Autechre – Confield: Эксперименттер мен хаостың арасындағы саяхат
Confield
Autechre тобының 2001 ж. шыққан Confield альбомы – электрондық музыкадағы жаңашылдық. Max/MSP бағдарламасы, абстрактілі дыбыстар, генеративтік тізбектер.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Confield – британдық электрондық музыка дуэті Autechre-дің алтыншы альбомы, ол 2001 жылдың 30 сәуірінде Warp Records лейблы арқылы жарық көрді.
Confield is the sixth album by British electronic music duo Autechre, released on April 30th, 2001 by Warp Records.
Өмірбаяны және өндірісі
Конфилдпен Шон Бут пен Роб Браун бұрынғы Amber және Tri Repetae сияқты жұмыстарындағы жылы амбиент дыбыстарын, LP5, EP7 және Peel Session 2 сияқты хаотикалық және абстрактілі дыбыс палитралары мен композиция әдістерінің пайдасына көбінесе қалдырды. Конфилд компьютерлік бағдарламаларды, әсіресе Max/MSP-ді, жеке синтезаторлардың орнына әндердің негізін құру үшін тәжірибелік түрде қолдануды көрсетті. Буттың айтуынша, "Конфилдтің көп бөлігі клубтық ортада қолданылмайтын Max-пен жасалған тәжірибелерден туындады". EP7 және 2003 жылғы Draft 7.30 сияқты, Бут пен Браун Конфилдте генеративтік тізбектерді пайдаланды. Алайда, Draft 7.30 шығарылымынан кейін берген сұхбатында Бут генеративтік тізбектерді пайдаланып жасаған ырғақтары кейбіреулерге толығымен кездейсоқ көрінсе де, ол және Браун ырғақтардың мүмкіндіктерін шектеулер мен ережелер арқылы қатаң бақылады. "[Конфилдте] кейбір адамдар кездейсоқ деп атайтын нәрсе бар, бірақ мен оны анықтауға болатын нәрсе деп санаймын", - деді Бут. "Көптеген адамдар егер бірдеңе ретсіз естісе, оны кездейсоқ деп ойлайды. Егер оны тірі музыканттар орындаса, оны джаз немесе басқа нәрсе деп атаған болар еді. Бірақ оның компьютерден келіп шыққанын сезгенде, олар оны басқаша қарастырады. Мен үшін бұл аналогтық тізбектер мен барабан машиналарын пайдалану ғана. Бұл "Мен осы ырғақтан осы уақыт аралығында осы қисық бойымен, осы теңдеуге сәйкес сол ырғаққа өтуін қалаймын" деген сияқты нәрсе."
With Confield, Sean Booth and Rob Brown largely abandoned the warm ambient sounds of their earlier works such as Amber and Tri Repetae in favour of more chaotic and abstract sound palettes and methods of composition that they had been pursuing with LP5, EP7, and Peel Session 2. Confield saw the experimental use of computer programs, specifically Max/MSP, to form the basis of songs instead of stand alone synthesizers. According to Booth, "Most of Confield came out of experiments with Max that weren't really applicable in a club environment." Like EP7 before it and their 2003 release Draft 7.30, Booth and Brown make use of generative sequences on Confield. However, in an interview following the release of Draft 7.30, Booth explained that although the beats they create using generative sequences may seem completely random to some, he and Brown exercised tight control over the limits and rules of what the beats could do. "[On Confield] you have something that some people would call random, but I would say is quantifiable," Booth said. "It seems that for a lot of people, if they hear something that doesn't sound regular, they assume it's random. If live musicians were playing it, they'd probably call it jazz or something. But the fact that it's coming out of a computer, as they perceive it, somehow seems to make it different. For me it's just messing around with a lot of analogue sequencers and drum machines. It's like saying, 'I want this to go from this beat to that beat over this amount of time, with this curve, which is shaped according to this equation.'"
Қабылдау
Pitchfork альбомға 8.8/10 бағасын беріп, «Осы уақытты қабылдауға дайын болғандар үшін Конфилд – талғамды өндіріс, шамалы қолжетімділік және осы жылы сол жақтан шыққан ең құшақты, ойландыратын тыңдау тәжірибесінің бірі» деп мәлімдеді. Алайда, AllMusic альбомды тек 3/5 бағалап, Конфилдті «құрмет көрсетуге, бірақ ләззат алуға арналған альбом» деп атады, бұл пікірді басқа рецензиялар да қолдады. The Washington Post-тан Марк Дженкинс дуэт «ерекше дыбысты музыка жасаудан» «дыбысты қасақана бұрмалауға» жеткенін айтты, сондай-ақ бұрынғыдай «тегіс және пульсирующий» емес, «қисық және шаршаңқы» естілетінін қосты. Ол көптеген әндердің CD-плеерде ілініп қалғандай сезілгенін айтты және альбомның әдістемелі емес, хаостық екенін мәлімдеді. The Scotsman-нан Фиона Шепард осыған ұқсас пікір білдірді, альбомның «бұзылған ыдыс жуғыш машина немесе үнемі секіріп тұратын CD сияқты» естілетінін айтты. Жазбаның жанжалдылығына қарамастан, альбом Metacritic-те он рецензия негізінде 82/100 орташа балл жинады, бұл сайттағы Autechre альбомы үшін ең жоғары көрсеткіш.
Pitchfork gave the album an 8.8/10, claiming that, "For those willing to take these times in stride, Confield promises elegant production, accessibility in moderation, and one of the most enveloping, thought provoking listening experiences to come forth from leftfield this year." However, AllMusic, giving the album only a 3/5, argued that Confield was "a record to respect, not enjoy," a viewpoint expressed by other review outlets. The Washington Posts Mark Jenkins said that the duo had progressed from "making music that sounds odd" to "craft[ing] its music to sound wrong", further commenting that the pair now sounded "ragged and fidgety" rather than "smooth and pulsing" as in the past. He said many of the songs sounded as though the CD player was skipping, and said the album was more madness than method. Fiona Shepherd of The Scotsman held a similar view, saying the album sounded like "a malfunctioning dishwasher or a CD jumping. Forever." Despite the record's controversial nature, the album scores an average of 82/100 at Metacritic based on ten reviews, the highest average for any Autechre album on the site.