Уильям Лоу Андерсон: Американдық гольфші, төрт мәрте U.S. Open жеңімпазы
Willie Anderson (golfer)
Уильям Андерсон – шотланд-американдық гольфші, 4 рет АҚШ Ашық чемпионатының жеңімпазы (1901-1905). Гольф тарихындағы легенда, Халқар. Даңқ залының мүшесі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Шотланд-американдық гольфші
Scottish American golfer
Уильям Ло Андерсон (21 қазан 1879 – 25 қазан 1910) – АҚШ-қа Шотландиядан көшіп келген және 1901, 1903, 1904 және 1905 жылдары төрт рет АҚШ Ашық чемпионатында жеңіске жеткен алғашқы гольфші. Ол әлі күнге дейін үш рет қатарынан титул жеңген жалғыз адам, ал Бобби Джонс, Бен Хоган және Джек Никлаус оның төрт чемпионатын қайталады. Ол Әлемдік гольф даңқы залының мүшесі.
William Law Anderson (21 October 1879 – 25 October 1910) was a Scottish immigrant to the United States who became the first golfer to win four U. S. Opens, with victories in 1901, 1903, 1904, and 1905. He is still the only man to win three consecutive titles, and only Bobby Jones, Ben Hogan, and Jack Nicklaus have equalled his total of four championships. He is a member of the World Golf Hall of Fame.
Ерте өмір
Шотландияның Шығыс Лотиандағы Солтүстік Бервик қаласында туған Андерсон Солтүстік Бервик қаласындағы мемлекеттік мектепте оқыды және 11 жасында Вест-Линксте лицензияланған кэдди болды. Мектепті бітіргеннен кейін ол Гуллан қаласында Алекс Айткеннің оқушысы болып клуб жасаушылыққа үйренді. 18 жасында Андерсон 1896 жылғы наурыз айында Шотландиядан АҚШ-қа эмиграциялады – Глазгодан «S. S. Посейдон» кемесімен әкесі Томас Андерсон және ағасы Томмен бірге Эллис аралына келді. Ол келесі жылы АҚШ ашық чемпионатында өнер көрсетіп, Джо Ллойд соңғы лунканы «eagle» (бір соққымен тесікке түсіру) жасағаннан кейін бір соққымен екінші орынды иеленді.
Born in North Berwick, in East Lothian, Scotland, Anderson was educated at the public school in North Berwick and was a licensed caddie on the West Links at the age of 11. Upon leaving school, he apprenticed as a club maker under Alex Aitken in Gullane. At age 18, Anderson emigrated from Scotland to the United States in March 1896—sailing aboard the S. S. Poseidon from Glasgow—along with his father, Thomas Anderson, and his brother Tom, landing at Ellis Island. He played in the U. S. Open the following year, finishing in second place by one stroke, after Joe Lloyd eagled the final hole.
Гольф карьерасы
Оның алғашқы маңызды жеңісі 1899 жылы Оңтүстік Калифорния ашық турнирінде болды, АҚШ ашық чемпионатында өнер көрсетуге кіріспес бұрын. Ол қатарынан 14 ашық турнирде ойнады, онда Андерсон төрт рет жеңіп, бір рет екінші, бір рет үшінші, екі рет төртінші, үш рет бесінші, екі рет 11-ші және бір рет 15-ші орын алды. Ол гутта-перчадан жасалған ескі гольф добымен де, 1902 жылы қолданысқа енген резеңке ядролы доппен де жеңіске жетті. Андерсон 1902, 1904, 1908 және 1909 жылдары Батыс ашық турнирін де жеңіп алды; АҚШ-тағы екінші ең көне турнир, 100 жылдан астам уақыт бойы PGA Tour турнирі ретінде саналады, ал кейбір гольф тарихшылары Андерсон заманында оны маңызды чемпионат деп есептейді. Андерсонның барлық түрдегі гольф таяқтарымен дәлдігі және қысымға төтеп беру қабілеті оны күшті және өте құрметті қарсылас етті. Андерсон гольф ойнау арқылы өмірлік табыс тапты, он төрт жыл ішінде он түрлі клубта жұмыс істеді. Ол 1901 жылдан 1906 жылға дейін Нью-Йорктегі Рай қаласындағы Апавамис клубын өзінің үй клубы деп атады. Ол турнирлерден өзге, көптеген көрме матчтарында да ойнады.
His first significant win came in 1899 at the Southern California Open, before he started his run at the U. S. Open. In the 14 straight Opens that he played, Anderson won four, was second once, third once, fourth twice, fifth three times, 11th twice and 15th once. He won titles with both the old gutta percha golf ball, and the rubber cored ball which came into use in 1902. Anderson also won the Western Open in 1902, 1904, 1908, and 1909; this tournament, the second oldest in the U. S., was classified as a PGA Tour event for most of its more than 100 years of operation, and is classified by some golf historians as a major championship during Anderson's era. Anderson's accuracy with all clubs, combined with his concentration under pressure, made him a formidable and highly respected competitor. Anderson made his living as a golf professional, working at ten different clubs in fourteen years. He listed the Apawamis Club in Rye, New York as his home course from 1901 through 1906. He played many exhibition challenge matches for stakes, in addition to tournaments.