Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1974 жылдан 1976 жылға дейін Жапонияның премьер-министрі Такео Мики (三木 武夫) – 1974 жылдан 1976 жылға дейін Жапония премьер-министрі қызметін атқарған жапон саясатшысы.
Prime Minister of Japan from 1974 to 1976
Takeo Miki (三木 武夫) was a Japanese politician who served as prime minister of Japan from 1974 until 1976.
Жас шағы мен отбасы
Такео Мики 1907 жылдың 17 наурызында Токусима префектурасының Гошо қаласында (қазіргі Ава, Токусима) фермер-саудагер Хисаёши Мики мен оның әйелі Таканоның жалғыз баласы ретінде дүниеге келді. Әкесі егіншілікпен айналысудан басқа, тыңайтқыштар, саке, күріш және тұтыну тауарларымен сауда жасады, бірақ ол бай шаруа (гоно) немесе әулетті (кюке) отбасынан емес еді. Хисаёши Гошоға жақын Какихарада фермер Рокусабуро Инооның отбасында туған. Осакада қысқа ғана уақыт жұмыс істеген соң, ол Гошодағы ең ірі жер иелері Шибата отбасында жұмыс істей бастады. Ол Токитаро Микидің қызы Такано Микимен Шибата отбасында жұмыс істеген кезде танысты. Хисаёши үйленгеннен кейін Таканоның тегін алды, ал жас жұбайларға Шибата отбасы үй сыйлады. Мики дүниеге келген кезде Хисаёши 33 жаста, Такано 38 жаста болды, және Мики жалғыз бала болғандықтан, оған көп қамқорлықпен қарады. Анасы оның денсаулығына ерекше назар аударды.
Takeo Miki was born on 17 March 1907, in Gosho, Tokushima Prefecture (present day Awa, Tokushima), the only child of farmer merchant Hisayoshi Miki and his wife Takano. Aside from farming, his father traded fertilizers, sake, rice and general goods, though he was not a wealthy farmer (gōnō) or from a family of pedigree (kyūke). Hisayoshi was born in Kakihara, near Gosho, to farmer Rokusaburō Ino'o, and after briefly working in Osaka, he returned and began working for the Shibata family, the largest landowner in Gosho. He met Takano Miki, the daughter of farmer Tokitarō Miki, when the two were working for the Shibata family. Hisayoshi took Takano's surname after marriage, and the newlywed were given a house by the Shibata family. When Miki was born, Hisayoshi was 33 and Takano was 38 years old, and Miki was raised with much love as he was the only child. His mother was particularly careful about his healthcare.
ЛДП-ға дейінгі саяси мансап
1937 жылы Мики Сеймге сайланды; ол өмірінің соңына дейін сонда қызмет етті, 51 жыл ішінде кемінде 19 рет қайта сайланды. 1942 жылғы жалпы сайлауда ол Хидеки Тоджо басқарған әскери үкіметке ашық қарсылық білдірді, тіпті осыған қарамастан депутаттық мандатты жеңіп алды; оның осы кезеңдегі тырыстарына премьер-министр Синдзо Абэнің әкесі Кан Абэ көмектесті. Соғыстан кейінгі алғашқы жылдары Мики 1947 және 1949 жылғы жалпы сайлауларда орталықшыл Ұлттық ынтымақтастық партиясын басқарды, бірақ үлкен жетістікке жете алмады. 1950 жылдардың басында Мики Ичиро Хатояманың Демократиялық партиясына қосылды, ол сол кездегі екі басты консервативтік топтың бірі болды және Шигеру Йошида мен оның Либералдық партиясына сынды пікір білдірді. Бұл екі топ 1955 жылы бірігіп, қазіргі Либералды-демократиялық партияны (ЛДП) құрды, және Мики де оған қосылды.
During 1937, Miki was elected to the Diet; he remained there for the rest of his life, winning re election no fewer than 19 times over 51 years. In the 1942 general election he openly voiced opposition to the military government under Hideki Tojo and still managed to win a seat; his efforts at this time were assisted by Kan Abe, the grandfather of Prime Minister Shinzō Abe. In the earlier post war period, Miki led the centrist National Cooperative Party in the 1947 and 1949 general elections, to limited success. In the early 1950s, Miki joined Ichirō Hatoyama's Democratic Party, which was one of the two main conservative factions of the time and took a stance that was critical of Shigeru Yoshida and his Liberal Party. These two factions eventually merged in 1955 to form the modern day Liberal Democratic Party (LDP), which Miki joined as well.
