Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Дартмут колледжінің Хопкинс өнер орталығы Нью-Гэмпшир штатының Хановер қаласында, Шығыс Уилок көшесі, 4-үй орналасқан. Уоллес Харрисон жобалаған бұл орталық, Манхэттендегі Линкольн орталығының кейінгі дизайсына көрініс береді және колледждің мәдени орталығы болып табылады. Онда драма және музыка факультеттері орналасқан. Бұл салалардан басқа, студенттер "Хоп" деп атап кеткен Хопкинс орталығында студенттер мен жалпы жұртшылық пайдалануына ашық ағаш өңдеу шеберханасы және зергерлік студиясы да бар.
Hopkins Center for the Arts at Dartmouth College is located at 4 East Wheelock Street in Hanover, New Hampshire. The center, which was designed by Wallace Harrison and foreshadows his later design of Manhattan's Lincoln Center, is the college's cultural hub. It is home to the drama and music departments. In addition to these fields, the Hopkins Center, or the "Hop" as it is called by students, has a woodshop and jewelry studio which are open for use by students and the public.
Ерекшеліктері
Хопкинс орталығында Фаукнер концерт залы, Сполдинг аудиториясы, Уорнер Бентли театры, Мур театры және Оқушылар залы орналасқан. Олар студенттердің қойылымдары, концерттер, келуші артистердің спектакльдері, сондай-ақ түлектер мен оқытушылардың жиналыстары үшін пайдаланылады. Hop-та Дартмут колледжінің Евангелистік хоры, Дартмут би ансамблі, Glee клубы, Барбарий жағалауы джаз ансамблі, Жел симфониясы және Симфониялық оркестр сияқты түрлі студенттік топтар тұрақты түрде өнер көрсетеді. Студенттерге қойылымдарға билеттер жеңілдікпен сатылады. Дегенмен, барлық шаралар жұртшылыққа ашық. Билеттерді Hop кассасынан сатып алуға болады. Орталық әр семестрде студенттер мен жұртшылықтың білімін арттыру мақсатында бірнеше курстар ұсынады. Мысалы, би факультеті балеттен хип-хопқа дейінгі әртүрлі би стиліндегі сабақтарды ұйымдастырады. Хоп бұрын колледждің Хинман пошта орталығына орналасқан еді, бірақ ол жақын маңдағы 1953 жылғы түлектер үйінің жертөлесіне көшірілді. Әрбір студент бірінші курсқа қабылданғанда "Хинман қорапшасы" немесе "ХБ" деп аталатын жеке пошта жәшігін алады. Жүктерді де пошта орталығына жіберуге болады. 2014 жылғы маусымда танымал музыкант Реджи Уоттс және виртуоз американдық скрипкашы Джошуа Белл сияқты көптеген әртістер мен топтар өнер көрсетті.
Within the Hopkins Center are Faulkner Recital Hall, Spaulding Auditorium, Warner Bentley Theater, the Moore Theater, and Alumni Hall. These are used for student performances, concerts and plays by visiting artists, and alumni and faculty meetings. Various student groups perform regularly at the Hop, including the Dartmouth College Gospel Choir, Dartmouth Dance Ensemble, the Glee Club, the Barbary Coast Jazz Ensemble, the Wind Symphony, and the Symphony Orchestra, among others. Students receive a reduced ticket price for performances. However, all events are open to the public. Tickets can be purchased at the Hop's box office. The center makes available several classes each term for the enrichment of students and the public. For example, the dance department usually offers classes in different styles of dance, from ballet to hip hop. The Hop was also home to the college's Hinman Mail Center, before being moved to the basement of the nearby Class of 1953 Commons. Each undergraduate student receives his or her own mailbox, known as a "Hinman Box" or "HB", at the beginning of freshman year. Packages may be sent to the mail center as well. Among the many artists and groups featured in the 2014 season were renowned musician Reggie Watts and virtuoso American violinist Joshua Bell.
