Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Boeing X 48 – американдық эксперименталды ұшқышсыз әуе аппараты (UAV), қанаттары корпусымен біріктірілген (BWB) ұшақтардың қасиеттерін зерттеу мақсатымен құрылған. Boeing X 48 ұшағын жобалаған, ал екі данасын Ұлыбританиядағы Cranfield Aerospace компаниясы жасаған. Boeing 2007 жылы NASA үшін X 48B нұсқасын ұшуға сынап бастады. X 48B кейін X 48C нұсқасына өңделді, ол 2012 жылдың тамызынан 2013 жылдың сәуіріне дейін ұшу сынақтарынан өтті. Boeing және NASA үлкен BWB демонстраторын жасауды жоспарлап отыр.
Airplane
The Boeing X 48 is an American experimental unmanned aerial vehicle (UAV) built to investigate the characteristics of blended wing body (BWB) aircraft. Boeing designed the X 48 and two examples were built by Cranfield Aerospace in the UK. Boeing began flight testing the X 48B version for NASA in 2007. The X 48B was later modified into the X 48C version, which was flight tested from August 2012 to April 2013. Boeing and NASA plan to develop a larger BWB demonstrator.
Өмірбаян
Боинг бұрын аралас қанатты корпус дизайнын зерттеген, бірақ жолаушылар театр сияқты макеттің конфигурациясын ұнатпағанын анықтады; бұл дизайн жолаушылар ұшақтары үшін тоқтатылды, бірақ әуедегі жанармай құю танкерлері сияқты әскери ұшақтар үшін сақталды. Жолаушылар кең кабинада, шағын амфитеатр сияқты отыруға тиіс болды. Бірақ макетпен жасалған сынақтардағы жағымсыз реакция компанияны технологияны әскери жанармай құю ұшақтарынан басқа тоқтатуға мәжбүр етті. McDonnell Douglas 1990 жылдардың соңында аралас қанат тұжырымдамасын әзірледі, ал Boeing оны 2004 жылы өткен жылдық AIAA/ASME/SAE/ASEA Propulsion Conference-інде ұсынды. McDonnell Douglas инженерлері өз дизайнының бірнеше артықшылығы бар деп сенді, бірақ олардың "Project Redwood" атты тұжырымдамасы 1997 жылғы бірігуден кейін Boeing-те көп қолдау таппады. Олар шешкен ең қиын мәселе – жолаушылардың апат жағдайында қауіпсіз және жылдам эвакуациясын қамтамасыз ету болды, себебі авариялық есіктердің орналасуы дәстүрлі ұшақтардағыдан мүлдем өзгеше еді. Аралас қанатты корпус (BWB) тұжырымдамасы қазіргі кездегі дәстүрлі фюзеляж және қанат конструкцияларымен салыстырғанда құрылымдық, аэродинамикалық және пайдалану тиімділігін ұсынады. Бұл мүмкіндіктер ұшу қашықтығын арттыруға, отынды үнемдеуге, сенімділікті жоғарылатуға және өмірлік цикл аясында үнемдеуге, сондай-ақ өндіріс шығындарын төмендетуге мүмкіндік береді. Бұдан өзге, олар әскери және коммерциялық салаларда кең қолданылуы мүмкін.
Boeing had in the past studied a blended wing body design, but found that passengers did not like the theater like configuration of the mock up; the design was dropped for passenger airliners, but retained for military aircraft such as aerial refueling tankers.#tag:ref|Quote: Boeing once toyed with a blended wing body, a sort of flying wing, to produce significantly better aerodynamics and fuel efficiency. Passengers would have sat in a wide cabin, rather like a small amphitheater. But tests with a mock up produced such a negative reaction that the company dropped the technology, except for military refueling aircraft. McDonnell Douglas developed the blended wing concept in the late 1990s, and Boeing presented it during an annual Joint AIAA/ASME/SAE/ASEA Propulsion Conference in 2004. The McDonnell Douglas engineers believed their design had several advantages, but their concept, code named "Project Redwood", found little favor at Boeing after their 1997 merger. The most difficult problem they solved was that of ensuring passengers a safe and fast escape in case of an accident, since emergency door locations were completely different from those in a conventional aircraft. The blended wing body (BWB) concept offers advantages in structural, aerodynamic and operating efficiencies over today's more conventional fuselage and wing designs. These features translate into greater range, fuel economy, reliability and life cycle savings, as well as lower manufacturing costs. They also allow for a wide variety of potential military and commercial applications.
