, 2011.
Диккенс қатысқан фильмдер
Харлан округі, АҚШ (1976). Режиссері – Барбара Коппл. Матеван (1987). Режиссері – Джон Сейлс. "Ән ұстаушы" (2000). Режиссері – Мэгги Гринвальд. Хейзел Диккенс: "Әншіні әннен ажырату қиын" (2001). Диккенс туралы деректі фильмін Мими Пикеринг (Appalshop) режиссерлік етті. "Радикалды гармониялар" (2002). Диккенспен сұхбаттасқан Ди Мосбахер режиссерлік еткен деректі фильм.
Harlan County, U. S. A. (1976). Directed by Barbara Kopple. Matewan (1987). Directed by John Sayles. Songcatcher (2000). Directed by Maggie Greenwald. Hazel Dickens: It's Hard to Tell the Singer from the Song (2001). Documentary on Dickens directed by Mimi Pickering (Appalshop). Radical Harmonies (2002). Documentary film directed by Dee Mosbacher in which Dickens was interviewed.
Диккенс саундтрекке қатысқан фильмдер
Харлан округі, АҚШ (1976). Режиссері: Барбара Коппл. Көмір шахтасындағы әйелдер (1982). Режиссері: Элизабет Баррет. Уайтсбург, Кентукки: Аппалшоп. Матеван (1987). Режиссері: Джон Сейлс. "Ән ұстаушы" (2000). Режиссері: Мэгги Гринвальд. Қара өкпе (2006). Режиссері: Шейн Робертс. Dopesick мини-сериалы, 1-ші бөлім (2021). Режиссері: Барри Левинсон.
Harlan County, U. S. A. (1976). Directed by Barbara Kopple. Coalmining Women (1982). Directed by Elizabeth Barret. Whitesburg, Kentucky: Appalshop. Matewan (1987). Directed by John Sayles. Songcatcher (2000). Directed by Maggie Greenwald. Black Lung (2006). Directed by Shane Roberts. Dopesick miniseries, episode 1 (2021). Directed by Barry Levinson.
Басқа
Оның аты Le Tigre тобының "Hot Topic" әнінің мәтінінде айтылады.
Her name appears in the lyrics of the Le Tigre song "Hot Topic."
Марапаттар мен құрметтер
Диккенс 1994 жылы Халықаралық блюграсс музыка қауымдастығынан "Ерен еңбегі үшін" сыйлығын алды және осы сыйлықты алған алғашқы әйел болды. 2001 жылы ол Ұлттық өнер қорынан Ұлттық мұрагерлік сыйлығымен марапатталды, бұл АҚШ-тың халықтық және дәстүрлі өнер саласындағы ең жоғары наградасы болып табылады.
Dickens received the Merit Award from the International Bluegrass Music Association in 1994 and was the first woman to do so. In 2001 she was presented with a National Heritage Fellowship by the National Endowment for the Arts, which is the United States' highest honor in the folk and traditional arts.