Кіріспе

Уильям Бен Хоган (13 тамыз 1912 – 25 шілде 1997) – американдық кәсіби гольфші. Ол гольф тарихындағы ең ұлы ойыншылардың бірі саналады. Гольф соққысының теориясына зор әсер еткенімен, гольфпен жүйелі жаттығу идеясын қалыптастырғанымен және допты дәл соғу қабілетімен танымал. Хоганның кәсіби мансабындағы тоғыз үздік турнирдегі жеңісі оны Гэри Плейермен бірге жалпы есепте төртінші орынға қойды, ол тек Джек Никлаус (18), Тайгер Вудс (15) және Уолтер Хагеннен (11) қана кем. Ол төрт үздік турнирдің бәрінде жеңіске жеткен бес гольфшінің бірі: Мастерс турнирі, Ашық чемпионат (бір рет қана қатысқанына қарамастан), АҚШ Ашық чемпионаты және PGA чемпионаты. Қалған төртеуі – Никлаус, Вудс, Плейер және Джин Саразен. Хоган 34 жасында алғашқы үздік турнирде жеңіске жеткен.

Ерте өмір және мінез-құлқы

Хоган Техас штатының Стивенвилл қаласында, Честер мен Клара (Уильямс) Хоганның үшінші және кенже баласы ретінде дүниеге келді. Оның әкесі темірші болған, ал отбасы 1921 жылға дейін Дублиннің оңтүстік-батысында 16 шақырым (10 миль) жерде тұрды. Содан кейін олар солтүстік-шығысқа қарай 113 шақырым (70 миль) қашықтықтағы Форт-Уортқа көшіп кетті. 1922 жылы, Хоган тоғыз жасқа келгенде, Честер отбасы үйінде өзіне-өзі оқ жаратынан көз жұмды. Кейбір мәліметтерге сәйкес, Честер оның алдында өзін-өзі өлтірген, және бұл Хоганның кейінгі жылдарындағы жабық мінезінің себебі болды деп Хоганның өмірбаянын жазған Джеймс Додсон сияқтылар айтады. Әкесінің өлімінен кейін отбасы қаржылық қиындықтарға тап болды, сондықтан балалар анасы – тігіншіге көмектесу үшін жұмыс істеді. Үлкен ағасы Роял 14 жасында мектепті тастап, велосипедпен кеңселерге кеңсе тауарын жеткізіп берді, ал тоғыз жасар Бен мектептен кейін жақын жердегі теміржол станциясында газет сатты. Досының кеңесімен ол 11 жасында Глен Гарден Кантри-клубында кади болды, бұл қаладан үш шақырым қашықтықта орналасқан тоғыз шұңқырлы гольф алаңы еді. Глен Гардендегі оның әріптестерінің бірі Байрон Нельсон болды, ол кейіннен турнирдегі қарсыласы атанды. 1927 жылдың желтоқсан айындағы жылдық Рождестволық кади турнирінде екеуі де 15 жаста болғанда, олар көшбасшылыққа тең шықты. Нельсон тоғызыншы және соңғы шұңқырында теңдікке шығу үшін 9 метрлік путті жасады. Кенеттен өлімге ұшыраған орнына, олар тағы тоғыз шұңқыр ойнады; Нельсон соңғы жасыл алаңда тағы бір маңызды путті жасап, бір соққымен жеңіске жетті. Келесі көктемде Нельсон Глен Гарден клубының мүшелері ұсынған жалғыз жас мүшелікке ие болды. Клуб ережелері 16 және одан үлкен жастағы кадилерді қабылдауға рұқсат бермеді, сондықтан 1928 жылдың тамызынан кейін Хоган өзінің ойынын үш қарапайым гольф алаңына көшті: Кэти Лейк, Уорт Хиллс және З Боаз.

