Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
2002 жылы Джордж Клуни түсірген фильм
2002 film directed by George Clooney
"Қауіпті ойлардың жаңғырығы" – 2002 жылы шыққан американдық тарихи шпиондық фильм. Онда ойын-сауық шоуының жүргізушісі және продюсері Чак Барристің қияли өмірі бейнеленген. Бұл фильм Джордж Клунидің режиссерлік дебюті болды, сценарийін Чарли Кауфман жазды. Басты рөлде Сэм Роквелл, сондай-ақ Джулия Робертс, Дрю Бэрримор және Клуни ойнады. Фильм 1984 жылы жарық көрген Барристің сол аттас "рұхсатсыз автобиографиясына" негізделген. Онда ол ЦРУ үшін саботаж жасағандығын айтқан. Бұл мәлімдемелерді ЦРУ жоққа шығарды, ал Баррис өмірі бойы бұл туралы шындық па, жоқ па екенін айтудан жалтарды. Фильмнің дайындығы ұзаққа созылды. "Columbia Pictures" 1980-жылдардың соңында Джим МакБрайдтың режиссерлігімен фильм түсіруді жоспарлаған, бірақ ол жоба іске аспады. 1997 жылы продюсер Эндрю Лазар фильмге құқықтарды сатып алып, сценарий жазу үшін Кауфманды шақырды. Содан кейін жобаға Дэвид Финчер, Брайан Де Палма және Брайан Сингер сияқты танымал режиссерлер, сондай-ақ Майк Майерс, Бен Стиллер және Джонни Депп сияқты актерлер қызығушылық танытты. Клуни режиссер болып тағайындалғаннан кейін, фильмге шынайылық қосу үшін Барристі консультант ретінде шақырды. Бұл сценарийге (авторлық құқығы көрсетілмеген) түзетулер енгізуге әкелді, бұл Кауфманға ұнамады, соның ішінде есірткіге тәуелділік туралы желі алынып тасталды. Клуни Роквеллдің актерлік шеберлігіне де жоғары баға берді, ол сол кезде көпке таныс емес еді. 30 миллион долларлық бюджетті ұстап тұру үшін Клуни Бэрримор мен Робертсті жалақыларын төмендетуге көндірді. Фильм сыншылар тарапынан жақсы пікірлер алды және прокатта сәл табысқа жетті. Роквелл актерлік шеберлігі үшін мақталып, 2003 жылғы Берлин халықаралық кинофестивалінде "Үздік актер" номинациясында күміс аю сыйлығын жеңіп алды.
Confessions of a Dangerous Mind is a 2002 American biographical spy film depicting the fictional life of game show host and producer Chuck Barris. The film was George Clooney's directorial debut, was written by Charlie Kaufman and starred Sam Rockwell as Barris, as well as Julia Roberts, Drew Barrymore, and Clooney. It is based on Barris's 1984 "unauthorized autobiography" of the same name, in which he claimed to have been an assassin for the CIA in addition to his show business career. These allegations have been denied by the CIA, while Barris throughout his life generally refused to say whether the claim was true or not. The film had a long development process. Columbia Pictures briefly planned to produce a film adaptation in the late 1980s, to be directed by Jim McBride. The film rights were purchased in 1997 by producer Andrew Lazar, who hired Kaufman to write a screenplay; the project then quickly attracted a string of well known directors, including David Fincher, Brian De Palma and Bryan Singer, and lead actors, including Mike Myers, Ben Stiller and Johnny Depp. When Clooney was hired to direct, he brought on Barris to consult on the project in order to provide additional authenticity. This in turn led to (uncredited) rewrites on the script, which Kaufman was unhappy with, including the removal of a drug addiction subplot. Clooney also championed the casting of Rockwell, who at that point was mostly unknown. To accommodate the $30 million budget, Clooney convinced Barrymore and Roberts to lower their salaries. The film was released to favorable reviews from critics and was modestly successful at the box office. Rockwell, in particular, was praised for his acting and won the Silver Bear for Best Actor at the 2003 Berlin International Film Festival.
