Цинциннати қалалық харта комитетінің тарихы

Кіріспе

Чартер комитеті (сондай-ақ Хартиялық партия деп белгілі) – Цинциннати, Огайо қаласында жақсы басқаруды қамтамасыз етуге арналған тәуелсіз саяси ұйым. Бұл комитеттің мүшелері Хартериттер деп аталады. Комитет ұйымдастырушылары Хартиялық партия есімінен гөрі Чартер комитеті терминін қолдануды жөн көреді. Огайо штатының ресми партия ретінде тану үшін дауыс берудің белгілі бір пайызын алу қажеттігі туралы заңдарына байланысты, Чартер комитеті Огайода ресми саяси партия болып танылмайды.

Тарих

Хартия комитеті "ұлттағы ең көне үшінші партия болып табылады, ол үнемі лауазымды адамдарды сайлайды". Ол 1924 жылы, Цинциннати үкіметі Республикалық партияның бақылауында болған кезде құрылған. Цинциннати Кокс Босс дәуірінде (Жорж Кокс 1880 жылдары құрған) АҚШ-тағы ең жемқорлықпен басқарылатын ірі қала болғандығымен танымал болды, ол кезде оның қорғауындағы Рудольф Хайника өз уақытының көп бөлігін Нью-Йоркте Колумбия Бурлеск Сюжетімен айналысты. Республикалық атқарушы және консультативтік комитеттің мүшелері бастаған республикашыл реформаторлар Цинциннатус қауымдастығын құрды. 1923 жылы республикашыл заңгер Мюррей Сисонгуд реформаторлардың табысты салыққа қарсы науқанының жетекшісі болды. Цинциннатус қауымдастығы кейін партиялық емес сайлауды жақтаған Құссыз сайлау лигасын құруға әкелді. ("Құссыз" термині сайлау бюллетенінде партиялық символ ретінде Республикашыл бүркіт пен Демократиялық әтештің қолданылуына қатысты). 1924 жылы Құссыз сайлау лигасы басқа реформаторлармен бірігіп, Қалалық жарғылық комитет құрды. 1925 жылға дейінгі жарғы 32 мүшелік қалалық кеңес құрды, оның алтысы кеңінен сайланды. Тек республикалық және демократиялық партиялар ұсынған кандидаттар ғана қала бойынша алғашқы сайлауға қатыса алды. 1924 жылы кеңесте 31 республикашыл және бір демократ болды. 1913 және 1925 жылдар аралығында тек бес демократ кеңеске сайлануға қол жеткізді. Үкімет артындағы нақты билікті Республикашыл партияның атқарушы және консультативтік комитетінің теріс әсеріне Республикашыл партияның нақты билігін ұстаған Республикашыл округ және қалашық капитандығынан тұратын Хайниканың Республикалық Орталық Комитеті ұстады. 1925 жылы қабылданған жаңа муниципалдық жарғы (Хартиялық қозғалыстың бір бөлігі ретінде) Кеңес менеджерінің басқару формасын (мэрлік кеңес жүйесін жою) және саяси қамқорлықтың орнына мемлекеттік қызмет бюрократиясын орнатты. Жаңа жарғыда тоғыз мүшелі кеңес құрылды, сондай-ақ партиялық емес муниципалдық сайлаулар мен басымдықты дауыс берумен пропорционалды өкілдікті міндеттеді. Демократтар Хартия билетінде жүгіріп, кеңес қабылданғаннан кейінгі алғашқы сайлауда алты Хартиялық кеңес сайланды. Демократ Эд Диксон, ол Сисонгудтан көп дауыс жинаған, сондықтан жаңа жарғы бойынша автоматты түрде мэр болуы керек еді, реформа қозғалысының көшбасшысына жаңа жарғы бойынша бірінші мэр болуға мүмкіндік беруге көндірілді. Хартия қозғалысы Сисонгуд сияқты республикашыл реформаторлармен басталғанымен, қозғалыс тез арада демократиялық партиямен республикашыл машинасына қарсы бейресми одақтасты. Демократиялық кандидаттар Хартиялық партия мүшелері ретінде жарысты. 1950 жылдары республикашылар Хартияшыларды социализм деген лақаппен қоршап, олармен күресті. 1957 жылы республикашылар пропорционалды сайлауды жоққа шығарды. Бұл Теодор М. Берридің қаланың бірінші қара нәсілді мэрі болып сайлануына жол бермеу үшін жасалды деп есептеледі. 