Гарри Острин Вольфсон: Американдық еврей философ және ғалымы
Harry Austryn Wolfson
Гарри Вольфсон: Американ философ, тарихшы, еврей философиясының зерттеушісі. Филон, Маймонид, және т.б. еңбектерімен танымал. Бірінші Америкалық еврей оқу орталығының төрағасы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Гарри Остин Вольфсон (2 қараша 1887 – 19 қыркүйек 1974) – Гарвард университетінің американдық ғалымы, философы және тарихшысы, сондай-ақ АҚШ-тағы еврей тағылымдарын зерттеу орталығының алғашқы төрағасы. Ол еврей философы Филон туралы маңызды еңбегімен әйгілі, бірақ Крескас, Маймонид, Аверроэс, Спиноза, Калам, шіркеу әкелері және батыс дінінің негіздері туралы көптеген басқа да еңбектердің авторы болды. Ол христиан философиясын ислам және еврей философиясынан бөліп тұрған жасанды тосқауылдарды жойды. Жоғары деңгейдегі университетте толық мансапты өткен алғашқы иудаика ғалымы ретінде, Вольфсон 19 ғасырғы «Wissenschaft des Judentums» қозғалысының мақсаттарының іске асуын да көрсетеді.
Harry Austryn Wolfson (November 2, 1887 – September 19, 1974) was an American scholar, philosopher, and historian at Harvard University, and the first chairman of a Judaic Studies Center in the United States. He is known for his seminal work on the Jewish philosopher Philo, but he also authored an astonishing variety of other works on Crescas, Maimonides, Averroes, Spinoza, the Kalam, the Church Fathers, and the foundations of Western religion. He collapsed the artificial barriers that isolated the study of Christian philosophy from Islamic philosophy and from Jewish philosophy Being the first Judaica scholar to progress through an entire career at a top tier university , in Wolfson is also represented the fulfillment of the goals of the 19th century Wissenschaft des Judentums movement.
Өмірбаян
Вольфсон Сара Савицкая мен Макс Мендель Вольфсонның отбасында Астринада (идиш: Острин), Вильна губернаторлығында (қазіргі күні Шчучин ауданы, Гродно облысы, Беларусь) дүниеге келді. Жастығында ол Рабби Моше Мордехай Эпштейн басшылығымен Слабодка иешивасында оқыды. 1903 жылы отбасымен бірге АҚШ-қа эмиграциялады. Олар Нью-Йорктің Шығыс жағына қоныстанды. Вольфсонды Скрантон қаласындағы (Пенсильвания штаты) балаларға иврит тілін оқытуға шақырды, ол үш жыл бойы оқытты және сонымен қатар Скрантон орта мектебінен диплом алды. Вольфсон Гарвард колледжіне емтихан тапсырып, қабылданды. Оның оқудан үзіліске түскен жалғыз кезеңі 1912–1914 жылдары болды, ол Гарвардтан Еуропада оқу және зерттеу жүргізуге мүмкіндік берген саяхат стипендиясын алды. 1918 жылы бірнеше ай әскерге шақырылды, Норберт Винермен бірге Нью-Йорктегі Форт-Слокумдағы базалық дайындықтан өтті, содан кейін Вашингтондағы Бас штаб кеңсесіне ауыстырылды.