Сюжет
Өзінің сүйіп, қол жеткізе алмаған әдемі әйелдердің жеңіліске ұшырауынан шаршаған Чак Баррис телеарнада аты шулы болу арманымен Манхэттенге көшіп келеді, бірақ кейін жұмыстан босатылады. Ол 1961 жылы Филадельфияға оралып, Дик Кларктың "Америкалық Бандстанд" бағдарламасында жеке көмекшісі болады. Ол "Palisades Park" атты табысты ән жазады және Пенни Пачино есімді әйелмен махаббатқа түседі. Чакқа "The Dating Game" ойынының тұжырымын ABC телеарнасына ұсынуға рұқсат беріледі. Ол пилоттық бағдарлама жасау үшін 7500 доллар алады, бірақ ABC осы идеядан бас тартып, "Hootenanny" бағдарламасын таңдайды. Бір күні Баррис төбелес салғандықтан бардан қуылғаннан кейін, оған ЦРУ агенты Джим Берд келіп, оны жалдамалы кісі өлтіруші ретінде жұмысқа шақырады. Мексикадағы миссиядан оралған Баррис Пеннидің хиппи болып кеткенін көреді. Ал ABC "The Dating Game" бағдарламасына жасыл жарық жағады, 1967 жылға қарай бұл бағдарлама сенсация тудырады. Финляндияның Хельсинки қаласында ЦРУ миссиясы кезінде ол Патрисия Уотсон атты әйел агентпен танысады. Үйде "Жаңа үйленгендер ойыны" эфирге шыққанда, ол үлкен жетістікке жетеді. Олар Пеннимен Лос-Анджелеске көшуді шешеді, бірақ Баррис үйленуден сақтанады, бұл Пенниді қатты ренжітеді. 1970 жылы Берд Барристі Ханс Колбертті өлтіру үшін Батыс Берлинге баруға көндіреді. Баррис неміс-американдық агент Килермен танысады, ол Колбертті өлтіруге көмектеседі. Бірақ оны КГБ тұтқындайды және бірнеше аптадан кейін батыс пен шығыс арасындағы шпиондық алмасу кезінде босатады. 1976 жылы Баррис "The Gong Show" бағдарламасын жасайды және оның жүргізушісі ретінде танымал болады. Килер өлтіріледі, ал Берд Барриске агенттік ішінде тыңшы бар екенін ескертеді. Оның телешоулары төмен рейтингтерге байланысты жабылады, ал Пенни оны адалсыздықпен ұстағаннан кейін кетіп қалумен қорқытады. Бір күні Баррис Бердті үйінің артындағы бассейннің секіргіш тақтасында отырғанын көреді. Берд оны ЦРУ неліктен жалдамалы кісі өлтіруші ретінде таңдағанын айтады: ол серийлі кісі өлтірушінің ұлы және анасы оны қыз ретінде өсірген, сондықтан ол "профильге сәйкес келген". Баррис Бердке қауіп көрсетеді, ал бір сәттен кейін Берд секіргіш тақтада отырған күйі қайтыс болғаны белгілі болады. Өзі туралы жағымсыз шындықты сезінген Баррис бақылаудан шыға бастайды. "The Gong Show" бағдарламасында жүйкесіне шек келгеннен кейін Баррис Нью-Йорк қаласындағы қонақүйге жасырынып, өзін-өзі оқшаулайды. Пенни оны тауып, Калифорнияға оралып үйленуге көндіруге тырысады. Баррис ақыры Бостон қаласында Патрисиямен кездесу үшін бөлмесінен шығады. Бір кесе кофе ішкеннен кейін Баррис есінен танып, уланғандай көрінеді. Патрисия өзі тыңшы екенін мойындайды. Баррис Патрисияны уланған кеседен ішіп, өлтіреді. Ол қайтыс болғаннан кейін үйіне оралып, "Қауіпті сананың жасырын сырлары" атты автобиографиясын жаза бастайды. Соңында ол Пенниге үйленуге шешім қабылдайды. Салтанаттың соңында Баррис көпшілік арасында өзі өлтірген адамдарды көреді. Дүрбелеңге түскен ол Пенниге ЦРУ-дағы қос өмірі туралы мойындасады, бірақ ол күліп, оның әзілдегенін ойлайды, ал Баррис Пенниге шындықты айтпауға шешім қабылдайды.