Кәсіби мамандыққа айналды

Хоган орта мектептің соңғы семестрінде оқуын тастады. Ол 1930 жылдың қаңтар айының соңында Сан-Антониода өткен Техас Ашық турнирінде 18 жасқа толмай алты ай қалғанда кәсіпқойға айналды. Хоган 1920-ші жылдардың ортасында Форт-Уорт қаласындағы қосымша сабақтарда Валери Фокспен танысты. Олар 1932 жылы оның отбасы көшіп келген Клебурн қаласындағы төмен жалақылы клуб кәсіпқоры жұмысын тапқанда қайта кездесті. Олар 1935 жылдың сәуір айында оның ата-анасының үйінде үйленді. Хоганның кәсіби мансапының алғашқы жылдары өте қиын болды; ол бірнеше рет жағдайынан айырылды. Ол жеке тұлға ретінде алғашқы турнирін 1940 жылдың наурыз айында 27 жасында Солтүстік Каролинада үш турнирде жеңіске жеткенге дейін ұта алмады. Хоган алғашқы жеңісіне 10 жыл жеткенімен, әйелі Валери оған сенді, бұл оған кейіннен емделген соққысымен күрескен қиын жылдары көмектесті. 1938 жылы табыс тізімінде 13-ші орынға ие болғанына қарамастан, Хоган Нью-Йорктің Пирчездегі Century Country Club-те көмекші кәсіпқой болып жұмыс істеді. Ол Century-де көмекші, содан кейін 1941 жылға дейін бас кәсіпқой болып жұмыс істеді, одан кейін Пенсильвания штатының Херши қаласындағы Hershey Country Club-те бас кәсіпқой болып жұмыс істеді.

Іскерлік өмірге қауіп төндіретін жазатайым оқиға

Хоганның 1938 жылдан 1959 жылға дейінгі өркенді жылдары, Екінші дүниежүзілік соғыстың және қаза тағдырлы жол апатының оның мансабына кедерлес болғанына қарамастан, ол 63 кәсіби гольф турнирінде жеңіске жетті. Хоган 1943 жылдың наурызынан 1945 жылдың маусымына дейін АҚШ Әскери Әуе Күштерінде қызмет етті; ол Форт-Уэрт қаласында орналасып, лейтенант шенімен ұшқыш болды. 1949 жылғы Феникс Опен турнирінде сейсенбі күнгі жеңілістен кейін Форт-Уэртке қайтып келе жатқан Хоган мен оның әйелі Валери Техас штатының Ван-Хорн қаласының шығысында Greyhound автобусымен бетке-бет соқтығысып, аман қалды. 2 ақпан күні таңертең Хоган көрінуі шектеулі тұманды ауа райында жылдамдығын азайтты; автобус тарық көпірден басқа көлікті озуға тырысқанда, апаттан қашуға орын қалмады. Хоган Валериді қорғау үшін оның үстіне құлап түсті. Ол солай істемегенде қаза тағдырға ұшырар еді, себебі руль тірегі олардың жаңа Cadillac седанының жүргізушісінің орындығын тесіп өтті. Бұл апаттың салдарынан 36 жастағы Хоганның жамбас сүйегі екі жерден сынып, жағалай сүйек сынығы, сол аяқ білезігінің сынығы, қабырғасының сынығы және өлімге алып келуі мүмкін қан ұюы болды: ол өмір бойы қан айналымының бұзылуымен және басқа да физикалық шектеулермен күресті. Дәрігерлер оның енді ешқашан жүре алмайтынын, тіпті гольф ойнау мүмкіндігінен де айырылатынын айтты. Хоган Эль-Пасодағы ауруханада жатқанда, қан ұюының салдарынан оның өміріне қауіп төнді, дәрігерлер соқпақ тамырын байлап тастауға мәжбүр болды. Ол апаттан 59 күн өткен соң, 1 сәуірде ауруханадан шығып, Форт-Уэртке пойызбен оралды. Хоган көп серуендеу арқылы күшін қайта жинап, 1949 жылдың қараша айында гольф жаттығуларын қайта бастады. 1950 жылғы Лос-Анджелес Опен турнирінде PGA турына оралды, онда ол 72 лункадан кейін Сэм Снидпен тең түсті, бірақ бір аптадан кейін өткен 18 лункалық плей-оффта жеңіліске ұшырады (жағдайларға байланысты).