X-48
Boeing Phantom Works компаниясы NASA Langley Research Center-мен бірлесіп, біріктірілген қанатты ұшақ (BWB) тұжырымдамасын әзірледі. BWB конструкциясының ұшу сипаттамаларын зерттеу мақсатында жасалған алғашқы жұмыстардың бірі ретінде 1997 жылы 17 фут (5,2 м) қанат көлденеңі бар, қашықтан басқарылатын, пропеллермен қозғалатын біріктірілген қанатты корпус моделі ұшты. Келесі қадам – 2004 жылы X 48A ұшағын сынау болды, бірақ бағдарлама өндіріске кіріспей тоқтатылды. Phantom Works-тағы зерттеулер X 48B деп аталатын жаңа модельге шоғырланды. Оның екі данасы Ұлыбританиядағы Cranfield Aerospace компаниясымен, Cranfield University бөлімшесінде жасалды. 2006 жылы жобаның бас инженері Норман Принсен: «Бұрынғы жел туннеліндегі сынақтар және алдағы ұшу сынақтары BWB-нің төмен жылдамдықтағы ұшуды басқару сипаттамаларын, әсіресе ұшып-қону және қону кезінде жақсырақ түсінуге бағытталған. Бұл сипаттамаларды модельдеріміз қаншалықты дәл болжайтынын білу осы тұжырымдаманы одан әрі дамытудағы маңызды қадам болып табылады» деді. X 48B-нің қанат көлденеңі 6 метр, салмағы – және ол композиттік материалдардан жасалған. Ол үш кішкентай турбореактивті қозғалтқышпен жабдықталған және 10000 фут (3048 м) биіктікке дейін ұшуы күтілуде. X 48B – 240 фут (73 м) қанат көлденеңі бар тұжырымдамалық жобаның 8,5% масштабталған нұсқасы. 2005 жылдың қыркүйек айында 4 метрлік қанат көлденеңі бар біріктірілген қанатты корпус моделінде жел туннеліндегі сынақтар аяқталды. Жел туннеліндегі сынақтардан кейін аппарат Эдвардс әуе базасындағы NASA-ның Драйден ұшу зерттеу орталығына X 48B кемесі 2-ге ұшу сынақтары үшін қосалқы ретінде жіберілді. X 48C-нің вертикальді тұрақтандырғыштары қозғалтқыштардың екі жағында орналасқан, ал оның фюзеляжы артқа қарай созылған, бұл ұшақтың шу деңгейін төмендету үшін жасалған; оны екі JetCat турбинасымен қуаттандыру жоспарланған, әрқайсысы итермелі күшін беретін. X 48C 2012 жылы екі Advanced Micro Turbo (AMT) турбореактивті қозғалтқыштарын пайдалану үшін қайта жабдықталды. 2013 жылдың сәуірінде X 48C ұшағының ұшу сынақтарынан кейін Boeing және NASA трансонустық ұшуға қабілетті үлкен BWB демонстраторын әзірлеудің болашақ жоспарларын жариялады.
Boeing Phantom Works developed the blended wing body (BWB) aircraft concept in cooperation with the NASA Langley Research Center. In an initial effort to study the flight characteristics of the BWB design, a remote controlled propeller driven blended wing body model with a 17 ft (5.2 m) wingspan was flown in 1997. The next step was to fly the 35 ft (10.7 m) wide X 48A in 2004, but the program was canceled before manufacturing. Research at Phantom Works then focused on a new model, designated X 48B, two examples were built by United Kingdom based Cranfield Aerospace, a division of Cranfield University. Norman Princen, Boeing's chief engineer for the project, stated in 2006: "Earlier wind tunnel testing and the upcoming flight testing are focused on learning more about the BWB's low speed flight control characteristics, especially during takeoffs and landings. Knowing how accurately our models predict these characteristics is an important step in the further development of this concept." The X 48B has a 21 feet (6 m) wingspan, weighs , and is built from composite materials. It is powered by three small turbojet engines and is expected to fly at up to and reach an altitude of 10000 feet (3048 m). The X 48B is an 8.5% scaled version of a conceptual 240 feet (73 m) span design. Wind tunnel testing on a 12 feet (4 m) wide blended wing body model was completed in September 2005. After the wind tunnel testing, the vehicle was shipped to NASA's Dryden Flight Research Center at Edwards Air Force Base to serve as a backup to X 48B Ship 2 for flight testing. The X 48C has its vertical stabilizers moved inboard on either side of the engines, and its fuselage extended aft, both to reduce the aircraft's noise profile; it was to be powered by two JetCat turbines, each producing of thrust. The X 48C was instead modified to use two Advanced Micro Turbo (AMT) turbojet engines in 2012. Following flight testing of the X 48C in April 2013, Boeing and NASA announced future plans to develop a larger BWB demonstrator capable of transonic flight.