"Жоғары деңгейдегі"
Арнайы жағдайларда орталықтың екінші қабатындағы "Top of the Hop" аймағында іс-шаралар ұйымдастырылады. Колледж президенті әртүрлі қонақтарды, демеушілерді, көрмелерді немесе өнерлеулерді тойлау үшін жиі мұнда банкеттер береді.
On special occasions, events are held at the "Top of the Hop", an area on the second floor of the center. The college's president often holds catered events here to celebrate various visitors, donors, exhibits, or performances.
Тарих
Хопкинс орталығы 1962 жылы ашылғанда, ол өзінің түріндегі алғашқы академиялық (немесе қоғамдық) өнер орталығы болды және осындай орталықтардың бір буыны үшін үлгі ретінде қызмет етті, соңғы жарты ғасырда олардың саны жүздегенге жетті. Оның пайда болуының бастауы 1920 жылдардың соңында Дартмут президенті Эрнест Мартин Хопкинстің, жаңадан тағайындалған ағылшын тілі факультетінің мүшесі Уорнер Бентлиге жаңа театр салуға берген уәдесінде жатыр, ол департаменті жоқ театр бағдарламасына жауапты болды. Әр түрлі қиындықтар туды – Ұлы депрессия, Екінші дүниежүзілік соғыс, Корея соғысы және Хопкинстің өзінің зейнетке шығуы. Бірақ ғимарат 1960 жылдардың басындағы экономикалық жағдайдың арқасында құрылыс кезеңіне жеткенде, оның тұжырымдамасы жаңа концерт залы / кинотеатр, «қара жәшік» театры, музыка және театр репетициялық залдары, концерт залы, көрме галереясы және өнер сақтау алаңы, өнер студиясы және студенттік шеберхананы қамтуға дейін кеңейді. Ал оның жаңа ауданы төрт жарым акр жерді құрады. Сәулетшінің алғашқы эскизі Дартмут кампусының көп бөлігімен үйлесетін грузин стиліндегі кірпіштен салынған ғимаратты көрсетті. Бірақ Дартмут түлегі және сол кездегі Нью-Йорк штатының губернаторы Нельсон А. Рокфеллердің сүйікті сәулетшісі Уоллес К. Харрисонның қатысуымен стиль 1960 жылдардың заманауи стиліне өтті, ал алдыңғы фасады аркалы және шыныдан жасалған архитектуралық шешімдерді алды, оларды Харрисон кейіннен Линкольн орталығындағы жаңа Метрополитен опера үйін жобалағанда қолданды. Өнер сол кезде Дартмут үшін жаңа емес еді. Студенттік театр ұйымы, Glee клубы, Хендель қоғамы хоры, Қоғамдық симфониялық оркестрі, Дартмут кино клубы және тұрақты суретшілер бағдарламалары бұрыннан бар еді, бірақ студенттерді орталықтағы өнер шараларына тарту қажеттігі түсінілді. Сондықтан, оның тұжырымдамасының маңызды бөлігі ішкі шыныны пайдалану болды. Үлкен терезелер театрларға, дизайн шеберханаларына, жаттығу залдарына, өнер студияларына және галереяларға ашылды, бірақ олардың көптеген бөлігі ішіндегі қызметті ескере отырып, практикалық емес болып шықты. Оның алғашқы директоры Уорнер Бентли және оның ізбасары Питер Д. Смит бастаған қоғамдық шаралар көптеген БАҚ-та жарияланды және Хопкинс орталығын аймақтық және кейде ұлттық деңгейде танымал орынға айналдырды. 1960 жылдардың ортасы мен соңында бірнеше жыл бойы Хоп өнердің жазғы фестивалін өткізді, онда жазғы театр бағдарламалары, фестиваль оркестрі және тұрақты камералық ансамбльдер болды. Олар резиденцияға шақырылған көрнекті заманауи композиторлардың шығармаларын орындады, резиденттердегі суретшілердің туындыларының көрмелерін және арнайы фильмдер сериясын ұсынды. Хоп қазіргі заманғы музыкаға ыңғайлы орын ретінде танылды, бұл екі онжылдыққа жуық сақталды. 1970 жылдары ол сонымен қатар Celebration Northeast фестивалін ұйымдастырды және өткізді, бұл Солтүстік Американың жергілікті, бірақ бағынышты емес халық музыкасын тойлаған алғашқы фестивальдердің бірі болды. Хоп көптеген жылдар бойы импорттық шараларды ұйымдастыруда көшбасшылықты сақтап келді, ал Питер Смит Лучано Паваротти немесе Брюс Спрингстин үшін 900 орындық залды сата алмайтын жалғыз импресарио екенін әзілдеді.
