Питер Аллис: Гольф шебері мен дауысы

Кіріспе

Ағылшын гольфшысы және хабар таратушы (1931–2020)

Питер Аллис (28 ақпан 1931 – 5 желтоқсан 2020) – ағылшын кәсіби гольфшысы, тележүргізуші, комментатор, автор және гольф алаңдарының дизайнері. 1978 жылы Генри Лонгхерст қайтыс болғаннан кейін, көптеген адамдар оны "Гольфтың дауысы" деп есептеді. 2012 жылы ол өмір бойы жеткен жетістіктері үшін Дүниежүзілік гольф даңқы залына енгізілді. 1952 және 1969 жылдар аралығында Аллис 20 кәсіби турнирде жеңіске жетті, соның ішінде 1957, 1962 және 1965 жылдары үш британдық PGA чемпионатында жеңіс тойлады. Ол Ашық чемпионатта бес рет үздік ондыққа кірді, 1954 жылы Роял Биркдейлде чемпион Питер Томсоннан тек төрт соққы ғана қалып қойды. Аллис 1953 жылдан 1969 жылға дейін сегіз "Райдер Кубогы" командасының құрамында ойнады, онда 10 жеңіс, 15 жеңіліс және 5 тең матч тіркелді. Ол Ұлыбританияның 1957 жылғы жеңімпаз "Райдер Кубогы" командасының мүшесі болды. Питер мен оның әкесі Перси – "Райдер Кубогына" қатысып, жеңіс тұтқан алғашқы әке мен ұл. Аллис сонымен қатар Англия құрамасының намысын 10 рет Әлем кубогында қорғады.

Ерте өмір

Аллисстің әкесі Перси 1920-1930 жылдары Ұлыбритания мен Еуропа құрлығындағы көптеген турнирлерде жеңіске жеткен, жетекші британдық кәсіби гольфшілердің бірі болды. Питер Алисс оның әкесі Ванзее гольф клубында клубтық кәсіпқой болып жұмыс істеген кезде Берлинде дүниеге келді. Ол туған кездегі салмағы сол кездегі еуропалық рекорд деп есептелді. Питердің ағасы Перси Александр, Алек деп аталды. Алек 1924 жылы дүниеге келді және ол да кәсіби гольфші болды. Перси 1932 жылдың басында, Питер шамамен бір жаста болғанда Германиядан қайтып келді. Питер Англияның оңтүстігіндегі жеке пансиондық мектепке оқыды және 14 жасында, мектепті тастауға рұқсат етілген ең төменгі жасқа жетіп, бітірді.