"Үштік тәж" маусымы

Карноустидегі жеңісі Хоганның 1953 жылғы маңызды маусымының бір бөлігі ғана болды, ол қатысқан алты турнирдің бесеуінде жеңіске жетті, соның ішінде үш ірі чемпионат (гольфтың «үштік тәж» деп аталатын жетістігі). Бұл әлі күнге дейін кәсіби гольф тарихындағы ең ұлы маусымдардың бірі саналады. 40 жастағы Хоган 1953 жылғы PGA Чемпионатына қатыса алмады (бірақ жеңіске де жете алатын еді) (Ұлы шлемді аяқтау үшін), себебі оның ойыны (1 шілде) Карноустидегі Ашық чемпионаттың (6-10 шілде) өту уақытымен келісіп қалды, оны ол жеңіп алды. Гольфшінің бір жылда үш ірі кәсіби чемпионатты жеңгені бұл ғана болды. Тайгер Вудс 2000 жылы соңғы үш ірі турнирді жеңгенге дейін (және 2001 жылы біріншісін). Хоган жиі PGA Чемпионатында ойнаудан бас тартты; карьерасының соңына қарай оны көбірек жіберіп алды. Мұның екі себебі болды. Біріншіден, PGA Чемпионаты 1958 жылға дейін матч-плей форматінде өткізілді, ал Хоганның ерекше дағдысы – «есепті табу» болды, яғни белгілі бір трассада раунд үшін есеп алуға стратегияны мұқият жоспарлап, орындау (АҚШ ашық чемпионатында Мерионда тіпті 7-ші темірді де қалдырып, «Мерионда 7-ші темірмен оқуға мүмкіндік жоқ» деді). Екіншіден, PGA чемпионатына бірнеше күн бойы күніне 36 лункадан ойнау қажет болды, ал 1949 жылғы автокөлік апатынан кейін Хоган күніне 18 лункадан артығын ойнауға қиналды. Карноустидегі жеңістен кейін Хоган және оның әйелі Валери Нью-Йоркке бағыт алды, онда 21 шілдеде Бродвей көшесімен салтанатты шеру өтті.

Хоганның гольфпен шайқасуы

Хоган өзінің замандастарынан гөрі көбірек жаттығумен белгілі болды және ол «жаттығуды ойлап тапқан» деп есептеледі. Осы мәселеде Хоганның өзі: «Менің жаттығу барысында миымды талқандаймын деген әңгімелерді естисіздер, бірақ мен өзімнің ісімнен ләззат алдым. Таңертең тұрып, допты соғуды күте алмайтынмын. Мен допты қалаған жерге қатты және анық соққанда, оны өте аз адам сезінетін қуанышқа бөлендім», – деді. Ол сондай-ақ, гольф клубын қашықтыққа сәйкес таңдап, жасыл желкеге дейінгі арақашықтықты жақсарту үшін бункерлер немесе ағаштар сияқты бағыттың маңындағы белгілі нүктелерді пайдаланған алғашқы ойыншылардың бірі болды. Хоганның пікірінше, гольф соққысы «жерде» жатыр және оны меңгеру үшін көп жаттығу мен қайталау қажет. Ол сонымен қатар, гольф соққысын көп жыл бойы зерттеп, түрлі теориялар мен әдістерді сынап, одан кейін өзінің ең табысты кезеңін әкелген толыққанды әдіске келгені де мәлім. Жас Хоган допты солға бұруға бейім болды. 5'8½" бойы мен 145 фунт салмағымен, оның дене бітімі оған «Бантам» деген лақап атты әкелді, бірақ ол оны ұнатпады. Мансабының басында ол допты алысқа соқты. Ол замандастарының көптеген кәсіби гольфшілері сияқты, ұзақ соққылар, сондай-ақ матчплей және строкплей турнирлеріне қатысты. 1949 жылғы жазадан бұрын Хоган турнирлерде «күшті» ұстанымды қолданған, қолы клубтың дұрыс жағында болған, бірақ көбінесе «әлсіз» ұстаныммен жаттығу жасаған, сол қолының артқы жағы нысанаға қараған. Бұл оның сәттілігін шектеді, немесе кем дегенде, оның сенімділігін сол кезге дейін төмендетті. Джейкобс Байрон Нельсонның осы ақпаратты айтқанын, сондай-ақ Хоганның үлкен, күшті замандастарымен теңдесу үшін бала кезінде «күшті» ұстанымды дамытып, қолданғанын мәлімдеді. Осы күшті ұстанымнан Хоганның кейде қателікпен допты солға бұрып жіберуіне себеп болды. Хоганның кешкі соққысы әйгілі «Хоган Фейді» тудырды, бұл ұшқыны әдеттегідей төмен және солдан оңға қарай бағытталды. Бұл ұшқыны оның «дров» типті соққысын «әлсіз» ұстаныммен үйлестіруінің нәтижесі болды, бұл комбинация допты солға бұру мүмкіндігін жоққа шығарды. Хоган гольф ойнағанда және жаттығу жасағанда тек жалаңаш қолдарын ғана пайдаланды, яғни қолғап кимеді. Мо Норман да солай істеді, қолғапсыз ойнап, жаттықты. Бұл екеуі гольф тарихындағы ең ұтымды доп соққыларын жасаған ойыншылардың қатарында болды. Тіпті Тайгер Вудс оларды «өздерінің соққыларын толық меңгерген» жалғыз ойыншылар деп атады, олар соққыны толық бақылап, нәтижесінде доптың бағытын анықтады. 1967 жылдың мамыр айында Кэри Миддлкоффтың 1974 жылғы «Гольф соққысы» кітабының редакторы Техас штатының Форт-Уорт қаласында өткен Колониялық ұлттық шақыру турнирінде 54 жастағы Хоганның әрбір соққысын бақылады. «Хоган 281 соққымен үшінші орынды Джордж Арчермен бөлісті. 281 соққының 141-і жасыл желкеге жету үшін жасалды. 141 соққының 139-ы жақсы орындалғаннан керемет орындалғанға дейін бағаланды. Қалған екеуі – 5 ярдқа саптан тыс кеткен соққы және 3 пар ойыққа 5 темірмен жасалған соққы, ол жасыл желкеден шамамен сол қашықтықта қалды. Төрт күн ішінде одан да жақсы соққы жасаған адамды табу мүмкін емес».