Wolfson was born to Sarah Savitsky and Max Mendel Wolfson in Astryna (Yiddish: Ostrin), Vilna Governorate (in present day Shchuchyn district, Grodno Region, Belarus), and in his youth he studied at the Slabodka yeshiva under Rabbi Moshe Mordechai Epstein. He emigrated to the U. S. with his family in 1903. They settled in New York's East Side. Wolfson was invited to teach Hebrew to children in Scranton, Pennsylvania, which he did for three years while earning his diploma from Scranton High School. Wolfson took the entrance examination for Harvard College and won admission. His only absences were the years 1912–1914, when he held a traveling fellowship from Harvard which enabled him to study and do research in Europe, and some months in 1918 when he was conscripted into the Army, and together with Norbert Wiener received basic training at Fort Slocum, New York, and was then transferred to the Adjutant General's Office in Washington, D. C
1915 жылы Вольфсонға Гарвард университетінде еврей философиясы және әдебиеті бойынша жылдық оқытушылық қызметке тағайындалу ұсынылды, егер ол жалақысы үшін сыртқы қаржыландыру таба алса. Бұл міндетті судьялар Джулиан Мак пен Ирвинг Леман өз мойндарына алды. 1921 жылы факультет оқытушысы, кейіннен доцент болып жоғарылады. 1925 жылы ол тұрақты сыртқы қаржыландыру ала алмаса, оның лауазымы жойылатын еді. Луциус Литтауэр көмекке келді және оған әкесінің құрметіне Нейтан Литтауэр еврей әдебиеті мен философиясының тұрақты профессоры лауазымын тағайындады. Вольфсон американдық университеттердегі еврей тақырыбына толық арналған кафедраны басқарған алғашқы профессор болды. Ол туралы былай деп жазады: «Ол заманауи университет ортасына көшірілген ескірген гаонды еске түсіреді, күні-түні оқып, күмәнді тартымдылықтар мен алаңдатуларға, құрметке және күнделікті жұмыстарға қарсы тұрып, кейде жарамсыз және антисоциал көрінетін табандылықпен». Ол көп уақытын Уайденер кітапханасында зерттеу жұмыстарын жүргізумен өткізді. Ол тіпті зейнетке шыққаннан кейін де «таңертең Уайденер кітапханасына бірінші болып кіретін, ал кешке соңғы болып шығатын» адам болды. Вольфсон Хасдай Крескастың «Ор Адонай» кітабының аудармасы мен түсіндірмесін, шіркеу әкелерінің философиясын, иудаизмге қаламның әсерін, сондай-ақ Спиноза, Филон және Аверроэске арналған еңбектерді жазды. Бұл еңбектердің ең танымалдары төменде тізілген, олардың жарық көргені бірнеше рет – оның ішінде Филонға арналған еңбек – ғылыми оқиғалардың бірінші дәрежелісі саналды. Вольфсон сонымен қатар «батыл» ғалым ретінде танымал болды, ол шектеулі дәлелді қолдаумен батыл гипотезаларды алға қоюдан қорқа қоймады. Сондықтан Вольфсон өз еңбектерінде қауіпсіз, бірақ көңілі тозған талдауларға қарағанда батыл болжамдарды жиі таңдайды.
Wolfson was offered an appointment as annual instructor in Jewish philosophy and Literature at Harvard University in 1915, provided he could find outside funding for his salary, which judges Julian Mack and Irving Lehman took responsibility for. He was promoted to faculty instructor and then Assistant Professor in 1921. In 1925 his position was to be terminated unless he could obtain permanent outside funding. Lucius Littauer stepped up and endowed him a permanent chair in his father's honor, the Nathan Littauer Professor of Hebrew Literature and Philosophy. Wolfson was the first professor in any American university to occupy a chair devoted solely to Jewish studies. About him writes, "He was reminiscent of an old fashioned gaon, transposed into a modern university setting, studying day and night, resisting presumptive attractions and distractions, honors and chores, with a tenacity which sometimes seemed awkward and antisocial." He spent vast amounts of time secluded in the Widener Library pursuing his research. writes that even in his retirement, Wolfson was "still the first person to enter Widener library in the morning and the last to leave it at night." Wolfson wrote works including a translation and commentary on Hasdai Crescas' Or Adonai, the philosophy of the church fathers, the repercussions of the Kalam on Judaism, and works on Spinoza, Philo, and Averroes. The best known of these works are listed below, their publication in several instances—among them the work on Philo—having been considered scholarly events of the first magnitude. Wolfson was additionally known as a "daring" scholar, one who was not afraid to put forward a bold hypothesis with limited evidential support. In his work Wolfson therefore often chooses bold conjecture over safe, but boring, analyses .