Бруни Сюрин: Канадтық жеңіл атлетика шебері

Кіріспе

Канадалық жеңіл атлетика спортшысы

Бруни Сурин (12 шілде 1967 жылы туған) – канадалық бұрынғы жеңіл атлетика спортшысы, 1996 жылғы жазғы Олимпиада ойындарында 4x100 метрлік эстафетада алтын медаль жеңіп алған. 2008 жылы ол 1996 жылғы жазғы Олимпиада ойындарының 4x100 эстафета командасының құрамында Канаданың Спорттық Даңқ залына енгізілді. 100 метрге жүгіруде ол бірнеше рет 10 секундтық шекті бұзып, 9,84 секундтық жеке рекордын сақтап тұр.

Мансап

Сурин Гаитидің Кап-Гайтиен қаласында дүниеге келді және 1975 жылы отбасымен Квебек қаласына көшіп келді. Ол Канада құрамасы үшін 1987 жылғы Панамерикан ойындарында тұңғыш рет қатысып, ұзындыққа секіруде он бесінші орынды иеленді, бұл нәтижені 1988 жылғы Олимпиадада қайталады. 1988 жылы Сеулде өткен Олимпиада ойындарынан кейін менеджер Энрико Диониси Суринді Сиена қаласына алып келді, ал оны итальяндық жаттықтырушы Франко Баруччи жаттықтырды. Баруччи Суринді сүйікті ұзындыққа секіруден 100 метрге көшіруге көндірді. Баруччи оның бұл жарыста 10,10 секунд көрсетуге қабілетті екенін болжады. Сурин келесі Канада чемпионатында 10,14 секунд көрсетіп жеңіске жетті. 1990 жылғы Достастық ойындарында Сурин 100 метрде қола медальді жеңіп алды, ал ұзындыққа секіруде жетінші орынға табан тіреді. 1991 жылғы әлем чемпионатында Сурин 100 метрде сегізінші орын алды, ал 1992 жылғы жазғы Олимпиадада 100 метрде төртінші орынды иеленді және Канаданың 4x100 метрлік эстафета командасының құрамында жартылай финалға өтті. 1993 жылғы әлем чемпионатында Сурин 100 метрде бесінші орын алды және Канаданың 4x100 метрлік эстафета командасының құрамында қола медальді жеңіп алды. 1994 жылғы Достастық ойындарында Сурин 4x100 метрлік эстафетада алтын медальді жеңіп алды, ал 100 метрдің жартылай финалында жолдама алды. Квебек провинциясынан өнер танытқан Сурин 1994 жылы Парижде өткен Франкофондық ойындарда 100 метрде Донован Бейлиді еңсеріп, 10,08 секундтық ойын рекордымен алтын медальді жеңіп алды. 1995 жылғы әлем чемпионатында Сурин 100 метрде жерлесі Бейлиден кейін күміс медальді, ал Канаданың 4x100 метрлік эстафета командасының құрамында алтын медальді жеңіп алды. Атланта Олимпиадасында Канаданың эстафета командасының жеңіске жету мүмкіндігі төмен бағаланды, бірақ олар алдыңғы екі жылда барлық мүмкін титулдарды жеңіп алған еді, бірақ бұл АҚШ командасының қатыспауы кезінде болды. Алайда, 4x100 метрлік эстафета финалында Канада құрамасы АҚШ-ты жарты секундқа басып озып, әлемдегі ең үздік эстафета командасы екенін дәлелдеді. Сурин сол жарыста 100 метрдің жартылай финалына да өтті. Сурин мен Канада құрамасы 1997 жылғы әлем чемпионатында алтын медальді, ал 1998 жылғы Жақсы Ниет Ойындарында күміс медальді жеңіп алды. 1997 жылғы әлем чемпионатында 100 метрде жетінші орын алды және 1999 жылғы әлем чемпионатында 100 метрде күміс медальді жеңіп алды. Оның көрсеткен уақыты Донован Бейлидің 9,84 секундтық Канада рекордын қайталады. Ол кезде бұл 100 метрлік жарыстағы ең жылдам жеңіліс уақыты еді. 2000 жылғы жазғы Олимпиадада алтын медальға үміткерлердің бірі болған Сурин сол жазда Канада чемпионатында алған аяқ жарақатынан толыққанды айықпады және 100 метрдің жартылай финалында ауырсынудан баяулап, финиш сызығына дейін ақсап жетті. Оның соңғы ірі чемпионат жарысы 2001 жылғы әлем чемпионатында 100 метрдің жартылай финалында болды, онда ол қайтадан жарақаттанып, мүгедектер коляскасында жарыс жолынан шығарылды. 2009 жылы Сурин Макгилл Ашық турнирінде 6,15 секунд көрсетіп, Канаданың 50 метрлік (40-45 жас тобы) жаңа рекордын жаңартты. 2022 жылдың мамырында Сурин 2024 жылғы Париж Олимпиадасына арналған Канада құрамасының басшысы болып тағайындалды.