Пайдалану тарихы
X 48B алғаш рет 2007 жылдың 20 шілдесінде ұшып, 7500 фут (2286 м) биіктікке жетті; ұшу 31 минутқа созылды. Қашықтан басқарылатын ұшақ 2008 жылдың 4 қыркүйегінде тұңғыш рет тоқтатылды, алдыңғы жиегі бекітілген, ауырлық орталығы алға жылжытылған және 23 градус шабуыл бұрышымен (көтеру коэффициентінің максималды мәнінен 2 градус артық). 11 қыркүйекте NASA пилоты басқару пультінде отырып, тоқтау сынағы қайталанды. 2010 жылдың 19 наурызында NASA және Boeing X 48B ұшағының алғашқы ұшу сынақтарын сәтті аяқтады. NASA-ның Аэронавтикалық зерттеулер миссиясы дирекциясының ERA жобасының менеджері Фэй Коллиер сынақтардың бірінші кезеңінің аяқталуына байланысты: "Бұл жоба үлкен жетістік. Қорытындысы: команда құйрықсыз ұшақты төмен жылдамдық шегіне дейін қауіпсіз түрде ұшыруға қабілетті екенін дәлелдеді" деді. 2010 жылы жаңа ұшу компьютері орнатылғаннан кейін X 48B ұшу сынақтарының жаңа кезеңін жалғастырып, басқару мүмкіндіктерін зерттеді. X 48B ұшағының ұшу сынақтарының екінші кезеңі 2010 жылдың қыркүйегінде басталды. X 48C алғаш рет 2012 жылдың 7 тамызында ұшты. Зерттелетін мәселелердің бірі – қозғалтқыштың ауытқуын басқару болды. X 48C 8 айлық ұшу сынақ бағдарламасын 2013 жылдың 9 сәуірінде 30-шы ұшуымен аяқтады.
The X 48B first flew on July 20, 2007, reaching an altitude of 7,500 ft (2,286 m); the flight lasting 31 minutes. The remotely piloted aircraft was successfully stalled for the first time on September 4, 2008, with fixed leading edge slats, a forward center of gravity, and 23 degree angle of attack (2° beyond the maximum coefficient of lift). Stall testing was repeated on September 11 with a NASA pilot at the console. On March 19, 2010, NASA and Boeing successfully completed the initial flight testing phase of the X 48B. Fay Collier, manager of the ERA Project in NASA's Aeronautics Research Mission Directorate commented on the completion of the first phase of testing saying, "This project is a huge success. Bottom line: the team has proven the ability to fly tailless aircraft to the edge of the low speed envelope safely." Following the installation of a new flight computer in 2010, the X 48B was to continue a new phase of flight tests to investigate controllability aspects. The second phase of flight tests with the X 48B began in September 2010. The X 48C first flew on August 7, 2012. Engine yaw control was among the aspects to be studied. The X 48C completed its 8 month flight test program with its 30th flight on 9 April 2013.
Нұсқалар
X 48A Бастапқы жоспарланған ені 35 фут (10,7 м) болатын нұсқа. Ол өндіріске түспей тоқтатылды. X 48B Ұшу сынақтары үшін пайдаланылған екі 8,5% масштабты ұшақ. X 48C - төмен шу деңгейін сынау мақсатында жасалған, екі қозғалтқышты X 48B ұшағының модификацияланған нұсқасы.
X 48A The initial planned 35 ft (10.7 m) wide version. It was canceled before manufacture. X 48B Two 8.5% scale aircraft that have been used for flight testing. X 48C A modified, two engine version of the X 48B intended to test a low noise design.