Tired of being rejected by the beautiful women he lusts after, Chuck Barris moves to Manhattan to become an NBC page with dreams of becoming famous in television but is eventually fired. He moves back to Philadelphia and becomes Dick Clark's personal assistant on American Bandstand in 1961. He writes the successful song "Palisades Park" and becomes romantically involved with a woman named Penny Pacino. Chuck is given permission to pitch the concept for The Dating Game at ABC. He is given $7,500 to create a television pilot, but ABC abandons the idea in favor of Hootenanny. One night after Barris is kicked out of a bar for fighting, he is approached by CIA agent Jim Byrd, who recruits him as an assassin. Returning from a mission in Mexico, Barris finds that Penny has become a hippie. Meanwhile, ABC green lights The Dating Game, and by 1967 the show is a phenomenon. On a CIA mission in Helsinki, Finland, he meets female operative Patricia Watson. He finds more success back home when The Newlywed Game goes on air. He and Penny decide to move to Los Angeles, but Barris is cautious of marriage, much to Penny's dismay. In 1970, Byrd convinces Barris to go on a mission to West Berlin to assassinate Hans Colbert. Barris is introduced to German American agent Keeler, whom he helps to kill Colbert. However, he is captured by the KGB and, after some weeks, freed during a west–east spy exchange. In 1976, Barris creates The Gong Show, becoming famous as its host. Keeler is murdered and Byrd warns Barris of a mole in the agency. His TV shows are canceled due to poor ratings, and Penny threatens to leave after catching him cheating. One night, Barris finds Byrd sitting atop the diving board of his backyard pool. Byrd reveals why he was chosen by the CIA to become an assassin: he is the son of a serial killer and had been raised as a girl by his mother, so he "fit the profile". Barris threatens Byrd and, moments later, Byrd is revealed to have died while still sitting on the diving board. Faced with the unpleasant truth about himself, Barris begins to spiral out of control. After almost having a nervous breakdown on The Gong Show, Barris shuts himself away in a New York City hotel. Penny finds him and tries in vain to convince him to return to California to get married. Barris finally leaves his room to meet Patricia in Boston. After a cup of coffee, Barris collapses, seemingly poisoned. Patricia reveals that she is the mole. Barris has tricked Patricia into drinking from the poisoned cup, and she falls dead. After her death, he returns home and begins writing his autobiography, Confessions of a Dangerous Mind. He finally decides to marry Penny. At the end of the ceremony, Barris sees some of the people he killed in the crowd. Distraught, he confesses to Penny his double life as a CIA assassin, but she merely laughs, assuming he is joking, and Barris decides not to correct Penny.
Даму
Чак Баррис өзінің "авторлық құқығы бұзылған автобиографиясының" киноқұқығын алғаш рет 1980-жылдардың соңында Columbia Pictures компаниясына сатты. Columbia президенті Доун Стил "Қауіпті сананың жасырын сырлары" фильмін Джим МакБрайд режиссерлігімен жасыл жарық берді және сол жылы алғашқы нұсқасын аяқтады. Баррис Кауфманның сценарийіне жағымды пікір білдірді, ал Кертис Хансон дереу режиссерлікке келісті.