Surin was born in Cap Haïtien, Haïti, and moved to Québec City with his family in 1975. He made his debut for Canada at the 1987 Pan American Games, placing fifteenth in the long jump, a result he repeated at the 1988 Olympics. After the Olympic Games in Seoul in 1988, manager Enrico Dionisi brought Surin to Siena and he was trained by the Italian coach Franco Barucci. Barucci persuaded Surin away from his favoured long jump event, in favour of the 100 m. Barucci predicted he could run 10.10 seconds for the event. Surin won the following Canadian championships in 10.14 seconds. At the 1990 Commonwealth Games, Surin won a bronze medal in 100 m and was seventh in the long jump. At the 1991 World Championships, Surin was eighth in the 100 m, and at the 1992 Summer Olympics he was 4th in the 100m and reached the semifinals as a member of Canadian 4 × 100 m relay team. At the 1993 World Championships, Surin was fifth in 100 m and won a bronze medal as a member of Canadian 4 × 100 m relay team. At the 1994 Commonwealth Games, Surin won the gold medal in 4 × 100 m relay and was eliminated in the semifinal of 100 m. Competing for the province of Quebec, Surin edged out Donovan Bailey to win gold in the 100 m at the 1994 Francophone Games in Paris with a games record time of 10.08 seconds. At the 1995 World Championships, Surin won a silver medal in 100 m, behind compatriot Bailey, and a gold medal as a member of Canadian 4 × 100 m relay team. At the Atlanta Olympics, the Canadian relay team were not favoured, although they had won almost all of the titles available during the previous two years, but they had done it in absence of the United States team. However, in the 4 × 100 m relay final, the Canadian team beat United States by almost half a second, establishing itself the best relay team in the world. Surin also reached the semifinal of 100 m in the same competition. Surin and the Canadian team won a gold medal again at the 1997 World Championships and a silver medal at the 1998 Goodwill Games. He was also seventh in 100 m at the 1997 World Championships and won a silver medal in 100 m at the 1999 World Championships. His time matched Donovan Bailey's Canadian record of 9.84. At the time, this was the fastest losing time in a 100 m race. At the 2000 Summer Olympics, Surin, one of the gold medal favorites, had not fully recovered from a leg injury sustained at the Canadian championships earlier that summer, and was eliminated in the semifinals of the 100m after slowing down visibly in pain and walking the rest of the way through the finish line. His last major championship race was in the semifinals of the 100 m at the 2001 World Championships, where he injured himself again and was pushed off the track in a wheelchair. In 2009, Surin became the new Canadian 50 metres record holder (40 45 age group) with a time of 6.15s at the McGill Open. In May 2022, Surin was named Team Canada's chef de mission for the 2024 Olympics in Paris.

Құрметтер

2016 жылы ол Квебек Ұлттық орденінің рыцары атанды.

Кітап: Бруни Сурин, "Арыстанның тынысы"

2009 жылы Бруни Сурин мен Саид Халил бірлесіп жазған «Бруни Сурин, ле леон tranquille» атты өмірбаяны Монреальдегі Éditions Libre Expression баспасынан жарық көрді. Кітапта Бруни Сурин өзінің 17 жылдық спорт мансабын еске алады. Кітапта Сурин допингті сынап, оны жеңіл атлетиканың және басқа барлық спорт түрлерінің денсаулығына зиян келтіретін жара ретінде сипаттайды. Сурин 1975 жылы отбасымен бірге Канадаға эмиграциялады. Оның әкесі 2010 жылғы Гаитидегі жер сілкінісінде отбасын жоғалтты. Оның екі қызы бар. Сурин 2019 жылдың 24 қарашасында Лаваль қалалық кеңесіне толықтыру сайлауында үміткер болып түсті, бірақ 82 дауыс айырмасымен жеңілді.