Кейінгі саяси мансап (ЛДП-да)
LDP фракциясының басшысы ретінде Мики Ичиро Хатояма, Нобусуке Киши, Хаято Икеда және Эйсаку Сато үкіметтерінде кабинеттік лауазымдарды атқарды. Дегенмен, ол әсіресе Киши үкіметін сынады және 1960 жылғы АҚШ-Жапония қауіпсіздік шартына қарсы Анпо наразылықтарын Кишидің басқаруына қатысты күшті қарсылық білдірді. Киши 1960 жылдың 19 мамырында шартыны парламент арқылы өткізгенде, Мики фракциясы наразылық ретінде дауыс беруден бас тартты. 28 мамырда Мики және фракция жетекшісі Кендзо Мацумура Кишидің отставкаға кетуін талап етті, нәтижесінде Киши шілдеде отставкаға кетті. Алайда, Ичиро Коно сол жазда LDP-ны бөлу жоспарын ұсынғанда, Мики мен Мацумура оны қолдаудан бас тартты. Кишиге қарсы көтеріліске қатысқаны үшін жаза ретінде Мики бастапқыда Кишидің ізбасары Хаято Икеданың кабинетінен шығарылды. Бірақ келесі жылы Икеда Киши фракциясының қарсылығын жеңіп, Микиді Ғылым және технология агенттігінің басшысы ретінде кабинетке қайтарды. 1964 жылы Икеда партия президенті болып қайта сайланды, бірақ денсаулығына байланысты көп ұзамай зейнеткерлікке шықты. Икеданың премьер-министр лауазымына кімнің тағайындалатыны туралы пікірталас кезінде Мики Кишидің інісі Эйсаку Сатоны, ал Мацумура Ичиро Кононы қолдады. Бұл Мики мен бұрынғы одақтасы Мацумура арасында жарысқа әкелді, содан кейін екеуі де өз жолдарымен кетті. Микидің Сатоны қолдауы Анпо дағдарысы кезінде Кишиге қарсы болған кезде туған жарыққа да көмектесті, және Мики Сато кабинетіндегі ықпалды лауазымдармен марапатталды, біріншіден Халықаралық сауда және өнеркәсіп министрі (1965–66), содан кейін Сыртқы істер министрі (1966–68). Сатоның сыртқы істер министрі ретінде Мики 1967 жылы Жапониядағы АҚШ елшісі У. Алексис Джонсонмен «Окинаваның қайтарылуына қатысты жапондық ниеттерді [Американың] әскери қажеттіліктерімен қалай үйлестіруге болатынын» талқылау үшін құпия кездесті. Бұл сол кезеңде Окинавадағы АҚШ-тың қалып отыруын қайта қарастыруға АҚШ-ты көндіруге бағытталған бірнеше жапондық шенеуніктердің қатысқан бірқатар шешімді әрекеттерінің бір бөлігі болды, себебі АҚШ Шығыс Азиядағы тұрақсыздық болғанша Окинава американдық қорғау астында қалуы керек деп талап еткен. Аймақтық сыртқы саясат мәселелерінде Мики Азия-Тынық мұхиты экономикалық ынтымақтастығының ерте жақтасы болды және 1968 жылы «Тынық мұхиты аймағында эксклюзивті және жабық сауда блогын құру біздің тарапымыздан өзін-өзі өлтіру болар еді» деді. Осыған қарамастан, АСЕАН кейіннен қазіргі премьер-министр Микиді 1976 жылы Балидегі ұйымның алғашқы саммитіне шақырудан бас тартты, себебі аймақта Жапонияға қатысты экономикалық көзқарастар Жапон империясының соғыс кезіндегі зұлмына, сондай-ақ Жапонияның қазіргідегі қуатты экономикалық алып ретіндегі және үлкен сауда артығына наразылық болды. Мики 1974 жылдың 9 желтоқсанында Какуэй Танакадан кейін Премьер-министр болып тағайындалды, содан кейін соңғысы жылжымайтын мүлік және құрылыс компанияларына қатысты сыбайлас жемқорлыққа қатысты болды. Микидің LDP басшыларына тартымдылығы негізінен оның жеке адалдығына және кішкентай фракциясынан алған әлсіз билік базасына байланысты болды. Шындығында, Мики премьер-министр болуды күтпеген және қаламаған, ол сайланғаннан кейін «көкте жарылыс» деп күңкілдеген. 1975 жылы Мики бұрынғы премьер-министр Айсаку Сатоның жерлеу рәсіміне қатысқанда, оны оңшыл экстремист Хироёси Фудейясу, Ұлы Жапония патриоттық партиясының бас хатшысы және жақын маңдағы шетелдік сарай қызметкерлері шабуылдады. Бұл Токио полициясының оның қауіпсіздігін қамтамасыз ету үшін жеткілікті шаралар қабылдамағанына байланысты сынға ұшырады. Бұл саясатты табу 1980 жылдары болашақ премьер-министр Ясухиро Накасоне бұзды, бірақ 1990 жылы Мики фракциясынан шыққан басқа болашақ премьер-министр Тошики Кайфу қайта жаңғыртты. Бұл саясат қазіргі Жапонияда конституциялық реформалар туралы қазіргі талқылаулар және оның кеңейтуімен Жапонияның қорғаныс қабілеттерін кеңейту туралы жаңаша назарға алынды. Кез келген жағдайда, Мики сонымен қатар Diet-ті Ядролық қаруды таратпау туралы келісімді толық ратификациялауға итермеледі, сондай-ақ ол премьер-министр Сато бастаған бұрынғы саясатты одан әрі нығайту үшін жұмыс істеді, ол Жапонияны ешқандай елге қару-жарақ экспорттауға қатыспауға міндеттеді. Сайланғаннан кейін Мики LDP-ны реформалауға тырысты, Локхидтің пара алу туралы аңыздарын қажырлы түрде тергеді және оның ізбасарына қарсы қылмыстық қудалауды тоқтатудан бас тартты. Мики сонымен қатар саяси қаржы реформаларын жүргізді. Бұл әрекеттер оған партия ішінде көптеген жауларды жасады, және ықпалды фракция жетекшілері бастаған «Микині құлату» («Miki oroshi») атты нағыз науқан басталды. Микидің халық арасындағы жеке данышкерлігіне қарамастан, Локхид жанжалы партияның беделін түсірді, нәтижесінде 1976 жылғы парламент сайлауында партия жалпы көпшілігін жоғалтты және билікте қалу үшін ұсақ партиялармен келісімдер жасауға мәжбүр болды. Партиядағы ауыр жеңілістерден кейін жапон саясатшылары үшін дәстүрлі болғандай, Мики содан кейін отставкаға кетті. Оның орнына 1976 жылдың 24 желтоқсанында Такео Фукуда келді.