Chuck Barris first sold the film rights of his "unauthorized autobiography" to Columbia Pictures in the late 1980s. Columbia president Dawn Steel greenlighted Confessions of a Dangerous Mind with Jim McBride directing. and finished his first draft later that year. Barris gave positive feedback to Kaufman's script and Curtis Hanson instantly agreed to direct
Хансон ақырында бас тартты, бірақ "Менің ең жақсы досымның тойы" (1997) фильмінің қаржылық сәттілігінен кейін П. Дж. Хоган 1998 жылдың қаңтарында Warner Bros. компаниясымен режиссерлік тақырыбын талқылауға кірісті. Майк Майерс басты рөлден бас тарған Шон Пенннің орнына келді. Алайда, Хоганмен келіссөздер сәтсіз аяқталды; Сэм Мендес, Дэвид Финчер және Даррен Аронофски режиссерлік лауазымды иеленуге қызығушылық танытты. Финчер мен Майерс 2000 жылдың сәуірінде "Қауіпті сананың жасырын сырлары" фильмінің өндірісін жеделдетіп, алайда Финчер бас тартты және ол қазан айында Брайан Де Палма Renaissance Pictures компаниясымен бірлесіп қаржыландырумен режиссерлікке тағайындалды. Сол айдың соңында Warner Bros. жобаны тоқтатты, ал Майерс қызығушылығын жоғалтты. 2000 жылдың желтоқсанында Бен Стиллер Чак Баррис рөліне қатысты талқылаулар жүргізіп, Брайан Сингер режиссерлік жасады, ал Клуни әлі де қатысты. Алайда, Стиллер "Зулендер" (2001) және "Корольдік Тененбаумдар" (2001) фильмдерімен келіспеушіліктерге байланысты "Қауіпті сананың жасырын сырлары" фильмінен бас тартуға мәжбүр болды. Сингер басты рөлге Сэм Рокуэллге қызығушылық танытса да, Renaissance Pictures халықаралық тарату құқығын иеленді, бірақ фильм жасаушыларға АҚШ-та тарату міндеттерін өтеу үшін қосымша қаржыландыру мен студия қажет болды. Grosvenor Park Renaissance компаниясымен бірлесіп қаржыландыруға қызығушылық танытты, бірақ келесі айда (2001 жылдың ақпаны) "Қауіпті сананың жасырын сырлары" тағы да даму кезеңінде тоқтап қалды. Miramax Films отандық құқықтарды алу үшін келіссөздер жүргізді, бірақ Miramax халықаралық құқықтарды да қамтуға тырысқанда қиындықтар туындады. Renaissance өндірістік сақтандыру мерзімін және 65 күндік түсіру кестесін қамтамасыз ету үшін қаржыландыруды уақытында жаба алмады. Artisan Entertainment Солтүстік Американың тарату құқықтарын қамтуға қызығушылық танытты, бірақ 8 миллион доллардан астам ұсыныс жасағаннан кейін бас тартты. Джонни Депп соңында басқа фильмдерде жұмыс істеуге кірісті.
Hanson eventually dropped out, but with the financial success of My Best Friend's Wedding (1997), P. J. Hogan entered discussions with Warner Bros. to direct in January 1998. Mike Myers signed on to replace Sean Penn, who vacated the lead role. However, negotiations with Hogan fell through; Sam Mendes, David Fincher and Darren Aronofsky all became interested in taking over the director's position. Fincher and Myers were fast tracking production for Confessions of a Dangerous Mind in April 2000 but Fincher dropped out and, by that October, Brian De Palma was attached to direct with Renaissance Pictures co financing. Later that month, Warner Bros. put the project in turnaround, and Myers lost interest. In December 2000, Ben Stiller was in discussions to star as Chuck Barris, with Bryan Singer directing and Clooney still aboard. However, Stiller was forced to vacate Confessions of a Dangerous Mind due to scheduling conflicts with Zoolander (2001) and The Royal Tenenbaums (2001). Although Singer was interested in Sam Rockwell in the lead role, Renaissance Pictures was holding international distribution rights, but the filmmakers still needed more financing as well as a studio to cover distribution duties in the United States. Grosvenor Park was interested in co financing with Renaissance, but the next month (February 2001), Confessions of a Dangerous Mind was once again stalled in development. Miramax Films had been negotiating for domestic rights, but difficulties arose when Miramax also wanted to cover international rights. Renaissance was also unable to close the financing in time to accommodate both the "production insurance" deadline and the 65 day shooting schedule, Artisan Entertainment then became interested in covering North American distribution rights but dropped out after the bid went over $8 million. Johnny Depp eventually went to work on other films.