Кәсіби мансап

1946 жылы Оллис Шотландияға қарсы Англия жасөсперімдер құрамасы үшін гольф ойнап, төрт адамдық және жекелей матчтарында жеңіске жетті. Келесі жасөсперімдер чемпионатында Оллис фаворит болды, бірақ ширек финалда Манчестерден Дональд Данстанға 19-шы лункада есе жіберді. Оллис 1947 жылы 16 жасында Дорсеттегі Ферндаун гольф клубында әкесінің көмекшісі ретінде кәсіби гольфшы болды. Питер мен Перси 1947 жылғы Ашық чемпионатта ойнау үшін Хойлейктегі Корольдік Ливерпуль гольф клубына сапарлады. Питер Чемпионаттың алғашқы іріктеу турында 86 ұпай жинап, іріктеуден өтпеді. Перси де Хойлак трассасында күресіп, 74 және 82 раундтан кейін бір соққымен іріктеуге ие бола алмады. 1948 жылы Оллис Кумбе Хилл көмекшілер турнирінде жақсы өнер көрсетті, бірақ Манчестер кешкі хроника турнирінде оның 69 ұпайы соңғы күні 70-нен төмен болған жалғыз нәтиже болды. Ол 9-шы орынды бөлісіп, көмекшілер жүлдесін жеңіп алды. Сондай-ақ, ол Англия батысындағы чемпионатта көмекші жүлдесін жеңіп алды. PGA көмекшілер чемпионаты 1949 жылы қайта басталды және Оллис 2-ші орынды бөлісті, Гарри Уитманнан 10 жас кіші. 1949 жылдың маусымынан 1951 жылдың маусымына дейін Оллис екі жыл Корольдік әуе күшінде міндетті әскери қызметтен өтті. Бұл оның гольфпен айналысуын шектеді, бірақ ол осы кезеңде бірнеше турнирде ойнады. 1952 жылы Оллис Кумбе Хилл көмекшілер турнирінде 5-ші орынды бөлісіп, 20-22 мамыр аралығында Гор Рей кубогына, көмекшілер чемпионатында қатысуға мүмкіндік алды. Ол төрт матчтың үшеуін оңай жеңіп алды, бірақ ширек финалда Джон Вэмплвті 21-ші лункада ғана жеңді. 36 лункалық финалда ол Тони Харманды 5 және 4 есебімен жеңді. 1953 жылғы маусымда Оллис баяу бастады, бірақ шілдеде жақсы өнер көрсетіп, Ашық чемпионатта 9-шы орынды және Ирландия Ашық чемпионатында үшінші орынды иеленді. Тамыздың ортасында Оллис Райдер Кубогы командасын іріктеуге арналған 17 ойыншының тобына енді. PGA 23 қыркүйекте Уентвортта іріктеу матчтарын ұйымдастырды, ал Оллис 26 қыркүйекте жарияланған командаға енуге жеткілікті жақсы өнер көрсетті. Оллис 22 жаста, сол кездегі ең жас екінші британдық Райдер Кубогы ойыншысы, 1929 жылы Генри Коттоннан бірнеше ай үлкен болды. Оллис ашылу күні төрт адамдық матчта Гарри Уитманмен жұптасып, 2:1 есебімен жеңілді. Соңғы күні кешке барлық матчтар аяқталды, бірақ Оллис пен Джим Тернеса арасындағы және 23 жастағы Бернард Хант пен Дейв Дуглас арасындағы екі жеке матч қалды. Британдық командаға Райдер Кубогын жеңу үшін осы екі матчтан 1½ ұпай немесе тең түсу үшін бір ұпай қажет болды. Оллис 14-ші лункада 1 ұпайға көтерілді, бірақ 15-ші лункада 3 соққы жасады, ал Тернеса бункерден екі соққымен төмен түсті. Оллис 17-ші лункада алаңнан шығып, Тернесаға көш берді. Тернеса соңғы лункада ағаштардың арасында болды және жасыл алаңнан үш соққы қалып қойды. Алайда, Оллис жасыл алаңнан екі соққыда фишкасын жоғалтып, ақырында 6-шы лункада тең түсті, бұл АҚШ-тың Райдер Кубогын сақтап қалуын қамтамасыз етті. Финалдық матчта 18-ші лункада Бернард Хант жеңіске жету үшін қажет болған 4 футтық соққыдан қашып, АҚШ 6½ - 5½ есебімен жеңіске жетті. Оллистің алғашқы үлкен жетістігі 1954 жылы Литтл Астон гольф клубында өткен Daks турнирінде болды. Соңғы күні ол Бернард Хантпен бірінші жұп ретінде ойнады. Оллис таңертеңгі раундта 70, ал түстен кейін 67 ұпай жинады. Екінші орынды иеленген Боби Локк Оллис өзінің соңғы раундын бастамас бұрын аяқтағанын көрді. Оллис аяқтағаннан кейін үш сағаттан кейін Локка Оллиспен тең түсу үшін соңғы лункада 4 соққы жасауы керек болды. Алайда, ол екінші соққысын жасыл алаңның алдындағы бункерге салып, 5 соққы жинады. Оллис пен Хант 6 681 ярдтық жарыстың екі раундына 4 сағат 10 минут уақыт жұмсады. Оллис: "Біз соққыларымызды жасау үшін қажетті уақыттың бәрін алдық, бірақ соққылар арасында жылдам жүрдік" деді. Екі аптадан кейін, 1954 жылғы Ашық чемпионатта, Оллис 1953 жылғы өнерін жақсартып, 8-ші орынды бөлісті. Маусым Оллис Британ аралдарында Еуропаның қалған бөлігіне қарсы алғашқы қуаныш кубогында ойнағанмен аяқталды. 1955 жылдың басында Оллис АҚШ-қа сапар шегіп, онда бірқатар іс-шараларда ойнады. Қайтып келгеннен кейін ол Сполдинг турниріне іріктеуден өтпеді, бірақ кейін Вентворттағы 5 раундтық Данлоп турниріне жеңіске жетті. Бұл жеңістен кейін Оллис өкінішті маусымды өткізді және ол Данлоп Мастерс турнирінде 5-ші орынды бөліссе де, Райдер Кубогы командасына таңдалмады. Оллис Ашық чемпионаттан кейін Жетілік ордені бойынша бірінші орында болмады және Данлоп Мастерс турнирінен кейін үш таңдаудың бірі болуға сенді. 1956 жыл салыстырмалы түрде өкінішті жыл болды, бірақ ол Реал де Гольф Кл...

