Кіріспе
Фред Дагг – сатирик Джон Кларк жаратқан және сахнада, кинода және теледидарда сомдаған Жаңа Зеландиялық ойдан туған кейіпкер. Кларк 1970-жылдардың ортасы мен соңында Жаңа Зеландия телеарналарында Дагг ретінде пайда болып, жаңа зеландиялық "еркектер" мен "әйелдердің" алға басушылық дәуірінен қалған стереотиптерін әжуалады. "Дагг" есімінің мағынасы "dag" сленгімен байланысты. Фред Дагг кейіпкері – қара синлет және резеңке етік киген, шалғай Тайхап қаласынан шыққан, және көптеген достары (немесе ұлдары) бар, олардың барлығы "Трев" деп аталатын стереотиптік фермер және жаңа зеландиялық жігіт. Есік қағылғанда әдетте: "Сол есік болса керек" дейтін. Кларк Фред Дагг кейіпкерін 1975 жылы алғаш рет Жаңа Зеландия теледидарында және жазбаларында көрсеткенде, ол ұлттық жұлдызға айналды. Ол сондай-ақ Дагг ретінде бірнеше пластинкалар мен кассеталар жазды, сондай-ақ бірнеше кітап шығарды. 1977 жылы Кларк Жаңа Зеландиядан Австралияға көшіп, онда өзін талантты сценарийші және публицист ретінде таныстырды. Ол 2017 жылдың сәуір айында қайтыс болғанға дейін актер-комедияшы Брайан Доумен бірге саяси сатиралық очерктерді Австралия теледидарында үнемі көрсетіп тұрды.
Fred Dagg is a fictional character from New Zealand created and acted on stage, film and television by satirist John Clarke. Clarke appeared on New Zealand TV screens as Dagg during the mid to late 1970s, "taking the piss" out of the post pioneering Kiwi "blokes" and "blokesses". The sense of the name "Dagg" is associated with the slang term dag. The Fred Dagg character is a stereotypical farmer and New Zealand bloke: clad in a black singlet and gumboots, hailing from the isolated rural town of Taihape, and attended by numerous associates (or sons) all named "Trev". One memorable expression was uttered whenever there was a knock at the door: "That'll be the door." When Clarke first unveiled the character of Fred Dagg in recordings and on New Zealand TV in 1975, he became a national star. He also recorded a series of records and cassettes as Dagg, as well as publishing several books. In 1977, Clarke moved from New Zealand to Australia, where he went on to establish himself as a top script writer and personality. He appeared regularly on Australian television delivering political satire sketches with actor comedian Bryan Dawe until his death in April 2017.
Ықпал
Кларк Фред Даггтың шығармашылығына ең алдымен оның ағалары әсер еткенін айтты. Олар интонация мен сөйлеу ырғағын қолданып, әзіл айтпастан күлкі тудыратын еді. Ол кезде Жаңа Зеландияға келіп жеткен комедияның көп бөлігі британдық радиодан болды, және бұл оған шабыт берді.
Шығармалары
Джон Кларк 1974 жылы Фред Дагг кейіпкерін Жаңа Зеландияның Nationwide телеарнасында эпизодтық түрде көрсетілетін қысқа комедиялық сұхбаттар арқылы біртінде қалыптастырды. Сол жылдың желтоқсанында кейіпкер NZBC шаруашылық бағдарламасы Country Calendar-дағы сатирикалық макияждық пародиалық эпизодтың тақырыбы болды. Фред Дагг 1975 жылы Жаңа Зеландияда кең танылды. Ол Television One жаңалықтарындағы "Түнгі тоғызда" комедиялық скетчтерде өнер көрсетті, сондай-ақ Кларк (Дагг ретінде) EMI лейблымен "Traditional Air"/"Unlabelled" және "We Don't Know How Lucky We Are"/"Larry Loves Barry" атты екі сингл шығарды. Оның алғашқы альбомы "Fred Dagg's Greatest Hits" үлкен сұранысқа ие болды. Шығарылғаннан кейін 30 жыл өткен соң, бұл альбом Жаңа Зеландиядағы ең көп сатылатын жазбалардың бірі болып қала береді. 1976 жылы Diamond Lil қатысқан тағы бір сингл одан да сәтті болды. "Gumboots"/"Save The Last Dance For Me" хит-парадта 6-шы орынға көтерілді. "Gumboots" Билли Конноллидің "If It Wasna For Your Wellies" әнінің өңделген нұсқасы еді, ол өзі "The Work Of The Weavers" ескі әнінің бейімделуі болып табылады. 1976 жылы екінші альбом – Fred Dagg Live жарық көрді. Алғашқы альбомның сәттілігін жалғастырды. 1977 жылы Джон Кларк пен Джефф Мерфи бірлесіп жазған және режиссерлік еткен Dagg Day Afternoon фильмі шықты. 45 минуттан кем уақытты құрайтын фильм, негізінен Даггтың үкімет жоғалтқан "биондық қойды" (немесе 6 миллион долларлық қошқарды) табуға бағытталған құпия миссиясы туралы еркін сюжетпен байланыстырылған эскиздерден тұрады. 1978 жылы Джон Кларк және оның отбасы Австралияға көшті, бірақ ол сол жылы Жаңа Зеландияға қысқа мерзімге оралып, South Pacific Television (TV2) үшін Фред Дагг телесериалын жасады. "Фред Даггтың Бос Уақыт Сабақтары" 20 бес минуттық эпизодтан тұрды, ол 1978 жылдың қыркүйегінен 1979 жылдың ақпанына дейін жексенбі кештері көрсетілді. Бағдарламада Фред гольф, фотосурет, автобиография жазу, НЛО байқау, киттерді құтқару және ағаш кесу сияқты әртүрлі тақырыптарды талқылады. Бұл эпизодтардың түпнұсқалық таспалары қазір жоқ, және SPTV компаниясы 1980 жылы таратылып, Television One-мен біріктірілген кезде жойылған немесе жоғалған деп есептеледі. 1979 жылы үшінші және соңғы альбом – The Fred Dagg Tapes жарық көрді. 1998 жылы Columbia компаниясы Fred Dagg Anthology CD-ін шығарды, онда Даггтың ең танымал материалдары жинақталған. Антологияның екінші жартысының көп бөлігі Фред Даггтың түпнұсқалық материалы емес, Кларк Фред Даггты зейнеткерлікке шығарғаннан кейін Австралияға көшкен соң жасаған туындыларынан құралған. Көптеген мазақ сұхбаттар алғаш рет Австралияның ағымдағы істер телеарналарында көрсетілді, олар Жаңа Зеландия көрермендеріне таныс емес көрнекті тұлғаларды (мысалы, бизнесмен Алан Бондты) пародиалады. Сондай-ақ, спорттық жаңалықтарды пародиалайтын және алғаш рет Кларк ABC-нің The Gillies Report бағдарламасында орындаған алты "farnarkeling" репортажы бар. "Біз қандай бақыттымыз!" әні 1998 жылы қайта жарық көрді, оның мәтіні жаңартылды. Бұл жазбаны Грейм Хилл және Sky TV-нің SportsCafe компаниясы ұйымдастырды.