Кастинг
Барристің басты рөліне актер таңдау процесі ұзақ және қиын болды. "Екі ай экрандық сынақтардан кейін де Сэм Роквеллді ала алмадым", - деп еске алды Клуни. "Біз кофеханаларға, кешкі асқа, киноға бардық, серуендедік, жануарлар бағына бардық; тіпті оны түсірдім", - деді Роквелл. "Мен оған өзімнің сөздерімді диктофонға жазып, оның даусымен сөйлеуді үйрендім". Клуни "Океанның он бірі" (2001) фильміндегі жақсы қарым-қатынастарының арқасында Джулия Робертсті құпия ЦРУ агенті Патрисия Уотсон рөліне шақырды. Бұл рөл бастапқыда Николь Кидманға берілген, бірақ ол "Сағаттар" фильмімен келіспеушіліктерге байланысты бас тартты. Роквелл актерлік құрамға алынғаннан кейін "Қауіпті ойлардың жасырын сырлары" фильмінің түсірілімі қысқа мерзімге кейінге жылдырылды; Робертс қол қойғанға дейін Miramax фильмге рұқсат бермеді. Рене Зеллвегер мен Гвинет Пэлтроу Пенни Пачино рөліне қарастырылды, бірақ ақырында бұл рөл Дрю Бэрриморге бұйырды. Miramax Клунидің Роквеллді таңдау шешіміне күмәнданды. Клуни сондай-ақ Miramax-тың "Шпион балалар 3D: Game Over" (2003) фильмінде эпизодтық рөлде ойнауға келісті, осылайша Роквеллді таңдауға мүмкіндік болды. 30 миллион долларлық бюджеттің шеңберінде қалу үшін Клуни Робертс пен Бэрриморды гонорарларын төмендетуге көндірді. "Қауіпті ойлардың жасырын сырлары" фильмінің түсірілімі 2002 жылдың қаңтар-наурыз айларында негізінен Калифорния мен Монреальде өтті. "Плейбой" сарайындағы көрініс сәуір айының басында Лос-Анджелесте түсірілді; қалған екі апта Мексика мен АҚШ шекарасында өтті. "Қауіпті ойлардың жасырын сырлары" фильмінің түсірілімі 2002 жылдың сәуір айының соңында аяқталды. Клуни "Қауіпті ойлардың жасырын сырлары" фильмінің пост-продакшн кезеңінің стрессті болғанын айтты, себебі ол бір уақытта "Солярис" (2002) фильмінде де түсіріліп жатқан.
Casting the lead role of Barris was a long, difficult process. "After two months of screen tests and everything I still wasn't able to get Sam Rockwell," Clooney reflected. "We went to coffee shops and dinner and movies, took walks, went to the zoo; I even filmed him," Rockwell explained. "I had him tape my lines in a tape recorder, and I listened to that to get his voice down." Clooney cast Julia Roberts as the mysterious CIA agent Patricia Watson due to their positive working relationship in Ocean's Eleven (2001). Her role was originally set for Nicole Kidman, who dropped out over scheduling conflicts with The Hours. After Rockwell's casting, Confessions of a Dangerous Mind was once again briefly postponed; Miramax did not greenlight the film until Roberts signed on. Renée Zellweger and Gwyneth Paltrow were considered for the Penny Pacino role, which eventually went to Drew Barrymore. Miramax was unsure of Clooney's decision to cast Rockwell Clooney also agreed to cameo in Miramax's Spy Kids 3 D: Game Over (2003) so Rockwell could be cast. To accommodate the $30 million budget, Clooney convinced Roberts and Barrymore to lower their asking prices. From January to March 2002, production for Confessions of a Dangerous Mind took place primarily in California and Montreal. The Playboy Mansion scene was shot in early April at Los Angeles, California; the remaining two weeks of production took place around the Mexico – United States border. Filming for Confessions of a Dangerous Mind ended in late April 2002. Clooney commented that post production for Confessions of a Dangerous Mind was stressful because he was simultaneously acting in Solaris (2002).
Шығару
Фильмнің шығуына байланысты, Miramax Books Барристің 1984 жылғы кітабын қайта басып шығарды. Фильм 2002 жылдың мамырында Канн кинофестивалінде конкурсқа қатыспай жарық көрді, ал 2002 жылдың 31 желтоқсанында Miramax Films АҚШ-та шектеулі көрсетілімге шығарды; кең форматта көрсетілім 2003 жылдың 24 қаңтарында басталды. Фильм өндіріс шығындарын шамалы ғана өтеді, барлығы 33.01 миллион доллар жинады, оның 16 миллионы ішкі кіріс, ал 17.01 миллионы шетелдік нарықтардан түсті.