In 1946, Alliss played golf for England boys against Scotland, winning both his foursomes and singles matches. In the subsequent Boys Amateur Championship, Alliss was the favourite but lost in the quarter finals to Donald Dunstan from Manchester at the 19th hole. Alliss turned professional in 1947, at the age of 16, as an assistant to his father at Ferndown Golf Club in Dorset. Peter and Percy travelled to the Royal Liverpool Golf Club in Hoylake to play in the 1947 Open Championship. Peter scored 86 in his first qualifying round on the Championship course and failed to qualify. Percy also struggled on the Hoylake course and failed to qualify by a stroke after rounds of 74 and 82. In 1948, Alliss impressed in the Coombe Hill Assistants' Tournament but came to more prominence in the Manchester Evening Chronicle Tournament where his 69 was the only score under 70 on the final day. He finished tied for 9th and won the assistants' prize. He also won the assistant's prize in the West of England Championship. The PGA Assistants' Championship was restarted in 1949 and Alliss finished tied for 2nd place, five strokes behind Harry Weetman, 10 years his senior. From June 1949 to June 1951, Alliss served two years' National Service in the RAF. This limited his golfing activities although he did play in a few tournaments during this period. In 1952, Alliss finished tied for 5th place in the Coombe Hill Assistants' Tournament, qualifying him for the Gor Ray Cup, the Assistants' Championship, from 20 to 22 May. He won three of his four matches comfortably but only beat John Vamplew at the 21st hole in the quarter finals. In the 36 hole final he beat Tony Harman 5&4. Alliss had a slow start to the 1953 season but had a good July, finishing tied for 9th in the Open Championship and third in the Irish Open. In mid August, Alliss was included in a group of 17 from which the Ryder Cup team would be chosen. The PGA arranged a series of trial matches at Wentworth starting on 23 September, and Alliss performed well enough that he was included in the team which was announced on 26 September. Alliss was just 22 years old, the second youngest British Ryder Cup player at that time, a few months older than Henry Cotton in 1929. Alliss was paired with Harry Weetman in the opening day foursomes but lost 2&1. Late on the final day, all matches had been completed except for the two singles matches involving Alliss against Jim Turnesa and 23 year old Bernard Hunt against Dave Douglas. The British team needed 1½ points from these two matches to win the Ryder Cup or a point to tie. Alliss had gone 1 up at the 14th but he 3 putted the 15th while Turnesa got down in two from a bunker. Alliss then went out of bounds at the 17th to give Turnesa the lead. Turnesa was in the trees at the last and still short of the green in 3. However, Alliss, just off the green in 2, fluffed his chip, and eventually halved the hole in 6, to guarantee that the USA would retain the Ryder Cup. In the final match, at the 18th, Bernard Hunt missed a 4 foot putt that he needed to hole to win his match and so the USA won 6½ to 5½. Alliss's first major success came in the 1954 Daks Tournament at Little Aston Golf Club. On the final day he was drawn with Bernard Hunt in the first pair out. Alliss scored 70 in the morning round and 67 in the afternoon. Bobby Locke, the eventual runner up, was able to see Alliss finishing his final round before he started his own. Three hours after Alliss had finished, Locke need a 4 at the last to tie with Alliss. However, he put his second into a bunker at the front of the green and took 5. Alliss and Hunt had taken 4 hours and 10 minutes for their two rounds of the 6,681 yards course. Alliss said: "We took all the time we wanted to play our shots, but we walked smartly between the strokes." Two weeks later, in the 1954 Open Championship, Alliss improved on his 1953 performance, finishing tied for 8th place. The season ended with Alliss playing for the British Isles against the Rest of Europe in the inaugural Joy Cup. In early 1955, Alliss travelled to the USA and played in a number of events there. On his return he missed the cut in the Spalding Tournament but then won the 5 round Dunlop Tournament at Wentworth. After this win Alliss had a disappointing season and although he finished tied for 5th in the Dunlop Masters, he was not chosen for the Ryder Cup team. Alliss had not been in the top 7 in the Order of Merit after the Open Championship and was relying on being one of the three selections after the Dunlop Masters. 1956 was a relatively disappointing year, although the year ended on a high note when he won the Spanish Open by 6 strokes at the new course at Real Club de Golf El Prat. 1957 started with Alliss moving from Ferndown to nearby Parkstone Golf Club, where he was appointed full professional, following the death of Reg Whitcombe. The year was much more successful than 1956. In early April he won the PGA Close Championship in Llandudno by 3 strokes. Later in the month, he finished second in the Spalding Tournament and in May he was tied for second in the Swallow Penfold Tournament. He was third in the Yorkshire Evening News Tournament in June and tied for 12th in the 1957 Open Championship. Qualification rules for the 1957 Ryder Cup had been changed and covered the whole of the 1956 season, ending with the 1957 Open. After his disappointing 1956 Alliss started 1957 in 18th place but his good season lifted him to 5th, earning him a place in the team. His good form continued with a joint second in the French Open and another second place in the Dunlop Masters. Alliss finished second in the Order of Merit with a stroke average of 71.21, behind Eric Brown on 70.99. The Ryder Cup ended in a rare victory for the British team, although Alliss lost both his matches and was the only British player to lose his singles. In October 1958, Alliss won the Italian, Spanish and Portuguese Opens in three successive weeks. His first round of 63 in the 1961 British PGA Championship was a tournament record at the time and remained the joint lowest round in the tournament until Robert Karlsson's round of 62 in 2010. Alliss's competitive career was almost over by the time the European Tour was formally established in 1972, but he played in some events in the Tour's early years, making his last appearance on the tour in 1974.