Хоганның құпиясы

1953 жылдың көктемінде Хоган өзінің айналымын дерлік автоматты түрде жасайтын "құпияны" ашқанын мәлімдеді. Оның нақты мәніне қатысты көптеген теориялар бар. Ең алғашқы теория бойынша, "құпия" – "қосылу" деп аталатын ерекше білек қозғалысы. Бұл ақпарат 1955 жылы "Life" журналында жарияланды. Дегенмен, көптеген адамдар Хоган сол кезде білгендерінің барлығын ашпады деп сенді. Кейіннен "Golf Digest" журналында және Джоди Васкездің "Мистер Хоганмен түстен кейін" кітабында Хоганның "құпиясының" екінші элементі – ол оң тізесін айналымды бастау үшін пайдаланған тәсілі және осы оң тізе қозғалысы білектің дұрыс жұмыс істеуі үшін өте маңызды болды деп айтылды. Хоган өмірінің соңында "құпияның" артқы айналымның жоғарғы нүктесінде сол білегін қосып ұстау және сол қолын әлсіз ұстау (бас бармақ тұтқаның оң жағынан емес, үстінен) екенін айтты. Хоган мұны допты тиістен бастап қанағаттандырмау үшін жасады. Осылайша қолдарын орналастыру арқылы, ол допқа соққанда клуб бетінің сәл ашық болатынына көз жеткізді, бұл соққыға немесе ілгекке (оңнан солға қарай) қарағанда, шақтың көтерілуін (солдан оңға қарай) жасады.

Қол үстемдігі

Көптеген адамдар Хоган ересекте оң қолмен ойнағанымен, шын мәнінде солжақ екенін санайды. "Бес сабақ" кітабындағы "Қойма" (Grip) атты тарауда Хоган: "Мен солжақпен тудым, мен үшін бұл нәрсені жасаудың қалыпты жағдайы еді. Бала кезімде оңжаққа көштім, бірақ мен гольфты солжақпен бастадым, себебі мен алғаш рет ие болған клуб – ескі бес нөмірлі темір таяқ солжаққа арналған еді" дейді. Бұл сенімді Хоган өзінің бұрынғы "Power Golf" кітабында да қолдағандай көрінеді. Дегенмен, бұл мәселеде әлі де белгісіздік бар, өйткені Хоган кейінгі сұхбаттарында солжақ екені туралы сенім – миф екенін айтты (мүмкін, оның соңғы видео сұхбатында және 1987 жылғы Golf Magazine сұхбатында). Осы сұхбаттарда Хоган өзінің шын мәнінде оңжақ ойыншы екенін, ал ерте кезде оған берілген солжақ клубпен жаттыққанын/ойнағанын, себебі оның қолында тек сондай таяқ болғанын және осы мәселе оның солжақ екені туралы мифтің пайда болуына себеп болғанын мәлімдеді. Бұл оның оңжақ жабдықпен ойнаған кездегі алғашқы ойындарында қолданыс тапқан қиылысқан тұтқаның (оң қол таяқтың соңында, сол қол астында) себебі болуы мүмкін. "Мүкемел гольф соққысын іздеу" (The Search for the Perfect Golf Swing) еңбегінде Кокран мен Стоббс зерттеушілері солжақ адамның оңжақпен ойнаса, допты солға бұруға бейім екенін айтты.