To tie in with the release of the film, Miramax Books republished Barris's 1984 book. The film premiered out of competition at the May 2002 Cannes Film Festival before Miramax Films gave it a limited release in the United States on December 31, 2002; the wide release came on January 24, 2003. The film only barely recouped its production costs, grossing only $33.01 million, of which $16 million was domestic revenue and $17.01 million came from foreign markets.
Сыни жауап
Фильм сыншылардан оң пікір алды. Rotten Tomatoes сайтында фильмге 165 шолу негізінде 79% мақұлдау көрсеткіші берілген, ал орташа бағасы 7.2/10 құрады. Сайттың сыншыларының консенсусы: "Роквелл Баррис рөлін керемет ойнаған, ал Клуни ойын-сауық стилімен және шеберлікпен режиссерлік еткен". Metacritic-те фильмнің салмақты орташа есебі 33 шолу негізінде 100-ден 67 баллды көрсетіп, "жалпы жағымды пікірлер" айтылды. "Қауіпті ойлар" 2003 жылдың 10 ақпанында Берлин халықаралық кинофестивалінде көрсетілді. Сэм Роквелл "Үздік актер" номинациясында күміс аюды жеңіп алды, ал Джордж Клуни "Алтын аюға" ұсынылды, бірақ Майкл Винтерботтом ("Бұл әлемде" фильмі) жеңіске жетті. Роджер Эберт "Қауіпті ойлар" фильміне оң баға беріп, 4 жұлдыздың 3,5-ін берді. "Джордж Клунидің режиссерлік дебюті сюжетімен ғана қызықтырмайды, сонымен қатар көруге әдемі", - деді Эберт, "1960 және 1970 жылдардың жарқын поп-суреттері мен Джон ле Карренің туындыларынан келгендей сезілетін қараңғы, суық шпиондық көріністердің үйлесімі". Rolling Stone журналының Питер Траверсі фильмде қараңғы юмор мен психологиялық драманың тамаша тепе-теңдігі сақталғанын жазды. "Клуни Баррис арқылы паранойяның парадигмасы ретінде алысқа созылатын абсурдты фантазияны зерттейді", - деп бағалады Траверс. "Ол актерлік өнерінде жұмыс істеген таланттармен әрі қарай байланысты: "Үш патша" (1999) фильміндегі оператор Ньютон Томас Сигел және "Океанның он бірі" (2001) фильміндегі монтажшы Стивен Миррионе". Сан-Франциско хроникасынан Мик ЛаСалл "көңілді әрі мәселесіз фильмдер болуы мүмкін, бірақ "Қауіпті ойлар" сізді қызықтырады, ақыл-ойыңызға ие болып, ит үстел аяғын шайнағандай әсер етеді. Фильм өзін ерекшелігі мен эксцентриктігі арқылы дәлелдейді. "Қауіпті ойлар" жақсы фильм екеніне сенімді емеспін, бірақ маған ұнайтынына сенімдімін". Entertainment Weekly журналында жарияланған Оуэн Глейберманның пікірінше, "Сэм Роквелл сымбатты, бірақ сәл алаңдаған, қоян тісті, бірақ ол киножұлдыздың келбетіне ие емес". "Ол ерекше, шын жүректен ғарышқа саяхаткер секілді, өзімен-өзі сөйлесіп, ит сияқты шатасып, сегіз жасынан бері өз бөлмесінде орындап жүргендей көрінетін жұмсақ би қимылдарына кіріп шығады. Осының бәрі оны Чак Баррис рөліне тамаша кандидат етеді". Лос-Анджелес Таймс газетінің редакторы Кеннет Туран фильм туралы жағымсыз пікір білдірді. Ол Чак Барристің кейіпкерін ұнатпады және "көптеген стильді көріністері мен әсерлі трюктерімен "Қауіпті ойлар" режиссерге көрермендерге қарағанда көбірек ынталандырады" деп түсіндірді. Интернет-шолушы Джеймс Берардинелли аралас пікір жазды. "Джордж Клуни өзінің ең жақсы режиссерлерден неге үйренгенін көрсетуге құштар. Сондықтан біз Стивен Содерберг пен Коэн ағайындыларының стилінің 50% үлесін көреміз. Кейде бұл жұмыс істейді, бірақ көбінесе бұл өте көркем, әр түрлі таңғажайып бұрыштар мен ерекше кадрлармен көзге түседі".