As the head of an LDP faction, Miki held cabinet posts in the administrations of Ichirō Hatoyama, Nobusuke Kishi, Hayato Ikeda, and Eisaku Satō. However, he was especially critical of the Kishi administration, and was strongly opposed to Kishi's handling of the massive 1960 Anpo protests against the U. S. Japan Security Treaty. When Kishi railroaded the treaty through the Diet on May 19, 1960, Miki's faction absented itself from the vote in protest of Kishi's heavy handed approach. On May 28, Miki and fellow faction leader Kenzō Matsumura issued a public call for Kishi's resignation, and Kishi was ultimately forced to resign in July. However, when Ichirō Kōno floated a plan later that summer to split up the LDP, Miki and Matsumura ultimately declined to support him. As punishment for taking part in the anti Kishi rebellion, Miki was initially excluded from the cabinet of Kishi's successor Hayato Ikeda. However by the following year, Ikeda had cemented his power enough to overcome the objections of the Kishi faction and bring Miki back into the cabinet as Head of the Science and Technology Agency. Although Ikeda was re elected as party president in 1964, he retired soon afterwards due to illness. In the debate over who would succeed Ikeda as prime minister, Miki supported Kishi's brother Eisaku Satō while Matsumura supported Ichirō Kōno. This led to a falling out between Miki and his erstwhile ally Matsumura, and thereafter the two men went their separate ways. Miki's support for Satō also healed the rift that had been created when he had opposed Kishi during the Anpo crisis, and Miki was rewarded for his support with powerful posts in the Satō cabinet, first as Minister of International Trade and Industry (1965–66) and then as Minister of Foreign Affairs (1966–68). As the foreign minister under Satō, Miki secretly met in 1967 with American ambassador to Japan U. Alexis Johnson to discuss "how to reconcile Japanese desire for reversion [of Okinawa] with [American] military requirements." This was part of a series of resolute attempts by several Japanese officials within the same time period aimed at convincing the United States to reconsider its continued hold on Okinawa, which the U. S. had formerly insisted should remain under American protection so long as there was any remaining instability in East Asia. In matters of regional foreign policy, Miki was an early advocate of Asia Pacific economic cooperation and, in 1968, he said that "'it would be an act of suicide on our part to create an exclusive and closed trading bloc in the Pacific area." Despite this, ASEAN would later decline to invite now Prime Minister Miki to the organisation's very first summit at Bali in 1976, as economic perceptions towards Japan in the region were negative because of resentment towards both wartime abuse by Imperial Japan as well as Japan's current status as a powerful economic giant with a heavy trade surplus. Miki took over from Kakuei Tanaka as Prime Minister on 9 December 1974, following the latter's implication in the corruption concerning real estate and construction companies. The attractiveness of Miki to the LDP bosses was chiefly due to his personal integrity, and his weak power base from his small faction. In fact, Miki had neither expected nor wanted to be prime minister at all, as was reflected when upon his election he murmured "a bolt from the blue". While Miki was at the funeral of ex PM Eisaku Sato in 1975, he was assaulted by a right wing extremist named Hiroyoshi Fudeyasu, the secretary general of the Greater Japan Patriotic Party with foreign dignitaries nearby. This caused criticism of the Tokyo Metropolitan Police over not doing enough to ensure his safety. This policy taboo was