1-темір атылған атақты

Хай Пескин, Sports Illustrated журналының штатты фотографы, 1950 жылғы АҚШ Ашық чемпионатының 72-ші лункасында Бен Хоганның 1 темірмен гринге соққы жасап тұрған әйгілі суретін түсірді. Sports Illustrated журналы бұл суретті 20 ғасырдың ең ұлы спорт фотосуреттерінің бірі деп бағалады.

"Бес сабақ" және гольф сабағы

Хоган мықты, қайталанатын гольф айлағының негізгі бірнеше элементтен тұратынына сенді, оларды дұрыс және ретімен орындағанда, айлақтың өзіне жататындығын айтты. Оның "Бес сабақ: Гольфтің қазіргі заманғы негіздері" (Герберт Уоррен Виндпен бірге жазылған) кітабы, бәлкім, ең көп оқылатын гольф оқулығы болар, алайда Харви Пенниктың "Кішкентай қызыл кітабы" да осы құрметке лайық, ал ондағы принциптерді қазіргі заманғы "суинг гурулары" көбінесе қайталап жатады. "Бес сабақта" Хоган айлақты төрт бөлікке бөледі: Негіздер, Ұстаным, Тұрыс және Сыртқы түрі, және Айлақ.

"Негізгі ілімдер"

Хоган орташа гольфшы өзін бағаламайтынын айтады. Ол жаңа бастаушылардың ұзақ ойынға тым көп көңіл бөлетініне сенеді. Егер сізде дұрыс, күшті және қайталанатын қимыл болса, онда 70-ке дейін ойнауға болады. "Орташа гольфшы қайталанатын қимыл жасауға және 80-нен төмен ойнауға толыққанды қабілетті." Бен жылдар бойы сынақтар мен қателіктер арқылы әртүрлі жағдайларда өзін көрсеткен әдістерді әзірледі.

"Қойма"

Хоган: "Жақсы гольф жақсы ұстаныммен басталады" дейді. Ол сол жылы жиналып, кітап түрінде басылды және қазіргі уақытта 64-ші рет басылып шықты. Бүгінгі күнге дейін Amazon.com гольф кітаптарының сатылымы бойынша көшбасшылардың бірі болып табылады. Кітаптың авторлары – Герберт Уоррен Уинд және суретші Энтони Равиелли.

Ойын стилі

Хоган қашан да ойнаған ең шебер допты соққан гольфшілердің бірі деп мойындалады. Хоганның допты соғуы Джек Никлаус сияқты басқа да білімді сарапшылар тарапынан керемет деңгейде деп сипатталды, олар оның өркендеген кезеңінен кейін ғана ойнағанын көрді. Бірде Никлаус «Тайгер Вудс сіз көрген ең шебер допты соққан гольфші ме?» деген сұраққа «Жоқ, жоқ, Бен Хоган, оңай» деп жауап берді. Хоганның (және Мо Норманның) ең жақсы гольфшілер арасындағы мәртебесіне Тайгер Вудс та куәлік берді, ол Мо Норман мен Хоган сияқты «өзінің (гольф) қимылын иеленгісі келетінін» айтты. Бұл оның мықты және ешқандай қысымға мойыспайтын мінезіне сілтеме, ол өте қысымға ұшыраған сайын жақсырақ ойнау үшін жасалған гольф қимылының нәтижесі. Хоган жарыс кезінде сирек сөйлейтін және көбінесе өзіне-өзі ұстанар еді. Хоганның жолмен ойнау дағдылары үшін де әріптес-бәсекелестері жоғары бағалайтын. Өзінің ең жақсы жылдарында ол жарыста осы қимылды жаттығуларда толық жетілдірмесе, орындауға тырыспайтын. Оның допты соғуы бәлкім ең ұлы болса да, Хоганның путинг дағдылары орташадан төмен деп есептеледі, бірақ ол өте жақсы путингке қабілетті еді. Бастапқы және өркендеген жылдары берік, кейде керемет болған Хоган кейінгі жылдары кәсіби стандарттар бойынша, әсіресе баяу жасыл алаңдарда нашар путингшіге айналды. Оның көптеген путинг проблемалары 1949 жылғы автокөлік апатынан кейін пайда болды, ол сол көзін жартылай соқыр қылды және тереңдікті сезіну қабілетін бұзды. Мансабының соңына қарай, ол путингке көшкенге дейін доптың үстінде тым ұзақ тұратын. Кейінгі жылдары «иптерге» шалдыққан Хоган мансабының белгілі бір кезеңдерінде жылдам, АҚШ Ашық чемпионаты стиліндегі беттерде қысқа аралықта тиімді путингші ретінде танымал болды.

