Кіріспе

Израильдік тарихшы Иегуда Рейнхарц (1 тамыз 1944 жылы туған) 1994–2010 жылдар аралығында Брандейс университетінің президенті қызметін атқарды. Қазіргі уақытта ол Ричард Корет атындағы қазіргі еврей тарихының профессоры және Брандейс университетінің Еуропалық еврейлерді зерттеу институты – Таубер институтының директоры. Ол сондай-ақ Джек, Джозеф және Мортон Мандел қорының президенті және бас директоры болып табылады. 2009 жылдың 25 қыркүйегінде Рейнхарц Брандейс университетінің президенті лауазымынан кетіп отырғанын хабарлады, бірақ қамқоршылар кеңесінің өтінішімен жаңа президент тағайындалғанша қызметін жалғастырды. 2011 жылдың 1 қаңтарында Рейнхарц Джек, Джозеф және Мортон Мандел қорының президенті және бас директоры болды.

Өмірбаян

Ехуда Рейнхарц Ұлыбританияның Палестина мандаты кезінде Хайфада, қазіргі Израиль мемлекетінде дүниеге келген. Ол үш жыл Германияның Эссен қаласында орта мектепте оқыды және 1961 жылы отбасымен бірге АҚШ-қа көшіп келді. Ол Ньюарк, Нью-Джерсиде орта мектеп бітірді. Рейнхарц бір уақытта екі бакалавр дәрежесін алды: ғылым бакалавры (B. S) Колумбия университетінен және діни білім бакалавры (B. R. E) Американың еврей теологиялық семинариясынан. Ол 1968 жылы Гарвард университетінде ортағасырлық еврей тарихы бойынша магистр дәрежесін, ал 1972 жылы Брандейс университетінде қазіргі еврей тарихы бойынша философия докторы (Ph. D.) дәрежесін алды. Оның әйелі Шуламит Рейнхарц Брандейс университетінде Джейкоб Потофский атындағы әлеуметтану профессоры болды және Хадасса Брандейс институтын және Әйелдер зерттеулер орталығын құрып, басқарды. Ол 2017 жылы профессорлық қызметінен және институт директоры лауазымынан зейнетке шықты. Олар Массачусетс штатының Бруклин қаласында тұрады. Олардың екі қызы бар: Яэль мен Наоми.

Академиялық мансап

1972 жылы Рейнхарц Мичиган университетінде (Анн-Арбор) еврей тарихының алғашқы профессоры болды, онда ол университеттің Frankel Center for Judaic Studies орталығының негізін қалаған пәнаралық бағдарламаны құрды. 1980 жылы Мичиган университетінің толыққанды профессоры атанды. 1982 жылы Брандейс университетінің Жақын Шығыс және яһудилік зерттеулер кафедрасында қазіргі еврей тарихының Ричард Корет профессоры болды. Екі жылдан кейін ол Брандейс университетіндегі Еуропалық еврейлерді зерттеу жөніндегі Таубер институтының директоры болып тағайындалды, ал сегіз жылдан кейін Сионизм мен Израильді зерттеу жөніндегі Якоб және Либби Гудман институтын құрды. 1991 жылдан 1994 жылға дейін профессор Рейнхарц академиялық мәселелер жөніндегі проректор және аға вице-президент міндетін атқарды. Рейнхарц 1994 жылдың 2 наурызында Самуэль О. Тьерден кейін университеттің 7-ші президенті болып тағайындалды. Рейнхарцтың 17 жылдық қызметі барысында университет үлкен физикалық өзгерістерге ұшырады, оның ішінде Ауылдық жатақхана, Абрахам Шапиро академиялық кешені, Карл және Рут Шапиро кампусының орталығы, Карл Шапиро ғылым орталығы, Карл Шапиро қабылдау орталығы, Мандель гуманитарлық ғылымдар орталығы, Мандель еврей білімі зерттеу орталығы және көптеген маңызды капиталдық жақсартулар жасалды. Президенттік кезінде ол 1,2 миллиард доллар көмек жинады және университет мүліктік қорын төрт есеге арттырды – 194 миллион доллардан 772 миллион долларға дейін. Рейнхарц 2009 жылдың 25 қыркүйегінде Брандейс университетінің президенті лауазымынан 17 жыл қызмет еткеннен кейін түскі уақытта кетіп қалатынын мәлімдеді. Ол жаңа президент тағайындалып, қызметке кіріскенше президенттік міндетін атқаруын жалғастырды. 2011 жылдың 1 қаңтарында Рейнхарцтың орнына Фредерик М. Лоуренс келді. 1998 жылы American Way халқының ұсынған «Spirit of Liberty» сыйлығы. 1999 жылы Сыртқы қатынастар кеңесінің мүшесі. 2021 жылы профессор Моти Голанимен бірлесіп жазған Вайцманның биографиясының үшінші томы үшін «Негізін қалаушы әке» деген Яд Бен Цви сыйлығы.