Телерадио мансабы

Оның алғашқы теледидар жұмысы 1961 жылы BBC-де өткен ашық чемпионатта болды, ол әлі де турнирде қатысқан гольфшы еді. Ойыншылық карьерасын аяқтағаннан кейін, Аллис толық уақыт теледидарда жұмыс істеді және 1978 жылы BBC-дің жетекші гольф комментаторы болды. Аллис 1964 жылы «Голдфингер» атты Джеймс Бонд фильмінің түсіріліміне дейін Шон Коннериге гольф сабақтарын берді, онда Коннери Бонд рөлінде Букингемширдегі Стоук Парк гольф клубында алтын магнаты Аурик Голдфингерге қарсы гольф ойнады. Аллис сонымен қатар гольф алаңдарын жобалаумен де айналысты. Оның алғашқы серігі Дейв Томас болды, олармен бірге 50-ден астам алаң құрды, соның ішінде бірнеше рет Райдер кубогын қабылдаған және қазірде Кәсіби гольфшілер қауымдастығының үйі болып табылатын Белфриді жасады. Содан кейін Аллис Клайв Кларкпен бірігіп, портфолиосына тағы 22 алаң қосты (оның ішінде Гэмпширдегі Олд Торнс гольф алаңы). Ол Гэмпширдегі Олд Торнс гольф клубының және Ирландияның Корк қаласындағы Кастлмартир Линкс гольф клубының президенті болды. Аллис 1987 жылы Кәсіби гольфшілер қауымдастығының капитаны болып екінші рет тағайындалды. Ол сондай-ақ Британдық Гринкиперлер қауымдастығының президенті болды және Еуропалық әйелдер кәсіби гольфшілер қауымдастығының алғашқы президенті атанды. 2002 жылы Аллис Борнмут университетінен құрметті доктор дәрежесін алды. 2003 жылы Аллис «Peter Alliss's Golf Heroes» атты суреттермен толық кітап жариялады, ол Британдық спорт кітабы сыйлығының «Ең жақсы суреттелген кітап» номинациясында жеңіске жетті. 2005 жылдың шілдесінде ол Ашық гольф чемпионатына дейін Санкт-Эндрюс университетінен құрметті заң докторы дәрежесін алды. 2012 жылы Аллис Гольф қорының «Гольф рухы» сыйлығына ие болды, бұл сыйлық оның жастардың назарында осы спортты қызықты ету жолымен және жасөспірімдер гольфіне көрсеткен қолдауымен, сондай-ақ Гольф қорына көп жылдық адалдығымен байланысты болды. Аллис 1993 жылы гольфқа көрсеткен қызметі үшін Британ империясы орденінің офицері (OBE) лауазымынан бас тартқанын айтты. 2014 жылы Аллис Солтүстік-Шығыс Англиядағы Ситон Карю гольф клубындағы сүйікті классикалық линк алаңының барлық бес жобасының бейне көрінісіне түсініктеме беруге көмектесті және осы бағдарламалар барысында Ситон линктерінің «Англиядағы ең көне ондық және барлық деңгейдегі ойыншыларға қиындық тудыратын нағыз чемпионат линктері» екенін атап өтті. Аллис Ұлыбританияда қызыл сүрегі мен су құсындысын сақтауға арналған Wildlife Ark Trust қорының меценаты болды.