When the Hopkins Center opened in 1962, it was the first academic (or civic) arts center of its kind, and as such, it served as the prototype for an entire generation of such centers that has grown to encompass many hundreds over the succeeding half century. Its genesis was the promise for a new theater made in the late 1920s by then Dartmouth president Ernest Martin Hopkins to Warner Bentley, a newly recruited English faculty member with responsibility for the non department theatre program. Various calamities intervened—the Depression, the Second World War, Korea, and Hopkins' own retirement. But when the building finally reached the construction stage in the favorable economic climate of the early 1960s, its concept had grown to include space for a new concert hall / film theater, a "black box" theater, music and theatre rehearsal halls, a recital hall, gallery exhibition and art storage space, arts studios, and a student workshop — and its new footprint covered four and a half acres. An early architect's rendering revealed a building of Georgian style brick, matching much of the rest of the Dartmouth campus. But with the engagement of architect Wallace K. Harrison, a favorite of Dartmouth graduate and New York's then governor Nelson A. Rockefeller, the style moved to 1960s modern, and the arched and glassed in front façade took on aspects that Harrison drew upon when he later designed the new Metropolitan Opera House at Lincoln Center. The arts were not new to Dartmouth at the time. A student theatre company, the Glee Club, Handel Society Chorus, Community Symphony Orchestra, Dartmouth Film Society, and artist in residence programs all pre existed—but the thought was that students would need to be drawn into the arts activity housed within the center. So, integral to its concept was the use of internal glass. Large windows looked into the theaters and design shops, practice rooms, art studios, and galleries — many of which proved impractical given the activity occurring within. Public programs initiated by its first director, Warner Bentley, and his successor, Peter D. Smith, drew significant media coverage and made the Hopkins Center a regional and sometimes national destination. For a number of years in the mid and late 1960s, the Hop hosted a summer Congregation of the Arts, which featured summer theatre programs, a festival orchestra and resident chamber ensembles that performed works by distinguished contemporary composers invited to residencies, exhibitions of works by artists in residents, and special film series. The Hop earned a reputation as a venue friendly to contemporary music that persisted for nearly two decades. In the 1970s it also initiated and hosted Celebration Northeast, an indoor / outdoor festival that was one of the first to celebrate indigenous but non–mainstream North America folk musics. For many years the Hop remained ahead of the curve in its programming of imported events, and Peter Smith liked to joke that he was the only impresario who could fail to sell out a 900 seat hall for either Luciano Pavarotti or Bruce Springsteen — both of whom were engaged just prior to their super stardom.
Байланыстар
Хопкинс орталығы Солтүстік Америкада үздіксіз жұмыс істеп келе жатқан ең көне мұражай – Худ өнер мұражайымен байланысты. Бұл Дартмуттың өзінің мұражайы, онда тұрақты коллекциялар мен келуші көрмелер орналасқан. Мұражайды аралап шыққаннан кейін, аула кафесінің жанында орналасқан Худ мұражайының дүкеніне бара аласыз. Мұражайдың төменгі қабатында Гилман аудиториясы орналасқан, ол Қара отбасылық Бейнелеу өнері орталығындағы Лоу аудиториясы ашылғанға дейін үнемі кино көрсетілімдерін өткізіп тұрды.
The Hopkins Center is connected to the Hood Museum of Art, North America's oldest museum in continuous operation. This is Dartmouth's own museum, which houses both permanent collections and visiting exhibitions. After a walk through the museum, one can visit the Hood's museum store which is located next to the Courtyard Café. Beneath the museum is Gilman Auditorium, which regularly had movie showings before the opening of Loew Auditorium in the Black Family Visual Arts Center next door.