1994 жылғы Торонтодағы «Just Desserts» кафесіндегі оқиға
Just Desserts shooting
1994 ж. Торонтодағы Just Desserts кафесінде қарақшылық оқиғасы болды. Қаскөйлер 30 клиенттен құн-бағалы заттарын тонап, атыс жасады. Vivi Leimonis қатысты.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1994 жылғы канадалық қылмыс
1994 Canadian crime
1994 жылдың 5 сәуірінде, сейсенбі күні кешке Торонтода орын алған елеулі қылмыс. Сағат 23:00-ден кейін үш ер адам Торонтоның Йорквилл ауданындағы Давенпорт көшесінде орналасқан танымал Just Desserts Café кафесіне күшпен кірді. Олардың бірі мылтықпен қаруланған еді. Қарулы қарақшылар кафедегі отызға жуық қызметкер мен клиенттерді дүкеннің арт жағына жинап, олардың бағалы заттарын тартып алды. Сол кештегі клиенттердің бірі – 23 жастағы шаштараз Георгина Леймонис (Виви Леймонис деп те біледі) өзінің жігітімен бірге болған. Екі ер адам әмияндарын беруден бас тартқанда жанжал шықты, сол кезде қарақшылардың бірі оларды ұрып соқты. Содан кейін мылтық ұстаған адам Леймониске көкірекке оқ атты. Қарақшылар дереу кафеден қашып кетті. Леймонис жедел жәрдеммен ауруханаға жеткізілді, бірақ операция кезінде 5 сәуір күні таңғы сағат 2:45-те қайтыс болды.
The Just Desserts shooting was a notable crime that occurred in Toronto on the evening of Tuesday, April 5, 1994. Just after 11:00 PM, a group of three men barged into the Just Desserts Café, a popular café on Davenport Road in Toronto's Yorkville neighbourhood. One of the men was armed with a shotgun. The armed robbers ordered the thirty staff and patrons to the back of the store and took their valuables. One of the patrons that evening was 23 year old hairdresser Georgina Leimonis (aka Vivi Leimonis) who was there with her boyfriend. A dispute broke out when two male patrons refused to hand over their wallets; they were punched by one of the robbers. Soon after, the man with the shotgun fired and hit Leimonis in the chest. The robbers fled the restaurant. Leimonis was rushed to hospital; after surgery she died at 2:45 on Wednesday morning.
Тергеу
Ресторанның күзет камерасы оқиғаның бәрін жазбаға түсірді, бірақ оның төмен сапасы мен дыбыс болмауы оқиғаларды ажыратуды және кісі өлтірушілерді анықтауды қиын етті. Полиция тонауға қатысқан үш адам және олардан бұрын мейрамхананы зерделеуге көмектескен тағы бір адамды іздеуді бастады. Полиция төрт ер адамның 6 фут бойындағы қара нәсілді екендігі туралы сипаттама берген кезде сынға ұшырады. Көптеген адамдар мұндай нақты емес сипаттама қылмыскерлерді ұстауға көмектеспейді, керісінше қара нәсілді ер адамдардың қылмыскер екендігі туралы стереотиптерді күшейтеді деп санайтын. Оқ атылғаннан кейін бір апта өткен соң Лоренс Август Браун күдікті ретінде танылды және ол өзі полицияға барып тапсырды. Үштің тағы бірі, О'Нил Рохан Грант, жақын арада тұтқындалды. Сол күзде Гэри Джордж Фрэнсис және Эмиль Марк Джонс та тұтқындалды. Грант, Фрэнсис және Джонс адам өлтіру және тонау қылмыстарымен айыпталды. Оқ атқан Браунға бірінші дәрежелі кісі өлтіру айыбы тағылды. Ал тонауға қатыспаған Джонсқа қарсы айыптар кейіннен алынып тасталды.
A security camera in the restaurant filmed the entire scene, but its low quality and lack of audio made it difficult to make out events and hard to identify the murderers. The police began a search for four men, the three who had been involved in the robbery and another who had helped them case the restaurant earlier. The police were criticized when the descriptions released of the four men was that they were 6 foot tall black men. Many felt that such a vague description would do nothing to help capture the perpetrators and would merely enhance stereotypes of black men being criminals. A week after the shooting Lawrence Augustus Brown was identified as a suspect and he turned himself in to police. Another of the three, O'Neil Rohan Grant, was arrested soon after. That fall, Gary George Francis and Emile Mark Jones were arrested. Grant, Francis, and Jones were charged with manslaughter and robbery. Brown, who had fired the shotgun, was charged with first degree murder. The charges against Jones, who was not involved in the robbery itself, were later dropped.
Салдарлар
Бұл оқ жаралануы Торонтода және жалпы Канадада бұрын-соңды болмаған қыжыршылық тудырды. 1994 жылы Канадада 596 адам өлтірілген болатын, бірақ бұл қылмыс "елдегі дерлік барлық ұлттық бұқаралық ақпарат құралдарының арасында бірнеше минут ішінде" орын алды, ал әйелді қанды-қанды өлтіру сирек кездеседі. Осының салдарынан, оның қосылу рәсіміне 3000-нан астам адам қатысты. Бұл наразылық көптеген саяси өзгерістерді талап етуге әкелді. Кейбіреулер өлім жазасын қайтаруды, ал басқалары қару-жараққа қатаң бақылау орнатуды сұрады. Шабуыл жасағандардың Ямайка азаматтары екені белгілі болғанда, олар бала кезінде Канадаға келгеніне қарамастан, "Торронто Сан" және басқа да бұқаралық ақпарат құралдары қатаң иммиграциялық заңдарды қабылдауға шақырды. Қылмыс жасаған шетел азаматтарын депортациялауды жеңілдететін жаңа ережелер енгізілді.