His first television work was for the BBC at the 1961 Open Championship, when he was still a golfer who had competed in the tournament. After his retirement as a player, Alliss worked full time in television, becoming the lead BBC golf commentator in 1978. Alliss gave Sean Connery golf lessons before the filming of the 1964 James Bond film Goldfinger, which involved a scene where Connery, as Bond, played golf against gold magnate Auric Goldfinger at Stoke Park Golf Club in Buckinghamshire. Alliss was also involved in golf course architecture. His first course design partner was Dave Thomas, with whom he created over 50 courses, including The Belfry, which has staged the Ryder Cup several times and is now the home of the Professional Golfers' Association. Alliss then joined forces with Clive Clark, and added another 22 courses to his portfolio (including Old Thorns Golf Course in Hampshire). He was the Club President at Old Thorns Golf Club in Hampshire and also at Castlemartyr Links Golf Club in Cork, Ireland. Alliss became captain of the Professional Golfers' Association for the second time in 1987. He was also the president of the British Greenkeepers' Association, and was the first president of the European Women's Professional Golfers' Association. In 2002, Alliss was awarded the honorary degree of Doctor of Letters by Bournemouth University. In 2003, Alliss published an illustrated book, Peter Alliss's Golf Heroes, which won the 'Best Illustrated Book' category of the British Sports Book Awards. In July 2005, he was honoured by the University of St Andrews, shortly before The Open Golf Championship, with the honorary degree of Doctor of Laws. In 2012, Alliss was chosen to receive the Golf Foundation's 'Spirit of Golf award' not only in recognition of the way he had made the sport entertaining in the eyes of young people, but also for the support he had given to junior golf and his commitment to the Golf Foundation over many years. Alliss revealed that in 1993 he turned down an appointment as Officer of the Order of the British Empire (OBE) for services to golf. In 2014, Alliss helped to create and provide commentary on the video flyovers of all five course layouts of a favourite classic links course at Seaton Carew Golf Club in North East England, and commented during these programmes that the Seaton links were "the tenth oldest in England and a true championship links to challenge all levels of players." Alliss was a patron of the Wildlife Ark Trust, which is committed to the conservation in the UK of the red squirrel and the water vole.

Ойыншыларды сынға алу

1999 жылы Alliss британдық БАҚ-тың бір бөлігінен Жан ван де Вельде Карноустидегі ашық чемпионатта сәтсіз ойын танытқан кезде айтқан сынды пікірлері үшін сыналып, қарсылыққа ұшырады. Француз гольфшысы соңғы лункада үш соққымен қателік жасады, оның орнына жеңіске жету үшін екі соққымен ғана аяқтауы керек еді. Коментарий кезінде Alliss Жан ван де Вельде әрекеттерін «толыққанды абсурдты» деп сипаттап, оның «таза ақылсыздыққа» ұшырағанын айтты. Кейбір сыншылар Alliss-ті «қатал мінезді» деп айыптады, ол бұған «мұндай ниетім болған жоқ» деп жауап берді. Хабарламаларға сәйкес, Alliss бұрын Ник Фальдомен салқын қарым-қатынаста болған, себебі Фальдо Alliss оны «бір туған бала сияқты» деп сипаттағаннан кейін ашуланған. Алайда, Alliss және Faldo кейіннен 2004 жылдан 2007 жылға дейін ABC Sports телеарнасында бірге жұмыс істеді, сондай-ақ 2012 жылғы ашық чемпионаттың BBC тікелей эфиріндегі комментаторлар тобының құрамында болды. 2008 жылдың мамыр айында Alliss BMW PGA чемпионатындағы Wentworth клубының жағдайы туралы ағылшын гольфшысы Ник Догертимен пікір таластырып, қызу дауға түсті. Alliss ойыншылардың нашар нәтижелеріне және Вентворттың жасыл алаптарының жағдайына қатысты шағымдарына қарсы пікір білдіргеннен кейін, Догерти Alliss-ті «адамды қынжырлы ететін комментарийлер» жасады және «қалыптан шығып кеткен» деп айыптады. Догерти: «Оны сол жерге алып барып, оның қаншалықты қиын екенін көрсетуге мүмкіндік берсек еді», - деді. Alliss Догерти мен оның буынының «әлсіз», «тез ренжігіш» және конструктивті сынды қабылдауға қабілетсіз екенін айтып жауап берді. 2011 жылғы сұхбатында Alliss Тайгер Вудсты сынап: «Оның сәні кетіп қалды. Бұрын ол жақсырақ болған, енді болса ренішті болып кетті. Ол халықтың құрметін қайтару үшін ештеңе жасаған жоқ», - деді. Alliss Вудстың 18 үлкен турнирдегі рекордын Джек Никлаустың көрсеткішінен асыра алмайтынына сенімді. 2013 жылғы Мюрфилдте өткен ашық чемпионатта Alliss Иан Полтерді оның «балалық пікірлері» үшін сынады. Полтердің айтуынша, кейбір флагтардың орналасуы «қалжың» болған, ал 18-ші лункаға «жел диірмені мен клоун беті» керек болған, яғни ол ойын-сауық алаңына ұқсаған. Alliss: «Полтердің сөздері балалық. Жел диірмендері мен клоун беттері туралы айтуға болмайды. Бұл абсурд. Мен Джек Никлаус немесе Арнольд Палмер мұндай пікірлер айтқанын естімедім. Көптеген адамдар тіпті бастамас бұрын-ақ бас көтереді. Бұл докторлық диссертация, емес, қарапайым емтихан».