1959 жылы демократиялық партиялар Хартиялық коалициядан бөлініп шықты. 1960 жылдары демократиялық партиялармен прогрессивті дауыс беруді бөліп, Хартияшылар республикалық биліктің қайта оралуынан аман қалды, 1961 жылға қарай Чарльз Фелпс Тафт II оның жалғыз сайланған өкілі болды. 1963 жылы Берри Тафтқа кеңесте қосылды. 1969 жылы Хартияшылар демократиялық партиялармен 1971 жылы қалалық үкіметті қолға алған ресми коалицияға қосылды. Коалицияны кейде Хартияшылар (Бобби Л. Стерн және Чарльз Фелпс Тафт II) және демократтар (Том Лукен және Джерри Спрингер) басқарды. 1973 жылдан бастап екі партия екі жылдық мэрлік мерзімді екі бір жылдық кезеңге бөліп, олардың арасында кезектесіп жұмыс істеді. Том Лукеннің ұлы Чарли Лукен 1985 жылы Арн Борц кеңесте қалған жалғыз Хартиялық демократиялық коалицияны аяқтады. 1983 жылы Мариан Спенсер Цинциннати қалалық кеңесіне сайланған алғашқы афроамерикалық әйел болды және вице-мэр және Хартия партиясының мүшесі ретінде бір мерзімге қызмет етті. 1985 жылы орыннан айырылған Стерн 1987 жылы қайта оралды. 1988 жылы Борц бизнеске көңіл бөлу үшін саясатты тастап кетті, бірақ оның мұрагері ретінде танымал кәсіби футболшы Реджи Уильямс тағайындалды. Уильямс тек екі жыл ғана қалады. Хартиялық Тайрон Йейтс штаттық заң шығарушы органға үміткер болуға дайындалу үшін демократ болғанда, Стерн өзін қайтадан кеңестегі жалғыз Хартиялық деп тапты. Стерн 1999 жылы тағы да сайлауға қатысуға мүмкіндік бермеді, сондықтан ол 1998 жылы өзінің орындығын ресторатор Джим Тарбеллге берді. Жылдар бойы Хартияшылар бірнеше либералдық және прогрессивтік мақсаттарды іске қосты, оның ішінде ластануды азайту және муниципалдық қызметкерлер үшін өмірлік деңгейге байланысты жалақыны арттыру. Хартияшылар қазіргі кезде муниципалдық мүліктің қорына ие болуды міндеттейтін қағиданы енгізді. Хартияшылардың таратқан тағы бір бастамасы бүкіл елде тарады, ол жеке жұмыс берушілерді қызметкерлерге қауіпті материалдарды өңдеудің тәуекелдері туралы хабардар етуді талап етеді, бұл "білу құқығы" заңы ретінде белгілі. Хартия комитеті 1950 жылдары, қалалық үкіметті демократтармен бірге басқарған Хартия билетінде жүрген кезде өкіметтік билігінің шарына жетті. 1970 және 1980 жылдары Хартия комитеті демократтармен бірлескен муниципалдық үкімет құрды. Коалиция 1986 жылға дейін сақталды. Соңғы жылдары Хартия комитеті Цинциннати қалалық шегінен тысқары қарай кеңейіп, көршілес аудандардағы кандидаттарды қолдады, мысалы, Кентукки штатындағы Ковингтон. Хартия комитетіне демократтармен қатар республикашылар мен тәуелсіздер де кіреді. Хартия комитеті қоғамдық проблемаларды шешу үшін белсенді үкіметті жақтады және оның негізгі күш базасы Цинциннатидің прогрессивті көзқарасты, білімді, бай қарт адамдары арасында болды. Комитет қазіргі уақытта жастарға үндеу жасауға тырысып жатыр. Комитет сондай-ақ аймақтық үкімет құруға көңіл бөлді. Цинциннатидің соңғы Хартиялық мэрі Арн Борц болды. Партия 1990 жылдары жойылды. 1993 жылдан 2003 жылға дейін қалалық кеңесте тек бір Хартиялық мүше болды. 2015 жылы қалалық кеңесте үш Хартиялық мүше болды: Иветт Симпсон, Кевин Флинн және Эми Мюррей. 2021 жылдың 15 тамызына қарай Хартия комитетінің қазіргі президенті Даррик Дансби. Бұрынғы президент Мэтт Вудс болды. Ол ерікті директорлар кеңесіне демократиялық және республикалық мүшелерді қабылдайды.