The shooting caused an unprecedented uproar in Toronto and Canada in general. While Canada had 596 murders in 1994, the crime occurred "within minutes of virtually every national media outlet in the country," and the cold blooded murder of a woman is rare. As a result, more than 3,000 people attended her funeral. The outcry led to a call for many political changes. Some called for a return of capital punishment, others for increased gun control. When it was discovered that the attackers were Jamaican citizens, though they had arrived in Canada as children, editorials in the Toronto Sun and in other media outlets called for tougher immigration laws. New rules were brought in making it easier to deport non citizens who committed crimes.
Сот
Бұл қылмыс қазірдің өзінде танымал болғандықтан, оның нашар басқарылуымен де көзге түсті. Сотқа өту процесі өте баяу болды, себебі күдіктілер жылдар бойы түрмеде отырды, кепілдік берілмеді, бірақ сотқа жеткізілмеді. Сот ісі полиция мен прокурорлардың қателіктеріне толы болды, бірақ оны ең көп создытқан – кейіннен кәсіби емес мінез-құлық танытқан қорғаушы адвокаттар болды. Жаңа қорғау тобы ұзақ кешігуге байланысты айыптаулардың күшін жоюды талап етті, бірақ бұл өтініш қабылданбады. Сотқа дейін осы іс бойынша 40 мың беттік материал жиналды. Сот процесі 1999 жылдың мамыр айында басталды, онда Браун өзінің қорғаушысы ретінде өзі жұмыс істеді. Сот процесі Канада тарихындағы ең ұзақ соттардың біріне айналды, Браун әрбір куәгерді жан-жақты тексерді, көбінесе екі күнге дейін сұрақтар қойды. Іс басталғаннан бастап-ақ нәсілшілдік пен кемсітушілік туралы айыптаулар көтерілді. Адвокаттардың бірі – ондаған адвокаттар жұмысқа алынып, жұмыстан босатылды – таңдалған айыптауды «қазіргі заманғы линчеудің заманауи нұсқасы» деп сипаттады. Фрэнсиске он бес жыл жаза берілді, ал түрмеде өткен жылдары үшін жеті жыл кемітілді. Осылайша ол үш жылдан кейін шартты түрде босатылуға құқылы болды, бірақ 2002 жылғы өтініші қабылданбады. 2005 жылы ол шартты түрде босатылды. 2008 жылдың 24 ақпанында Фрэнсис 33 грамм крек-кокаинмен ұсталды және 2008 жылдың мамыр айында есірткіге қатысты бірнеше қылмыс үшін 7,5 айға түрмеге қамалды. Грант Канададан туған жері Ямайкаға депортацияланды, ол 2007 жылдың 29 қазанында атып өлтірілді.
The already famous crime also became notable for being extensively mishandled. The move to trial was extremely slow, as the men sat in jail for years, being denied bail, but not being brought to trial. The case was marred by errors by police and prosecutors, but it was mainly lengthened by defence lawyers who were later accused of unprofessional conduct. While the new defence team argued the charges should be thrown out due to the long delay, this motion was rejected. By the time it came to trial, 40,000 pages of files related to the case had accumulated. The trials finally got underway in May 1999, with Brown now acting as his own defence counsel. The trial itself became one of Canada's longest, with Brown extensively cross examining each witness, often for up to two days. Allegations of racism and discrimination were levelled from the very beginning. One of the lawyers — there were dozens hired, fired and removed — likened the preferred indictment to "the modern day equivalent of a lynching." Francis was given fifteen years, and seven were knocked off for the years in jail during the trial. He was thus eligible for parole only three years later, but his 2002 application was rejected. He was released on parole in 2005. On February 24, 2008, Francis was found in possession of 33 grams of crack cocaine and in May 2008 sentenced to 7½ months in jail for several drug related offences. Grant was deported from Canada to his native Jamaica where he was shot to death on October 29, 2007.
Қазіргі жалға алушылар
306 Давенпорт жолындағы жаман атқа ие орын Subway мейрамханасының франшизасына тиесілі болған және қазіргі уақытта бос тұр. Cityzen Development Group тұрғын үйлер салуды ұсынады. Құрылысшылар ғимаратты 2022 жылдың көктемінде бұзды.
The infamous location at 306 Davenport Road was occupied by a Subway Restaurant franchise and is currently empty, with a proposal by Cityzen Development Group to build a condominium. Developers demolished the building in Spring 2022.
Мәдени әсері
Бұл оқиға Джери Сиккориттінің 1999 жылғы "Осы өмірден бұрын" фильміне, сондай-ақ канадалық "The City" теледрамасының бірінші бөліміне шабыт берді.
The shooting inspired both Jerry Ciccoritti's 1999 film The Life Before This, and the pilot episode of the Canadian television drama series The City.