Карьерасы мен рекордтары

Бен Хоган 1948 жылы он турнирде жеңіске жетті, оның ішінде Riviera Country Club-те өткен АҚШ Ашық чемпионаты, ол жердегі табысына байланысты «Хоган аллеясы» деп аталатын. 1948 жылы 8 соққымен төмен аяқтаған нәтижесі АҚШ Ашық чемпионатында рекордты орнатты, оны 1980 жылы Джек Никлаус, 1990 жылы Хейл Ирвин және 1993 жылы Ли Янзен ғана теңестірді. Бұл рекорд Тайгер Вудстың 2000 жылы 12 соққымен төмен аяқтауына дейін бұзылмады (Джим Фьюрик 2003 жылы 8 соққымен төмен аяқтады, Рори Макилрой 2011 жылы 16 соққымен төмен аяқтаған қазіргі рекордты орнатты, оны 2017 жылы Брукс Коепка теңестірді). Хоган бір жылда екі рет PGA тур турнирінде кемінде 10 турнир жеңген жалғыз ойыншы болып қала береді (1946 жылы 13, 1948 жылы 10). Хоган үздік 5-ке 12 рет (1940–1947) және үздік 10-ға 18 рет (1948–1956) кірді. Ол 11 рет қатысып, 8 мәрте жеңімпаз атанған жалғыз ойыншы (1948–1953). Хоган АҚШ Ашық чемпионатында үздік 10-ға 16 рет (1940–1960) кірді. Келесі ең ұзақ серия 7 рет. Хоган АҚШ Ашық чемпионатын үш рет қатарынан жеңген екі ойыншының бірі (екіншісі Уилли Андерсон). Хоган үздік 10-ға кірді және 12 рет АҚШ Ашық турниріне (1941–1956) 290-нан төмен ұпай жинады, бұл әлі күнге дейін Ашық турнир тарихындағы ең ұзақ серия. Ол бұл жетістікті 12 түрлі жарыста жеңіп, 5 рет жеңіске жетті. Форт-Уорттағы Колониалдық Кантри Клуб, қазіргі заманғы PGA Тур турнирінің орны, сонымен қатар «Хоган аллеясы» деп аталады және ол өзінің тур турнирін бес рет жеңгендіктен, лақап атымен жақсырақ танылуы мүмкін. Ол зейнеткерлікке шыққаннан кейін үй курсы болды және көп жылдар бойы Колониалдың белсенді мүшесі болды. Карноустидегі алтыншы саңылау, Хоган 1953 жылы Ашық чемпионаттағы әрбір раундта шайбадан өте қиын сызық алып шыққан, 2003 жылы Хоганның Карноустидегі Ашық жеңісінің 50 жылдығын атап өту рәсімі кезінде «Хоган аллеясы» деп қайта аталды. 1949 жылғы апатқа дейін Хоган өз заманының ең үздік гольф ойнатушыларының бірі болғанына қарамастан, көрермендерінің жүрегін ешқашан жаулап алған жоқ. Мүмкін, бұл оның суық және оқшау тұлғасы болған шығар. Алайда Хоган оқиғадан кейін он бір ай өткен соң ғана турнирлік гольфке оралып, гольф әлемін таң қалдырды және 1950 жылы Лос-Анджелес Ашық чемпионатында плей-оффта Сэм Снидке ұтылып, екінші орынға ие болды. «Оның аяқтары жүрегін көтеріп жүруге жеткіліксіз болды», - деді әйгілі спорт журналисі Грантланд Райс Хоганның қатерлі ісігі туралы. Алайда ол сыншыларға (әсіресе өзіне) өзінің әйгілі оралуын бес айдан кейін аяқтап, жеңіске жете алатынын дәлелдеді. Ол Филадельфия маңындағы Мерион қаласында 18 саңылаулы плей-оффта Ллойд Мангрум мен Джордж Фационы жеңіп, екінші рет АҚШ Ашық чемпионатында жеңімпаз атанды. Хоган, мүмкін, тарихтағы ең үлкен спорттық жетістікке қол жеткізді, зейнеткерлікке шыққанға дейін тағы он екі PGA Tour жеңісіне (оның ішінде алты бас жүлдеге) жетті. 1951 жылы Хоган бес турнирге қатысып, олардың үшеуінде - Мастерс, АҚШ Ашық чемпионаты және Голфтың әлем чемпионатында жеңімпаз атанды, ал қалған екі турнирде екінші және төртінші орынды иеленді. Ол осы маусымдағы ақша тізімінде төртінші орынға ие болды, ол жиырмадан астам турнирде ойнаған маусымның ресми ақша тізімінің көшбасшысы Ллойд Мангрумнан $6,000-ға жуық қалды. Сол жылы Глен Фордтың «Күнді еріп жүр: Бен Хоган оқиғасы» атты Гоган рөлін ойнаған биографиялық фильм жарық көрді. Ол тіпті 1953 жылы Нью-Йоркте Британ Ашық чемпионатында жеңіске жеткеннен кейін, бұл турнирде жалғыз рет ойнағаннан кейін, тикерлі лента парадты алды. Осы жеңісімен Хоган Джин Саразеннен кейін төрт ірі чемпионаттың төртеуі де - Мастерс, АҚШ Ашық, Британ Ашық және PGA Чемпионатында жеңімпаз атанған екінші ойыншы болды. Хоган Мастерс, U.S. Open және British Open турнирлерін бір жылда (1953) жеңген жалғыз ойыншы болып қала береді. 1953 жылғы Мастерс турниріне 14 соққымен төмен аяқтаған ол он екі жыл бойы рекорд орнатты; 2018 жылға қарай ол турнирде осындай төмен ұпай жинаған он екі адамның бірі (Джек Никлаус, Реймонд Флойд, Бен Креншоу, Тайгер Вудс, Дэвид Дюваль, Фил Микелсон, Чарл Шварцсел, Джордан Спит, Джастин Роуз, Рики Фаулер және Патрик Рид). 1967 жылы 54 жасында Хоган Мастерс турниріне 30 соққы берді. Бұл рекорд 1992 жылға дейін сақталды. 1945 жылы Хоган Портленд ашық шақыру турниріне 72 саңылауды 27 соққымен төмен аяқтады. Бұл рекорд 1998 жылға дейін сақталды, содан кейін оны Джон Хьюстон бұзды (содан бері тоғыз адам, соның ішінде соңғы кезде Фил Микелсонның 2013 жылы Waste Management Phoenix Open-те 28 соққымен төмен аяқтауы). Хоган ешқашан Senior PGA Tour турнирінде өнер көрсетпеген, өйткені ол алпысыншы жылдарында болған жоқ. PGA Tour профиліне сәйкес, Хоган ресми PGA турнирлерінде $332,516 ғана тапқан, алайда 2021 жылғы зерттеу Хоганның турнирлік өнері қазіргі заманда оған $91.8 миллион табуға мүмкіндік бергенін көрсетті.