The Charter Committee claims to be "the oldest third party in the nation that has continually elected officials to the office". It was founded in 1924, during a time when Cincinnati government was under the control of the Republican Party. Cincinnati was infamous for being the most corruptly governed major city in the United States, the era of Boss Cox (established by George Cox in the 1880s), controlled then by his protégé Rudolph Hynicka, who spent most of his time in New York in the management of the Columbia Burlesque Circuit. Republican reformers, led by members of the Republican Executive and Advisory Committee, then began the Cincinnatus Association. In 1923, Republican lawyer Murray Seasongood became the leader of the reformers' successful anti tax campaign. The Cincinnatus Association then led to the formation of the Birdless Ballot League, which advocated nonpartisan elections. (The term "birdless" referred to the use of the Republican eagle and Democratic rooster as party symbols on the ballot). In 1924, the Birdless Ballot League joined with other reformers to create the City Charter Committee. The pre 1925 charter established a 32 member city council, six of whom were elected at large. Only candidates nominated in a citywide primary by the Republican and Democratic parties were eligible to run. In 1924, there were 31 Republicans and one Democrat on the council. Between 1913 and 1925, only five Democrats had managed to get elected to the council. The real power behind government was held by Hynicka's Republican Central Committee, comprising Republican ward and township captains, which held the real power in the Republican party, to the disadvantage of the Executive and Advisory Committee. The new municipal charter enacted in 1925 as part of the Charterite movement established a Council Manager form of government (abolishing the mayor council system) and a civil service bureaucracy to replace political patronage. The new charter, which created a nine member council, also mandated nonpartisan municipal elections and proportional representation with preference ranked voting. With Democrats running on the Charter ticket, the first election following the adoption of the council resulted in the election of six Charterites to the council. Democrat Ed Dixon, who had won more votes than Seasongood, and, therefore, should automatically have become mayor under the new charter, was persuaded to allow the leader of the reform movement to become the first mayor under the new charter. Although the Charter movement started with Republican reformers like Seasongood, the movement quickly became informally allied with the Democratic party against the Republican machine. Democratic candidates ran as Charterites. By the 1950s, Republicans fought the Charterites by plastering them with the label of socialism. In 1957, the Republicans overturned proportional representation. It is believed that this was done to prevent the election of Theodore M. Berry as the city's first black mayor. In 1959, Democrats broke off from the Charterite coalition. Splitting the progressive vote with the Democrats throughout the 1960s, the Charterites barely survived the return of Republican rule, with Charles Phelps Taft II its only elected official by 1961. In 1963, Berry joined Taft on the council. In 1969, the Charterites joined with the Democrats in a formal coalition that took control of city government in 1971. The coalition was led at times both by Charterites (Bobbie L. Sterne and Charles Phelps Taft II) and by Democrats (Tom Luken and Jerry Springer). From 1973, the two parties divided the two year mayoral term into two one year periods that alternated between them. Tom Luken's son, Charlie Luken ended the Democratic Charterite coalition in 1985 when Arn Bortz was the only Charterite left on the council. In 1983 Marian Spencer was the first African American female elected to Cincinnati City Council and served as Vice Mayor and as a member of the Charter Party for one term. Sterne, who lost her seat in 1985, made a comeback in 1987. Bortz left politics in 1988 to concentrate on business but was anointed as his successor the popular professional football player Reggie Williams. Williams stayed for only two years. When Charterite Tyrone Yates became a Democrat in preparation for running for the state legislature, Sterne found herself again the sole Charterite on the council. Term limits prevented Sterne from running again in 1999, so she resigned her seat in 1998 in favor of restaurateur Jim Tarbell. Over the years, Charterites pursued several liberal and progressive causes, including reducing pollution and establishing cost of living wage increases for municipal employees. The Charterites instituted the now common requirement of maintaining a public inventory of municipal property. Another Charterite initiative that has spread throughout the country requires private employers to inform employees of the risks of handling hazardous materials, known as a right to know law. The Charter Committee reached its height of power in the 1950s when it ran city government with Democrats running on the Charter ticket. In the 1970s and 1980s, the Charter Committee formed a coalition municipal government with the Democrats. The coalition lasted until 1986. In recent years, the Charter Committee has sought to expand beyond the Cincinnati city limits, endorsing candidates in neighboring jurisdictions, such as Covington, Kentucky. The Charter Committee includes Democrats as well as Republicans and independents. The Charter Committee advocates an activist government to address public problems and its main power base has been among the progressive minded, educated, affluent senior citizens of Cincinnati. The committee is currently making efforts to appeal to younger voters. The committee has also turned its sights on establishing a regional government. The last Charterite mayor of Cincinnati was Arn Bortz. The party was nearly extinguished in the 1990s. From 1993 to 2003, the city council had only one Charterite member. In 2015, there were three Charterite members of the city council, Yvette Simpson, Kevin Flynn, and Amy Murray. As of August 15, 2021, the current president of the Charter Committee is Darrick Dansby. The previous president was Matt Woods. It accepts both Democratic and Republican members on its volunteer board of directors.

Платформа

2021 жылға қарай комитет веб-сайтында оның платформасын құрайтын үш негізгі бағыт көрсетілген: Қайтару, реформалау және жаңару.