In 1999, Alliss received criticism from sections of the British media for scathing comments he made when Jean van de Velde folded in the Open Championship at Carnoustie. The Frenchman had a triple bogey seven on the final hole when he only needed a double bogey six to win the Open. During his commentary, Alliss branded Jean van de Velde's actions as "totally ridiculous" and said he was guilty of "pure madness". Some critics accused Alliss of being "curmudgeonly", to which he responded that " it certainly wasn't my intention". Alliss is reported to have previously had a frosty relationship with Nick Faldo, after Faldo was infuriated at Alliss describing him as "a typical only child". However, Alliss and Faldo later went on to work together at ABC Sports from 2004 to 2007, and again as part of the BBC's broadcast commentary team for the 2012 Open Championship. In May 2008, Alliss was involved in a heated exchange of views with English golfer Nick Dougherty over the course conditions at Wentworth Club during the BMW PGA Championship. After Alliss had spoken out in his commentary against the poor scoring from players and their complaints over the condition of the Wentworth greens, Dougherty accused Alliss of "disgusting commentary" and of being "out of touch". Dougherty said: "I wish we could have taken him out there and shown him how difficult it was." Alliss responded by accusing Dougherty and his generation of being "delicate", "thin skinned", and unable to take constructive criticism. In a 2011 interview, Alliss criticised Tiger Woods, saying: "The aura has gone. He used to be nicer and he became grumpy. He hasn't done anything to recapture the public's affection." Alliss said that he doesn't believe that Woods will surpass Jack Nicklaus's record of 18 major championships. During the 2013 Open Championship at Muirfield, Alliss criticised Ian Poulter for making what he said were "childish comments" after his opening round of 72 in the tournament. Poulter said some of the pin positions were a "joke" and the 18th needed a "windmill and a clown face", like a crazy golf course. Alliss responded by saying: "Poulter's remarks are just childish. You can't say stuff about windmills and clown's faces. It's just ridiculous. I never heard Jack Nicklaus or Arnold Palmer come out with comments like that. A lot of others give up before they even get going. It's a PhD not an O level."

Жеке өмір

Аллис алғаш рет 1953 жылы Джоан МакГиннеспен тұрмысқа шықты. Олардың Гари (1954 жылы туған) және Кэрол (1960 жылы туған) деген екі баласы болды. 1972 жылы Аллис екінші әйелі Джекиге үйленді. Джекимен Аллис Сара мен Виктория, сондай-ақ Саймон мен Генри деген екі ұлға ие болды. Виктория ауыр кемістікпен туды және 11 жасында қайтыс болды. Гари кәсіби гольфшы және жаттықтырушы, 2007 және 2009 жылдары Ұлыбритания мен Ирландияның PGA Кубогы командасының капитаны болды. Аллис 30 жылдан астам Суррейдегі Хиндхед ауылында, 5 акр жерге орналасқан үлкен үйде тұрды. Оның қазасы "күтпеген, бірақ бейбіт" деп сипатталды. BBC Sport директоры Барбара Слейтер: "Питер – гольфтың дауысы еді. Ол өз буынының ең ұлы хабаршыларының бірі ретінде спорттан жоғары көтерілді".