broken by future Prime Minister Yasuhiro Nakasone in the 1980s, but was revived in 1990 by another future Prime Minister, Toshiki Kaifu, who was a member of the faction that descended from Miki's faction. This policy has again come under renewed attention within modern Japan in light of contemporary discussions about constitutional revision and, by extension, the possible expansion of Japan's defense capabilities. In any event, Miki also pushed the Diet to fully ratify the Treaty on the Non Proliferation of Nuclear Weapons, and he also worked to further strengthen previous policies set in motion by Prime Minister Satō which virtually committed Japan to not engage in the export of arms to any country. After being elected, Miki attempted to reform the LDP, relentlessly investigating the Lockheed bribery scandals and refusing to halt the criminal prosecutions being made against his predecessor. Miki also pursued political finance reforms. These activities made him a large number of enemies within the party, and a campaign literally called "Down with Miki" ("Miki oroshi") was started by influential faction leaders. Despite Miki's personal popularity with the public, the Lockheed scandal reflected poorly on the party, which lost its overall majority in the 1976 election to the Diet and had to make deals with minor parties to remain in power. As is customary for Japanese political officials following heavy party setbacks, Miki then resigned. He was succeeded on 24 December 1976, by Takeo Fukuda.
Жеке өмір
1940 жылы Мики Нобутеру Моридің қызы, танымал жапон кәсіпкері және саясаткері Муцуко Мориге үйленді. Нобутеру Мори – «Showa Denko» ірі химиялық инженерлік фирмасын құрған адам. Оның жеңістігі Киёши Мори болды, ол кейін Ішкі істер және коммуникациялар министрлігіне айналған, қазір құрылмаған Басқару және үйлестіру агенттігінің басшысы қызметін атқарды. Оның тағы бір жеңістігі Йосихиде Мори – қазіргі Қоршаған орта министрлігінің алдағысы болған Қоршаған орта агенттігінің басшысы болды.
In 1940, Miki married Mutsuko Mori, daughter of the prominent Japanese businessman and politician, Nobuteru Mori, who had founded Showa Denko, a major chemical engineering firm. His brother in law, Kiyoshi Mori, was the head of the now defunct Management and Coordination Agency, which would later become the Ministry of Internal Affairs and Communications. His other brother in law, Yoshihide Mori, served as the chief of the Environment Agency, the forerunner of the present day Ministry of the Environment.
Мұра
Мао Цзэдунның өмірінің соңғы күндерінде ол Микидің саяси жағдайына ерекше қызығушылық танытты, себебі Мики өзінің партиясының ішінде мемлекеттік төңкеріске ұшырады. Мао бұрын ешқашан Микиге қызығушылық танытпаған, тіпті оның есімін де айтпаған. NFL ойыншысы Такео Спайкс Микинің құрметіне аталған.
In Mao Zedong's final days, he took a great interest in Miki's political condition, as Miki was suffering a coup d'état from amongst his own party. Mao had never shown any interest in Miki before, or even mentioned him. NFL player Takeo Spikes was named after Miki.
Сиэтлмен байланыс
Сиэтлде болған кезінде Мики танымал жапон мейрамханасы "Манекиде" ыдыс жуушы болып бір кезең жұмыс істеді. Жапонияның Америкамен, әсіресе Сиэтлмен байланысын еске алу мақсатында, Мики 1976 жылы АҚШ-тың екі жүз жылдығын мерекелеу үшін Сиэтл қаласына 1000 шие ағашын сыйға берді. Осы сыйлықтың арқасында Сиэтлде жыл сайын өткізілетін шие гүлдері фестивалі құрылды.
During his time in Seattle, Miki spent a period as a dishwasher at noted Japanese restaurant Maneki. To commemorate the ties of Japan to America, and Seattle in particular, Miki gave 1,000 cherry trees to Seattle to commemorate the United States Bicentennial in 1976. This gift gave birth to the Seattle Cherry Blossom Festival, still running annually.
Слэнг термин
Гонконгта "Такео Мики" (三木武夫) есімі кейде фильмдер мен телесериалдарда эмоциясыз, бет-бейнесі қатқан актерлер мен актрисаларды сипаттау үшін қолданылады. Кейбір адамдардың айтуынша, бұл сленгтің пайда болуы Микидің жаңалықтарда көрсетілген кездегі эмоциясыздығынан туындаған.
In Hong Kong, the name "Takeo Miki" (三木武夫) is sometimes used to describe actors or actresses with wooden or no emotional expressions during movies or TV dramas. Some have said that the origin for the slang term stems from Miki's wooden expression during his appearance in news reports.