The film received positive responses from critics. On Rotten Tomatoes, the film holds an approval rating of 79% based on 165 reviews, with an average rating of 7.2/10. The site's critical consensus reads: "Rockwell is spot on as Barris, and Clooney directs with entertaining style and flair." On Metacritic, the film has a weighted average score of 67/100, based on 33 reviews, indicating "generally favorable reviews". Confessions of a Dangerous Mind was shown at the Berlin International Film Festival on February 10, 2003. Sam Rockwell won the Silver Bear for Best Actor and George Clooney was nominated the Golden Bear but lost to Michael Winterbottom of In This World. Roger Ebert gave Confessions of a Dangerous Mind a positive review, awarding it 31/2 out of 4 stars. "George Clooney's directorial debut is not only intriguing as a story but great to look at," Ebert said, "a marriage of bright pop images from the 1960s and 1970s and dark, cold spyscapes that seem to have wandered in from John le Carré." Peter Travers of Rolling Stone magazine wrote that the film carried a perfect balance of dark humor and psychological drama. "Clooney tackles a far reaching absurdist fantasy with Barris as a paradigm of paranoia," Travers reviewed. "He wisely hooks up with talent he worked with as an actor: cinematographer Newton Thomas Sigel, from Three Kings (1999), and editor Stephen Mirrione from Ocean's Eleven (2001)." Mick LaSalle from the San Francisco Chronicle wrote that "there may be more entertaining and less problematic movies, but Confessions of a Dangerous Mind has something about it that hangs in there, working on the mind like a dog gnawing on a table leg. The movie makes a case for itself through sheer oddness and perversity. I'm not sure Confessions is a good movie, but I am sure I like it." Owen Gleiberman, writing in Entertainment Weekly, observed that "Sam Rockwell is handsome in a rumpled, slightly goofy rabbit toothed way, but he doesn't really have the look, or aura, of a movie star," Glieberman stated. "He's more like a weirdly sincere space cadet, babbling to himself with puppyish befuddlement, breaking into funky soft dance moves that look as if he's been doing them in his bedroom since he was 8. All of which makes him an inspired choice to play Chuck Barris." Kenneth Turan of the Los Angeles Times gave a negative review. He disliked the characterization of Chuck Barris and commented that "with its multiplicity of over stylized looks and slick gimmicks, Dangerous Mind was doubtless more stimulating to direct than it will be for audiences to experience." Internet reviewer James Berardinelli wrote a mixed critique. "George Clooney is eager to show how much he has learned at the hands of the A list filmmakers he has toiled under. So we get a style that is about 50% Steven Soderbergh and 50% Coen brothers. Sometimes it works, but mostly it comes across as too artsy, with all sorts of bizarre angles and unusual shots."
Серияға бейімделу
2021 жылдың сәуірінде Apple TV+ телеарнасында драмалық сериалды экранизациялау жобасы іске қосылғаны хабарланды, олар сценарийге арналған аукционда жеңіс оді. Дэвид Холландер мен Джон Уорли шоураннерлер және атқарушы продюсерлер болып тағайындалды, ал Джастин Тимберлейк Чак Баррис рөліне қатысты. Сериалды Miramax және Paramount Television Studios шығаруды жоспарлап отыр.
In April 2021, a drama series adaptation was reported to be in development at Apple TV+, who won the auction for the script. David Hollander and Jon Worley are signed on as showrunners and executive producers, while Justin Timberlake is attached to play Chuck Barris. Miramax and Paramount Television Studios will produce the series.