Кіріспе

Жапон саясаткері Таку Ямасаки (山崎 拓) – 1972 жылдан 2003 жылға дейін және 2005 жылдан 2009 жылға дейін Халық өкілдері палатасында қызмет еткен жапон саясаткері. 1989 жылы екі ай бойы Жапония қорғаныс агенттігінің директоры қызметін атқарды, ал 1991-1992 жылдары Құрылыс министрі болды. 1990-жылдардың соңы мен 2000-жылдардың басында Либералдық-демократиялық партияның (ЛДП) ірі фракциясының жетекшісі болды және премьер-министр Дзүничиро Коидзуми кезінде партияның бас хатшысы және вице-президенті қызметтерін атқарды.

Ерте өмір

Ямасаки Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Далянда (сол кезде Маньчжуконың бір бөлігі болған) дүниеге келді. Соғыс аяқталғаннан кейін оның отбасы Фукуокаға көшті. Ол үшінші сыныпта оқып жүргенде бір көзінің көру қабілетін жоғалтты. 1959 жылы Васеда университетін коммерция мамандығы бойынша бітірді, саясатқа қадам басқанға дейін 5 жыл бойы «Бриджстоун» компаниясында жұмыс істеді. Ямасаки 1967 жылы Фукуока префектуралық мәжіліске сайланды, сол жерде оны болашақ премьер-министр Ясухиро Накасоне байқады. Накасоне Ямасакиді 1969 жылғы жалпы сайлауға түсуге көндірді. Ямасаки Diet-ке өтуге жасаған алғашқы әрекетімен жеңіліске ұшырады, бірақ 1972 жылғы жалпы сайлауда сәттілікке жетті.

Диеталық мансап

Парламент депутаты болған кезінде ол Құрылыс министрі және Қорғаныс агенттігінің бас директоры қызметін атқарды. Ямасаки 1990-шы жылдардың соңында Жапония экономикалық дағдарысқа тап болған кезде фискалдық ынталандыруды қолдады. LDP Саясатты зерттеу кеңесінің төрағасы ретінде ол мемлекеттік бақылаудағы пошта жинақтары мен сақтандыру қорларын қор нарығына инвестициялауды, сондай-ақ телекоммуникация, экология және білім беру жобаларына мемлекеттік шығындарды арттыруды жақтады. 1997 жылы Ямасаки қайыршылыққа қатысты дауға ілікті. Табыс салығын төлеуден жалтарған және алаяқтық жасаған деген айыппен сотталған мұнай сатушысы парламенттік комиссияда Ямасакиге 278 миллион иен саяси қаржы жинағандығын, оның көп бөлігі басқа кандидаттарға берілгенін мәлімдеді. Ол Коичи Като және Дзюнъитиро Коидзумимен бірге "YKK" фракциясының мүшесі болды, сонымен қатар өзінің атын алған шағын фракцияны да басқарды. 1999 жылғы LDP президенттік сайлауында Ямасаки қазіргі премьер-министр Кейдзо Обучиді тақтан түсіруге тырысты, бірақ үш үміткердің арасында үшінші орын алды (Обучи 350, Като 113, Ямасаки 51). Обучи өзінің жеңісін 2000 жылдың басында инсульт пен комаға ұшырағаннан кейін Обучиден кейін премьер-министр болған Йоширо Моридің қолдауына байланысты деп есептеді. 2000 жылдың қарашасында Катомен бірге Ямасаки премьер-министр Мориге қарсы сенімсіздік білдіру туралы ұсынысқа қатысты, бірақ ол сәтсіз аяқталды. 2001 жылы Коидзуми LDP президенті болып сайланды және Ямасакиді партиядағы екінші ең ықпалды жетекші – Бас хатшы қызметіне тағайындады. Ямасаки LDP-ның дәстүрлі сайлау округтерін бағытқа алған Коидзумидің реформалық саясатын жақтап сөйледі. Ұлттық партиядағы беделіне қарамастан, Ямасаки 1996 және 2000 жылғы сайлауларда өзінің округінде қиын бәсекеге тап болды. Фукуока префектурасындағы оның округінде жұмыс іздеп аймаққа жиі көшіп-қонып тұратын сайлаушылар көп болғандықтан, ол оппозициялық кандидаттар үшін қолайлы арена болды.

Скандалдар мен сайлаудағы жеңіліс

2002 жылдың қыркүйегінде Ямасакидің қайырымдылық жинау кеңсесі Кумамото префектурасындағы Кавабе бөгеті жобасын қолдаған тәуелсіз заң шығарушы Ясуши Канекоға құрылыс компанияларынан түскен қаржылай көмекті бергені хабарланды. 2003 жылдың сәуірінде Канако Ямада 100-ден астам журналист қатысқан баспасөз конференциясында "Мен он жыл бойы Ямасакидің сүйіктісі болдым" деп мәлімдеді және Ямасакидің "әйелдерді адам деп санамайтынын" айтты. Ямасаки Ямаданы артық сөздерге жол бергені үшін сотқа беріп тоқтатуға тырысты, бірақ оның бірінші ісі оқиғаның рас екендігіне байланысты қабылданбады. 2003 жылдың қараша айындағы сайлауда Ямасаки Демократиялық партиядан Жунъичиро Когадан жеңіліп, LDP вице-президенті лауазымынан кетті. Коганың өзі де академиялық білімі туралы жалған мәлімдеме жасағаны анықталғаннан кейін дауға тартылды. Ямасаки 2004 жылғы Үстіңгі палата сайлауына қатысуды қарастырды, бірақ келесі сайлауда бұрынғы сайлау округіне қайта оралуға бейімділігін сақтады.

Өкілдер палатасындағы соңғы мерзім

Кога 2004 жылдың қыркүйегінде отставкаға кетті, ал Ямасаки 2005 жылдың сәуірінде өткен қосымша сайлауда кандидаттығын жариялады. Ямасаки премьер-министр Коидзумидің қолдауымен жеңіске жетті, Коидзуми Ямасаки үшін үгіт жүргізу үшін Фукуокаға екі рет келді. Коидзумидің өкілеттігі 2006 жылдың қыркүйегінде аяқталғаннан кейін Ямасаки, Синдзо Абэ және Сыртқы істер министрі Таро Асо оның орнына кандидаттар ретінде қарастырылды. Абэ 2006 жылдың 26 қыркүйегінде премьер-министр болып сайланды. 2009 жылғы жалпы сайлауға дейін Ямасаки мен Като қиын жағдайдағы ЛДП-ға қарсы тұру үшін жаңа партия құруды қарастырды және Сидзука Камей мен Итиро Озавамен келіссөздер жүргізді. Ямасаки ЛДП-да қалды және ЛДП ұлттық деңгейде ауыр жеңіліске ұшырағандықтан өзі жеңілді. ЛДП зейнеткерлік жасына қатысты ережелеріне байланысты ол 2010 жылғы Үкімет Кеңесі сайлауында пропорционалды сайлау тізімі бойынша кандидат бола алмады және 2012 жылғы жалпы сайлауға қатыспауды шешіп, саясаттан зейнеткерлікке шыққандығын жариялады.

Зейнеткерліктен кейін

2015 жылы Ямасаки Шидзука Камей (бұрынғы ЛДП жетекшісі), Хирохиса Фуджи (бұрынғы Демократиялық партияның бас орынбасары) және Масаёси Такэмура (бұрынғы «Жаңа Сакигаке» партиясының жетекшісі) бірлесіп, Абэ үкіметі ұсынған қауіпсіздік заңдарына қарсылық танытты.