"Хейл Америка Ашық" турнирі Хоган үшін оныншы ірі титул болды ма?

Хоганның көптеген жақтастары мен кейбір гольф тарихшылары 1942 жылы Хейл Америка Ашық турниріндегі жеңісін оның бесінші АҚШ Ашық турнирі және 10-шы маңызды чемпионаты ретінде есептеу керек деп санайды, себебі бұл турнир АҚШ Гольф қауымдастығы (USGA) Ашық турнирді тоқтатуынан кейін оның орнына қосымша ұйымдастырылды. Хейл Америка Ұлттық Ашық турнирі сол уақытқа белгіленді және 1500-ден астам қатысушымен АҚШ Ашық турнирі сияқты өткізілді, 69 жердегі жергілікті іріктеу және көптеген ірі қалаларда секциялық іріктеу кезеңдері болды. Екінші дүниежүзілік соғыстағы әскери қызметтен босаған үздік ойыншылар қатысты және жылдың ең ірі жүлде қоры табысталды. Осы турнирге сол кездегі ең мықты гольфшілер, Байрон Нельсон, Джин Саразен, Джимми Демарет, Ллойд Мангрум және Ашық турнирдің титул қорғаушысы Крейг Вуд қатысты. Осындай деңгейдегі жалғыз қатыспаған ойыншы Сэм Снид болды, бірақ бұл турнирде сол жылдың сәуір айында өзінің Мастерс турнирінде ойнаған Бобби Джонс та болды. Чемпионат жеңімпазының төсбелгісін USGA турнирге сыйға берді, және ол бастапқыда тоқтатылған АҚШ Ашық турниріне арналған төсбелгі болған.