Жарияланған еңбектер

Рейнхарц – әртүрлі тілдерде жүзден астам мақала мен 34 кітаптың авторы, бір авторы және редакторы. Оның Пауль Мендес Флормен бірге редакциялаған «Заманауи әлемдегі еврей» атты еңбегі екі кеңейтілген басылымда жарық көрді және қазіргі еврей тарихындағы ең көп таралған колледжтік оқулықтардың бірі болып табылады. Израильдің алғашқы президенті Хаим Вейцманның екі томдық өмірбаяны Израиль мен АҚШ-та көптеген жүлделер жеңіп алды. Өмірбаянның үшінші және соңғы томы профессор Моти Голанимен бірге жазылды және 2021 жылы иврит тілінде жарық көрді. Профессор Бен Халпернмен бірге жазылған «Сионизм және жаңа қоғамның құрылуы» атты еңбегі 1998 жылы жарық көрді. «Данлы, қарғыс Еуропа» кітабы 2010 жылы Жааков Шавитпен бірге жарық көрді. 2024 жылы Моти Голанимен бірге жазылған «Хайм Вейцман: Өмірбаян» атты толық өмірбаян жарық көрді. «Бақытты өзен» де 2024 жылы жарық көрді. Оның соңғы кітаптары иврит, ағылшын және неміс тілдерінде жарық көрді. 2005 жылдың қазан айында ол Шуламит Рейнхарц пен Моти Голанимен бірге Екінші Алияның көрнекті пионері Манья Шохаттың өмірі мен заманына қатысты хаттар мен құжаттарды редакциялады. Оның «Таяу Шығыстағы Израиль» атты кітабы 2008 жылы жарық көрді (екінші басылым); профессор Яаков Шавитпен бірге «Дарвин және оның кейбір туыстары» (2009), «Ғылыми Құдай» (2011) және «Әлемге терезе» (2017) атты үш кітаптың авторы болды. 2013 жылы Рейнхарц Жааков Шавитпен бірге «1939 жылғы қыркүйекке дейінгі жол» (2018 жылы ағылшын тілінде кеңейтілген нұсқасы), сондай-ақ профессор Моника Шварц Фризельмен бірге жазылған «Die Sprache der Judenfeindschaft im 21. Jahrhundert» (2013) кітабының авторы болды. Ағылшын тіліндегі аудармасы 2017 жылдың қаңтар айында жарық көрді және «Антисемит санасының ішінде» деп аталды. Профессорлар Ахарон Барак және Едидиа Стернмен бірге ол Израильдің еврей және демократиялық мемлекет ретіндегі жағдайы туралы жинақты (иврит және ағылшын тілдерінде) редакциялады, ол «Еврей мемлекеті: 75 көзқарас» (2023) деп аталды. Рейнхарц Яаков Шавитпен бірге әдебиеттегі есектің тарихы туралы «Есек: Мәдени тарих» атты кітап жазды, ол 2014 жылы иврит тілінде жарық көрді.