Құрметті марапаттар мен марапаттар

Хоганның мансабы, қайта оралуы және жетістіктеріне арналған арнайы бөлме АҚШ Гольф Ассоциациясы мұражайында және Нью-Джерси штатының Фар-Хиллс қаласындағы Арнольд Палмер гольф тарихы орталығында орналасқан. "Мастерс" турнирі кезіндегі ең көп суретке түсірілетін орындардың бірі – Аугуста Ұлттық гольф клубындағы Хоган көпірі, себебі ол гольфшілерді әйгілі 12-ші лункадағы жасыл алаңға жеткізетін жаяу көпір. 1974 жылы ол Дүниежүзілік гольф даңқы залына енгізілді. 1976 жылы Бен Хоган АҚШ Гольф Ассоциациясының ең жоғары наградасы – Боб Джонс сыйлығына ие болды, бұл гольф спортындағы көрнекті әдептілік пен спорттық рухты танығандығының белгісі. Хоган Трофи Клубтағы Кантри-клуб гольф алаңының бастапқы жоспарларын жасауға көмектесті, ал алаңның 36 лункасының 18-і "Хоган" лункасы деп аталады. Хоган 1947 және 1951 жылдары АҚШ Райдер Кубогы командаларында ойнады және үш рет команда капитаны болды (1947, 1949 және 1967 жылдары), соңғы рет "дүниедегі ең жақсы он екі гольфшіні" жарысқа әкелдім деп мәлімдеді. (Бұл сөзді кейін 1989 жылы Райдер Кубогының капитаны болған Реймонд Флойд та қолданды. 1989 жылы "Белфриде" өткен жарыста екі команда 14 ұпайдан алып, Еуропа командасы кубокты сақтап қалды.) 1999 жылы Хоган ESPN-нің SportsCentury 50 ең ұлы спортшысы тізімінде 38-орынды иеленді. Хоган ең төменгі есептік көрсеткіші үшін Вардон кубогын үш рет жеңіп алды: 1940, 1941 және 1948 жылдары. 1953 жылы Хоган АҚШ-тың ең үздік кәсіби спортшысы ретінде Хикок белбеуін жеңіп алды. 2000 жылы Golf Digest журналы Хоганды барлық уақыттағы екінші ең ұлы гольфші деп таныды, ал бірінші орынды Джек Никлаус, үшінші орынды Сэм Снид иеленді. 2009 жылы Golf Magazine журналы Хоганды барлық уақыттағы төртінші ең ұлы гольфші деп бағалады, бірінші орынды Джек Никлаус, екінші орынды Тайгер Вудс, үшінші орынды Бобби Джонс алды. Бен Хоган сыйлығы Америка Гольф Жазушылар Ассоциациясы жыл сайын физикалық кемшіліктеріне немесе ауыр сырқатына қарамастан гольф спортымен айналысып жүрген гольфшіге табыстайды. Алғашқы жеңімпаз – Бэйб Захариас. Бен Хоган сыйлығын Гольф Достары мен Америка Гольф Жақындары Ассоциациясы 1990 жылдан бері ең үздік колледж гольфшісіне береді. Бен Хоган мұражайы, Хоганның балалық шағындағы туған қаласы Техас штатының Дублин қаласында орналасқан, оның өміріне, мансабына және жетістіктеріне арналған. Онда оның ерте жылдарындағы тәжірибесі және олардың жеке және кәсіби өміріне тигізген әсері көрсетілген. Жергілікті ұстаның ұлы болғандықтан, Хоган кішкентай кезінен металлдың қалай өңделіп, нақты міндеттерді орындау үшін қолданылуын білді. Кейіннен ол осы білімін пайдаланып, ең жақсы гольф жабдықтарын жасап шығарды.

Өлім

Хоган 1997 жылы 25 шілдеде Форт-Уорт қаласында 84 жасында қайтыс болды. Олар Форт-Уорттағы Гринвуд мемориалдық паркіне жерленген.

Қорытынды

Турнир Жеңістер 2-орын 3-орын 5-тікке кіргендер 10-дыққа кіргендер 25-тікке кіргендер Турнирлер Ұсынылған кесімдер Мастерс турнирі 2 4 0 9 17 21 25 24U. S. Open 4 2 2 10 15 17 22 19The Open Championship 1 0 0 1 1 1 1PGA Championship 2 0 0 5 7 8 10 9Барлығы 9 6 2 25 40 47 58 53Ең ұзақ 10-дыққа кіру тізбегі – 18 (1948 Мастерс – 1956 АҚШ Ашық чемпионаты)Қтарынан жасалған кесімдердің ең көп саны – 35 (1939 Мастерс – 1956 АҚШ Ашық чемпионаты)